Των Ράνιας Οικονόμου και Γεωργίας-Άννας Μητροπούλου
Για τον Ρίτσο, η αγάπη και το σώμα είναι ο τρόπος του ανθρώπου να νικήσει τον θάνατο και τη μοναξιά. Το σώμα δεν είναι απλή ύλη, αλλά ένας ολόκληρος κόσμος που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε πιο αληθινά από ό,τι με τις λέξεις. Μέσα από τον έρωτα, οι άνθρωποι βρίσκουν ένα καταφύγιο από τα προβλήματα της καθημερινότητας και καταφέρνουν να σταματήσουν τον χρόνο, ζώντας μια στιγμή που μοιάζει αιώνια. Ουσιαστικά, η ερωτική επαφή είναι για τον ποιητή η απόλυτη απόδειξη ότι είμαστε ζωντανοί.
Επίσης, ο ποιητής δείχνει ότι η αγάπη είναι μια ανάγκη επιβίωσης, όπως η πείνα και η δίψα. Όταν δύο άνθρωποι έρχονται κοντά, δημιουργούν έναν δικό τους κόσμο, σαν να προστατεύονται από μια «κόκκινη κουβέρτα» απέναντι σε όλα τα άσχημα που συμβαίνουν έξω στην πόλη. Αγγίζοντας το σώμα του άλλου, είναι σαν να αγγίζεις ολόκληρο το σύμπαν, και αυτή η επαφή δίνει νόημα στην ύπαρξη, κάνοντας τον άνθρωπο να νιώθει δυνατός και αθάνατος.
