«Πώς η τέχνη του δρόμου μάς αφυπνίζει στην εποχή του πολέμου», Αργυρώ Δεληγιάννη

Δεληγιάννη

Η τέχνη του δρόμου έχει μια δύναμη μοναδική. Σε αντίθεση με τα άλλα έργα τέχνης που εκτίθενται σε γκαλερί και μουσεία, δεν περιμένει τον επισκέπτη της, αλλά επιλέγει η ίδια τον αποδέκτη της. Δηλαδή καθέναν από μας. Διεισδύει στην καθημερινότητά μας, επιβάλλει την παρουσία της, προκαλεί, εντυπωσιάζει, ευαισθητοποιεί.  Από ένα τρισδιάστατο δέντρο ζωγραφισμένο στη ράχη μιας πολυκατοικίας που σκίζει το τσιμέντο της πόλης, μέχρι εικόνες που μιλούν για τη μοναξιά, την ανισότητα ή το περιβάλλον, η street art αποτελεί έναν σύγχρονο σχολιασμό ντύνοντας με σχέδια και χρώματα ό,τι βλέπουμε και ζούμε. Η street art δε χρειάζεται λόγια και δε γνωρίζει όρια.

Ο πόλεμος αποτελεί τροφή για τη δημιουργικότητα των καλλιτεχνών της  street art. Ήταν έντονα παρών στη θεματολογία της από το ξεκίνημά της μέχρι την άνθησή της και την καθιέρωσή της. Από την Αμερική του 1970 με τον αντιπολεμικό ακτιβισμό καλλιτεχνών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπως η Robin Repp, τις τοιχογραφίες του Thierry Noir στη δυτική πλευρά του τείχους του Βερολίνου μέχρι τον Σύριο καλλιτέχνη Tammam Azzam που το 2013 χρησιμοποίησε φωτομοντάζ, τοποθετώντας το «Φιλί» του Κλιμτ πάνω σε κατεστραμμένα κτίρια της Δαμασκού, καθώς και στα διάσημα έργα του Γάλλου Blek le Rat σήμερα, η street art αποτελεί γροθιά στο στομάχι, αλλά και καταπέλτης ενάντια σε κάθε μορφή επεκτατισμού.

Το 2003 ο Flower Thrower του Banksy στη Δυτική Όχθη απεικόνιζε έναν άνδρα με κασκόλ που ετοιμαζόταν να πετάξει μια ανθοδέσμη αντί για βόμβα μολότοφ, ενώ στην Ουκρανία του πολέμου το 2022, επτά τοιχογραφίες του κοσμούσαν τις κατεστραμμένες πόλεις της. Ανάμεσα σε αυτές τις τοιχογραφίες μια γυμνάστρια που ισορροπεί πάνω σε ερείπια.

Και εμείς είμαστε εκεί: στην άλλη όχθη για να πιάσουμε τα λουλούδια, για να ανοίξουμε τα χέρια, για να προστατέψουμε το κορίτσι που ισορροπεί. Εμπνευσμένοι, αφυπνισμένοι, συνοδοιπόροι και συνένοχοι της τέχνης που παρεμβαίνει τόσο δυναμικά στον χώρο και μοιράζεται μαζί μας την οργή για την αδικία του πολέμου, την αγωνία για το μέλλον, αλλά και την ελπίδα ότι η τέχνη μπορεί να μας ενώνει ακόμα και σε μέρη χωρίς γέφυρες.

 

 

 

Banksy,  Borodyanka, Ukraine ( να μπει κάτω από την εικόνα)

Σχολιάστε

Όροι Χρήσης schoolpress.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Top