- Θε μου, μουρμούρισε, λυπήσου τον, λυπήσου με. Άφησέ τον να ζήσει. [...]

«Συχώρα με, καλέ μου, δεν το “θελα· δεν είμαι φονιάς, σου τ” ορκίζομαι, δεν είμαι φονιάς. Να, μια στιγμή μονάχα ξέχασα πως είμαι άνθρωπος, ξέχασα πως είσαι άνθρωπος, αδερφός μου. Πως μάνα και σένα σε περιμένει στο φτωχικό της: μάνα και πατέρας κι αδέρφια. Ξέχασα, γιατί αυτοί οι κακούργοι θέλανε να με κάνουν να ξεχάσω.»

«Γιατί;», Γ. Μαγκλής, Δεν υπάρχουν αμαρτωλοί, Δωρικός

                                                                 Ζωή Τατάκη

Ο θάνατος

Μια ριπή τον ώθησε

βρέθηκε κατάχαμα

τα βλέφαρα του τρεμόπαιζαν

εκείνος βογκούσε

ο άλλος παρατηρητής του θεάματος

έχοντας χάσει τη συνείδηση του

ο τόπος, ο χρόνος είχαν βυθιστεί σε ένα πηγάδι

το πηγάδι του εγκλήματος

η αγάπη, ο σεβασμός, η κατανόηση

είχαν ήδη πνιγεί

δίπλα του στέκεται μία μορφή

η μορφή της μετάνοιας

γυρίζει τον μοχλό του πηγαδιού

καθώς ένα δοχείο ανεβαίνει

και μέσα στο δοχείο βρίσκεται το αίμα

το αίμα του θύματος

το αίμα που χάθηκε άδικα, ασυναίσθητα

ανάμεσά του βρίσκεται το δώρο

αυτό που χάρισε σε εκείνον

γλυκό, αναπάντεχο, πρωτοφανές

εμπειρία ζωής

μπορεί να ικανοποιήσει τον παραλήπτη με ηρεμία

γαλήνη, ξεκούραση

αλλά και να προσφέρει στεναχώρια, θυμό, καταπίεση,

κατάθλιψη σε όσους δεν το λαμβάνουν

ο θάνατος

το μόνο που αν δοθεί

δεν πρόκειται να επιστραφεί ποτέ

 Βροντάκη Δήμητρα

                                                          Αργυρώ Τάτση

Σκληρός που είναι ο πόλεμος…

μαύρο το χρώμα του θολό.

Σκληρός που έγινα και εγώ…

ξέχασα άνθρωπος να είμαι πια θαρρώ.

Φίλε μου στρατιώτη,

Συγγνώμη, συγγνώμη σου ζητώ.

Τα χέρια μου απλώνω και σε βοηθώ

μάταια όμως προσπαθώ…

Μάνα σε περίμενε και εσένα

και έπρεπε να το σκεφτώ.

Όμως, με έκανε ο πόλεμος να ξεχνώ

<<συνάνθρωπο>> έπρεπε να σε θεωρώ.

Τώρα πια δεν έχω τι να πω

συγγνώμη, συγγνώμη σου ζητώ…

Χάρης Παπαθανασίου

Την ώρα που ο στρατιώτης πέφτει

Και στα ματιά με κοιτάει

Άρχισα να ξανασκέφτομαι

Και συνειδητοποίησα τι είχα κάνει

Μου πέφτει το όπλο κάτω

Και τρέχω να τον σώσω

Γιατί το έκανα εγώ αυτό;

Γιατί έπρεπε να τον σκοτώσω;

Γινόμουνα ένας από αυτούς

Που τους κοιτάς στα ματιά

Και αναρωτιέσαι αν θα ζήσεις

Να ξαναδείς τα άστρα

Ήταν πια πολύ αργά

Δεν θα ξαναέβλεπε του ηλίου την ημέρα

Τουλάχιστον ας ξέρει από εκεί ψηλά

Πως στην καρδιά μου θα τον έχω κάθε μέρα

Μεσοχωριαννάκη Μαρίνα

Σου γράφω, μεγάλε Έρωτα

Έρωτα μείνε εδώ

Εσύ που την αγάπη δημιουργείς

Εσύ που όλα τ “αλλάζεις

Σμιλευτή της άνοιξης, μείνε εδώ

Για σένα που η Ελένη

Χιλιάδες πλοία στην Τροία τράβηξε

Για σένα που εξαιτίας σου

Στρατοί ολόκληροι παλεύουν

Αλλά και που αλλάζεις τα πάντα

Ζωές πλασμάτων, ανθρώπων και θεών

Αλλά και την ίδια την μοίρα

Έρωτα το σύμπαν σε χρειάζεται

Την ισορροπία να δημιουργείς και να χαλάς

Να σπας κανόνες, συστήματα και συνθήκες

Να διαμορφώνεις αξίες και αρχές

Εσύ η κινητήριος δύναμή μας

Μείνε εδώ

Γιάννης Βρεττάκης

Τιμητική διάκριση στον πρώτο μαθητικό διαγωνισμό ποίησης «Βιτσένζος Κορνάρος»

