Μία ορθή απόφαση ή ένα εμπόδιο στην τεχνολογική εποχή;

Από τις 10 Σεπτεμβρίου 2024 ξεκίνησε και επίσημα η ισχύς της νέας νομοθεσίας περί απαγόρευσης των ηλεκτρονικών συσκευών οποιουδήποτε τύπου, εντός οποιουδήποτε σχολικού χώρου. Η παραπάνω απαγόρευση, γνωστή και ως η απαγόρευση των κινητών στα σχολεία, έγινε το πρώτο θέμα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας μας, καθώς ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων τόσο από μαθητές όσο και από ορισμένους γονείς. Αυτό συνέβη κυρίως λόγω των ιδιαίτερα τσουχτερών ποινών που επέφερε η παραβίασή της. Είναι όμως η πρώτη φορά που θεσμοθετείται ένας τέτοιος νόμος στην χώρα μας; Ισχύουν πράγματι οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης όσον αφορά την ενσωμάτωση στο υγιές ευρωπαϊκό σύστημα εκπαίδευσης μέσω αυτού του νόμου; Είναι τελικά η χρήση των κινητών στο σχολείο επιβλαβής για τους μαθητές;

Ας αρχίσουμε από την έκδοση ή μάλλον την αντικατάσταση του παλαιού από τον νέο νόμο. Όπως πολύ καλά οι περισσότεροι μαθητές αλλά και γονείς γνωρίζουν, δεν υπήρξε κάποια χρονική περίοδος στην οποία η χρήση των κινητών επιτρεπόταν πλήρως εντός του σχολικού περιβάλλοντος. Αυτό οφείλεται τόσο σε οδηγίες του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α προς τις σχολικές μονάδες όσο και στις επίσημες εγκυκλίους που αφορούσαν στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, όσον αφορά τη χρήση κινητών τηλεφώνων και ηλεκτρονικών συσκευών από μαθητές εντός του σχολικού χώρου με αρ. πρωτ.132328/Γ2/07-12-2006, 100553/Γ2/04-09-2012 και Φ.25/103373/Δ1/22-06-2018.

Σύμφωνα με τις ανωτέρω νομοθετικές διατάξεις:

Οι μαθητές απαγορεύεται να έχουν κινητά ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές στο σχολείο κατά τη διάρκεια της σχολικής ημέρας. Αν φέρουν το κινητό τους, θα πρέπει να το παραδώσουν στη Διεύθυνση πριν την έναρξη των μαθημάτων και να το παραλάβουν κατά την αποχώρησή τους. Αν χρησιμοποιήσουν το κινητό τους κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου, αυτό κατάσχεται και οι γονείς ενημερώνονται προκειμένου να το παραλάβουν. Επιπλέον, αν ο μαθητής βιντεοσκοπήσει ή φωτογραφήσει άλλους μαθητές ή δασκάλους, επιβάλλονται οι ανάλογες κυρώσεις.

Όπως είναι γνωστό κανένα εκ των ανωτέρω δεν πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Έτσι το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α αποφάσισε την έκδοση νέας νομοθεσίας αυστηρά επιβαλλόμενης και σαφέστατα τροποποιημένης, προκειμένου να εκμηδενίσει την χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών (κυρίως των κινητών) εντός του σχολικού περιβάλλοντος. Αυτή εκδόθηκε στο ΦΕΚ, Τεύχος Β” 5130, Αρ. Φύλλου 52924/10.09.2024 και αναφέρει χαρακτηριστικά πως:

Στους σχολικούς χώρους απαγορεύεται η εμφανής κατοχή και χρήση κινητών ή άλλων συσκευών με επεξεργασία εικόνας και ήχου από τους μαθητές. Η χρήση ιατρικών εφαρμογών επιτρέπεται μόνο με ιατρική γνωμάτευση. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κρατούν τα κινητά τους απενεργοποιημένα και τα χρησιμοποιούν μόνο στα διαλείμματα ή στο γραφείο τους. Αν κάποιος μαθητής παραβεί την απαγόρευση, τότε του επιβάλλεται αποβολή για μία ημέρα και ενημερώνονται οι γονείς. Σε περιπτώσεις φωτογράφισης ή βιντεοσκόπησης άλλων μαθητών ή δασκάλων, οι ποινές μπορεί να φτάσουν έως και τις πέντε ημέρες αποβολής, ανάλογα την σοβαρότητα του περιστατικού. Αν πρόκειται για παραβίαση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, ενδέχεται να αποφασιστεί η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος για τον μαθητή.

