Της Δανάης Συρίγου
Η γιορτή των Χριστουγέννων είναι μια περίοδος που αναδεικνύει έμπρακτα το πνεύμα της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης. Είναι η εποχή που συχνά μιλάμε για «θαύματα». Ωστόσο, το πραγματικό θαύμα δεν είναι πάντα κάτι μεταφυσικό, αλλά μια ανθρώπινη πράξη. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτέλεσε φέτος η Taylor Swift, η οποία δώρισε 1 εκατομμύριο δολάρια για την καταπολέμηση της πείνας.
Σε έναν κόσμο όπου η φτώχεια και η έλλειψη των βασικών αγαθών εξακολουθούν να αποτελούν καθημερινότητα για εκατομμύρια ανθρώπους, αυτού του είδους οι πράξεις δεν μένουν αφανείς. Ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι δεν αφορούν μόνο «υποανάπτυκτες» χώρες , αλλά και κοινωνίες που θεωρούνται πλέον σύγχρονες. Παρόλα αυτά, υπάρχουν χώρες του αποκαλούμενου από πολλούς «τρίτου κόσμου», όπου άνθρωποι, εκ των οποίων αμέτρητα παιδιά, παλεύουν κάθε μέρα για ένα πιάτο φαγητό.
Το εντυπωσιακό με τη συγκριμένη δωρεά δεν είναι μόνο το ύψος του ποσού, αλλά το γεγονός ότι δεν είναι σύνηθες φαινόμενο. Πολλοί διάσημοι και οικονομικά ισχυροί άνθρωποι, οι οποίοι διαθέτουν τεράστιες περιουσίες, περιορίζονται σε επιφανειακές κινήσεις προβολής ή δήθεν φιλανθρωπίες που εξυπηρετούν περισσότερο την εικόνα τους στα μέσα κοινωνική δικτύωσης, παρά τις πραγματικές ανάγκες τις κοινωνίας. Με άλλα λόγια, κανένας από αυτούς του ανθρώπους που έχουν στην κατοχή τους τέτοιο πλούτο δεν πραγματοποιούν δωρεές στον κόσμο που τις χρειάζεται, και αν το κάνουν , οι περισσότεροι δεν είναι από ουσιαστικό ενδιαφέρον, αλλά για μια ακόμη προσθήκη στην εικόνα τους.
Ακόμα και στην περίπτωση της Taylor Swift, είναι αδύνατο να αγνοήσει κανείς το γεγονός ότι τέτοιες πράξεις συνοδεύονται από μεγάλη δημοσιότητα. Όταν η φιλανθρωπία γίνεται πρωτοσέλιδο και εργαλείο ενίσχυσης, τότε γεννά την αμφιβολία αν γίνεται στρατηγικά ή αυθόρμητα. Το «θαύμα των Χριστουγέννων» δεν βρίσκεται στις χρηματικές επιταγές και τα φώτα τις δημοσιότητας, αλλά στον αν η προσφορά συνεχίζεται όταν σβήσουν τα λαμπάκια και οι κάμερες στραφούν αλλού.
Τελικά, το ερώτημα «Φιλανθρωπία… ή θαύμα των Χριστουγέννων; » ίσως δεν χρειάζεται απάντηση. Για εκείνους που πεινούν, μια τέτοια πράξη είναι και τα δυο. Είναι η απόδειξη ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί και ότι τα αληθινά θαύματα γεννιούνται όταν οι άνθρωποι επιλέγουν να νοιαστούν πραγματικά, έστω και αν αυτό ενοχλεί τη βολική αδιαφορία των πολλών…
