Του Πάρη Βασιλείου
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα έντονα πλημμυρικά φαινόμενα. Μία από αυτές είναι οι Αχαρνές (Μενίδι). Οι Αχαρνές είναι μια πόλη, η οποία αντιμετωπίζει όμως κάτι τέτοιο ακόμα και σε περιορισμένης έντασης βροχοπτώσεις. Αναμφισβήτητα, τα πλημμυρικά φαινόμενα αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης μας. Είναι κάτι το οποίο συμβαίνει επί πολλά χρόνια, λόγω απουσίας των κατάλληλων υποδομών (αγωγοί ομβρίων,κατάλληλα διαμορφωμένα ρέματα). Τα ρέματα και οι παραπόταμοι αυτής της περιοχής καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος της. Τα περισσότερα, έχουν μικρή κοίτη, πολύ συχνά βρόμικη και γεμάτη από μπάζα και φερτά υλικά.
Ωστόσο, μετά τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα (2007, 2021, 2023) το πρόβλημα έχει ενταθεί. Όταν βρέχει όλοι οι δρόμοι του δήμου πλημμυρίζουν, καταστρέφονται περιουσίες κατοίκων, τα ρέματα φουσκώνουν και το «φαλακρό» πια βουνό, αδυνατεί να αποτρέψει το γεγονός. Σε καμία περίπτωση, οι Αχαρνές δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν προσβάσιμες, αφού όλη η πόλη παραλύει με μια βροχή. Τα μαγαζιά κλείνουν, τα σχολεία κλείνουν. Οι κάτοικοι, δηλώνουν αγανακτισμένοι καθώς με την παραμικρή βροχή, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν. Η μετακίνηση γίνεται δύσκολη έως ακατόρθωτη όχι μόνο για μαθητές, ηλικιωμένους ή ΑμεΑ αλλά και για τους πεζούς και τα αυτοκίνητα. Επιπλέον, οι φόβοι για μια εντονότερη πλημμύρα πληθαίνουν ιδιαίτερα για τα σπίτια που βρίσκονται κοντά σε ρέματα. Φυσικά, αυτό πλήττει και την τοπική μας οικονομία, γιατί τον χειμώνα ο κόσμος δεν μπορεί να ψωνίσει στα τοπικά καταστήματα, τα οποία όχι απλά δεν έχουν έσοδα, αλλά προσπαθούν και να επισκευάσουν τις ζημιές από την κακοκαιρία. Αν και, όπως είπαμε, το ζήτημα αυτό είναι χρόνιο καμία δημοτική ή περιφερειακή αρχή δεν το έθεσε στις άμεσες προτεραιότητές της τόσο καιρό. Αυτό, είναι κάτι παράξενο, καθώς οι Αχαρνές, είναι μια ευρωπαϊκή πόλη με πολλούς κατοίκους. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν, να ζούμε σε μία πόλη και να φοβόμαστε μήπως πλημμυρίσουμε;
Η σημερινή δημοτική αρχή, κατατάσσει τα πλημμυρικά φαινόμενα ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των Αχαρνών και καλείται, μέχρι το τέλος της θητείας της να τα λύσει. Αν και στο παρελθόν είχανε γίνει κάποιες μικρές προσπάθειες, δυστυχώς πολλά από τα έργα σταμάτησαν. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο
νυν δήμαρχος πιστεύει ότι θα καταφέρει να λύσει ένα χρόνιο πρόβλημα, το οποίο κανένας προκάτοχός του δεν κατάφερε να λύσει. Αυτή τη στιγμή, οι διαδικασίες για να ξεκινήσουν έργα ζωτικής σημασίας τρέχουν με ικανοποιητικούς ρυθμούς. Τα έργα αυτά περιλαμβάνουν ένα σύστημα αγωγού ομβρίων σε όλο το Κεντρικό Μενίδι, μεγάλα δίκτυα κατά μήκος μεγάλων λεωφόρων στο πλαίσιο της ανάπλασής τους, διευθέτηση ρεμάτων και η θωράκιση των βόρειων συνοικιών. Τα έργα αυτά χρηματοδοτούνται κυρίως από την Περιφέρεια Αττικής. Τα συγκεκριμένα σχέδια δίνουν μία ελπίδα στους Αχαρνείς ότι η πόλη τους θα αλλάξει προς το καλύτερο και η ποιότητα ζωής τους θα αυξηθεί σημαντικά. Παρόλα αυτά αρκετοί, παραμένουν επιφυλακτικοί διότι αυτά τα έργα είναι δύσκολα προς τη υλοποίησή τους και είναι πιθανό να σταματήσουν, όπως και στο παρελθόν.
Τα έργα αυτά, δεν γίνονται μόνο για να «φεύγουν» καλύτερα τα νερά από τους δρόμους αλλά και για να βελτιωθεί το αίσθημα ασφάλειας, όπως και για να μειωθεί ο φόβος μιας πιθανής φυσικής καταστροφής. Παράλληλα, θα επωφεληθεί σημαντικά και η ποιότητα ζωής των κατοίκων, καθώς κατά τη διάρκεια μιας μπόρας το μόνο που θα χρειάζεται να έχει κανείς θα είναι μια…ομπρέλα. Ο κόσμος θα μπορεί με ευκολία να κινηθεί στους δρόμους, να εργαστεί, να ψωνίσει ενώ οι σχολικές μονάδες θα είναι πιο προσβάσιμες για τους μαθητές. Έτσι, δεν θα χάνονται μαθήματα και η δια ζώσης διδασκαλία δεν θα υποκαθίσταται από την ηλεκτρονική διδασκαλία, σε περιπτώσεις βροχόπτωσης.
Η έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων, λοιπόν, αποτελεί ένα θέμα μείζονος σημασίας δεδομένου ότι τα προβλήματα που δημιουργεί, δυσχεραίνουν την καθημερινότητά μας και προξενούν πολλούς κινδύνους. Παρόλο που η νυν δημοτική αρχή, μας δίνει μια ελπίδα πως σε λίγα χρόνια το πρόβλημα αυτό θα αποτελεί παρελθόν και η ζωή στην πόλη μας θα έχει αναβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό, κάποια στιγμή θα πρέπει να μετουσιωθεί σε πράξη, ώστε η πόλη μας να πάρει αυτό που της αξίζει και να σταματήσει η βροχή να αποτελεί πηγή φόβου.
