Η κατάσταση που επικρατεί στον Δήμο Αχαρνών αναφορικά με το ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της μεμονωμένης παραβατικότητας, λαμβάνοντας πλέον διαστάσεις δομικού κοινωνικού προβλήματος. Η καθημερινότητα των πολιτών ορίζεται από ένα διαρκές αίσθημα ανασφάλειας, το οποίο επηρεάζει άμεσα την ελευθερία κινήσεων και την ποιότητα ζωής στην περιοχή.
Τα στοιχεία που συνθέτουν την πραγματικότητα στις γειτονιές των Αχαρνών είναι ανησυχητικά. Οι συχνές διαρρήξεις οικιών, οι κλοπές οχημάτων και η διαπιστωμένη χρήση όπλων σε κατοικημένες περιοχές συνθέτουν ένα σκηνικό που παραπέμπει σε καθεστώς ανομίας. Η σοβαρότητα της κατάστασης υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι οι «αδέσποτες» σφαίρες αποτελούν μόνιμο κίνδυνο, με αποκορύφωμα το τραγικό περιστατικό του μικρού Μάριου, μια πληγή που παραμένει ανοιχτή για την τοπική κοινωνία και υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας.
Κεντρικό ρόλο στην αποδιοργάνωση της τοπικής κοινωνίας παίζει η ανεξέλεγκτη εμπορία και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Παρατηρείται το φαινόμενο της μετατροπής των μέσων μαζικής μεταφοράς σε διόδους διακίνησης, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των συγκοινωνιών και την έκθεση των επιβατών σε κίνδυνο. Η συγκέντρωση χρηστών σε οικόπεδα και δημόσιους χώρους δίπλα σε κατοικίες δημιουργεί εστίες έντασης, ενώ οι επιθέσεις που συνδέονται με την εξασφάλιση παράνομων ουσιών εντείνουν τον φόβο των διερχόμενων πολιτών.
Παρά τις επανειλημμένες επισημάνσεις από φορείς και κατοίκους, η κρατική παρέμβαση κρίνεται σε μεγάλο βαθμό αποσπασματική. Η αστυνόμευση στην περιοχή φαίνεται να εξαντλείται σε ελέγχους ρουτίνας, χωρίς να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που να στοχεύει στην εξάρθρωση των δικτύων διακίνησης και στην πρόληψη του εγκλήματος στον πυρήνα του. Η αίσθηση που αποκομίζει ο παρατηρητής είναι αυτή της ανοχής απέναντι σε φαινόμενα που σε άλλες περιοχές θα είχαν προκαλέσει άμεση και αυστηρή καταστολή.
Η επίλυση του προβλήματος της εγκληματικότητας στις Αχαρνές δεν αποτελεί απλώς θέμα αστυνομικής φύσεως, αλλά ζήτημα πολιτικής βούλησης. Η ασφάλεια είναι θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό και η απουσία της οδηγεί αναπόφευκτα στην γκετοποίηση και την κοινωνική απομόνωση.
Είναι απαραίτητη η συντονισμένη δράση της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για:
- Την ενίσχυση της ουσιαστικής και παρεμβατικής αστυνόμευσης.
- Την άμεση ανάπλαση και τον φωτισμό των δημόσιων χώρων.
- Την εφαρμογή κοινωνικών προγραμμάτων για την καταπολέμηση των αιτιών της παραβατικότητας.
Η αναστροφή της σημερινής εικόνας αποτελεί τη μοναδική οδό για την αποκατάσταση της ομαλότητας στην πόλη. Οι Αχαρνές δεν μπορούν να παραμένουν στο περιθώριο της ασφάλειας, αλλά πρέπει να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις ώστε κάθε πολίτης να μπορεί να κυκλοφορεί και να διαβιώνει χωρίς τον περιορισμό του φόβου.
