βιβλιοπαρουσίαση από τον Παναγιώτη Γκ.
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μικρή πόλη ζούσε ένας ράφτης που έπλεκε μοναδικά ρούχα. Έπαιρνε λέξεις από τα τετράδια και τα βιβλία και τις ένωνε και έκανε προτάσεις. Όταν έφτιαχνε ένα καλοκαιρινό ρούχο χρησιμοποιούσε δροσερές λέξεις όπως: βουτιές, ίσκιος, πλατάνι και άλλες πολλές. Άμα ήταν χειμώνας έγραφε λέξεις ζεστές όπως καλοκαίρι, φωτιά, τζάκι, φούρνος, αγάπη.
Είχε πολλούς πελάτες όμως κανένας δεν πρόσεχε τις λέξεις, ώσπου η μόδα άλλαξε και ο κόσμος αγόραζε ρούχα έτοιμα και όλοι ξέχασαν τον ράφτη. Μια μέρα όλη η πόλη καλύφθηκε με χιόνι και οι άνθρωποι για να ζεσταθούν πήγαιναν δίπλα από ένα τζάκι, σε μια σόμπα, σε ένα καλοριφέρ, αλλά δε ζεσταίνονταν, ώσπου κάποιος βρήκε σε ένα μπαούλο ένα παλιό ρούχο που είχε κάνει ο ραφτάκος και ζεστάθηκε. Άρχισε να παίρνει τηλέφωνο σε όλους και τους ρωτούσε αν θυμούνται τον ραφτάκο που έραβε ρούχα με λέξεις. “Ναι”, του απαντούσαν και μόλις φορούσαν τα ρούχα που είχε πλέξει ο ράφτης , όλοι ζεσταίνονταν. Τότε αποφάσισαν να τον βρουν. Όταν τον βρήκαν όλοι τον ευχαριστούσαν για τα ρούχα του. Ο ραφτάκος τότε έραψε μια κουβέρτα που να τους χωράει όλους μέσα, για να ζεσταθούν.
Η αγαπημένη μου στιγμή ήταν όταν ο ράφτης έραψε μια ζεστή κουβέρτα που τους χωρούσε όλους μέσα και έγιναν όλοι μια παρέα.
