Η ζωή μας έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Σχεδόν ό,τι κάνουμε μέσα στη μέρα μας περιστρέφεται γύρω από μια οθόνη. Επικοινωνούμε, έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες, ακούμε μουσική, δημιουργούμε και εκφραζόμαστε μέσω του διαδικτύου.

Για τη γενιά μας, το διαδίκτυο δεν είναι κάτι ξένο ή περίεργο, αλλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Είναι κάτι παραπάνω από απλή ψυχαγωγία· είναι ένας νέος τρόπος ζωής που ονομάζουμε ψηφιακό πολιτισμό και επηρεάζει άμεσα την τέχνη, την επικοινωνία, ακόμα και τον τρόπο που σκεφτόμαστε.

Σήμερα, μπορώ από το δωμάτιό μου να δω πίνακες σε μουσεία όλου του κόσμου ή να ακούσω μουσική από την άλλη άκρη της γης. Η τέχνη δε χρειάζεται πια «τοίχους» και γκαλερί για να αναπνεύσει, χρειάζεται μόνο σύνδεση. Τα social media έχουν γίνει ο νέος μας καμβάς, όπου βλέπουμε από ψηφιακή ζωγραφική και κόμικς μέχρι podcasts και μικρά βίντεο.

Προσωπικά, δοκίμασα να φτιάξω ένα βίντεο με το χειμερινό τοπίο της Κοζάνης και όταν το ανέβασα, έλαβα σχόλια από παιδιά άλλων χωρών. Ήταν μια απίστευτη εμπειρία! Ένιωσα σαν το έργο μου να είχε ταξιδέψει μακριά, σαν να είχε διασχίσει ωκεανούς.

Φυσικά, όλη αυτή η τεχνολογία φέρνει και ερωτήματα. Μας ενώνει ή τελικά μας απομακρύνει; Μπορεί να κάνουμε πανεύκολα βιντεοκλήσεις και να συνεργαζόμαστε στις εργασίες μας, αλλά συχνά καταλήγουμε να επικοινωνούμε λιγότερο πρόσωπο με πρόσωπο. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με μη ρεαλιστικές εικόνες ή να μετράμε την αξία μας μόνο με τα likes….

Ως μαθητής της Γ’ Γυμνασίου, νιώθω ότι ανήκω σε μια γενιά με απεριόριστες δυνατότητες. Το διαδίκτυο μας χαρίζει δημιουργικότητα και ελευθερία, αλλά απαιτεί να έχουμε κριτική σκέψη και σεβασμό. Η τεχνολογία της πληροφορίας και της επικοινωνίας είναι ένα εργαλείο που, αν το χρησιμοποιήσουμε σωστά, μπορεί να μας ενώσει με όλον τον κόσμο.