Όλοι όσοι πάσχουν από εθισμό στο gaming , εμφανίζουν ένα κοινό μοτίβο συμπτωμάτων. Αρχικά γίνονται σταδιακά εσωστρεφείς, διότι αντλούν ευχαρίστηση από εικονικές μορφές και επομένως βιώνουν μια μη ρεαλιστική πραγματικότητα. Επιπλέον, δεν έχουν ενέργεια για καθημερινές συνήθειες που στο παρελθόν συνήθιζαν να κάνουν, παραμελώντας σημαντικές πτυχές της ζωής τους όπως στους οικογενειακούς ή κοινωνικούς δεσμούς, στον ύπνο, στην εκπαίδευση, στην εργασία, καθώς και στη διατροφή. Παράλληλα, οι πάσχοντες ταυτίζονται με τους ήρωες του παιχνιδιού, αλλοιώνοντας την αυθεντικότητά τους, αδυνατώντας να φροντίσουν τον ίδιο τους τον εαυτό  και υιοθετώντας έναν ρόλο που δεν ταιριάζει με την προσωπικότητά τους. Η συμπεριφορά αυτή μπορεί να είναι συνεχής ή επεισοδιακή και επαναλαμβανόμενη. Ιδιαίτερα επιρρεπείς είναι οι νέοι άνδρες, οι οποίοι τείνουν να περνούν περισσότερο χρόνο παίζοντας βιντεοπαιχνίδια σε σύγκριση με τις γυναίκες.

 Γενικά λοιπόν το άτομο βιώνει εξάντληση σωματική και ψυχική, έλλειψη συγκέντρωσης και γενικότερα καθόλου πρόοδο .

Η οικογένεια διαδραματίζει καίριο ρόλο στη ζωή του ανθρώπου. Οι γονείς οφείλουν να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους γνώσεις, ιδανικά και ηθικές αξίες που θα τους φανούν χρήσιμα στη ζωή τους. Ταυτόχρονα οφείλουν να τους δείχνουν τον τρόπο να γνωρίζουν, αλλά και να ελέγχουν τον ίδιο τους τον εαυτό και τις ανάγκες τους. Τρόποι οι οποίοι θα επαναφέρουν το νέο στα όρια τα οποία ο ίδιος έχει θέσει στον εαυτό του. Ωστόσο αν ο ίδιος αδυνατεί, η οικογένεια πρέπει να τον επαναφέρει οδηγώντας τον στη συνειδητοποίηση  της κατάστασης και έπειτα στην βελτίωση του. Είναι σημαντικό η οικογένεια να μην αμελεί τη λύση του προβλήματος αλλά να δρα έγκαιρα , ευέλικτα και αποτελεσματικά ώστε ο έφηβος με την απόκτηση κριτικής σκέψης,  να αναγνωρίζει πότε θα βάλει τέλος στην ενασχόληση του με το gaming.

Αδιαμφισβήτητα το άτομο παρουσιάζει προβληματική συμπεριφορά και στις διαπροσωπικές του σχέσεις . Αρχικά αντιμετωπίζει δυσκολία στην επικοινωνία τόσο με τα μέλη της οικογένειας του όσο και με τους συνομηλίκους του . Αναλυτικότερα , ο νέος απομονώνεται και δεν κοινωνικοποιείται , καθώς ζει μέσα σε έναν εικονικό κόσμο . Ακόμη δεν αφιερώνει χρόνο στους φίλους του και στο να κάνει καινούργιες γνωριμίες , περιορίζεται στους πλασματικούς του φίλους  με τους οποίους όμως δεν μπορεί να ανταλλάξει απόψεις και να αναπτύξει το πνεύμα του .

   Η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορεί να δώσει στον εαυτό του είναι να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει. Για αρχή πρέπει να μάθει να αγάπα τον εαυτό του και να αποδεχτεί την πραγματικότητα όσο δύσκολη και αν είναι. Να θυμάται ότι κανένας δεν πρέπει να κρύβεται από τα προβλήματά του, καθώς αυτό δεν είναι ώριμο και να σκέφτεται θετικά και αισιόδοξα . Πρέπει να βρει το κουράγιο για να συνεχίσει και αν δεν μπορεί μόνος του να ζητήσει βοήθεια από κάποιο οικείο πρόσωπο ή κάποιον ειδικό . Αν κάποιος θεωρεί ότι είναι δυνατός αρκετά ώστε να θέσει όρια στον εαυτό του, καλό θα ήταν να βάλει ένα πρόγραμμα στη ζωή του και να είναι εκείνος ο διαχειριστής της .

   Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι ο καθένας από εμάς έχει κάτι το οποίο αγαπάει, αλλά τον βλάπτει σε μεγάλο βαθμό . Το σημαντικό είναι ο εθισμός να μην χειραγωγεί το άτομο και να μην του στερεί τη δυνατότητα να ζήσει ελεύθερα χωρίς περιορισμούς.

Ας ξεκινήσουμε από τη γέννηση: γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 στο μαιευτήριο Λητώ στο Παλαιό Ψυχικό. Στην ίδια περιοχή -σχεδόν δίπλα από το μαιευτήριο- πήγε γυμνάσιο και λύκειο, στο Βαρβάκειο. Ήταν το τρίτο παιδί της οικογένειας, οι άλλοι δύο αδελφοί (μεγαλύτεροι κατά 5 και 4 χρόνια αντίστοιχα) ασκούν: ο πρώτος το επάγγελμα του γυμναστή και ο δεύτερος το επάγγελμα του καθηγητή αγγλικών και του καλλιτέχνη – ζωγράφου. Γενικά, όλη η οικογένεια, από την οποία και εμπνεύστηκε, ασχολείται με τον εκπαιδευτικό τομέα (πατέρας δάσκαλος, μητέρα διοικητικός υπάλληλος στο Υπουργείο Παιδείας). Ενώ ο ίδιος μετά τις σπουδές του στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα της Ιστορίας–Αρχαιολογίας επεδίωξε να μπει στην Πυροσβεστική, μετά την πρώτη του εμπειρία με τη διδασκαλία -τόσο σε ιδιαίτερα μαθήματα όσο και στη μελέτη παιδιών δημοτικού σχολείου- αποφάσισε να ακολουθήσει τελικά το λειτούργημα του εκπαιδευτικού. Σήμερα εργάζεται ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε δημόσια σχολεία. Κυριότεροι λόγοι για αυτή την επιλογή ήταν η αγάπη του για τα αρχαία ελληνικά και τα φιλολογικά μαθήματα εν γένει, καθώς και η επικοινωνία με τους μαθητές κατά τη διδασκαλία αλλά και κατά τις δραστηριότητες εκτός του μαθήματος. Παραδείγματα τέτοιων δράσεων εκτός του τυπικού ωρολογίου προγράμματος είναι: σχολικές εφημερίδες, προγράμματα Erasmus, λέσχες φιλαναγνωσίας και κινηματογράφου, θεατρικές ομάδες και άλλα.

Στα μαθητικά του χρόνια είχε εξαιρετικές επιδόσεις καθ΄όλη τη διάρκεια του σχολικού βίου και κατάφερε να βγει πρώτος σε βαθμολογία στις Πανελλήνιες σε όλο το Βαρβάκειο. Από ξένες γλώσσες γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και λίγα γερμανικά και ισπανικά, ενώ στα χόμπι του συμπεριλαμβάνονται το μπάσκετ, το πινγκ πονγκ, η κλασική κιθάρα, η μουσική και άφθονο διάβασμα βιβλίων. Ένα από τα αγαπημένα του βιβλία που τον επηρέασε βαθύτατα, όπως μας έχει πει, είναι το «Εκκρεμές του Φουκώ» του Ιταλού συγγραφέα Umberto Eco*. Αγαπημένη παιδική ταινία: το UP φυσικά, όπως φαίνεται κι από το εξώφυλλο του αφιερώματός μας! Μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του αποτελούν: η πρώτη χρονιά στο σχολείο, η στιγμή που πήρε πτυχίο, το ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη, η χρονιά που έγινε μόνιμος καθηγητής και πολλές άλλες…

Μετά από δεκατέσσερα χρόνια σκληρής δουλειάς και θυσιών στον «βωμό της δημόσιας εκπαίδευσης» όπως το έθεσε και ο ίδιος, κατάφερε να διοριστεί ως μόνιμος στο 2ο Γενικό Λύκειο Ιλίου, όπου διδάσκει σήμερα. Σε συνεργασία με μαθητές και καθηγητές του λυκείου κατάφερε να δημιουργήσει μέσα στη φετινή χρονιά το περιοδικό «Ερωδιός« -αντίστοιχο της «8ης μέρας»- το οποίο συστήνουμε ανεπιφύλακτα. Μολονότι παρέμεινε μόνο έναν χρόνο στο σχολείο μας, ο κύριος Τζαλαλής έμεινε σίγουρα στη μνήμη των μαθητών ως ένας από τους καλύτερους καθηγητές της δημόσιας εκπαίδευσης, όχι μόνο για τον αξιόλογο χαρακτήρα του, αλλά για την εργατικότητά του και τα φαινομενικά ανεξάντλητα ψυχικά του αποθέματα. Κρίμα που δεν έμεινε στο σχολείο μας, αλλά ακόμα περισσότερο που το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς «χάθηκε» λόγω της πανδημίας. Παρ΄ όλα αυτά δεν το βάζουμε κάτω και το περιοδικό συνεχίστηκε φέτος και θα συνεχιστεί κανονικά και την επόμενη χρονιά! Φυσικά, ευχαριστούμε τον κύριο Τζαλαλή για τη συνεισφορά του στην εφημερίδα και την υποστήριξή του κατά τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας.

* Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο που είχε γράψει στο περιοδικό μας για τα αγαπημένα του βιβλία:

https://schoolpress.sch.gr/calle8/archives/512

«Ο πραγματικά σοφός δάσκαλος δεν είναι αυτός που σε σπρώχνει μέσα στον οίκο της σοφίας, αλλά αυτός που σε οδηγεί στο κατώφλι του μυαλού σου».

Χαλίλ Γκιμπράν, 1883-1931, Λιβανοαμερικανός ποιητής & φιλόσοφος

Κλείνουμε αυτό το αφιέρωμα μ΄ ένα απόσπασμα ενός σοφού Ινδού για την αγάπη…

Jiddu Krishnamurti

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Given that Twitter serves as the de facto public town square, failing to adhere to free speech principles fundamentally undermines democracy.

What should be done? https://t.co/aPS9ycji37

— Elon Musk (@elonmusk) March 26, 2022

Η πλατεία του χωριού, το ρωμαϊκό forum, η αθηναϊκή αγορά (η τουλάχιστον ένα αξιοσημείωτα μεγάλο βάθρο) τώρα του ανήκει…

Όοοοπα τώρα. Για το Twitter μιλάμε. Ποιος νοιάστηκε; Έτσι και αλλιώς δεν έχει καν το 10% του market share (μερίδιο αγοράς) των social media (υπάρχουν διάφορα στατιστικά σχετικά με τους χρήστες του Twitter αλλά κυμαίνονται κάτω από το 10%). Και ακόμα, από αυτούς τους πέντε-έξι που το χρησιμοποιούν οι περισσότεροι είναι Αμερικανοί. Και μόνο 280 χαρακτήρες; Τι μέσο κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτό;

Καθώς ο σκοπός μου δεν είναι η ανάλυση του Twitter, θέλω να συνοψίσω τα χαρακτηριστικά τα οποία το διαφοροποιούν από άλλα κοινωνικά δίκτυα για να περάσω στο main point – προσωπικά δεν έχω πλήρη εξοικείωση με όλες τις πλατφόρμες, αλλά θα αναφερθώ σύμφωνα με άρθρα/δημοσκοπήσεις στο διαδίκτυο και την περιορισμένη γνώση μου. Όταν μιλάμε για Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης συνήθως σκεφτόμαστε φωτογραφίες/βίντεο ανθρώπων, ίσως αστεία memes, βιντεοκλήσεις, ίσως τα cringe facebook posts τύπου “Καλή Μέρα/Μήνα/Γαλαξιακό Έτος” με τόσο έντονα λουλούδια στο background ικανά να προκαλέσουν πονοκέφαλο. Και όντως σύμφωνα με δημοσκόπηση το Facebook χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για να ενωθούν οι χρήστες με φίλους και οικογένεια και ομοίως το Insta. Εκεί που το Facebook μαζεύει τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (αν και στην πραγματικότητα έχει και νεότερο πληθυσμό), εκεί που το Insta έχει μαζέψει τους Zoomers, ε το Twitter έχει τους millenials. Οπότε έχει την κατάλληλη ηλικιακή ομάδα για να δημιουργηθεί το πιο τοξικ… εεε… ένα περιβάλλον -πολιτικής ενίοτε- συζήτησης. Οκ πέρα από την πλάκα το Twitter χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για την πληροφόρηση(1,2). Ο χρήστης μπορεί να ενημερωθεί, να επικοινωνήσει, να εκφράσει απόψεις και το Twitter έχει πιο πολύ την αίσθηση ότι δημιουργήθηκε για αυτό σε αντίθεση με άλλα δίκτυα (τουλάχιστον έτσι φαίνεται να διαμορφώθηκε). Από κάποια άποψη έτσι μοιάζει με διάφορα forum που μπορεί να βρει κανείς οπουδήποτε όπως το Reddit, με μια διαφορά: το Twitter είναι “επίσημο”. Και με αυτό εννοώ: ποικίλοι οργανισμοί (πχ Διεθνής Αμνηστία), ειδησεογραφικά μέσα (πχ. η Guardian), δημόσια πρόσωπα (όπως ο Ben Shapiro), ακτιβιστές (όπως οι Anonymous ή η Wikileaks) και επίσης πολιτικοί ηγέτες (όπως ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο POTUS) έχουν λογαριασμούς. Παράλληλα το Twitter έχει χρησιμοποιηθεί για την προώθηση διαφόρων κινημάτων μέσα από τα hashtag (αν και αυτό το χαρακτηριστικό δεν είναι αποκλειστικό του Twitter) όπως το #MeToo, το #BlackLivesMatter, το Occupy Wall Street αλλά και την Αραβική Άνοιξη(1). Με άλλα λόγια το Twitter έχει κάποια ισχύ. Και αυτή η ισχύς είναι το πετρέλαιο που κατέχει τώρα ο Musk.

Ο Musk έχει υποσχεθεί να βελτιώσει την πλατφόρμα. Σύμφωνα με τον ίδιο προτεραιότητα έχει η ελευθερία του λόγου.

????????♥️ Yesss!!! ♥️???????? pic.twitter.com/0T9HzUHuh6

— Elon Musk (@elonmusk) April 25, 2022

Υπάρχει η αίσθηση ανάμεσα στους συντηρητικούς Αμερικανικούς κύκλους πως δέχονται λογοκρισία από εταιρείες της Big Tech. Συνεπώς αυτή η υπόσχεση τους φέρνει πιο κοντά στον Musk, ενώ στην απέναντι όχθη πολλοί ανακοινώνουν την έξοδο τους.

Twitter just got capitalised. As a socialist, I can’t remain on here #GoodbyeTwitter https://t.co/ukI1xFldxW

— Trans Chronic ???? ♿️ ????️‍⚧️ ???????? (@fibrojayne) April 25, 2022

That’s it. I’m out. Deactivating my account today. I can’t in good conscience use a platform that’s run by an evil billionaire. That’s why I’m sticking with Facebook, Instagram, and TikTok. Standing on my principles. #GoodByeTwitter

— Acclaimed Children’s Author Matt Walsh (@MattWalshBlog) April 26, 2022

(η επιτηδευμένη ειρωνεία, καθώς ο συγκεκριμένος είναι συντηρητικός, του συγκεκριμένου είναι απλά τέλεια !)

Υπάρχουν γενικά διαφορετικές αντιδράσεις.

Η αντιπέρα όχθη (δεν ξέρω αν πρέπει να την αποκαλέσω απαραίτητα προοδευτική/αριστερή ή κάτι αντίστοιχο γιατί οι πολιτικές ορολογίες είναι περίπλοκες αλλά πιστεύω καταλαβαίνουμε περίπου τι σημαίνει αντιπέρα όχθη) αλλά και διάφοροι οργανισμοί έχουν εκφράσει τους φόβους τους ότι η χαλάρωση του αλγόριθμου που εποπτεύει το Twitter θα προκαλέσει φαινόμενα hate speech. Υπάρχει ένα πολύπλοκο ιστορικό μεταξύ των όρων “ελευθερία του λόγου” και “hate speech” με τα όρια μεταξύ των δύο να είναι συχνά θολά. Για παράδειγμα η σατιρική συντηρητική ιστοσελίδα The Babylon Bee  (στην οποία έχει φιλοξενηθεί ο Musk) δέχτηκε block από το Twitter με κατηγορίες για hate speech. Αυτό το γεγονός φαίνεται να ήταν και ένας από τους παράγοντες που ώθησαν τον Musk να αγοράσει το Twitter. Ο ίδιος δείχνει να διατηρεί μια μετριοπαθή στάση:

A social media platform’s policies are good if the most extreme 10% on left and right are equally unhappy

— Elon Musk (@elonmusk) April 19, 2022

Ως προς τον αλγόριθμο που προανέφερα, ο Musk έχει υποσχεθεί να γίνει

Starlink has been told by some governments (not Ukraine) to block Russian news sources. We will not do so unless at gunpoint.