από την Στέγη Βιτσένζος Κορνάρος

Οι αγώνες του γυναικείου κινήματος, για την εξασφάλιση της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων, αποδίδουν καρπούς, καθώς η θέση των γυναικών στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες σταδιακά βελτιώνεται. Υπάρχουν βέβαια, ακόμη, αναπτυσσόμενες χώρες, όπου τα στοιχειώδη δικαιώματα των γυναικών εξακολουθούν να παραβιάζονται και να καταπατώνται. Γι” αυτό, πρέπει να ληφθούν περισσότερες δράσεις, προκειμένου να στρωθεί ο δρόμος που θα διαβούμε, για να επιτύχουμε την απόδοση ίσων ευκαιριών σε γυναίκες και άνδρες.

Όταν ενημερώθηκα για τη συμβολή της οργάνωσης «Greek Women in STEM» στον αγώνα αυτόν, εντυπωσιάστηκα και παρακινήθηκα να αναζητήσω περαιτέρω πληροφορίες για τον ρόλο και τη λειτουργία της. Στο πλαίσιο αυτό, η οργάνωση «Greek Women in STEM» επιδιώκει να αναδείξει το έργο των Ελληνίδων επιστημόνων, παρέχοντας υποστήριξη σε κάθε κορίτσι που επιθυμεί να διακριθεί στον κλάδο των θετικών επιστημών.

Όπως δηλώνει η Λίνα Ντόκου, ιδρύτρια του προγράμματος «Greek Women in STEM» και ερευνήτρια βιολόγος (MSc, PhD) στο πανεπιστήμιο Yale, κύριο στόχο της εν λόγω οργάνωσης αποτελεί η ενθάρρυνση των γυναικών, προκειμένου να ακολουθήσουν το «μονοπάτι» των θετικών επιστημών. Τα μέλη της ομάδας οργανώνουν προγράμματα ακαδημαϊκής καθοδήγησης (mentoring) για νέα κορίτσια που αποζητούν συμβουλές με επίκεντρο τον πολύπλευρο κλάδο του STEM. Επιπλέον, συντάσσουν άρθρα υπογραμμίζοντας τη συνεισφορά των Ελληνίδων στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και οι ερευνήτριες-επιστήμονες δίνουν συνεντεύξεις, στις οποίες η καθεμία αναλύει τις ιδιαιτερότητες της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας.

Μέσω της δράσης αυτής έχει διαμορφωθεί μια διαδικτυακή κοινότητα της ιστοσελίδας «greekwomeninstem.com». Εκεί, οι αναγνώστες/στριες αλληλεπιδρούν με τα μέλη της και έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν διαδικτυακές ραδιοφωνικές μεταδόσεις, στις οποίες παρουσιάζονται επιτεύγματα διαφόρων επιστημονικών κλάδων, δίνοντας έμφαση στη γυναικεία πρωτοβουλία και δράση. Επιπροσθέτως, κάθε επισκέπτης της ιστοσελίδας έχει τη δυνατότητα να συμβάλει στην εξέλιξη του έργου όλων των ταλαντούχων γυναικών, καταθέτοντας, αν επιθυμεί, μια διαδικτυακή δωρεά. Οι δράσεις της οργάνωσης λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα αρκετές φορές ετησίως, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτές προσδιορίζονται από τον εποικοδομητικό διάλογο, ανάμεσα στα μέλη της ομάδας και το ευρύτερο κοινό, και τη διδασκαλία προγραμματισμού.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στην Δρ. Ντόκου και τις συνεργάτιδές της γι” αυτή την αξιοθαύμαστη πρωτοβουλία. Ο ορίζοντας της οργάνωσης «Greek Women in STEM» μπορεί να διευρυνθεί, υποστηρίζοντας τις ανερχόμενες ερευνήτριες που φιλοδοξούν να συμβάλλουν στην εξέλιξη της επιστήμης. Η ενίσχυση ανάλογων δράσεων συνιστά έμπρακτη στήριξη της προσπάθειας για πραγματική ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα, επιτρέποντας έτσι στις γυναίκες να οραματίζονται ανεμπόδιστα το μέλλον τους …

