Της Ασπασίας Γκάλιου
Αποχαιρετώντας το παλιό έτος, ο κάθε άνθρωπος ξεκινάει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του. Μετά τη ξεγνοιασιά των γιορτών, γεννιέται μια -περαστική μεν, όπως αποδείχθηκε- επιθυμία για καινούργιες αρχές.
“Εγώ με το νέο έτος θα γίνω αισιόδοξος” , “Εγώ θα χάσω κιλά” , “Εγώ θα κάνω αποταμίευση”. Πόσες φορές όμως, νιώσατε πως κοροϊδεύετε τον εαυτό σας λέγοντας τέτοιου είδους φράσεις; Διότι, ακόμα και αν ορίζουμε στόχους, το αποτέλεσμα είναι πολλές φορές το ίδιο. Στην σημερινή εποχή, πνιγόμαστε στους γρήγορους ρυθμούς της ζωής που ξεχνάμε να αφήσουμε εποικοδομητικό χρόνο για τον εαυτό μας. Έτσι, οι “στόχοι” παραμένουν ανώφελες σκέψεις που κάνουμε το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου, οι οποίες στο τέλος μας φέρνουν και απογοήτευση που δεν εκπληρώθηκαν.
Είτε αυτές είναι υλικές είτε πνευματικές, οι προσδοκίες που έχουμε στην αρχή της χρονιάς ίσως να λειτουργούν απλά σαν στήριγμα. Βάζοντας στόχους νομίζουμε πως ανοίγουμε ένα μονοπάτι, κάπου να βαδίζουμε με ξεκάθαρο προορισμό, επειδή χωρίς αυτούς αισθανόμαστε πλανόδιοι μέσα στη ζωή μας. Τελικά όμως καταλήγουμε μπερδεμένοι στην μέση, με πολλά μονοπάτια γύρω μας που δεν περπατήθηκαν μέχρι που μπήκε το επόμενο έτος.
Συμπερασματικά, οφείλουμε να βάλουμε ένα τέλος σε αυτή την δήθεν ενέργεια που διαρκεί λιγότερο από έναν μήνα. Ας ξεκινήσουμε να θέτουμε πραγματοποιήσιμους στόχους που μας δίνουν κίνητρο και όχι απασχολούν περισσότερο το ήδη απασχολημένο μυαλό μας. Αν θες το νέο έτος “να γίνεις αισιόδοξος”, τότε προσπάθησε να γίνεις, και κράτησέ το ακόμα περισσότερο· εννοείται ισχύει για όλες τις περιπτώσεις. Μπορεί οι συνθήκες ζωής να μην είναι εύκολες πλέον, αλλά τίποτα δεν πρέπει να μας οδηγήσει στο χάσιμο του εαυτού μας. Το μέλλον είναι στα δικά μας χέρια.