Sorry to be a free speech absolutist.

— Elon Musk (@elonmusk) March 5, 2022

Ωραία ακούγονται όλα αυτά. Ουτοπικά ίσως. “Ελευθερία τ@…”, τι άλλο θέλουμε? Αυτό που μας υπόσχεται είναι ο πυλώνας της δημοκρατίας, όπως ο ίδιος αναφέρει. Αλλά σοβαρά θα τον εμπιστευτούμε?

Ο Musk έχει ιστορικό οξείας κριτικής εναντίον του. Υπάρχει ολόκληρη σελίδα στη Wikipedia με την κριτική ενάντια στην Tesla. Ύστερα η προώθηση του Dogecoin από τον Elon έχει αρκετές ομοιότητες με pump and dump scheme. Πιο επικίνδυνες, για αυτήν την περίπτωση, κριτικές αφορούν και υποκρισία. Ο Musk έχει τοποθετηθεί ενάντια των κρατικών επιχορηγήσεων τη στιγμή που οι επιχειρήσεις του επιβιώνουν μέσα από αυτές. Συγκεκριμένα ως προς την ελευθερία του λόγου, ο Musk είναι κατηγορηματικός σε ό,τι αφορά τον ίδιο και τις εταιρείες του προσπαθώντας συνέχεια να έχει έλεγχο για το PR(δημόσιες σχέσεις). Από όλα τα παραδείγματα που αναφέρονται σε αυτά τα άρθρα(1 2 3 4 5) το πιο σοβαρό είναι μάλλον αυτού του Martin Tripp ο οποίος αφότου διέρρευσε υλικό από εργοστάσιο της Tesla σχετικά με τα μεταλλικά υπολείμματα του εργοστασίου που δούλευε (δεδομένο το οποίο αποκρύπτεται από τις αναφορές της εταιρείας για να μην γίνεται αντιληπτή  η ανικανότητά της στους επενδυτές) μηνύθηκε από την Tesla για 167 εκατομμύρια, τελικά πληρώνοντας 400 χιλιάδες.

Με άλλα λόγια η αξιοπιστία του Musk είναι εύκολα αμφισβητήσιμη.

Έχοντας πει όλα αυτά θέλω επιτέλους να αναφέρω τον κύριο προβληματισμό μου: Ποιος ελέγχει τον λόγο μας?

Αρχικά θέλω να δείξω από που ξεκίνησε ο προβληματισμός μου:

Jeff is a madman

Ναι οκ είναι μια απλή αστεία (ή τουλάχιστον έτσι λέμε εμείς οι zoomers) φωτογραφία στο internet. Ένα απλό meme. Κατά την άποψή μου είναι σοβαρό. Οκ, βασικά το παραδέχομαι είμαι late to the party, αυτό γίνεται εδώ και καιρό. Αλλά έλεγα στον εαυτό μου “Οκ, είναι λογικό να ανήκουν κάπου τα μέσα πληροφόρησης, έτσι και αλλιώς δεν πρέπει να έχουν κάποιο “κεφάλι”;”. Και από κάποια άποψη ακόμα το θεωρώ φυσικό κάποια εφημερίδα να υποστηρίζει αποκλειστικά κάποια παράταξη. Αν ανοίξω την σελίδα της Fox News ξέρω τι θα διαβάσω. Αντίστοιχα αν ανοίξω την Καθημερινή ή την Εφημερίδα των Συντακτών (χωρίς να δικαιολογώ ξεκάθαρα ψέματα που εκφράζονται στον βωμό μιας παράταξης). Αλλά σε αυτήν την εικόνα δεν φαίνεται η αφοσίωση σε μια πολιτική ιδεολογία, αλλά στην κάστα των 9 και βάλε ψηφίων. Δεν προωθείται η δεξιά ή η αριστερά, προωθείται ο Bezos(και οι γύρω γύρω). Και όχι οι δισεκατομμυριούχοι δεν είναι στη δεξιά-καπιταλιστική πλευρά. Έχουν ξεφύγει από το φάσμα. Μπορούν να χτίσουν τις δικές τους αυτοκρατορίες, τα δικά τους φέουδα. Είναι αποτέλεσμα του καπιταλισμού, δεν αντιλέγω, αλλά με εντονότατο στοιχείο κρατισμού (η Amazon έχει δεχτεί αρκετό δημόσιο χρήμα, όπως και η προαναφερθείσα Tesla). Αλλά ταυτόχρονα θα υποστηρίξουν αριστερούς σκοπούς, όπως αύξηση του ελάχιστου μισθού, πράγμα το οποίο γονατίζει τον ανταγωνισμό (σε καμία περίπτωση δεν είμαι υπέρ της εργασιακής εκμετάλλευσης, αλλά το χρησιμοποιώ ως δείγμα υποκρισίας τη στιγμή που και οι ίδιοι έχουν απαίσια διαχείριση προσωπικού). Και εντάξει να έχουν τις εφημερίδες. Αν δεν μας αρέσουν πάμε σε άλλες ή αν δεν υπάρχουν ιδρύουμε τις δικές μας που λέει ο λόγος. Λύση υπάρχει. Αλλά πώς μετακομίζεις από το χωριό σου;

Τα μονοπώλια είναι η Αχίλλειος πτέρνα του καπιταλισμού (και τα ολιγοπώλια). Όλο και λιγότερες εταιρείες κατέχουν τα περισσότερα από αυτά που αγοράζουμε. Και δεν ξεφεύγουμε απαραίτητα εύκολα. Δεν συμφωνείς με τις πρακτικές της Nestle και δε θέλεις Nescafe. Μπορεί να σκεφτείς να πάρεις Λουμίδη, που είναι και ελληνικός. Ε όχι ο Λουμίδης ανήκει στη Nestle. Και το ιδιαίτερα “επίπονο” με αυτά τα μονοπώλια είναι το γεγονός ότι δημιουργείται εξάρτηση στα προϊόντα.

1 Έλλειψη διαφάνειας του Shein

Ξέρουμε για την κατάχρηση των δεδομένων από το Facebook (νυν Meta) αλλά ακόμα χρησιμοποιούμε τα προϊόντα τους. Ξέρουμε ότι το Youtube έχει σοβαρά προβλήματα (στις πληρωμές των δημιουργών, στο copyright, στη λογοκρισία) και παρόλο που υπάρχουν εναλλακτικές όπως το Odysee είναι “δύσκολο” να αποχωριστούμε την άνεση του. Αυτό είναι τώρα το πρόβλημα και με το Twitter. Πώς μεταφέρουμε εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες από μία πλατφόρμα σε μία άλλη στην περίπτωση που κάτι πάει στραβά; Πως ξαναχτίζουμε το διαδικτυακό χωριό και την πλατεία του;

Και να είμαι ειλικρινής δεν έχω συγκεκριμένη απάντηση. Ίσως σιγά σιγά με τον χρόνο να γίνει αν χρειαστεί μια οργανική αλλαγή (και όταν λέω οργανική εννοώ όχι κρατικά επιβεβλημένη). Το να πω πράγματα όπως “Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τους κινδύνους και να κινητοποιηθούμε” είναι θεωρώ ανώφελο (και ίσως ουτοπικά παιδιάστικο). Η εξάρτηση είναι αξιοσημείωτη. Και η βαρεμάρα να αλλάξουμε ριζικά συνήθειες δικαιολογημένη. Όχι επιθυμητή αλλά δικαιολογημένη. Αυτό που σώζει από τα μονοπώλια είναι η διαφοροποίηση κεφαλαίου και η επιλογή ποικίλων παραγωγών στα προϊόντα που καταναλώνουμε. Αλλά τι θα καθόμαστε κάθε πέντε λεπτά να αλλάζουμε την μάρκα του καφέ αν έχουμε βολευτεί με μία; Θα συμμετέχουμε σε 100 διαφορετικές πλατφόρμες; Φυσικά και όχι. Στην περίπτωση του διαδικτύου απλά μπορούμε να δημιουργήσουμε μία και καλή. Μία και αποκεντροποιημένη. Μια και ανεξάρτητη.

