Στην Κοζάνη οι τοίχοι ψιθυρίζουν μυστικά. Δε σιωπούν. Πάλλονται από χρώματα και φαντασία. Ο Γιάννης Ζάμκος μεταμορφώνει τοίχους γυμνούς, εγκαταλελειμμένα κτίρια και αφημένα σημεία της πόλης σε ζωντανούς καμβάδες, όπου κάθε γραμμή και κάθε σκιά αφηγούνται μικρές ιστορίες της τοπικής ζωής, παραδόσεις, αλλά και εκφράζουν κοινωνικούς προβληματισμούς. Τα έργα του δεν είναι απλώς εικόνες. Είναι παρεμβάσεις που δίνουν ψυχή στο τσιμέντο. Το γκρίζο υποχωρεί και τη θέση του παίρνουν εκρηκτικά χρώματα, δυναμικές μορφές και ιδέες που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα. Η street-art στην Κοζάνη δεν είναι βανδαλισμός. Είναι ένας παλμός πολιτισμού που αναπνέει στους δρόμους και καλεί τον περαστικό να δει την πόλη με καινούρια ματιά.