Δήμητρα Βροντάκη Γ5

Έτσι, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας αποφάσισε να διοργανώσει μια αποχαιρετιστήρια γιορτή. Η γιορτή πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο μπάσκετ του Ηρακλείου ΟΑΑ, στην Οδό Δουκός Μποφόρ, που βρίσκεται δίπλα στο σχολείο μας.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με μουσική και τραγούδια από μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας με την καθοδήγηση της καθηγήτριας μουσικής, κας Ελένης Τσίρμπα -Αναγνώστου. Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους
παίζοντας τραγούδια, όπως το Imagine του John Lenon, τη Συννεφούλα του Διονύση Σαββόπουλου και το Ακορντεόν του Μάνου
Λοΐζου.

Ακολούθησε παραδοσιακή κρητική μουσική από παλιούς μαθητές του σχολείου μας που ανέβασαν το κέφι στα ύψη!

Ύστερα, ο πρόεδρος και η αντιπρόεδρος του Συλλόγου μίλησαν θερμά για το έργο της Διεύθυνσης και αποχαιρέτησαν τους καθηγητές -τριες που παίρνουν σύνταξη.

Τότε, προβλήθηκαν διάφορα βίντεο και φωτογραφίες με όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Αρκετοί μαθητές και μαθήτριες δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυα τους!

Τέλος, οι γονείς και πολλοί καθηγητές -τριες αποχώρησαν αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για ένα ξέφρενο πάρτι.

Ήταν το ιδανικό κλείσιμο της τρίχρονης πορείας μας στο Γυμνάσιο!

Γιάννης Βρεττάκης -Γ5

 Όμως, παράλληλα με την φωτεινή πλευρά του διαδικτύου αναπτύσσεται και η σκοτεινή του πλευρά. Η διαδικτυακή διακίνηση ουσιών, η παιδική πορνογραφία, η προβολή αρνητικών προτύπων και ο εθισμός είναι μερικά  μόνο από τα σκοτεινά του σημεία. Πρόσφατη έρευνα (University of Texas, 2018) έδειξε ότι οι «σκοτεινοί» επισκέπτες αναζητούν κυρίως υλικό παιδικής πορνογραφίας, διακινούν ή ψάχνουν φάρμακα (250.000 διαφορετικές ουσίες βρίσκονται εύκολα), αναζητούν ή διακινούν όπλα.

Χρειάζεται, λοιπόν, μεγάλη προσοχή όταν χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο. Προς την κατεύθυνση αυτή, η εκπαίδευση και η ενημέρωση είναι το «Α» και το «Ω». Η ενημέρωση τόσο των γονέων όσο και της σχολικής κοινότητας πρέπει να είναι διαρκής και στη βάση των νεότερων δεδομένων.

Αβίαστα φτάνουμε στο συμπέρασμα πως στο surfing, στο chatting, στο gaming, ή στο download κλικ θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να ενημερώνουμε άμεσα γονείς, καθηγητές και φίλους, μόλις συμβεί κάτι.

Μην ξεχνάμε ότι με κάθε διαδικτυακό κλικ αφήνουμε και ένα διαδικτυακό ίχνος.

Γιατί λοιπόν, να βαδίζουμε στα σκοτεινά και απόμερα δρομάκια του διαδικτύου;

Ας αφήνουμε τα ίχνη μας στα φωτεινά μονοπάτια του διαδικτύου, τα οποία θα μας οδηγήσουν στον ανοιχτό ορίζοντα της γνώσης και της καλλιέργειας του νου και τη ψυχής μας.

Ανυφαντάκη Ευρυδίκη Γ1

Από μικρά παιδιά  αυτή ήταν η ερώτηση που όλοι οι ενήλικες μας έκαναν! Μάλιστα, τώρα που πλησιάζουμε στην ηλικία της οριστικής επιλογής επαγγέλματος περιμένουν από εμάς να έχουμε μια ξεκάθαρη απάντηση! Αλλά, πόσο εύκολο είναι αυτό; Γνωρίζουμε τις επιλογές μας; Έχουμε την ανάλογη ενημέρωση;

Η επιλογή επαγγέλματος είναι επιλογή ζωής… δε μπορεί να γίνει «ελαφρά τη καρδία»! Με αυτούς τους προβληματισμούς συνομιλήσαμε με αξιόλογους επαγγελματίες και με πάθος για το αντικείμενο της εργασίας τους, ζητώντας τους να μας πουν για το επάγγελμά τους και, παράλληλα, να μας συμβουλεύσουν για την απόφαση που πρόκειται να πάρουμε.

