To “ Χόμπιτ” είναι ένα από τα κλασικότερα μυθιστορήματα στον λογοτεχνικό τομέα της φαντασίας, ενώ αποτελεί σημαντικό πρόλογο στην εξίσου διάσημη τριλογία “ Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών”. Γράφτηκε από τον Τζον Τόλκιν και εκδόθηκε πρώτη φορά στις 21 Σεπτεμβρίου 1937 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η αντίστοιχη ελληνική έκδοση έγινε το έτος 1978 από τις Εκδόσεις “ ΚΕΔΡΟΣ” και τους μεταφραστές Αλέξανδρο Γαβριηλίδη και Χρήστο Δεληγιάννη.

Η πλοκή του βιβλίου διαδραματίζεται στον φανταστικό κόσμο της Μέσης Γης κατά τη χρονιά 2941 της Τρίτης Εποχής (77 χρόνια πριν τα γεγονότα του “ Άρχοντα”), και η δράση εξελίσσεται σε ποικίλες περιοχές: στο ειδυλλιακό χωριό Σάιρ, στο Ρίβεντελ των ξωτικών, στα Ομιχλώδη Βουνά όπου κατοικεί το υποχθόνιο πλάσμα Γκόλουμ, στο επικίνδυνο δάσος Μίρκγουντ, στην παραλίμνια πόλη Έσγκαροθ (ή αλλιώς Λιμνούπολη, εξαιτίας της τοποθεσίας της) και τέλος στον προορισμό των ηρώων, το Μοναχικό Βουνό, το οποίο μάλιστα ήταν κάποτε η έδρα του μεγαλόπρεπου βασιλείου των νάνων Έρεμπορ. Συγκεκριμένα, μια ιδιαίτερη συντροφιά που αποτελείται από έναν σεβαστό μάγο, 13 νάνους και ένα Χόμπιτ ξεκινά ένα περιπετειώδες ταξίδι με σκοπό να ανακτήσουν τον θησαυρό του βασιλείου και το Μοναχικό Βουνό, τα οποία είχαν κλαπεί από τον δράκο Σμογκ (Νοσφιστή). Οι παγίδες και οι εχθροί ελλοχεύουν σε κάθε σημείο, και η συντροφικότητα θα αποδειχθεί σπουδαία δύναμη και όπλο ενάντια σε αυτά.

Όπως γνωρίζουμε, η παρέα αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη φανταστική συντροφιά, κυρίως λόγω της πληθώρας των χαρακτήρων των μελών της. Αρχηγός είναι ο Θόριν Δρυάσπις, ο πρίγκιπας-κληρονόμος των νάνων. Ακολουθούν τα ανίψια του Φίλι και Κίλι, ο γεροσοφός Μπάλιν, ο ισχυρός πολεμιστής Ντουάλιν, ο λαίμαργος Μπόμπουρ, ο καλόκαρδος μουσικόφιλος Μπόφουρ, ο σκληροτράχηλος Μπίφουρ, ο θεραπευτής Όιν, ο ξεροκέφαλος Γκλόιν, ο εκκεντρικός Νόριν, ο καλλιτέχνης Όρι και ο δυνατός Ντόρι. Τόσα πολλά ονόματα, μα ακόμη να τελειώσουμε! Υπάρχει επίσης ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος, ένας μάγος γνωστός και αγαπημένος για τις ικανότητές του και, φυσικά, ο Μπίλμπο Μπάγκινς, ο βασικός ήρωας και ένα αξιαγάπητο Χόμπιτ από το χωριουδάκι Σάιρ. Ως Χόμπιτ (λαός μικροσκοπικός και με τεράστια πόδια) αγαπούσε την ησυχία της καθημερινότητας, αλλά απέδειξε πολλές φορές πως κατά βάθος ήταν τολμηρός και πάντα έτοιμος να βοηθήσει τους φίλους του.

Ανάμεσα από όλους αυτούς τους ξεχωριστούς ήρωες, προσωπικά ένιωσα μεγαλύτερη συμπάθεια για τον Mπίλμπο και τον Γκάνταλφ. Ο Μπίλμπο ήταν ένας καλομαθημένος χαρακτήρας που δε φαινόταν να ελκυόταν ιδιαίτερα από την περιπέτεια, δηλαδή σαν και εμένα λίγο πολύ ( ειδικά όσον αφορά το τελευταίο, που πρέπει να ομολογήσω πως δεν τρελαίνομαι να “ ξεβολεύομαι”!). Ωστόσο, αυτό που θαυμάζω σε αυτόν είναι το θάρρος που έκρυβε βαθιά μέσα του και το ότι κατάφερε να το αναδείξει, γεγονός που μας δείχνει πόσο πολύ εξελίχθηκε η προσωπικότητά του. Στην περίπτωση του μάγου, πάντα μου άρεσε η ιδέα ενός ήρωα να κατέχει μαγικές ιδιότητες καθώς και έναν συμβουλευτικό/καταλυτικό ρόλο. Είναι ένα ευχάριστο “τροπάριο” το οποίο ταιριάζει σε σημαντικούς ήρωες. Ακόμη, αυτό το μέρος της ζωής του Γκάνταλφ παρέχει στοιχεία για το παρελθόν του σε σχέση με τον χαρακτήρα του στον “ Άρχοντα των Δαχτυλιδιών”, όπου υιοθετεί ένα εντελώς διαφορετικό όνομα σε ένα σημείο.

Γενικά, το βιβλίο είναι ένα καλογραμμένο και συναρπαστικό ανάγνωσμα, το ιδανικό για τους λάτρεις της φαντασίας και αλλοτινών κόσμων. Ο Τόλκιν “μαγεύει” τους αναγνώστες με γλαφυρές περιγραφές, ξεχωριστές προσωπικότητες (τόσο συμπαθείς όσο και μισητές) και μια δόση κωμωδίας στα απαραίτητα σημεία. Ακόμη και αν κάποιος/α δεν συμπαθεί ιδιαίτερα αυτού του είδους βιβλία, θα μπορούσε να ρίξει μια ματιά, ίσως ακόμα και να το διαβάσει ως δοκιμή. Ο συγγραφέας έχει παρουσιάσει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, που συχνά τραβάει την προσοχή διαφόρων. Φυσικά, αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια άποψη. Την αλήθεια θα την διαπιστώσουν οι ενδιαφερόμενοι/ες αναγνώστες/ριες. Σίγουρα αξίζει μια προσπάθεια.