του Δημήτριου Γκιουζέπα, μαθητή της Γ τάξης του Εσπερινού ΓΕΛ Πολυγύρου
Επιμέλεια: Βασιλική Φυτώκα
Η φράση «η κοινωνία του αύριο» θυμίζει τον στίχο ενός τραγουδιού «μένω εκτός, τρέχω με ταχύτητες φωτός.» Σε αυτόν τον κόσμο της παγκοσμιοποίησης, των ανοιχτών αγορών, του ξέφρενου κέρδους, των ανάλγητων εταιρειών που επιδιώκουν το κέρδος με κάθε κόστος, οι άνθρωποι δε διστάζουν να καθαιρούν κάθε ιδεολογία για σεβασμό, ήθη, έθιμα, παραδόσεις και αξίες. Ενώ, ο «μεγάλος αδελφός», τα συστήματα παρακολούθησης, μας επιτηρούν στο όνομα της ασφάλειας του συνόλου. Οι τεχνολογικές αλλαγές έχουν σημειώσει άλματα ιδίως με το διαδίκτυο και την τεχνητή νοημοσύνη, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στη γνώση αλλά και με κινδύνους αχαρτογράφητους.
Όλα αυτά τρομάζουν τον σύγχρονο ενήλικα ιδίως μεγαλύτερων ηλικιών. Κάποιοι δε γνωρίζουν να χειρίζονται ούτε κινητό τηλέφωνο. Βέβαια, οι νεότερες γενιές προσαρμόζονται πιο εύκολα στην τεχνολογία και τις ταχύτητές της. Εμείς οι ενήλικες, οφείλουμε να ενημερωνόμαστε για τις εξελίξεις, επαγρυπνώντας για να μη χαθούν οι ανθρώπινες αξίες, με επιμονή, υπομονή, πίστη στην παράδοση και αμετάκλητη αγάπη προς τους νέους. Οφείλουμε να εμπνέουμε τους νέους και να συμπορευόμαστε ως ταπεινοί συμβουλάτορες με αλληλεγγύη και διάλογο, χωρίς βίαιη επιβολή των απόψεών μας και ακρότητες. Να έχουμε την επίγνωση ότι η ευθύνη του μέλλοντος βαρύνει τους ώμους της νέας γενιάς, γι αυτό πρέπει να μας νιώθει κοντά της κι όχι ότι την κρίνουμε. «Έχε το νου σου στο παιδί» ας κλείσουμε με άλλον έναν στίχο αγαπημένου τραγουδιού.
Φωτογραφία του Ryoji Iwata για το Unsplash