Αρχικά, η Μαζ Λούκας, Βοηθός Υγειονομικής Περίθαλψης σε νοσοκομείο Αποκατάστασης, με πτυχίο ψυχολογίας, μάς μιλάει για την πορεία της προς τον κύριο σκοπό της, που είναι να γίνει θεραπεύτρια σε κέντρο απεξάρτησης. Για την τωρινή δουλειά της μάς εξηγεί:

«Οι δεξιότητες που απαιτούνται περιλαμβάνουν ενσυναίσθηση, συμπόνια, ικανότητα διατήρησης ορίων και ικανότητα παροχής θεραπευτικής υποστήριξης.»

Μάς ανέφερε επίσης ότι, παρά τα πολλά πτυχία της, αυτά δεν απαιτήθηκαν για την κατάκτησης της παρούσας εργασίας της.

Ένας ακόμη επαγγελματίας, ο Mark Carrington, μάς είπε το εξής ενδιαφέρον:

«Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι που ξέρω δεν είναι αυτοί που κάνουν τα λιγότερα λάθη, αλλά αυτοί που μαθαίνουν και αναπηδούν απ” αυτά πιο αποτελεσματικά.»

Στην ερώτηση αν θα έκαναν κάτι διαφορετικό, η πλειοψηφία των επαγγελματιών απάντησε αρνητικά, καθώς, όπως ανέφεραν, οι πράξεις και οι αποφάσεις τους τούς διαμόρφωσαν και τούς καθόρισαν ως άτομα.

Ωστόσο, η Inma Senperez-Perez, 25 χρονών, με πτυχίο στην Γενική και Οργανική Χημεία, Ευρωπαϊκή Σύμβουλος Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας έχει αντίθετη γνώμη:

«Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι, θα άρχιζα να μαθαίνω γερμανικά νωρίτερα, γιατί είναι μία πολύ σημαντική γλώσσα στην Ευρώπη, …»

Ως εσωτερική πληρεξούσιος ευρεσιτεχνίας μιας χημικής εταιρίας μάς εξηγεί ότι το κύριο καθήκον της αφορά στις πολυμερείς ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τεχνικές εξαγωγές λαδιού. Ως απόφοιτη του Χημικού τμήματος, αποφάσισε να ακολουθήσει την πορεία αυτή, διότι δεν ήθελε να ασχοληθεί με την έρευνα.

Όπως η Inma, έτσι και η Αγνή Τατάκη έχει πτυχίο και master Χημείας και τώρα δουλεύει ως ερευνήτρια σε μια εταιρία βιοτεχνολογίας που ειδικεύεται στην παραγωγή πρωτεϊνών για την θεραπεία του καρκίνου και άλλων σπάνιων ασθενειών. Η κυρία Τατάκη μάς περιγράφει ότι ήθελε να ασχοληθεί με αυτό το επάγγελμα

«για να κάνω έρευνα σχετικά με τη θεραπεία ασθενειών και για να βοηθήσω ασθενείς».

Ο Ναούμ Αντέσκι, 25 ετών, μάς λέει ότι, παρόλο που είναι ευχαριστημένος με την επιλογή επαγγέλματός του, υπάρχει κάτι που θα έκανε διαφορετικά:

«Αν είχα την ευκαιρία να ξαναπεράσω στο πανεπιστήμιο, θα προσπαθούσα να συμμετάσχω περισσότερο σε κοινωνικές και εξωπανεπιστημιακές δραστηριότητες. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να επεκτείνετε τις γνώσεις σας, προκειμένου να τις χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε το βιογραφικό σας και να γίνεται ο καλύτερος υποψήφιος για κορυφαίους εργοδότες»

Ο Ναούμ, παρόλο που ήθελε να γίνει μπασκετμπολίστας, ανέπτυξε την αγάπη του για τα μαθηματικά και για τους υπολογιστές και έγινε, εν τέλει, μηχανικός λογισμικού. Το επάγγελμά του, όπως μας εξηγεί,

«έχει μεγάλη ζήτηση στην αγορά εργασίας, οπότε ένιωσα σίγουρος για το επαγγελματικό μου μέλλον».

Αυτό υπήρξε βασικό κριτήριο στην επιλογή του επαγγέλματός του.

