Το έθιμο της Χάσκας γίνεται σε πολλά μέρη της Δυτικής Μακεδονίας, όπως και στην Κοζάνη. Είναι ένα μοναδικό, ιδιαίτερο και διασκεδαστικό έθιμο της Κυριακής της αποκριάς. Λένε για τη Σαρακοστή πως με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της αποκριάς και με αυγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης. Η λέξη χάσκα, προέρχεται από το ρήμα χάσκω που σημαίνει ανοίγω υπερβολικά το στόμα. Για το έθιμο αυτό χρειαζόμαστε βρασμένα και ξεφλουδισμένα αυγά, ένα μακρύ ξύλο όπως ο πλάστης και κλωστή. Το ένα άκρο της κλωστής δένεται στον πλάστη και το άλλο στο αυγό. Συνεχίστε την ανάγνωση →
Στην Αλβανία συνεχίζονται μέχρι και σήμερα κάποια παραδοσιακά έθιμα. Στα παιδιά που έβγαιναν για κάλαντα, οι νοικοκυρές συνήθως έδιναν φρούτα και ξηρούς καρπούς. Πριν από κάθε γιορτινό τραπέζι οι γιαγιάδες έφτιαχναν τον παραδοσιακό μπακλαβά, που ήταν ένα γιορτινό γλυκό, φτιαγμένο με πενήντα φύλλα ανοιγμένα στο χέρι. Ανάμεσα στα φύλλα έβαζαν καρύδια και μετά το ψήσιμο το σιρόπιαζαν. Στο τραπέζι υπήρχαν απαραίτητα και οι πίτες, φτιαγμένες με σπανάκι τυρί και αυγά. Ανάμεσα από όλες ξεχώριζε η βασιλόπιτα. Αυτά τα απλά έθιμα υπήρχαν και υπάρχουν ακόμη, ενώνουν τους ανθρώπους και τιμούν τη μνήμη των προγόνων τους. Συνεχίστε την ανάγνωση →
Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι οι πιο αγαπημένες μου γιορτές του χρόνου. Λατρεύω τα πολύχρωμα λαμπάκια που αναβοσβήνουν χαρούμενα, τους στολισμούς, τα δώρα που ανταλλάσσουμε, τα οικογενειακά τραπέζια, τις υπέροχες στιγμές που περνάμε με την οικογένειά μας και τους φίλους μας. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά λένε τα «κόλιαντα» δηλαδή τα παραδοσιακά κάλαντα. Ένα άλλο έθιμο που έρχεται από τον Εύξεινο Πόντο και κρατάμε ακόμα στο σπίτι μας είναι αυτό με την εικόνα της Παναγίας. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, τυλίγουμε την εικόνα της Παναγίας σε μια ωραία άσπρη πετσέτα και την βάζουμε έξω από την Συνεχίστε την ανάγνωση →
Στη Λέσβο οι άνθρωποι πιστεύουν στην καλή τύχη που φέρνουν κάποιοι άνθρωποι. Έτσι δίνουν σημασία στο ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι τους μετά την αλλαγή του χρόνου και αν θα φέρει καλή τύχη και ευημερία στο σπιτικό τους. Ο σπιτονοικοκύρης το πρωί της Πρωτοχρονιάς μπαίνει στο σπίτι τρεις φορές κρατώντας μια πέτρα και ένα ρόδι σε μια σακούλα. Σπάει το ρόδι λέγοντας ευχές για τα καλά που θέλει να έρθουν στο σπιτικό τους το νέο έτος. Στη συνέχεια λεν και οι υπόλοιποι ευχές ξεκινώντας από τον μικρότερο. Τέλος όλη η οικογένεια με γέλια και χαρά γύρω από το Συνεχίστε την ανάγνωση →
Τα Sourd Games είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στο κέντρο της Κοζάνης, στην πλατεία Νίκης. Είναι ένα παλιό παιχνίδι που γίνεται πριν τη μεγάλη αποκριά. Τα Sourd Games μοιάζουν με το Survior ,απλά χωρίς καρύδες και κάμερες!!Για να παίξεις πρέπει να έχεις μια ομάδα ,ενώ μπορούν να συμμετέχουν μόνο παιδιά άνω των 11 ετών. Στην αρχή μαζεύονται όλες οι ομάδες στο κέντρο ,όπου λένε δυνατά τον όρκο των Sourd Games .Η έναρξη είναι πολύ εντυπωσιακή ,γιατί τα παιδιά πετάνε στον αέρα σακουλάκια με σκόνη χρώματος και όλοι γίνονται πολύχρωμοι!! Αμέσως μετά το παιχνίδι ξεκινά!! Κάθε ομάδα πρέπει να περάσει διάφορες δοκιμασίες, Συνεχίστε την ανάγνωση →
