Στη γη που άλλοτε ανθίζανε στάχυα χρυσά

Τώρα ηχώ από όπλα βαριά

Οι άνθρωποι τρέχουν σε δρόμους κλειστούς

Ο φόβος σκεπάζει τους λογισμούς

Στρατιώτες στη γη χωμένοι βαθιά

Μητέρες κρατούν αγκαλιά τα παιδιά

Η γη στενάζει ρωτά το γιατί

Πώς στην ευχή πεθάναν τόσοι πολλοί;

Υπάρχει ελπίδα για τις νέες γενιές

Μετά από τόσες χαμένες ζωές;

Ιδέες μεγάλες και λόγια πολλά

Μας πώς θα κερδίσουμε τη λευτεριά;