Ένας ακόμη επαγγελματίας με τον οποίο συνομιλήσαμε ήταν ο Λευτέρης, 29 ετών,  ο οποίος είναι και αυτός  μηχανικός λογισμικού. Εκείνος επηρεάστηκε από τον καθηγητή του της Πληροφορικής και από την αγάπη του για τα βιντεοπαιχνίδια. Έτσι, ο Λευτέρης αποφάσισε να ακολουθήσει τον κλάδο της Πληροφορικής, γεγονός που τον βοήθησε στην παρούσα εργασία του. Εκείνος, όταν ήταν στην ηλικία μας, όπως και οι περισσότεροι συνομήλικοι μας, δεν ήξερε από την αρχή ποιο  επάγγελμα θα ήθελε να ακολουθήσει στην ενήλικη ζωή του.

            «… ήθελα απλώς να έχω μια δουλειά που θα μου έδινε αρκετό εισόδημα, για να μην ανησυχώ για τα χρήματα.»

Ο τελευταίος συνομιλητής μας, ο Ιδομενέας, γνώριζε από την αρχή ότι ήθελε να σπουδάσει θετικές επιστήμες!! Πράγματι, απέκτησε πτυχίο και μάστερ ηλεκτρολόγου, ωστόσο σήμερα εργάζεται ως οικονομολόγος μηχανικός σε χρηματιστηριακή εταιρία του Λονδίνου. Επέλεξε την δουλειά του χάρη στην αγάπη του για τα μαθηματικά και τον προγραμματισμό.

Όλοι οι παραπάνω επαγγελματίες με προθυμία μοιράστηκαν την εμπειρία τους μαζί μας και εμείς θεωρήσαμε σκόπιμο να σας την παρουσιάζουμε , όπως και τις παρακάτω συμβουλές τους προς την νεότερη γενιά.

«Δεν έχει σημασία πόσο έξυπνος είσαι, αλλά πόσο σκληρά εργάζεσαι»,

«Μην σταματήσεις ποτέ να κάνεις ερωτήσεις» (Ιδομενέας)

«Επιμονή και υπομονή. Μέσα από τις αποτυχίες μας μαθαίνουμε τα πιο σημαντικά μαθήματα στη ζωή μας. Δεν χρειάζεται να ξέρετε πάντα την σωστή απάντηση και το τι θέλετε να γίνετε  στο μέλλον. Να διαλέγετε αυτό που αγαπάτε εσείς και να ακολουθείτε τα όνειρα σας.» (Αγνή Τατάκη)

«Παραμείνετε στο σχολείο. Κάνε πράγματα που σου αρέσουν, αλλά μπορούν να σου προσφέρουν και τα προς το ζην. Το να κάνετε απλώς αυτό που αγαπάτε μπορεί να μην σας βοηθήσει μακροπρόθεσμα και μπορεί να καταλήξετε να το μισείτε μετά από λίγο. Μάθετε πώς να σκέφτεστε να λύνετε προβλήματα … ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα και εσείς είστε το μέλλον» (Λευτέρης)

«Αφιερώστε χρόνο για να ανακαλύψετε τα πάθη και τα ενδιαφέροντά σας, πριν ξεκινήσετε να εργάζεστε.» (Alessadro Pistoni)

«Μην ανησυχείτε πολύ για την επιλογή του «σωστού» επαγγελματικού δρόμου. Ακόμη κι αν επιλέξετε ένα μονοπάτι που αργότερα αποφασίσετε ότι δεν είναι για εσάς, μην το δείτε ως χάσιμο χρόνου. Έχετε πάρει ένα πολύτιμο μάθημα. Το να μάθετε τι δεν θέλετε να κάνετε είναι εξίσου πολύτιμο με το να μάθετε τι θέλετε να κάνετε!» (Maz Luca)

«Όλες οι δουλειές μπορεί να είναι κουραστικές, απαιτητικές και μερικές φορές ακόμη και αγχωτικές, αλλά, αν βρείτε μια δουλεία που σας αρέσει, θα περάσετε επίσης πολλές καλές στιγμές και θα νιώσετε πλήρεις.» (Imna Senperez-Perez)

«Μην ανησυχείτε καθόλου, αν δεν έχετε ξεκαθαρίσει τα σχέδιά σας. Αποφάσισα τι ήθελα να σπουδάσω στα 18 μου και μάλιστα ούτε τότε ήμουν σίγουρος γι” αυτό!» (Naum Anteski)

«Η έγκαιρη προετοιμασία, η σκληρή δουλειά και η πειθαρχία είναι τα συστατικά της ευτυχίας» (Mark Carrington)

