Ανδρομάχη Παπαγεωργίου
«Τα μυαλά που κουβαλάς 2», που παρακολουθήσαμε στις 6-11-2025, ήταν μια ταινία αρκετά ενδιαφέρουσα. Αρχικά, η Ράιλι που ήταν η πρωταγωνίστρια, έχει σχεδόν την ίδια ηλικία με εμένα. Επίσης, πολλά από τα συναισθήματα που ένιωθε, τα νιώθω μερικές φορές κι εγώ.
Αυτό που αποκόμισα από αυτήν την ταινία είναι ότι κάποια συναισθήματα που θεωρούμε ότι είναι αρνητικά (π.χ. το άγχος), μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, προσπαθώντας περισσότερο για να πετύχουμε τους στόχους μας.
Επιπλέον κατάλαβα ότι στην εφηβεία αλλάζουν τα συναισθήματά μας. Όμως, δεν πρέπει να ανησυχούμε, επειδή αυτό δεν θα είναι μόνιμο. Άλλωστε η ζωή δεν είναι πάντα ίδια!
Μου άρεσε πολύ αυτή η ταινία και θα ήθελα να την ξαναδώ πολύ σύντομα!
Ζωή Μπιρμπίλη
Χτες στο σχολείο παρακολουθήσαμε την ταινία «Τα μυαλά που κουβαλάς 2 «. Η ταινία μιλούσε για τα συναισθήματα ενός δεκατριάχρονου κοριτσιού, της Ράιλι. Τα συναισθήματα είχαν ανθρώπινη μορφή και είχαν τον έλεγχο της συμπεριφοράς της. Στην αρχή της ταινίας υπήρχαν μόνο τα πέντε συναισθήματα: η λύπη, η χαρά, ο θυμός και η αηδία, ενώ αργότερα εμφανίστηκαν αλλά τέσσερα: η ζήλια, η ανησυχία, η ανία και η ντροπή. Αυτά τα τέσσερα συναισθήματα φυλάκισαν τα πέντε προηγούμενα και τον πλήρη έλεγχο τον ανέλαβε η ανησυχία. Η ανησυχία έκανε την Ράιλι να μην είναι ο εαυτός της για να αρέσει σε κάποια κορίτσια που θαύμαζε, να χάσει την αυτοπεποίθηση της και να εγκαταλείψει της φίλες της. Τελικά τα αρχικά πέντε συναισθήματα κατάφεραν να δραπετεύσουν, να γυρίσουν πίσω στο κέντρο ελέγχου μετά από πολλά εμπόδια και να επιβάλλουν την τάξη.
Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι τα αρνητικά συναισθήματα δεν πρέπει να επηρεάζουν τον χαρακτήρα μας. Επίσης δεν πρέπει να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας για να αρέσουμε στους άλλους.
Ζωή Μπιρμπίλη
Τα κείμενά σας δείχνουν ότι παρακολουθήσατε την ταινία με προσοχή και κατανοήσατε τα βαθύτερα μηνύματά της γύρω από τα συναισθήματα και την εφηβεία. Η Ανδρομάχη εκφράζει με ωριμότητα προσωπικές σκέψεις και συνδέει πολύ όμορφα την ταινία με την καθημερινότητα, ενώ η Ζωή παρουσιάζει με λεπτομέρεια την πλοκή και αναδεικνύει ξεκάθαρα τα σημαντικά διδάγματα της ιστορίας. Και στα δύο κείμενα ξεχωρίζουν η ευαισθησία, η σωστή παρατήρηση και η ειλικρινής έκφραση συναισθημάτων. Μπράβο και στις δύο μαθήτριες για την προσπάθεια και την πολύ καλή δουλειά τους!