«Αρνούμαι» της Ευαγγελίας Τσαμπαρλή( Γ1)

Αρνούμαι να αγαπήσω τον κόσμο αυτόν που ζω

Αρνούμαι να πιστέψω στο μέλλον σαν κοιτώ

Τον πόνο και τη θλίψη στα μάτια των παιδιών

Το άγχος και τον φόβο στα μάτια των γονιών

Αρνούμαι να ακούσω σωρό δικαιολογίες

Τις λένε οι σπουδαίοι σαν νάναι ιστορίες

Αρνούμαι να αντικρίσω το ψέμα, την κατάντια

Δε σταματώ να πλέω στον άνεμο ενάντια

Και δεν καταλαβαίνω εκείνους τους ανθρώπους

που φόνους σχεδιάζουν με χίλιους δύο τρόπους

Παλεύω για  αγάπη,  ειρήνη και  φιλία

Αρνούμαι να υποκύψω σ΄ αυτήν τη δυστοπία.