Ζωη Τατάκη Γ7

Μάιρα Σταυρακάκη Γ7

Την πρώτη μέρα, πριν την άφιξή μας στα Χανιά, σταματήσαμε στο όμορφο και γραφικό Ρέθυμνο. Εκεί, μετά από ομαδική βόλτα στην παλιά πόλη, παρακολουθήσαμε ξενάγηση, στο μουσείο σύγχρονης τέχνης, το οποίο περιλάμβανε φωτογραφικές λήψεις από Έλληνες φωτογράφους. Λίγο αργότερα, και μετά από μία διαδρομή μιάμισης ώρας, φτάσαμε στον προορισμό μας, τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο μας και, ύστερα, αναχωρήσαμε για την πινακοθήκη Χανίων, χωρίς να ξέρουμε ότι θα έπρεπε να αναβάλλουμε την επίσκεψή μας αυτή, καθώς καθυστερήσαμε λόγω της αυξημένης κίνησης. Έτσι, αρκεστήκαμε σε μία βόλτα στο Ενετικό λιμάνι.

Το επόμενο πρωί, λοιπόν, όλη η ομάδα επιστρέψαμε στην Πινακοθήκη, όπου επισκεφτήκαμε την έκθεση με θέμα «Η Ελλάδα μετά την επανάσταση, Καλλιτεχνικοί θησαυροί από την συλλογή Κρασάκη «. Έπειτα, περπατήσαμε μέχρι το πνευματικό κέντρο Χανίων και παρακολουθήσαμε το εργαστήριο «Γυρίζουμε μια Σκηνή», μαθαίνοντας βασικές αρχές σκηνοθεσίας και ηχοληψίας υπό την εποπτεία του κ. Ματθαίου Φραντζεσκάκη. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου, πήραμε μέρος στο διεθνές φεστιβάλ «we love stories», που αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο αφηγούμαστε ιστορίες καθημερινά.

Την τελευταία μέρα, επίσης στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, είχαμε την τιμή να ακούσουμε έναν από τους πιο πολυζήτητους σκηνοθέτες στην Ελλάδα, τον Θοδωρή Παπαδουλάκη, ο οποίος μας παρουσίασε παλαιότερες «δουλειές» του.

Η τελευταία μας επίσκεψη ήταν στο Βοτανικό πάρκο Χανίων, όπου είδαμε και μυρίσαμε ενδημικά βότανα και φυτά. Αργότερα, στο βραβευμένο εστιατόριο του πάρκου απολαύσαμε ξεχωριστές παραδοσιακές γεύσεις.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας καλέσω να επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο Instagram ,@flashakia_official, από την οποία μπορείτε να ενημερώνεστε για τα νέα και τις δράσεις της ομάδας και, παράλληλα, να βλέπετε φωτογραφίες από συμμαθητές και συμμαθήτριές σας.

Νίκος Παρασκάκης Γ4

Είναι γεγονός πως με την καραντίνα αλλά και την πανδημία, ο χρόνος που περνάμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στους υπολογιστές και στις οθόνες έχει αυξηθεί κατά πολύ. Δεν είναι καλύτερα ν” αλλάξουμε λίγο την ρουτίνα μας κι ετούτο το καλοκαίρι να το περάσουμε παρέα με τα αγαπημένα μας βιβλία;

Παρακάτω, σας προτείνω 2(+1) βιβλία τα οποία, θεωρώ, πως αξίζει να σας κρατήσουν συντροφιά αυτό το καλοκαίρι:

1. «Timeless, Ο Ντιέγκο και οι φύλακες του Απερατλαντικού»- Αρμάντ Μπάλταζαρ

Ένα κινηματογραφικό βιβλίο, ιδανικό για εκείνους που αγαπούν τη δράση και την περιπέτεια. Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο 13χρονος Ντιέγκο, ο οποίος γεννήθηκε σ” έναν κόσμο όπου το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον συνυπάρχουν ταυτόχρονα.

Στα 13α γενέθλιά του μαθαίνει για ένα ιδιαίτερο χάρισμα που διαθέτει κι όταν ο πατέρας του, κορυφαίος μηχανικός της εποχής, αιχμαλωτίζεται αισθάνεται ότι πρέπει να τον σώσει αλλά και να σταματήσει όσους προσπαθούν να διαταράξουν την εύθραυστη ειρήνη που υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους.