Υπάρχουν πολλοί που παίρνουν θέση κατά του νέου αυτού νόμου αλλά και πολλοί υποστηρικτές του, από πολίτες, πολιτικούς μέχρι και διεθνή ειδησεογραφικά μέσα όπως η αυστριακή εφημερίδα Der Standard που αναδεικνύει την ελληνική πρωτοβουλία για την απαγόρευση κινητών στα σχολεία. Είναι αλήθεια ότι ο νόμος αυτός είναι αναγκαίος και έπρεπε να υπάρχει και να εφαρμόζεται στην παρούσα μορφή του εδώ και χρόνια. Αυτό διότι είναι πασίγνωστο πως η αυθαίρετη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών εντός των σχολικών αιθουσών την ώρα του μαθήματος μπορεί να προκαλέσει εξαιρετικά ζημιογόνες καταστάσεις τόσο στο εκπαιδευτικό σκέλος του μαθήματος, όσο και στην ανάπτυξη διαφόρων μορφών διάσπασης προσοχής των παιδιών και των εφήβων.

Τρανό παράδειγμα της κατάστασης την οποία μπορεί να επιφέρει η συνεχής χρήση, έστω και για εκπαιδευτικούς λόγους, της τεχνολογίας εντός των τάξεων αποτελεί η Φινλανδία. Στη Φινλανδία, τα σχολεία είχαν πειραματιστεί με τη χρήση tablets στην εκπαιδευτική διαδικασία, με στόχο την ενίσχυση της διαδραστικότητας και της προσβασιμότητας στη μάθηση. Ωστόσο, αρκετά σχολεία παρατήρησαν ότι οι μαθητές παρουσίαζαν δυσκολίες στη συγκέντρωση και την προσοχή, καθώς και προβλήματα με την εξάρτηση από την τεχνολογία.

Ως αποτέλεσμα, κάποια σχολεία αποφάσισαν να επιστρέψουν σε παραδοσιακές μεθόδους διδασκαλίας, όπως η χρήση χαρτιού και βιβλίων. Αυτή η στροφή αποσκοπούσε στην επαναφορά της εστίασης στη διαδικασία της μάθησης, στη μείωση των διασπάσεων και στην καλύτερη κατανόηση του υλικού. Ουσιαστικά, η φινλανδική εκπαίδευση τείνει να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών, αναζητώντας την καλύτερη ισορροπία μεταξύ παραδοσιακών και σύγχρονων μεθόδων.

Παρ ’όλα αυτά, θεωρώ πως η χρήση των κινητών τηλεφώνων και των ηλεκτρονικών συσκευών πρέπει να επιτρέπεται στους σχολικούς χώρους. Ακόμα και κατά την μαθησιακή διαδικασία, η προσαρμογή της τεχνολογίας σε μέρος του μαθήματος μόνο καλό μπορεί να κάνει σε μία χώρα που οι περισσότεροι άνθρωποι, τόσο νεότερης όσο και μεγαλύτερης ηλικίας, στερούνται βασικών τεχνολογικών γνώσεων.

Θα πρέπει να κοιτάμε το παράδειγμα της Φινλανδίας ως παράδειγμα προς αποφυγήν μεν, αλλά χωρίς να μας απωθεί από την προσαρμογή στις τεχνολογικές εξελίξεις που μας περιμένουν. Ούτως ή άλλως, ο νέος αυτός νόμος τείνει να αγνοείται από χιλιάδες μαθητές, ήδη από τον πρώτο μήνα εφαρμογής του. Αναλυτικότερα, οι αποβολές τον πρώτο ένα με ενάμιση μήνα ξεπέρασαν τις έξι χιλιάδες.

