Γράφουν οι μαθήτριες της Β’ Γυμνασίου Πούλιου Κυριακή & Τράντου Αθηνά
Δίσεκτα έτη ονομάζονται τα έτη τα οποία έχουν 366 μέρες αντί για 365. Πήραν το όνομά τους από το Ιουλιανό ημερολόγιο όπου ο Φεβρουάριος έχει<< δύο φορές την έκτη μέρα>> πριν τον Μάρτιο, άρα είναι δίσεκτο. Όμως γιατί ο Φεβρουάριος έχει 28 ή 29 μέρες και όχι 30 ή 31;
Ο λόγος που ο Φεβρουάριος έχει λιγότερες ημέρες από τους υπόλοιπους μήνες είναι διότι ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Βέβαια στις μέρες μας έχουμε τον Δεκέμβριο ως τελευταίο μήνα και τον Ιανουάριο ως πρώτο. Αντίθετα ,παλαιότερα στη Ρώμη το έτος είχε 10 μήνες με πρώτο τον Μάρτιο, τελευταίο τον Δεκέμβριο και 50 περισσευούμενες μέρες χειμώνα. Αυτό μπορεί να μας φαίνεται περίεργο, όμως οι Ρωμαίοι ήταν κυρίως αγρότες και ο χειμώνας δεν τους φαινόταν τόσο σημαντικός ώστε να του αφιερώσουν ένα μήνα.
Πριν από περίπου 2071 χρόνια (45 π.Χ.) άρχισε να ισχύει το Ιουλιανό ημερολόγιο, στο οποίο προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Επειδή ο Φεβρουάριος ήταν ο τελευταίος μήνας που προστέθηκε, έχει μόνο 28 ημέρες διότι τόσες χρειάζονταν για να συμπληρωθούν οι 365 μέρες και κάθε 4 χρόνια θα προσθέτονταν μια ημέρα. Αυτό το έτος το 45 π.Χ. δικαίως ονομάστηκε «Το τελευταίο έτος της σύγχυσης».
Αν και το Ιουλιανό ημερολόγιο ήταν καλύτερο από τα προηγούμενα, δεν ήταν τέλειο. Το τροπικό έτος κρατάει 365 μέρες 5 ώρες, 48 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα και όχι 365 και 6 ώρες. Το 1582 ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος πρόσθεσε τις δέκα μέρες που είχαν χαθεί ώστε να επιστρέψουν στην πραγματική ηλιακή κίνηση. Ήθελε το Πάσχα να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή που ακολουθεί την πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία. Η ισημερία έπρεπε να πέφτει στις 21 Μαρτίου.
Για να μείνει έγκυρο το ημερολόγιό του εισήγαγε τους παρακάτω κανόνες. Αρχικά είπε πως κάθε τέσσερα χρόνια το έτος θα είναι δίσεκτο, δηλαδή θα έχει μια επιπλέον ημέρα. Όμως επειδή αυτό θα έκανε το ημερολόγιο να είναι πιο μπροστά από το τροπικό έτος , κάθε εκατό χρόνια παραλείπουμε τα δίσεκτα έτη. Αυτή η διόρθωση αφήνει το ημερολόγιο πίσω μια ημέρα κάθε τετρακόσια χρόνια. Οπότε αν το έτος διαιρείται τέλεια με το τετρακόσια τότε παραλείπεται η προηγούμενη διόρθωση.
Τελικά το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει 28 ή 29 μέρες είναι κάτι παραπάνω από μια τυχαία απόφαση. Είναι η έρευνα πολλών ανθρώπων που διήρκεσε αρκετούς αιώνες. Το σημερινό ημερολόγιο δεν είναι τέλειο όμως αυτό θα απασχολήσει τους ανθρώπους των επόμενων αιώνων.