Πριν επισημάνω  την ανάγκη για κάποια μορφή αποκεντροποίησης θέλω πρώτα να αναφερθώ στο επιχείρημα της κρατικοποίησης που μπορεί να έρθει ως αντίλογος. Πριν αρκετό καιρό είχα την τύχη (ή μάλλον την ατυχία) να διαβάσω τη δήλωση του κ. Βαρουφάκη: “Αν δεν κοινωνικοποιηθούν τα μέσα, αν δεν περάσει η ιδιοκτησία τους από την ολιγαρχία στον δήμο, θα συνεχίσουν να εξαπατούν με πλαστές δημοσκοπήσεις, κάτι που καμία εξεταστική επιτροπή της Βουλής δεν μπορεί να διορθώσει”(οι πηγές για αυτήν τη δήλωση δεν είναι πολλές αλλά ένα είδος κρατικού παρεμβατισμού φαίνεται και στις θέσεις του ΜέΡα25). Με άλλα λόγια (αν εγώ το καταλαβαίνω καλά) προτείνεται η μεταβίβαση των Μέσων από την τωρινή “ολιγαρχία” στην ολιγαρχία -ή μάλλον μονοπώλιο- του δημοσίου (ή τουλάχιστον στενότερος έλεγχος). Θεωρώ επιχειρήματα τύπου “Έτσι μπορούμε να είμαστε πιο σίγουροι για την αξιοπιστία και την ποιότητα της πληροφορίας” και γενικά περί εξωραϊσμού του κράτους και δαιμονοποίησης του ιδιωτικού τομέα πολύ επικίνδυνα (και πάλι ουτοπικά παιδιάστικα, κάτι που θα γράψουμε σε μια έκθεση για να ικανοποιήσουμε πιθανώς τον εξεταστή αλλά δεν πιστεύουμε απαραίτητα). Το κράτος δεν είναι πανάκεια, κάθε άλλο. Τα παραδείγματα αξιοποίησης των μέσων από κυβερνήσεις για έλεγχο είναι απεριόριστα με σύγχρονες περιπτώσεις να είναι η Κίνα και η Ρωσία (φυσικά όχι μόνο). Και θεωρώ πως ο συμβιβασμός σε τέτοια θέματα πρέπει να είναι απειροελάχιστος και ο κρατικός παρεμβατισμός στα μέσα στοιχειώδης (ας πούμε αναρτήσεις που προωθούν τη βία είναι σημαντικό να διώκονται με την προϋπόθεση βέβαια ότι τα πλαίσια είναι καλά οριοθετημένα). Και σε καμία περίπτωση δεν αγνοώ τα συμφέροντα που έχει κάθε φορέας και την αναξιοπιστία τους (όπως έχω ήδη προαναφέρει), αλλά τουλάχιστον ο ΣΚΑΙ δεν έχει την εξουσία να έρθει να μου βάλει όπλο στο κεφάλι αν γράψω κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί.

1

Και τώρα στο κυρίως πιάτο: Αποκεντροποίηση. Μια καλή, θεωρώ, πρόταση για την αντιμετώπιση των φαινομένων συγκέντρωσης των επικοινωνιακών μας αναγκών σε συγκεκριμένες κλειστές και αδιαφανείς εταιρείες είναι ο αποκεντροποιημένος ιστός (και όχι, δεν προσπαθώ να πουλήσω το νέο to the moon crypto). Μέχρι τώρα το περιεχόμενο στο internet αποθηκεύεται σε διάφορους server παγκοσμίως από τους οποίους αντλούμε τις πληροφορίες. Η Amazon κατέχει περίπου το 40% του ίντερνετ (ανάλογα και πως θα κάνει κανείς τη μέτρηση) στους server της μέσα από την AWS. Συνεπώς έχει έναν μεγάλο έλεγχο στο διαδίκτυο δύναμη που έχει χρησιμοποιήσει (μάλλον δικαιολογημένα στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά το γεγονός αποτελεί τροφή για σκέψη) για να εκδιώξει το κοινωνικό δίκτυο Parler από τους server της ουσιαστικά βάζοντας σε κίνδυνο την ύπαρξη της πλατφόρμας (φυσικά θα μπορούσαν να αναλάμβαναν τη δημιουργία των server τους, απλά το AWS και αντίστοιχες υπηρεσίες cloud έχουν καλύτερη ικανότητα και εξειδίκευση σε τέτοια ζητήματα). Παράλληλα ο κώδικας που καθορίζει τις περισσότερες ιστοσελίδες όπως το Twitter (μέχρι τώρα τουλάχιστον), το Youtube, το Instagram είναι άγνωστος και εξαρτάται μόνο από τις αποφάσεις των ιδιοκτητών. Τέτοια προβλήματα θα μπορούσε να λύσει η αποκεντροποίηση του διαδικτύου. Η ιδέα της αποκεντροποίησης δεν είναι πλήρως ορισμένη και σύμφωνα με τη Wikipedia (η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως αποκεντροποιημένη) αποτελεί ακόμα αφηρημένη έννοια. Αλλά ουσιαστικά αναφέρεται στη δημιουργία ενός peer to peer network στο οποίο οι χρήστες θα έχουν μεγαλύτερη δύναμη στις αποφάσεις σχετικά με τον ιστό. Η ισχύς που έχουν μεμονωμένες οντότητες σπάει και το δίκτυο βασίζεται σε κοινώς αποδεκτά πρωτόκολλα, απαραβίαστο “ψυχρό” κώδικα, κάτι το οποίο μπορεί να αποτρέψει αυθαιρεσίες. Υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια και οι χρήστες μπορούν να συμμετέχουν πιο ενεργά, ενώ υπάρχει η δυνατότητα δημοκρατικοποίησης των αποφάσεων σχετικά με το μέλλον του ιστού μέσα από ψηφοφορίες. Ας πούμε η υπόσχεση του Musk να δημοσιοποιήσει τον κώδικα του Twitter έχει αυτό το πνεύμα, αν και ακόμα είναι συγκεντρωτικό προς αυτόν. Ταυτόχρονα μειώνεται η ανάγκη για μεσάζοντες και μπορεί να δημιουργηθεί ένα πρωτοπόρο οικονομικό περιβάλλον. Θα υπάρχει δηλαδή η δυνατότητα για άμεσες συναλλαγές π.χ. μεταξύ χρηστών και δημιουργών έτσι ώστε να εισπράττουν ένα δίκαιο ποσό από το προϊόν τους (σε αντίθεση με τις πρακτικές των Spotify και Youtube). Ανοίγεται δηλαδή ο δρόμος σε μία πιθανώς πιο δίκαιη διαδικτυακή οικονομία. Σημαντικότατο πλεονέκτημα είναι η προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών του διαδικτύου. Δεν θα υπάρχει κάποια κεντρική αρχή από την οποία θα περνάει η πληροφορία και συνεπώς είναι πιο δύσκολη η αναχαίτιση και αξιοποίηση της από κεντρικούς φορείς. Έτσι αποφεύγεται και η λογοκρισία καθώς για να αφαιρεθεί υλικό θα χρειαστεί η συναίνεση του δικτύου, ενώ η πληροφορία αντιγράφεται στα πολλαπλά μέλη έτσι ώστε να μην υπάρχει εξάρτηση σε μια κεντρική αρχή. Και για να φτάσουμε και στα κοινωνικά δίκτυα, ένας καλογραμμένος κώδικας μπορεί να δημιουργήσει ένα ελεύθερο περιβάλλον για την διακίνηση ιδεών χωρίς τον φόβο για λογοκρισία από ανώτερη εξουσία και συνάμα να επιβάλει τους κοινά αποδεκτούς κανόνες. Και οι πιθανές χρήσεις ενός αποκεντροποιημένου δικτύου συνεχώς διερευνώνται.

Μέχρι τώρα το πιο κοντινό που έχουμε σε αποκεντροποιημένο διαδίκτυο είναι η τεχνολογία blockchain. Νομίζω σε αυτό το σημείο όλοι έχουμε ακούσει έστω για το Bitcoin. Και το blockchain παρέχει σε έναν βαθμό αυτές τις δυνατότητες αποκεντροποίησης. Το blockchain βασίζεται στην κρυπτογραφία οπότε σε έναν βαθμό είναι ανώνυμο. Συγκεκριμένα, blockchain όπως το filecoin παρέχουν ήδη κρυπτογραφημένο αποθηκευτικό χώρο. Υπάρχουν άπειρα συναλλακτήρια DeFi τα οποία παίρνουν σιγά σιγά τον ρόλο τον τραπεζών. Ήδη έχουμε αποκεντροποιημένες εφαρμογές (dApps) σε ανάπτυξη και αμέτρητα ανερχόμενα project που υπόσχονται να αντικαταστήσουν τους σημερινούς γίγαντες της τεχνολογίας. Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη ποικιλία διαφορετικών προσεγγίσεων στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί η αποκεντροποίηση και οι μέθοδοι όλο και πληθαίνουν.

