Είναι Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2023. Το τρένο Intercity 62, με τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη, αναχωρεί από την Αθήνα στις 19:22. Το Intercity 62 μεταφέρει αρχικά 421 ανθρώπους, κάνει ενδιάμεση στάση στη Λάρισα και συνεχίζει με 48 λεπτά καθυστέρηση, με 350 επιβάτες. Λίγο πριν φτάσει στη Θεσσαλονίκη, το τρένο σταματά ξανά. Αυτή τη φορά, όχι για να κάνει κάποια ενδιάμεση στάση.
Είναι Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2023. Η εμπορική αμαξοστοιχία 63503, με τελικό προορισμό τo Θριάσιο αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη με καθυστέρηση 25 λεπτών, στις 21:40. Μεταφέρει 3-4 τόνους άγνωστης καύσιμης ύλης και κινείται αντίθετα του Intercity 62.
Από ανθρώπινο λάθος και εξαιτίας μέτρων ασφαλείας που δεν τηρήθηκαν ποτέ, τα τρένα βρίσκονται στην ίδια ράγα και η σύγκρουση είναι μετωπική, στο ύψος του Ευαγγελισμού, κοντά στα Τέμπη. Ακολουθεί η έκρηξη, στις 23:18. Ανάμεσα στους 350 επιβάτες, τουλάχιστον 85 τραυματίζονται και 57 δεν επιστρέφουν ποτέ στις οικογένειές τους.
«Το τρένο είχε αρχίσει να εκτροχιάζεται και να πέφτουν πράγματα πάνω μου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν έγινε το ατύχημα είναι πώς θα αντιδράσει η μαμά μου σε αυτό, πώς θα ζήσουν με αυτό η αδερφή μου και η γιαγιά μου. Με τρόμαξε και είπα «δεν πρέπει να πεθάνω». Εκεί βαράνε κόκκινο τα ένστικτα επιβίωσης. Κάποια στιγμή δεν πονούσα, είχα μουδιάσει και έλεγα πως πρέπει να βγω αν και είχα διαλυθεί, το σώμα μου είχε διαλυθεί. Είναι τα ένστικτα πιστεύω, δεν είναι ότι κάποιος είναι καλύτερος από τον άλλο. Σε κάποιους από εμάς δόθηκε η ευκαιρία να είμαστε σε καλύτερη κατάσταση ή να μην καούμε από χημικά εγκαύματα ή να σκοτωθούμε ακαριαία όπως τα παιδιά στο πρώτο βαγόνι»
Ντίνα Μαγδαλιανίδη, επιζήσασα
Γι” αυτές τις μαρτυρίες αγωνιζόμαστε. Για τις ζωές που χάθηκαν άδικα, για τις ζωές που κόντεψαν να χαθούν άδικα. Για όλους/ες εκείνους/ες, που αν και επέζησαν, βιώνουν το φονικό δυστύχημα ξανά και ξανά. Για όλους/ες εκείνους/ες που αναγκάστηκαν και αναγκάζονται να ζουν με το φόβο· και για τους/τις άλλους/ες, που ήρθαν αντιμέτωποι με την απώλεια, που δεν αντίκρισαν ξανά τα παιδιά τους. Για τα παιδιά που έμειναν μόνα, για τους/τις συντρόφους που ακόμα περιμένουν το τρένο να φτάσει. Για όλους/ες αυτούς/ες που νόμιζαν ότι προλάβαιναν, ότι είχαν περισσότερο χρόνο.
Παρά τις διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας, η βάση είναι κοινή: η ανθρώπινη απώλεια. Πενήντα επτά νεκροί. Πενήντα επτά ανθρώπινες ζωές. Πενήντα επτά άνθρωποι με όνειρα, που άφησαν στη μέση. Με οικογένεια, με φίλους να τους περιμένουν σπίτι. Η θέση τους στον καναπέ είναι ακόμα άδεια. Δεν είναι χρέος όλων μας να φροντίσουμε να αποδοθεί η δικαιοσύνη; Μήπως, αν δεν αγωνιστούμε, είμαστε όλοι/ες εξίσου ένοχοι/ες;
Κείμενο: Σφακιανάκη Άννα Μαρία (μέλος των ΄΄Πεντόβολων΄΄ το σχολ. έτος 2023-24)
Αγγελιδάκη Μαρίζα (μέλος των ΄΄Πεντόβολων΄΄ τα σχολ. έτη 2022 – 23 & 2023-24)
Φραγκάκη Εμμανουέλα (μέλος των ΄΄Πεντόβολων΄΄ τα σχολ. έτη 2022 – 23 & 2023-24)
Μανουσάκη Βαβούλη Ρενάτα (εξωτερική συνεργάτιδα των ΄΄Πεντόβολων΄΄
Φωτογραφίες: Αρχείο μαθητών/τριών 5ου ΓΕΛ
Πηγές:
https://www.tanea.gr/2025/01/28/greece/treno-fantasma-i-emporiki-amaksostoixia-ton-tempon/
https://www.avgi.gr/koinonia/500203_nea-stoiheia-dyo-fotografies-apo-tin-emporiki-amaxostoihia
