Πολλές φορές, οι γονείς και οι δάσκαλοι αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τα αγόρια και τα κορίτσια, ακόμα κι αν δεν το κάνουν επίτηδες. Αυτό συμβαίνει. επειδή υπάρχουν κοινωνικές αντιλήψεις και στερεότυπα που αφορούν τις διαφορετικές προσδοκίες της κοινωνίας από τα αγόρια και τα κορίτσια. Έτσι, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι ενήλικες αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις συμπεριφορές των παιδιών, ανάλογα με το φύλο τους.

Για παράδειγμα, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί τείνουν να ενθαρρύνουν τα κορίτσια να είναι ήσυχα, προσεκτικά και υπεύθυνα. Στο σχολείο είναι πιθανό να επιβραβεύεται η προσοχή και η μεθοδικότητα των κοριτσιών, ενώ αντίστοιχα η ενεργητικότητα των αγοριών μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογική ή αναμενόμενη ακόμα και αν αυτή εκδηλώνεται με ανυπακοή.

Γονείς και εκπαιδευτικοί μπορεί να περιμένουν από τα κορίτσια να είναι πιο επιμελή και συγκεντρωμένα, ενώ δείχνουν μεγαλύτερη ανοχή για τα αγόρια, όταν είναι πιο θορυβώδη και ανυπόμονα. Αυτές οι διαφορές δεν είναι πάντα συνειδητές, αλλά επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά διαμορφώνουν την αυτοεικόνα τους. Τα κορίτσια μπορεί να μεγαλώσουν πιστεύοντας ότι πρέπει να είναι πιο ήσυχα και συμμορφωμένα, ενώ τα αγόρια μπορεί να αισθάνονται ότι η δυναμικότητα και η ανεξαρτησία είναι πιο αποδεκτές συμπεριφορές για αυτά.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε αυτές τις διαφοροποιήσεις και να προσπαθούμε να διαμορφώσουμε ένα περιβάλλον όπου το κάθε παιδί να νιώθει ελεύθερο να εκφραστεί χωρίς περιορισμούς που βασίζονται στο φύλο του. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αντιμετωπίζουν όλα τα παιδιά ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και τις κλίσεις τους και να τα ενθαρρύνουν να είναι ο εαυτός τους. Έτσι, πρέπει να τους προσφέρουν ίσες ευκαιρίες, ενισχύοντας τις δεξιότητες  τους ανεξάρτητα από τα κοινωνικά στερεότυπα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν πλήρως τις δυνατότητες τους και να γίνουν ευτυχισμένοι και ισορροπημένοι ενήλικες.