Επιπλέον, με την εμμέσως καταναγκαστική κράτηση μιας τέτοιου είδους ακριβής ηλεκτρονικής συσκευής, όπως είναι το κινητό, στο εσωτερικό μίας σχολικής τσάντας η οποία δεν μπορεί να επιτηρείται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, καραδοκεί ο κίνδυνος της κλοπής. Στην περίπτωση αυτή βέβαια δεν φέρει ευθύνη το σχολείο, ασχέτως με το αν έχουν ληφθεί ή όχι τα απαραίτητα μέτρα για την διαφύλαξη προσωπικών αντικειμένων στο εσωτερικό του (π.χ. ειδικά αρμάρια). Η πολιτεία πρέπει να κατανοήσει την υποχρέωσή της να συνεργαστεί με τους μαθητές, με τους μελλοντικούς πολίτες στην εποχή της τεχνολογίας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τους επιβάλλει την απαγόρευση ενός μέσου με το οποίο πρέπει να μάθουν να ζουν και να λειτουργούν στην νέα ψηφιακή κοινωνία.

Ας πάρουμε για παράδειγμα αυτά που δεν ακούσαμε ποτέ κατά την επιβολή του νόμου. Το σύστημα BYOD (Bring Your Own Device) επιτρέπει στους μαθητές να φέρνουν τις δικές τους συσκευές, όπως laptops και κινητά τηλέφωνα, για εκπαιδευτικούς λόγους. Αυτό εφαρμόζεται σε πολλές χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Φινλανδία, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ. Παράλληλα, πολλές χώρες παρέχουν ηλεκτρονικές συσκευές στους μαθητές τους μέσω προγραμμάτων, όπως laptops και tablets. Ενδεικτικά, στη Φινλανδία, τη Γαλλία, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα και τις ΗΠΑ, τα σχολεία παρέχουν τέτοιες συσκευές για τη διευκόλυνση της μάθησης, προωθώντας τη διαδραστική και ψηφιακή εκπαίδευση.

Συνολικά, αντιλαμβανόμαστε πως η χρήση της τεχνολογίας είναι ευρέως διαδεδομένη σε γυμνάσια και λύκεια ανά τον κόσμο. Φυσική εξαίρεση αποτελούν τα δημοτικά σχολεία όπου οι μαθητές πρέπει αναμφίβολα να είναι ελάχιστα εξαρτώμενοι από την τεχνολογία, εκτός αν αυτή εφαρμόζεται σε εκπαιδευτικές διαδικασίες που περιλαμβάνουν ηλεκτρονικές συσκευές, όπως το μάθημα της πληροφορικής.

Μέσω της χρήσης τεχνολογικών μέσων στην εκπαιδευτική διαδικασία, οι μαθητές εξοικειώνονται με την λειτουργία της σύγχρονης, ψηφιακής, πλέον, κοινωνίας και μαθαίνουν να διαχειρίζονται με ασφάλεια τις συσκευές τους. Δεν πρέπει να παραλείψουμε, πως η χρήση των κινητών στους χώρους του σχολείου, ακόμα και στα διαλλείματα μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές να μάθουν να θέτουν τα όρια στον εαυτό τους, μεταξύ της χρήσης τεχνολογικών μέσων και της αναγκαίας κοινωνικοποίησής τους. Έτσι, προετοιμάζονται ουσιαστικά και για το μελλοντικό τους εργασιακό περιβάλλον όπου θα πρέπει να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικές συσκευές, ενώ παράλληλα και να επικοινωνούν αποτελεσματικά με τους συναδέλφους τους.