2. «Η γιαγιά μου σας χαιρετά και ζητά συγγνώμη» – Φρέντερικ Μπάκμαν

Στις μέρες μας, δυστυχώς, συνεχίζει να υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη πως τα άτομα που διαφέρουν ή δεν ακολουθούν τα καθορισμένα στερεότυπα αποτελούν κίνδυνο για την κοινωνία. Το παραπάνω βιβλίο, με θέμα τη διαφορετικότητα, όχι μονάχα ακυρώνει αυτή την αντίληψη αλλά τονίζει και το δικαίωμα του καθενός να είναι και να ζει όπως επιθυμεί. Κεντρικοί χαρακτήρες είναι η 7χρονη Έλσα και η 77χρονη γιαγιά της, την οποία όλοι θεωρούν «παλαβή». Η μικρή Έλσα έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την γιαγιά της και κάθε βράδυ ταξιδεύει με τις ιστορίες της. Ώσπου, όλα σταματούν, αφού η γιαγιά πεθαίνει, αφήνοντας πίσω ένα κυνήγι θησαυρού για την Έλσα, απο το οποίο κυνήγι θα ανακαλύψει την αλήθεια πίσω απο τον χαρακτήρα της γιαγιάς, μιας γυναίκας που δεν έμοιαζε με καμία άλλη!

3. Σειρές βιβλίων/τριλογίες

Η συγκεκριμένη πρόταση φαίνεται αρκετά γενική, μα αναφέρεται κυρίως σε εκείνους που προτιμούν τις τριλογίες και τις σειρές βιβλίων με δράση και μπόλικη φαντασία. Μερικά παραδείγματα είναι η τριλογία «Αγώνες Πείνας» με την δυναμική Κάτνις Έβερντιν και τον γοητευτικό Πίτα Μέλαρκ, η σειρά βιβλίων «Χαρι Πότερ», «Ο Άρχοντας των δακτυλιδιών», αλλά και «τα Χρονικά της Νάρνια» με την ομώνυμη μυθική χώρα, εκεί όπου ο χρόνος κυλά μαγικά…!

Καλή βιβλιο-ανάγνωση!

Κωνσταντίνα Κοκοτάκη Β2

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που επισκεφτήκαμε οικογενειακώς μια από τις πιο ιδιαίτερες περιοχές του νησιού μας, στη νότια Κρήτη! Δε θα σας μιλήσω για την  διαδρομή, που είναι κι αυτή ξεχωριστή! Θέλω να εστιάσω μόνο στο σπήλαιο Σφενδόνη, που πραγματικά με εντυπωσίασε!!

       Το σπήλαιο, λοιπόν, καταλαμβάνει έκταση περίπου 3.000 τ.μ. Στα 270 μέτρα της διαδρομής του υπάρχουν ογκώδεις κολώνες που δημιουργούν δαιδαλώδη διαμερίσματα. Αναρίθμητοι σταλακτίτες και σταλαγμίτες, ποικιλόμορφοι και πολύχρωμοι, διακοσμούν τις αίθουσες του, ενώ σε πολλά σημεία υπάρχουν λιθωματικές λεκάνες νερού και μαργαριτάρια σπηλαίων.

Στο σπήλαιο υπάρχει ειδικό μονοπάτι περιήγησης, που  επιτρέπει την ασφαλή επίσκεψη  σ” αυτό ακόμα και σε άτομα με ειδικές ανάγκες.

Το σπήλαιο Σφενδόνη είναι μέρος του Φυσικού Πάρκου Ψηλορείτη που με τη σειρά του ανήκει στο Ευρωπαϊκό δίκτυο Γεωπάρκων, ένα δίκτυο προστατευόμενων περιοχών με ιδιαίτερη γεωλογική κληρονομιά, που τελεί υπό την αιγίδα της UNESCO.

Η τελευταία αίθουσα του σπηλαίου, παρόλο που έχει εξερευνηθεί, δεν είναι επισκέψιμη. Αυτό συμβαίνει διότι, όπως μας εξήγησε ο ξεναγός, σε κάθε σπήλαιο ένα κομμάτι του πρέπει να παραμένει «αγνό», δηλαδή,   η πανίδα του σπηλαίου πρέπει να βρίσκεται μακριά από το ανθρώπινο μάτι. Επίσης, κάθε σπήλαιο -άρα και το σπήλαιο αυτό – πρέπει να περιβάλλεται από μία ατμόσφαιρα μυστηρίου!! Αυτός ο χώρος ονομάζεται η «αίθουσα του χαμένου παιδιού», καθώς εκεί βρέθηκε ένας ανθρώπινος σκελετός ατόμου 10-14 ετών. Ο σκελετός αυτός είναι περίπου 900 ετών …

Το σπήλαιο Σφενδόνη, λοιπόν, είναι ένα μέρος που όντως αξίζει να το επισκεφτεί κάποιος. Πρώτα – πρώτα, γιατί  παραπέμπει σε μια άλλη εικόνα της Κρήτης. Έπειτα, διότι υπάρχει ξενάγηση, άρα ο επισκέπτης θα πάρει αβίαστα πολλές πληροφορίες. Και, τέλος, διότι… είναι κοντά στο Ηράκλειο!!

