» “Ενα αφιερωμα στην μνήμη της Κατερίνα Αγγελάκης-Ρουκ»

ΑΠΟ: Ορδουλίδου Αναστασία - Φεβ• 27•20

             Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ ήταν μία κορυφαία ποιήτρια, μεταφράστρια αλλά και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939 όπου και σπούδασε. Ξεκίνησε την ζωή της με μία αναπηρία η οποία όμως την έστρεψε προς την ποίηση. Αν και δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει γραφομηχανή, αυτό δεν την εμπόδισε να γράφει πάντα χειρόγραφα. Επιπροσθέτως η αναπηρία ήταν ακόμη ένα κίνητρο ακόμα και πλεονέκτημα  έτσι ώστε να καταφέρει να γίνει τόσο αγαπητή και γνωστή στον ευρύτερο κόσμο.

             Χρονικά ανήκει στην γενιά του ’60. Το 1961 πριν δημοσιεύσει τους σπουδαιότερους  τίτλους της, χαρακτηρίστηκε χαμένη. Και όμως. Μπορεί η γενιά της Αγγελάκη-Ρουκ να συμπιέστηκε (τουλάχιστον στο πεδίο της δημοσιότητας) ανάμεσα στη «γενιά της ήττας», η οποία ωστόσο δεν παραδέχτηκε την ήττα, και στη «γενιά της αμφισβήτησης», όπως βιαστικά χαρακτηρίστηκε η γενιά του ’70, που πρωτοδημοσίευσε επί χούντας. Υπήρξε εντούτοις κάτι σαφώς πλουσιότερο από «γενιά των αποήχων». Η Κατερίνα Αγγελάκη είχε τον δικό της τρόπο σκέψης και σύμφωνα με αυτόν πλάθει το δικό της ποιητικό της έργο. Έχοντας ακόμη το πρόβλημα της αναπηρίας εκείνη δίνει τις δικές προσωπικές λύσεις, μέσο της ποίησης. Στην ζωή της παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε απογόνους. Παρ” όλα αυτά έτρεφε μεγάλη αγάπη για τα παιδιά.

Το έργο της ήταν επηρεασμένο από την ζωή της :Έμενε σε ένα κόκκινο σπίτι, κοντά στις παλιές φυλακές. Εκεί οπού και την βάφτισε ο Νίκος Καζαντζάκης. Ένα σπίτι που αγόρασαν οι γονείς της το 1840 για στεγάσουν τους πρόσφυγες-συγγενείς τους από την Μικρασιατική καταστροφή. Αυτός λοιπόν ο τρόπος ζωής της – με κύριο ρόλο την αναπηρία της – εμπνεύστηκε ένα μεγάλο ποσοστό των ποιημάτων της. Τα ποιήματά της είχαν επίσης θέμα τον έρωτα και την φύση

Είναι τέτοια η λεπτότητα της αίσθησης της γλώσσας και το βάθος του βιωμένου πολιτισμού που προϋποτίθεται της σεξουαλικής εκφραστικότητας της Αγγελάκη-Ρουκ. Είναι μία ποίηση που δεν θρησκεύεται και δεν περιαυτολογεί. Αναφέρει πως τα ερωτήματα δεν πρέπει να είναι ρητορικά, ούτε καν φιλοσοφικά, αλλά υπαρξιακά, διότι η ύπαρξη είναι τόσο απλή όσο και η ποίηση, ή υπάρχει ή δεν υπάρχει.

Ποιήματα της Μοναξιά (1956), Άδεια φύση (1993), Ενάντιος έρωτας (1982), Ο Βύτος και αλιείη (1956) το ποίο το αφιέρωσε στον νονό της τον Νίκο Καζαντζάκη, Λύκοι και σύννεφα (1963), Ωραία έρημος η σακχάρα, (1996), Μαγδαληνή. Ποιήματα (1971 Το μεγάλο θηλαστικό (1974), Τα σκόρπια χαρτιά της Πηνελόπης (1977), Ο θρίαμβος της σταθερής απώλειας (1978), Ενάντιος  έρωτας (1982), Οι μνηστήρες (1984), Επίλογος αέρας (1990),  Άδεια φύση (1993), Λυπίου (1995), Η ανορεξία της ύπαρξης (2011).

Image result for κατερινα αγγελακη ρουκ

Σχολιάστε

Top