Ωραία όλα αυτά. Αλλά το παραδέχομαι, είμαι ουτοπικός στην περιγραφή μου. Τα προβλήματα είναι πολλά. Αρχικά υπάρχουν πάλι οι φόβοι ότι η έλλειψη ελέγχου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα τα οποία συνεπάγονται την ανωνυμία που παρέχει το διαδίκτυο και ιδιαίτερα το αποκεντροποιημένο. Πάντα υπάρχει μία αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ της ανωνυμίας και της ασφάλειας. Νομίζω αυτό είναι προφανές. Ύστερα ποιος θα επιχορηγήσει αυτό το δίκτυο; Μέχρι τώρα ο λόγος που μπορούμε να έχουμε δωρεάν πρόσβαση σε ένα μεγάλο μέρος του ιστού είναι μόνο γιατί “πουλάμε” την προσοχή μας, τα δεδομένα μας. Οπότε ένα σημαντικό ερώτημα είναι το πώς θα “στηθεί” ξανά το διαδίκτυο για να μην έχουμε ριζικές αλλαγές στην οικονομία του και να παραμείνει προσβάσιμο σε όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Και σίγουρα υπάρχει και άλλη αρνητική κριτική στο concept του αποκεντροποιημένου ιστού και πιθανά προβλήματα.

Συγκεκριμένα στο blockchain μπορούμε να παρατηρήσουμε ένα πλήθος προβλημάτων. Η τεχνολογία δεν είναι ακόμα επαρκώς εξελιγμένη και συνήθως υπάρχει ένας συμβιβασμός μεταξύ ασφάλειας, ταχύτητας δικτύου, πιθανής κεντροποίησης και δημιουργίας ικανοποιητικής κλίμακας (η μεταφορά δεδομένων μεταξύ ενός τεράστιου πλήθους υπολογιστών απαιτεί προφανώς ιδιαίτερη οργάνωση). Συνεπώς βρισκόμαστε σε πειραματικό στάδιο. Η τεχνολογία δεν είναι ιδιαίτερα έτοιμη. Το blockchain απαιτεί ισχυρότατη υπολογιστική δύναμη για να συντηρηθεί και να είναι αποκρυπτογραφημένο. Όσοι ψάχνατε να αγοράσετε κάρτες γραφικών τον τελευταίο χρόνο θα ξέρετε για την έλλειψη που δημιουργήθηκε και προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την διοχέτευση τους σε διαδικασίες σχετικές με το blockchain με αποτέλεσμα να εκτοξεύονται οι τιμές. Και αυτοί οι χρήστες που επενδύουν σε αυτόν τον εξοπλισμό μπορούν να έχουν ιδιαίτερη ισχύ πάνω στο δίκτυο. Ένα μεγάλο μέρος των Bitcoin ανήκει σε έναν μικρό αριθμό πρώιμων χρηστών. Έτσι μπορεί να αμφισβητηθεί ο δημοκρατικός χαρακτήρας του blockchain τουλάχιστον σε ορισμένα δίκτυα. Και το πλήθος των δικτύων έχει δημιουργήσει ένα χάος που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην συμβατικότητα μεταξύ τους (αν και υπάρχουν project ενοποίησης του δικτύου). Και μάλλον το πιο σημαντικό πρόβλημα αυτήν την στιγμή είναι φαινόμενα εξαπάτησης και απώλειας τεράστιων χρηματικών ποσών (τάξης 6 και παραπάνω ψηφίων). Τα παραδείγματα είναι πραγματικά πολυπληθή, από εκμετάλλευση προβλημάτων σε πλατφόρμες (το θέμα της ασφάλειας στο blockchain είναι πολύ σημαντικό καθώς ο κώδικας που δημοσιεύεται έχει απόλυτη ισχύ νόμου (code is law) σε κάποιες περιπτώσεις και είναι απαγορευτικό να έχει σφάλματα), σε υποσχέσεις project που δεν εκπληρώνονται (και η ανωνυμία βοηθάει στο η απάτη να είναι αρκετά ασφαλής επιχείρηση) και (όπως είπαμε και με τον Musk) pump and dump schemes (τα οποία αν και στο χρηματιστήριο είναι παράνομα, δεν υπάρχει ιδιαίτερη νομοθεσία για τα κρυπτονομίσματα και είναι λόγω ανωνυμίας πιο δύσκολο να εντοπιστούν οι υπαίτιοι). Και τέλος μεγάλοι θεσμοί αρχίζουν να επενδύουν στην τεχνολογία οπότε η επιρροή τους ενδέχεται να διατηρηθεί.

Για να κλείσω γιατί πολύ κούρασα, αν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ένα έστω ικανοποιητικό αν όχι άψογο αποκεντροποιημένο περιβάλλον, πιστεύω πως θα έχουμε τεράστιο κέρδος ως παγκόσμια κοινωνία. Η κεντροποίηση είναι, για μένα τουλάχιστον ένα τρομακτικό γεγονός σε κάθε τομέα (όπως προανέφερα με τα μονοπώλια), πόσο μάλλον στη διάδοση της πληροφορίας. Είναι απίστευτα σημαντικό εφόδιο να μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα και με ασφάλεια όταν είμαστε πομποί και όταν είμαστε δέκτες να ενημερωνόμαστε πλήρως και από διάφορες πηγές. Γιατί ωραίες οι υποσχέσεις του Musk για ελευθερία του λόγου, αλλά θέλω να δω τι θα γίνει όταν ένας whistleblower εκθέσει τον ίδιο (για άλλη μια φορά). “Η δημοκρατία πεθαίνει στο σκοτάδι” γράφει η Washington Post υπό την σκιά του Bezos. Ίσως πρέπει να πάρουμε κάποιες ελευθερίες στα χέρια μας. Δεν μου αρέσει που έχω δημιουργήσει ένα άσπρο-μαύρο σχήμα Ουτοπίας-Δυστοπίας στο κείμενο μου (ποτέ δεν είναι έτσι οι περιστάσεις), αλλά ας είναι το μέλλον το πανί και το σκέψεις περί Ουτοπίας ο αέρας και όπου μας πάει. Και αν είμαστε προσεκτικοί ίσως να μας βγάλει στην Ιθάκη…

ως μαθήτρια του λυκείου θα ήθελα να καταθέσω τους προβληματισμούς μου αναφορικά με τα κρίσιμα ζητήματα της γενιάς μας, αλλά και το πώς θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε.

Πολύ χαρακτηριστικά, θα έλεγα πως τα προβλήματα της δικής μου γενιάς συνοψίζονται στα τρία «W». Το πρώτο αντιστοιχεί στη λέξη «Women», το δεύτερο στη λέξη «Weather» και το τρίτο στη λέξη «Web».

Θα ξεκινήσω από το πρώτο, το οποίο δεν περιλαμβάνει μόνο το ζήτημα της ισότητας των φύλων, αλλά ένα ευρύτερο πεδίο που αφορά τις έμφυλες ταυτότητες, τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα συλλήβδην. Ας μην εθελοτυφλούμε…ενώ χώρες όπως η Δανία και η Σουηδία βλέπουν τον δικό τους δείκτη ισότητας των φύλων να ξεπερνά το 80% , η χώρα μας βλέπει το δικό της να καταβαραθρώνεται με ποσοστό μόλις 52%. Τρομακτικό! Η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια δύσκολα αποδέχεται τον γκέι γιο της και ο άνδρας «παλιάς κοπής» δυσφορεί στο «ΟΧΙ» της εκάστοτε γυναίκας.

Για  να μην ψυχοπλακωθούμε, δεδομένου των αλλεπάλληλων γυναικοκτονιών, σαν η μία να τροφοδοτεί την άλλη, ας περάσουμε στο δεύτερο «W», που αντιστοιχεί στη λέξη «Weather». Η φράση «κλιματική αλλαγή» έχει γίνει καραμέλα, ληγμένη μάλιστα, τη στιγμή που συμπολίτες μας πετούν το πλαστικό μπουκάλι στον απλό κάδο απορριμμάτων- κοινώς καμία επαφή με την ανακύκλωση!- ενώ πολλά σχολεία δεν διαθέτουν καν κάδο ανακύκλωσης! Ή ακόμα οι πλαστικές σακούλες των σούπερ μάρκετ. Δεν μπορώ αλήθεια να συλλάβω το γεγονός πως ακόμη και σήμερα, άνθρωποι προτιμούν να αγοράσουν το πλαστικό από το να έχουν μόνιμα στο αυτοκίνητό τους σακούλες  για τα ψώνια τους. Ή μάλλον, μπορώ, αλλά αρνούμαι. Πεισματικά !!!