Αν το αποφασίσετε και επισκεφτείτε το σπήλαιο Σφενδόνη, θα κάνετε μια υπέροχη ημερήσια εκδρομή, η οποία μάλιστα μπορεί να συνδυαστεί και με μια διανυκτέρευση στα γραφικά Ανώγεια! Για εμένα ήταν σίγουρα μια ευχάριστη και ξεχωριστή εμπειρία την οποία πολύ ευχαρίστως θα επαναλάμβανα !!!!

Τάτση Αργυρώ Γ7

   Βέβαια, οι γιορτές ταιριάζουν, όπως και να το κάνουμε, στα παιδιά, μικρά και μεγάλα. Όμως, δεν γνωρίζουμε από την αρχή της ζωής μας τι είναι οι γιορτές ή πώς τις γιορτάζουμε. Αυτή είναι μια διαδικασία που μαθαίνουμε σιγά- σιγά στο σπίτι, στο σχολείο, στη γειτονιά… Όσο λοιπόν είμαστε παιδιά απολαμβάνουμε, ζούμε και ευχαριστιόμαστε αυτή την ωραία στιγμή των γιορτών με αυθορμητισμό, απλότητα και αθωότητα. Όταν όμως μεγαλώνουμε, αρχίζουμε να σκεφτόμαστε, να μπαίνουν τα ερωτήματα και οι προβληματισμοί. Βλέπουμε πια πίσω από τις κουρτίνες, πίσω από τη  γιορτινή βιτρίνα.

  Πίσω, λοιπόν, από αυτή τη βιτρίνα θα δούμε μεγάλες βιομηχανίες και εταιρίες να κερδίζουν πολλά χρήματα, πουλώντας μας ευτυχία, χαρά, καλοπέραση. Έτσι, μέσα από τα φανταχτερά χρώματα της διαφήμισης, μάς καλοπιάνουν, μάς μαγεύουν, μάς οδηγούν στην κατανάλωση ή ακόμα και στην υπερκατανάλωση. Μάς περνούν το μήνυμα ότι για να ζήσουμε αυτές τις γιορτινές μέρες, πρέπει να αγοράζουμε συνέχεια, αλλιώς δεν θα ειμαστε ευτυχισμένοι! Καταναλώνω, άρα υπάρχω!

  Αυτή η νοοτροπία είναι δύσκολο να αλλάξει. Όμως, είναι αναγκαίο αυτό να συμβεί, καθώς τα χρήματα και η κατανάλωση δεν κάνουν τους ανθρώπους πραγματικά ευτυχισμένους. Ευτυχία τελικά είναι να συνυπάρχουμε, να μοιραζόμαστε, να νοιαζόμασε και … να γιορτάζουμε με απλότητα και ανθρωπιά!

Αλεξάνδρα Θεοδοσάκη Γ’1

Παναγιώτης Μαράκης Γ’3 

Τα παλιά τα χρόνια τα ελληνικά «έπαιζαν» παντού. Οι Έλληνες τότε ήταν γενναιόδωροι σε όλα. Έδιναν, έδιναν… έδιναν λέξεις, φράσεις, ιδέες. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: «βίος» για τους προγόνους μας ήταν η ζωή. Αυτή η ωραία λεξούλα ταξίδεψε… Σήμερα τη συναντάμε συχνά σαν συνθετικό σε επιστημονικούς όρους της ιατρικής, της νομικής καθώς και αλλού. Έτσι, δημιουργήθηκαν οι λέξεις biology, biography,  biotherapy, bioethics…

Τα ωραία όμως δεν διαρκούν πολύ, κάποτε τελειώνουν. Ενώ λοιπόν, οι παππούδες μας έδιναν, εμείς παίρνουμε από άλλες χώρες … όχι μόνο δανεικά χρήματα αλλά και καταναλωτικά προϊόντα, στυλ, τεχνολογία, λέξεις. Είναι αυτό που λένε ότι η ζωή κάνει κύκλους. Δώσαμε «βίο» και «λόγο», παίρνουμε data, ram, MB (megabite), spam …

«Τα πάντα ρει», που έλεγε κι ο αρχαίος φιλόσοφος, ο Ηράκλειτος! Μέσα στα «πάντα» είναι και η γλώσσα.

Η ελληνική γλώσσα υπάρχει εδώ και 2-3 χιλιετίες, θα συνεχίσει να υπάρχει άλλες τόσες και παραπάνω, γιατί έχει ρίζες και γιατί προσαρμόζεται στις γλωσσικές, εκφραστικές ανάγκες της εποχής μας!

Έλενα Μωραΐτη Γ’3