Αξίζει ακόμα να σημειωθεί πως η τεχνολογία με τον παρόντα ρυθμό ανάπτυξής της, καθώς και με την συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης (AI), η οποία βελτιώνεται συνεχώς και αδιαλείπτως, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην εκτόξευση των επιπέδων αποδοτικότητας των μαθητών σε όλα τα μαθήματα. Πιο συγκεκριμένα, οι καθηγητές μπορούν να διαμοιράζονται με τις κινητές συσκευές των μαθητών τους διάφορα test προκειμένου να καταφέρουν να συλλέξουν με επιτυχία, αδιαβλήτως και σε μικρό χρονικό διάστημα όλα τα απαραίτητα δεδομένα που χρειάζονται ώστε να αναλύσουν το επίπεδο εκπαίδευσης στο οποίο κατατάσσεται η εκάστοτε τάξη.

Με αυτόν τον τρόπο καθίσταται εφικτή η μείωση της ποσότητας γραφικής ύλης που σπαταλάται ετησίως, αλλά και η αυτόματη δημιουργία ποικίλλων και διαφορετικών ερωτημάτων για κάθε μαθητή βάσει της διδακτέας ύλης που ορίζει κάθε φορά ο εκπαιδευτικός. Ακόμα, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μόλις λίγων λεπτών ή και δευτερολέπτων να ερμηνεύσει αναλυτικά το επίπεδο των απαντήσεων του κάθε μαθητή ξεχωριστά παρέχοντας την ανάλογη ανατροφοδότηση στους καθηγητές προκειμένου να προσαρμόσουν αντίστοιχα το μάθημά τους με σκοπό την βελτίωσή του και την ευκολότερη κατανόησή του από τους μαθητές.

Ως αποτέλεσμα, η συγκεκριμένη χρήση των φορητών ηλεκτρονικών συσκευών στην σχολική αίθουσα μπορεί να βελτιώσει συνολικά την εκπαίδευση που παρέχεται στους μαθητές αφού δεν σπαταλούνται ανθρώπινοι πόροι για την πλειονότητα των εξετάσεών τους και έτσι οι καθηγητές μπορούν να αφιερώσουν πολύτιμο χρόνο στην πλήρωση των «κενών», καθώς και στην αναπλήρωση χαμένων διδακτικών ωρών, που χρειάζονται προετοιμασία προκειμένου να διεξαχθούν με επιτυχία.

Εν κατακλείδι, πρέπει να εφαρμόζεται μέρος του νέου (τροποποιημένου) νόμου όσον αφορά την χρήση κινητών τηλεφώνων στα σχολεία, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ομαλή διεξαγωγή των μαθημάτων, καθώς και η προστασία των προσωπικών δεδομένων των μαθητών. Από εκεί και ύστερα, δεν υπάρχει λόγος που να κρατάει τα κινητά έξω από τα σχολεία και την μαθησιακή διαδικασία. Το εκάστοτε κράτος πρέπει να αντιληφθεί την εποχή στην οποία βρισκόμαστε αναπτύσσοντας και τροποποιώντας κατάλληλα τα εκάστοτε νομοθετικά πλαίσια. Έτσι βοηθάει τους μαθητές να αναπτύσσουν και να βελτιώνουν συνεχώς τις τεχνολογικές τους γνώσεις και ικανότητες. Τέλος, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εμποδίζεται η έκφραση της άποψης των μαθητών απέναντι στους νόμους, όπως έγινε στην Κύπρο, με την σχεδόν άμεση παρεμπόδιση της διαδήλωσης κατά του αντίστοιχου νόμου περί απαγόρευσης των κινητών τηλεφώνων από το Υπουργείο Παιδείας. Η λύση δεν είναι ο εξαναγκασμός για αποκοπή από τις ηλεκτρονικές συσκευές, αλλά η ομαλή προσαρμογή σε αυτές με τη συνεργασία μαθητών, γονέων και σχολικών μονάδων.