Για να καταλήξω στο τρίτο «W». Το διαδίκτυο, ο παγκόσμιος ιστός, τα μίντια, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ισοδύναμες εκφράσεις; Χειραγώγηση, αποπλάνηση, ανεπίστρεπτη έκθεση, παραβίαση της ιδιωτικότητας. Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο ελεύθεροι είμαστε πραγματικά; Πώς νομίζουμε ότι σήμερα- περισσότερο από ποτέ- βρισκόμαστε στο απόγειο της ελευθερίας, ενώ βαλλόμαστε από παντού; Σκεφτείτε μόνο ότι το ίδιο το τηλέφωνό μας περιέχει όλες τις προσωπικές μας πληροφορίες. Πώς άραγε εμφανίζονται συγκεκριμένες διαφημίσεις, εξατομικευμένες για τον καθένα, κατά την περιήγησή μας σε ιστοσελίδες; Συλλογή δεδομένων! Ακούσια, αναγκαστική και επιβεβλημένη,

Πρώτο στάδιο λοιπόν, για την αντιμετώπιση προβλημάτων είναι η αναγνώρισή τους. Άντε και τα αναγνωρίσαμε. Πώς θα τα λύσουμε; Η εκπαίδευση και η παιδεία συνιστούν για μένα πανάκεια. Και αυτό γιατί αποτελούν προληπτικές και όχι κατασταλτικές μεθόδους. Όταν φυσικά λέω «εκπαίδευση» και «παιδεία» δεν αναφέρομαι μόνο στο σχολείο. Η οικογένεια, το σχολείο και η πολιτεία έχουν παιδευτικό ρόλο, αφού ασκούν τον άνθρωπο σε ένα συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς και κατ΄ επέκταση σε μια ορισμένη στάση ζωής.

Για αυτό, όσοι από σας είστε γονείς, μάθετε στον γιο σας πως το σιδέρωμα, το σφουγγάρισμα και το πλύσιμο των πιάτων είναι και με το παραπάνω ένδειξη «αρρενωπότητας», γιατί είναι πράξεις στήριξης. Μάθετε στους γιους σας να σέβονται και να αποδέχονται με ψυχραιμία την απόρριψη όταν «χαλάσει η φάση». Να είναι αξιοπρεπείς. Μάθετε στην κόρη σας να διεκδικεί τον σεβασμό και την ισάξια αντιμετώπιση που δικαιούται και της αναλογεί. Γίνετε και εσείς οι ίδιοι παράδειγμα, ζωντανό και ενεργό. Μοιραστείτε τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού. Μάθετε στα παιδιά σας πως ο ομοφυλόφιλος είναι δημιούργημα της φύσης και όχι λάθος, όχι ατόπημα, όχι σφάλμα!

Ανακυκλώστε, μην πετάτε τα αποτσίγαρα στην άσφαλτο, σταματήστε τις άσκοπες ενεργειακές δαπάνες, βγάλτε τους φορτιστές από την πρίζα όταν δεν τους χρησιμοποιείτε, μην αφήνετε το νερό να τρέχει χωρίς λόγο!

Και τέλος, προσέξτε που και πως εκθέτετε τον εαυτό σας. Η θελκτική εικόνα που πλασάρουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ένα «προσωπείο» της προσωπικής παραβίασης. Κι εδώ απευθύνομαι στην πολιτεία, γιατί τα παιδιά δεν θα μάθουν δια μαγείας πως να χειρίζονται ορθά και λελογισμένα τα μέσα. Ομάδες ψυχολόγων, αστυνομικών, ειδικών στο ηλεκτρονικό έγκλημα, κοινωνικών λειτουργών οφείλουν μετά από κινητοποίηση των διευθυντών να επισκέπτονται τις σχολικές μονάδες, να ευαισθητοποιούν μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς για τους διαδικτυακούς κινδύνους και να υποδεικνύουν τρόπους προφύλαξης.

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή μου στο ηλεκτρονικό περιοδικό του σχολείου μας, θα επιθυμούσα να ζητήσω μια χάρη. Βοηθήστε μας. Έχουμε ιδέες, όραμα και πρόγραμμα. Κινήματα όπως το «Me too» είναι εδώ, ενεργά και παρόντα. Η προοδευτικότητα και το «ανοιχτό μυαλό» δεν θα κλονίσουν την ελληνική οικογένεια. Θα την ισχυροποιήσουν. Βοηθήστε τους νέους!!!

Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Μαθήτρια της Γ΄Λυκείου

]]> https://schoolpress.sch.gr/calle8/archives/1074/feed 2 https://schoolpress.sch.gr/calle8/archives/1075 https://schoolpress.sch.gr/calle8/archives/1075#comments Tue, 19 Apr 2022 20:10:35 +0000 --. .. .- -. -. .... ... / -- .- -. --- ..- ... .- -.- .... ... http://schoolpress.sch.gr/calle8/?p=1075 [...]]]> Κυρία Υπουργέ,

   Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν υπάρξει κρίσιμα για όλους μας. Αντιμετωπίσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις. Ο κορονοϊός έπληξε σοβαρά την καθημερινότητα όλων, αλλά και το εθνικό σύστημα υγείας. Ό,τι γνωρίζαμε μέχρι την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων, ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο άλλαξε. Ανατράπηκαν όλες μας οι συνήθειες. Απομονωθήκαμε, μας κυρίευσε το συναίσθημα του φόβου, χάσαμε αγαπημένα μας πρόσωπα. Βέβαια αναθεωρήσαμε, συνειδητοποιήσαμε αρκετά πράγματα, κυρίως όμως εκτιμήσαμε πολλά πράγματα. Μάθαμε να έχουμε χρόνο για τους συνανθρώπους μας, και αν δεν έχουμε, να φροντίζουμε να βρίσκουμε. Ενωθήκαμε, αναπτύξαμε αίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης . Μαθαίνουμε όμως πολλά ακόμη, σιγά σιγά νικάμε τον “ εχθρό “.

   Ένας τομέας που έχει δεχτεί πολλαπλά πλήγματα και αποτελεί και την αφορμή του κειμένου αυτού, είναι αυτός της εκπαίδευσης. Σκοπός της συγκεκριμένης επιστολής είναι η κατάθεση προτάσεων για τις πανελλήνιες εξετάσεις καθώς και το ευρύτερο πρόγραμμα σπουδών του ελληνικού σχολείου. Εδώ και δύο χρόνια τα δεδομένα σχετικά με το άνοιγμα των σχολείων και την εύρυθμη λειτουργία τους αλλάζουν συνεχώς. Εφαρμόστηκε η τηλεκπαίδευση, η οποία επιτρέπει την κανονική ροή της ύλης υπό ιδανικές συνθήκες. Ποιές είναι αυτές οι ιδανικές συνθήκες; Παρουσιάστηκαν αρκετά προβλήματα (σύνδεσης, εξοπλισμού) , επιλύθηκαν μερικά από αυτά, μολαταύτα συνεχίστηκαν να υφίστανται εμπόδια. Σημειώθηκαν φαινόμενα διαδικτυακού εκφοβισμού σε μαθητές και καθηγητές. Νιώσαμε ανασφάλεια για τα προσωπικά μας δεδομένα. Δόθηκε η εντύπωση ότι οι διαδικασίες έγιναν γρήγορα με σκοπό να καλυφθεί προσωρινά το πρόβλημα του κλεισίματος των σχολείων ή ότι απλά δεν έγινε κάποια εξονυχιστική μελέτη σχετικά με το θέμα που να λάμβανε υπόψη όλες τις παραμέτρους.

   Σε αυτό το σημείο, είναι σημαντικό να θίξουμε μία αναπάντεχη ανατροπή αναφορικά με τις περσινές Πανελλήνιες εξετάσεις, η οποία άφησε πολλούς/ές μαθητές/τριες έξω από τα πανεπιστήμια. Την περσινή χρονιά γνωστοποιήθηκε η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής. Όπως ήδη γνωρίζετε, λόγω αυτής, πολλοί/ές μαθητές/τριες, με εντυπωσιακούς βαθμούς στις πανελλήνιες, έχασαν την πρώτη τους επιλογή στο μηχανογραφικό, ενώ είχαν υπερβεί επιτυχώς τη βάση της σχολής εκείνης. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν ένας μαθητής με τόσο υψηλούς βαθμούς να μην γίνεται αποδεκτός στην πρώτη του επιλογή, επειδή η απόδοσή του σε ένα μάθημα που ΔΕΝ διδάσκεται στο σχολείο του, δεν ικανοποιούσε την ΕΒΕ. Σημειωτέον, να σας υπενθυμίσω ότι το τμήμα αρχιτεκτονικής στην Ξάνθη δεν είχε κανέναν εισακτέο  λόγω της ΕΒΕ. Η εφαρμογή ενός νέου μέτρου προϋποθέτει μεγάλη μελέτη πριν την εφαρμογή του. Επειδή γίνεται μεγάλη συζήτηση για την εξίσωση των πτυχίων των ΑΕΙ με τα ιδιωτικά κολλέγια, για να μην αφήνεται να υπονοηθεί πως η “αποτυχία” αυτή των μαθητών ήταν στοχευμένη, με σκοπό να κινηθούν περισσότεροι/ες μαθητές/τριες στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια ανώτατης εκπαίδευσης, προτείνουμε την κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.