Η αποκριά στην Κοζάνη είναι ίσως για τους κοζανίτες η πιο διασκεδαστική γιορτή του χρόνου. Αυτές τις δέκα μέρες που διαρκούν πραγματοποιούνται ήθη και έθιμα στην πόλη μας που όμοιά τους δεν υπάρχουν αλλού. Οι άνθρωποι ντύνονται με αποκριάτικά κοστούμια και διασκεδάζουν μέχρι το πρωί. Η έναρξη του καρναβαλιού γίνεται στις 20 Φεβρουαρίου, δηλαδή την Τσικνοπέμπτη, όταν όλα τα μαγαζιά ψήνουν και προσφέρουν στους περαστικούς ψημένους μεζέδες. Είναι ένα έθιμο που προσελκύει όλο και περισσότερο κόσμο. Με την πρώτη μέρα της αποκριάς ξεκινάνε οι φανοί. Οι φανοί είναι ένα έθιμο στην Κοζάνη πολύ ξεχωριστό. Στο κέντρο της πλατείας ανάβει φωτιά Συνεχίστε την ανάγνωση →
Μεγάλη είναι η παράδοση των Κοζανιτών για τα φαγητά των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, που πρωταγωνιστούν στο τραπέζι. Την παραμονή των Χριστουγέννων οι νοικοκυρές ετοίμαζαν τα γιαπράκια, τα έβαζαν σε μια χάλκινη κατσαρόλα και τα σιγοέβραζαν όλη τη νύχτα στο τζάκι. Μια γευστική και γιορτινή μυρωδιά απλωνόταν σε όλο το σπίτι. Για το γιορτινό τραπέζι των Χριστουγέννων ετοίμαζαν επίσης πατάτες με αρνί στο φούρνο. Την επόμενη μέρα οι νοικοκυρές μαγείρευαν χοιρινό κρέας με πράσο στην κατσαρόλα. Τα πράσα διατηρούνταν στον κήπο σκεπασμένα με χώμα για να μην παγώσουν. Το φαγητό συνοδεύονταν με μαύρο σπιτικό κοζανίτικο κρασί. Για το τραπέζι της Συνεχίστε την ανάγνωση →
Το παραδοσιακό φαγητό της Κοζάνης είναι διαχρονικά τα γιαπράκια. Υπάρχει μια ολόκληρη διαδικασία για την παρασκευή τους. Κάθε χρόνο, ενάμιση μήνα πριν τα Χριστούγεννα, δηλαδή στις 14 Νοεμβρίου μέρα γιορτής του Αγίου Φιλίππου, οι Κοζανίτες βάζουν ολόκληρα τα λάχανα μέσα σε πλαστικό βαρέλι. Συμπληρώνουν μέχρι πάνω με νερό, χοντρό αλάτι και λίγα ωμά ρεβίθια. Κάθε δυο μέρες ανακατεύουν τα λάχανα μέσα στο βαρέλι. Την παραμονή των Χριστουγέννων βγάζουν τα λάχανα, που έχουν γίνει τουρσί και με αυτά κάνουν τα γιαπράκια. Για τη γέμιση χρησιμοποιούν κιμά, κομματάκια κρέας, ρύζι και μπόλικα μπαχαρικά. Αφού τα τυλίξουν τα τοποθετούν σε κατσαρόλα και συμπληρώνουν Συνεχίστε την ανάγνωση →
Σαν χριστουγεννιάτικο έθιμο ο κουραμπιές είναι πολλά χρόνια μαζί μας, περισσότερο και από το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής του είναι με πρόβειο ή κατσικίσιο βούτυρο. Είναι ένα στρογγυλό μπισκότο βουτύρου με κομμάτια αμύγδαλου και επικαλυμμένο εξωτερικά με ζάχαρη άχνη. Η συνταγή του κουραμπιέ ήρθε στην Ελλάδα από την Μικρά Ασία μαζί με τις αποσκευές των προσφύγων. Οι χριστουγεννιάτικες παραδόσεις περνούν από τη μια γενιά στην άλλη και ενώνουν οικογένειες και ανθρώπους. Δημήτρης Μπίσκας
