![Gaming](https://schoolpress.sch.gr/calle8/files/2022/06/Gaming.jpg)
Ο εθισμός αυτός («gaming disorder» ) αφορά ανθρώπους όλων των ηλικιών κυρίως όμως εφήβους, οι οποίοι αφιερώνουν πολλές ώρες της καθημερινότητάς τους , παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια διάφορων κατηγοριών. Είναι ένα φαινόμενο που παρουσιάζει αυξητική τάση τα τελευταία χρόνια λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας. Οι κατηγορίες των παιχνιδιών αυτών κινούνται σε άξονες όπως παιχνίδια εξερεύνησης , 18+ ,κατάλληλα για παιδιά αλλά και παιχνίδια που προβάλλουν τη βία και τον πόλεμο. Όλα τα παραπάνω επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τους νέους και την ψυχολογία τους, εγκυμονώντας κινδύνους για τη ζωή και την καθημερινότητά τους.
Όλοι όσοι πάσχουν από εθισμό στο gaming , εμφανίζουν ένα κοινό μοτίβο συμπτωμάτων. Αρχικά γίνονται σταδιακά εσωστρεφείς, διότι αντλούν ευχαρίστηση από εικονικές μορφές και επομένως βιώνουν μια μη ρεαλιστική πραγματικότητα. Επιπλέον, δεν έχουν ενέργεια για καθημερινές συνήθειες που στο παρελθόν συνήθιζαν να κάνουν, παραμελώντας σημαντικές πτυχές της ζωής τους όπως στους οικογενειακούς ή κοινωνικούς δεσμούς, στον ύπνο, στην εκπαίδευση, στην εργασία, καθώς και στη διατροφή. Παράλληλα, οι πάσχοντες ταυτίζονται με τους ήρωες του παιχνιδιού, αλλοιώνοντας την αυθεντικότητά τους, αδυνατώντας να φροντίσουν τον ίδιο τους τον εαυτό και υιοθετώντας έναν ρόλο που δεν ταιριάζει με την προσωπικότητά τους. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να είναι συνεχής ή επεισοδιακή και επαναλαμβανόμενη. Ιδιαίτερα επιρρεπείς είναι οι νέοι άνδρες, οι οποίοι τείνουν να περνούν περισσότερο χρόνο παίζοντας βιντεοπαιχνίδια σε σύγκριση με τις γυναίκες.
Γενικά λοιπόν το άτομο βιώνει εξάντληση σωματική και ψυχική, έλλειψη συγκέντρωσης και γενικότερα καθόλου πρόοδο .
Η οικογένεια διαδραματίζει καίριο ρόλο στη ζωή του ανθρώπου. Οι γονείς οφείλουν να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους γνώσεις, ιδανικά και ηθικές αξίες που θα τους φανούν χρήσιμα στη ζωή τους. Ταυτόχρονα οφείλουν να τους δείχνουν τον τρόπο να γνωρίζουν, αλλά και να ελέγχουν τον ίδιο τους τον εαυτό και τις ανάγκες τους. Τρόποι οι οποίοι θα επαναφέρουν το νέο στα όρια τα οποία ο ίδιος έχει θέσει στον εαυτό του. Ωστόσο αν ο ίδιος αδυνατεί, η οικογένεια πρέπει να τον επαναφέρει οδηγώντας τον στη συνειδητοποίηση της κατάστασης και έπειτα στην βελτίωση του. Είναι σημαντικό η οικογένεια να μην αμελεί τη λύση του προβλήματος αλλά να δρα έγκαιρα , ευέλικτα και αποτελεσματικά ώστε ο έφηβος με την απόκτηση κριτικής σκέψης, να αναγνωρίζει πότε θα βάλει τέλος στην ενασχόληση του με το gaming.
Αδιαμφισβήτητα το άτομο παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά και στις διαπροσωπικές του σχέσεις . Αρχικά αντιμετωπίζει δυσκολία στην επικοινωνία τόσο με τα μέλη της οικογένειας του όσο και με τους συνομηλίκους του . Αναλυτικότερα , ο νέος απομονώνεται και δεν κοινωνικοποιείται , καθώς ζει μέσα σε έναν εικονικό κόσμο . Ακόμη δεν αφιερώνει χρόνο στους φίλους του και στο να κάνει καινούργιες γνωριμίες , περιορίζεται στους πλασματικούς του φίλους με τους οποίους όμως δεν μπορεί να ανταλλάξει απόψεις και να αναπτύξει το πνεύμα του .
Η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορεί να δώσει στον εαυτό του είναι να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει. Για αρχή πρέπει να μάθει να αγάπα τον εαυτό του και να αποδεχτεί την πραγματικότητα όσο δύσκολη και αν είναι. Να θυμάται ότι κανένας δεν πρέπει να κρύβεται από τα προβλήματά του, καθώς αυτό δεν είναι ώριμο και να σκέφτεται θετικά και αισιόδοξα . Πρέπει να βρει το κουράγιο για να συνεχίσει και αν δεν μπορεί μόνος του να ζητήσει βοήθεια από κάποιο οικείο πρόσωπο ή κάποιον ειδικό . Αν κάποιος θεωρεί ότι είναι δυνατός αρκετά ώστε να θέσει όρια στον εαυτό του, καλό θα ήταν να βάλει ένα πρόγραμμα στη ζωή του και να είναι εκείνος ο διαχειριστής της .
Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι ο καθένας από εμάς έχει κάτι το οποίο αγαπάει, αλλά τον βλάπτει σε μεγάλο βαθμό . Το σημαντικό είναι ο εθισμός να μην χειραγωγεί το άτομο και να μην του στερεί τη δυνατότητα να ζήσει ελεύθερα χωρίς περιορισμούς.