   Το κείμενο αυτό δεν έχει σκοπό να εστιάσει αποκλειστικά και μόνο στα αρνητικά, αγνοώντας τις θετικές προθέσεις σας και  την επαφή σας με την εκπαιδευτική κοινότητα. Έχετε επισκεφθεί πληθώρα σχολείων ανά τη χώρα, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Συζητήσατε με τους εκπαιδευτικούς και τους/τις μαθητές/τριες, ακούσατε ενδεχομένως διάφορα αιτήματα. Έχετε δείξει ότι επιθυμείτε να είστε κοντά στην εκπαιδευτική  και μαθητική κοινότητα, σας ευχαριστούμε γι’ αυτό. Έχετε δώσει την ευκαιρία σε παιδιά με διαφορετικά για την ηλικία τους ενδιαφέροντα, όπως τη ρομποτική και την  επιχειρηματικότητα, να συμμετάσχουν σε σχολικά προγράμματα για την ανάπτυξη των ενδιαφερόντων και ενδεχομένως των δεξιοτήτων αυτών, με αποτέλεσμα να κερδίζουν διακρίσεις σε πανελλήνιους, αλλά και σε πανευρωπαϊκούς διαγωνισμούς. Τα παραπάνω οφείλουμε να τα αναγνωρίσουμε, και σας ευχαριστούμε γι’ αυτές τις ευκαιρίες που δώσατε και δίνετε στους συμμαθητές/τριες μας. Λόγω αυτού, πιστεύουμε ότι θα ήταν καλό να υπάρχουν εξετάσεις για όσους/ες επιθυμούν να αποκτήσουν πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το Κράτος σε γνώσεις της πληροφορικής που αποκτούν στο σχολείο.

   Κυρία Κεραμέως, θα σας μιλήσουμε ανοιχτά. Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε και πόσο μάλλον να φοβηθούμε. Υπάρχει έντονη αίσθηση ότι το σχολείο πλέον δεν έχει σκοπό την πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου, την όξυνση της κριτικής του σκέψης. Έχουν καταργηθεί ή δεν έχουν ενσωματωθεί στο ωρολόγιο πρόγραμμα αρκετές δραστηριότητες οι οποίες  συμβάλλουν στην πολύπλευρη εξέλιξη της προσωπικότητας των μαθητών, συγκεκριμένα τα καλλιτεχνικά, η μουσική, η περιβαλλοντική αγωγή, οι αθλητικές εκδηλώσεις. Σε επίπεδο Λυκείου, μια πολύ ευαίσθητη περίοδο, την περίοδο της εφηβείας, το άτομο βρίσκεται στο απόγειο της επανάστασης του – με τη θετική της διάσταση – της ανακάλυψης του εαυτού του και τη δίψα για γνώση. Χρήσιμη θα ήταν η εισαγωγή του επαγγελματικού προσανατολισμού από το Γυμνάσιο κιόλας, ώστε ο/η μαθητής/τρια να γνωρίσει και να ενημερωθεί διεξοδικά για τα πανεπιστημιακά τμήματα, αλλά και τις επαγγελματικές προοπτικές που του παρέχει το κάθε τμήμα. Γενικότερα, επικρατεί η άποψη ότι το σχολείο παρέχει στείρες γνώσεις, αποκομμένες από τις επιστημονικές εξελίξεις και τη σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα. Γι’ αυτό, θεωρούμε απαραίτητη την αναθεώρηση του προγράμματος σπουδών.

   Θα επιθυμούσαμε ένα ευέλικτο πρόγραμμα σπουδών που θα μας δίνει τη δυνατότητα να το προσαρμόσουμε στις δικές μας ανάγκες. Ας διαμορφωθεί λοιπόν ένα πιο εξειδικευμένο πρόγραμμα σπουδών. Δεν δύναται εκ των πραγμάτων μία κατεύθυνση να δίνει πρόσβαση για παράδειγμα σε 90 πανεπιστημιακά τμήματα παρέχοντας ίδιες γνώσεις προς όλους τους υποψηφίους. Είναι απαραίτητο να υπάρχει μια συμπαγής βάση συγκεκριμένων γνώσεων στην εκάστοτε επιστήμη, χωρίς αυτό να  αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες των σχολών. Άλλες γνώσεις χρειάζεται ο/η μαθητής/τρια που θα επιλέξει ιατρική και άλλες  εκείνος/η που θα επιλέξει τη χημεία. Αντίστοιχα, ισχύει το ίδιο για όποιον/α θα σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων ή θα επιλέξει την πληροφορική. Σε συνδυασμό λοιπόν με τον επαγγελματικό προσανατολισμό, ο/η μαθητής/τρια θα μπορέσει να έχει μεγαλύτερη τριβή με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Έτσι, οι εξετάσεις στην Τρίτη Λυκείου για συγκεκριμένες και στοχευμένες σχολές θα έχει περισσότερο νόημα, θα παρέχει μεγαλύτερο κίνητρο. Μέχρι στιγμής, απλά καλούμαστε να συμπληρώσουμε ένα μηχανογραφικό δηλώνοντας μέχρι και 90 σχολές, με σκοπό να περάσουμε σε οποιαδήποτε σχολή αν δεν γίνουμε δεκτοί στις πρώτες μας επιλογές. Κυριαρχεί ένα χάος. Κάπως έτσι, τα πανεπιστήμια θα μπορούν να δέχονται και να διαμορφώνουν κατατοπισμένους επιστήμονες, πιθανότατα μειώνοντας την ύπαρξη των αιώνιων φοιτητών.

   Προς ενίσχυση αυτής της προσπάθειας υποστήριξης των μαθητών στη δύσκολη απόφαση της επιλογής σχολής, απόφαση η οποία έχει καθοριστικό χαρακτήρα για τη μετέπειτα εξέλιξη των μαθητών, κρίνουμε απαραίτητο τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης στα πρότυπα της εκπαιδευτικής νοοτροπίας των STEM (Science, Technology, Engineering and Mathematics). Το ακρωνύμιο STEM κάνει όλο και πιο συχνά την εμφάνισή του στις συζητήσεις περί παιδείας και εκπαίδευσης και υπάρχουν αξιοσημείωτοι λόγοι για αυτό το γεγονός. Η προσέγγιση STEM μπορεί να διαδραματίσει ύψιστης σημασίας ρόλο στην αμεσότερη επαφή των μαθητών με το γνωστικό αντικείμενο το οποίο διδάσκονται σε θεωρητικό επίπεδο στα πλαίσια του σχολείου. Συνδυάζοντας αυτή την επαφή με καθημερινά προβλήματα μπορούμε να ενισχύσουμε την αντίληψη των μαθητών σχετικά με τους διάφορους τομείς των επιστημών και συνεπώς να μπορούν να επιλέξουν με μεγαλύτερη ασφάλεια και βεβαιότητα αυτόν που ταιριάζει περισσότερη στην ξεχωριστή τους προσωπικότητα. Τα μαθήματα STEM (όπως φαίνεται και από τις λέξεις που αποτελούν το STEM) αναφέρονται κυρίως στα επιστημονικά πεδία ΙΙ ΙΙΙ και IV. Παρόλα αυτά μπορούν να επεκταθούν και στις ανθρωπιστικές επιστήμες στo πλαίσιo της ευρύτερης έννοιας της βιωματικής μάθησης ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε την ευελιξία, αλλά και την αναγκαιότητα των νέων τεχνολογιών που όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως δεν λείπουν από καμία πτυχή του σύγχρονου κόσμου.

   Αναφορικά με το πρακτικό κομμάτι των Πανελληνίων, προτείνουμε τα θέματα να ανταποκρίνονται στη διδαχθείσα ύλη και τον διαθέσιμο προς εξέταση χρόνο. Ενδεχομένως το άγχος να καταβάλει κάποιον/α μαθητή/τρια και εκείνη τη στιγμή να αγχωθεί, με αποτέλεσμα να μην διαχειριστεί σωστά τον χρόνο του. Ίσως να μην μπορεί να θυμηθεί κάποιο μέρος της θεωρίας ή να θέλει να επαληθεύσει εκτενώς τις απαντήσεις του. Ας εφαρμοστεί τουλάχιστον στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, το οποίο είναι ένα απαιτητικό μάθημα για όλους/ες μας  και χρειάζεται εκ των πραγμάτων περισσότερη επεξεργασία από ότι τα υπόλοιπα μαθήματα. Είναι κρίμα κάποιος να χάσει τη σχολή του για ένα τόσο λεπτό ζήτημα, ταυτόχρονα όμως τόσο εύκολο στην επίλυσή του. Ενδέχεται σε πρώτη ανάλυση οι προαναφερθείσες προτάσεις να ακούγονται δύσκολες προς εφαρμογή, θα σας παρακαλούσαμε όμως να τις λάβετε σοβαρά υπόψη σας, καθώς αφορούν και τις επόμενες γενιές.

   Δώστε μας τον λόγο να πιστέψουμε ότι οι μεγάλοι πραγματικά ενδιαφέρονται για την πρόοδο των μαθητών/τριών αυτής της χώρας. Στα τέλη του προηγούμενου αιώνα η νεολαία θεωρούνταν ιερή. Όλοι την σέβονταν και την προστάτευαν, διότι αποκτούσε γνώση και πολεμούσε για την πρόοδο της κοινωνίας. Πλέον οι μαθητές/τριες μετά από  τόσες αλλαγές, δυσκολεύονται να αποτελέσουν την ελπίδα για κάτι νέο και καινοτόμο. Η νεολαία θεωρείται “αποπροσανατολισμένη” και “αδιάφορη”. Δώστε της λοιπόν το κουράγιο και το σθένος να συμμετάσχει ξανά στον αγώνα της προόδου. Όλα ξεκινούν και τελειώνουν με την παιδεία, την οποία οφείλει να καλλιεργεί το σχολείο. Ας πασχίσουμε και ας εργαστούμε  για τη δημιουργία ενός ελκυστικού σχολείου για τον/την μαθητή/τρια, σύμφωνα με την παρότρυνση του Κωστή Παλαμά στο ποίημα του “Τα σχολεία κτίστε “.

                               Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας

" target="_blank">

 Ω νέες, ω νέοι

δυσκολίες στο διάβα σας συναντήσατε πολλές,

μα ουδέποτε σταματήσατε να ελπίζετε.

Πάντα προελαύνοντας με τιμή,

σε δρόμους δύσβατους, σε δρόμους ανύπαρκτους.

Τώρα στους δύσκολους καιρούς μας,

η πατρίς σας χρειάζεται.

Οι Παρθενώνες πριν χτιστούν

θέλουνε Μαραθώνες,

η Ελλάς δεν πεθαίνει και λευτεριά σημαίνει,

γιατί είναι από τα κόκκαλα τα ιερά βγαλμένη.

Σαν προσκλητήρι των καιρών

παρόν θα δώσετε πρώτοι,

αν θέλετε να βγείτε μέσα από το σκότος.

Σε Σαμψούντα, Τραπεζούντα, Παναγία Σουμελά,

στις αλησμόνητες πατρίδες, στις Σάντας τα βουνά.

Σε Σμύρνη, Αϊβαλί, Προύσα, Ιωνία

του έθνους την ανάσταση περιμένετε με αγωνία.

Ορθώστε το κορμί,

η δόξα σας προσμένει την θεία σας ορμή.

Ο παιάνας αυτός ας γίνει προσευχή

βαθιά για να αντηχεί σε κάθε ελεύθερη ψυχή.

Αριστείδης Καρπούζης

Ίσως είναι φόβος αυτός που

δεν αφήνει τον ήλιο μας να ανάψει.

Ίσως είναι η βροχή που

δεν μας αφήνει να σηκώσουμε κεφάλι

ίσως είναι το χρέος που

μας πιέζει βαριά και μας βουλιάζει

σε κάθε περίπτωση

είμαστε όλοι μαζί, ενωμένοι

-αν και με τρόπο που εκείνοι δεν εγκρίνουν-

Πονά ο ένας με τον πόνο του άλλου

κρατά ο ένας το χέρι του άλλου σφιχτά,

όπως μπορεί

τι να κάνουμε αυτός είναι ο τρόπος μας

τι να κάνουμε αυτή είναι η γενιά μας

με όλα της τα στραβά

με όλα της τα ίσια.

Προσπαθούμε αυτό δεν είναι που μετράει;

Ναι.

Αυτό είναι που μετράει

(και θα τα καταφέρουμε είναι σίγουρο)

Κωνσταντίνα Καρβελά – Καραφίλη

Κανονικά, θα έπρεπε να υπάρχει γαλήνη και ειρήνη, αλλά

φτάσαμε στο 2022 και ακόμα

πολεμάτε για το συμφέρον.

Αβοήθητες ζωές χάνονται καθημερινά…

Η μόνη βοήθεια που μπορώ εγώ να προσφέρω

είναι η σκέψη μου.

(στο τέλος θα πεθάνουμε όλοι, Τίνα, το κατάλαβες;)

Βαλεντίνα Θόρια

Κανονικά δεν πρέπει να εξηγούμε τα αυτονόητα.

Ναι σε σένα απευθύνομαι «άνθρωπε»,

αν πρέπει, ακόμα, να λέγεσαι «άνθρωπος».

Αγνοείς τα γεγονότα που διαδραματίζονται καθημερινά γύρω σου,

πολεμάς, ακόμα, ύστερα από όσα πέρασες.

Ξεχνάς ….και μοναδικός σου σκοπός είναι η απόκτηση υλικών αγαθών.

Δεν σου φτάνουν τόσα άπληστε «άνθρωπε»;

Πολεμάς και χτυπάς αλύπητα τον άμαχο πληθυσμό,

τις αθώες ψυχές για να αποκτήσεις και άλλα;

Λογικέψου «άνθρωπε» και

σταμάτα να πολεμάς για το συμφέρον!

Ελευθερία- Κωνσταντίνα Κλάδη

Δεν ξέρουμε ούτε να μιλάμε ούτε να αγωνιζόμαστε.

Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση απάθειας και αδράνειας.

Μοναδική μας προτεραιότητα είναι να είμαστε εμείς, και μόνο εμείς

καλά, υγιείς και ασφαλείς.

Ό,τι συμβαίνει γύρω μας δεν μας αφορά

Είναι υποχρέωση άλλων – ποιων δεν γνωρίζουμε- να το λύσουν.

Δεν μας κινητοποιεί τίποτα πλέον,

παρά μόνο τα δικά μας προσωπικά ζητήματα.

Ζούμε στον δικό μας κόσμο

-ιδανικό και απαλλαγμένο από προβλήματα-

τον κόσμο των οθονών.

Μας έχει απορροφήσει τόσο πολύ αυτός ο κόσμος,

ώστε πλέον να έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει και ο πραγματικός

και έχει προβλήματα

και μας περιμένει να τα λύσουμε!

Ιωάννα Καρβελά – Καραφίλη

(Πατήστε πάνω στα σχέδια, για να ανοίξουν σε πλήρες μέγεθος)

Σταύρος Κοζανίδης

Αριστείδης Σύριος

Μαθήτρια της Γ” λυκείου

Δείτε προηγούμενα έργα μαθητών εδώ

Ο Bollywood χορός είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της Ινδικής κουλτούρας. Υπάρχουν πολλές υποκατηγορίες του χορού με μερικές από αυτές να είναι το Kathak,το Manipuri,το Odissi και το Sattirya και παρόλο που όλα αυτά έχουν διαφορετική φύση ένα στοιχείο παραμένει κοινό σε όλα… η ικανότητά τους να σε καθηλώσουν.

Είναι αναμφίβολο ότι λόγω των υπερβολικών υποχρεώσεων τους, όπως τα σχολικά μαθήματα, η εκμάθηση ξένων γλωσσών, τα φροντιστήρια, τα παιδιά εξαντλούνται και χρειάζονται χρόνο για να εκτονωθούν ,να «ξεφύγουν» από τη δύσκολη καθημερινότητά τους και να αποφορτιστούν από το βάρος της σχολικής καθημερινότητας. Έτσι το παιδί ηρεμεί ψυχοσωματικά και μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας ικανοποιητικά χωρίς να επιβαρύνεται από την ψυχική και σωματική κούραση των προηγούμενων ημερών.

Επιπροσθέτως, ο/η μαθητής/τρια στον ελεύθερο χρόνο του διευρύνει τα ενδιαφέροντά του, αναζητά τις ροπές ,τις κλίσεις και επιδιώκει τη διαμόρφωση της κοινωνικής, πολιτικής και σεξουαλικής του ταυτότητας. Με αυτό τον τρόπο αποκτά καλύτερη σχέση με τον εαυτό του αφού προσπαθεί να τον ανακαλύψει και να τον γνωρίσει καλύτερα.

Από την άλλη ο/η μαθητής/τρια θα έχει τη δυνατότητα να εντρυφήσει και σε άλλες ασχολίες όπως τη ζωγραφική, τον χορό, την ανάγνωση βιβλίων που το δημόσιο σχολείο πλέον δεν τα παρέχει. Ως εκ τούτου θα ενισχύσει την πνευματική και αισθητική του καλλιέργεια.

Εν κατακλείδι, η σημασία του ελεύθερου χρόνου για έναν μαθητή είναι πολυσχιδής καθώς βοηθά στην εκτόνωση του, την ενασχόληση και την επαφή με την τέχνη και την ανακάλυψη της ταυτότητάς του. Για αυτό πρωταρχική μέριμνα θα πρέπει να αποτελεί η μείωση της ύλης των σχολικών μαθημάτων και ο επαναπροσδιορισμός των στόχων του εκπαιδευτικού συστήματος.

">

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]