Πηγές πληροφοριών:

Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

Esos.gr

Enikos.gr

Politik.gr

Naftemporiki.gr

Derstandard.at

Euronews (gr.euronews.com)

Linewize Australia (linewise.io)

Oide Technology in Education (oidetechnologyineducation.ie)

FMX (gofmx.com)

The Science and Information Organization (Thesai.org)

World Bank Blogs (blogs.worldbank.org)

Σπύρος Αντύπας Γ3’

ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΕ.Λ. ΙΩΝΙΔΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

Την Τετάρτη 20 Μαρτίου 2024, οι μαθητές της Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο που αποτελεί ορόσημο για τη σύγχρονη ιατρική παγκοσμίως. Ο Δρ. Ανδρέας Τζάκης, ένας Έλληνας της Διασποράς που πέτυχε στον μέγιστο βαθμό στην επιστήμη του, μας επισκέφθηκε και μας χάρισε μια εξαιρετική ομιλία γεμάτη έμπνευση και σοφία.

Ο Δρ. Ανδρέας Τζάκης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1950 και αποφοίτησε από το Πρότυπο Γυμνάσιο Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά. Το 1974, ολοκλήρωσε την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια ξεκίνησε μια αξιοσημείωτη επαγγελματική σταδιοδρομία με πολλές επιτυχίες. Έχει υπηρετήσει ως Καθηγητής και Διευθυντής Μεταμοσχεύσεων σε μερικά από τα κορυφαία πανεπιστημιακά νοσοκομεία των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτά του Πίτσμπουργκ, του Μαϊάμι, του Κλίβελαντ, της Πενσυλβανίας, της Φλόριντα και του Οχάιο. Ο Δρ. Τζάκης έχει λάβει πολλαπλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων δύο βραβείων Guinness.

Στην ομιλία του, ο Δρ. Τζάκης ξεκίνησε αναφερόμενος στα παιδικά του χρόνια, στην επιθυμία του από νεαρή ηλικία να ασχοληθεί με την επιστήμη της Ιατρικής και στην υποστήριξη που είχε από την οικογένειά του. Κατά τη διάρκεια της φοιτητικής του ζωής, γοητεύτηκε από την Ιατρική και αποφάσισε ότι αυτός θα ήταν ο τομέας που θα τον ικανοποιούσε περισσότερο.

Μέσα από την ομιλία του, ο Δρ. Τζάκης μοιράστηκε με το ακροατήριο πολύτιμες συμβουλές για τη ζωή και την καριέρα. Επισήμανε ότι η επιμονή και η αγάπη για αυτό που κάνεις είναι κρίσιμες για την επιτυχία, και κάλεσε τους νέους να ακολουθούν τα όνειρά τους, αγνοώντας τον περίγυρο. Επίσης, τόνισε ότι δεν υπάρχει υποκατάστατο για την πολλή δουλειά.

Απευθυνόμενος στους μελλοντικούς γιατρούς, ο Δρ. Τζάκης τόνισε ότι η Ιατρική είναι ένας από τους πιο απαιτητικούς και χρονοβόρους τομείς σπουδών, απαιτώντας πολλές θυσίες, ακόμη και στην κοινωνική ζωή. Επισήμανε ότι ο γιατρός είναι υπηρέτης του ασθενούς και φέρει μεγάλη ευθύνη, γεγονός που καθιστά αυτή την εργασία τόσο δύσκολη αλλά και τόσο ικανοποιητική.

Μιλώντας για την καριέρα του, ο Δρ. Τζάκης μοιράστηκε την προσέγγισή του προς τη χειρουργική, αποκαλύπτοντας ότι δεν έβρισκε ποτέ ικανοποίηση από μια επιτυχημένη εγχείρηση μέχρι να είναι βέβαιος για την ασφάλεια του ασθενούς. Απέφευγε τις εύκολες επεμβάσεις, θεωρώντας ότι αυτές θα έπρεπε να αναλαμβάνονται από τους μαθητές του. Τέλος, υπογράμμισε τη σημασία της τύχης, σημειώνοντας ότι «η τύχη βοηθά όποιον την αξιοποιεί και θέλει να βοηθηθεί».

Η δημοσιογραφική ομάδα της Ιωνιδείου παρακολούθησε με μεγάλο ενδιαφέρον τη διάλεξη του Δρ. Τζάκη και κάθε μέλος της εντυπωσιάστηκε από το ήθος και την προσφορά του στην ιατρική. Ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να τον ξαναδούμε σύντομα και να εμπνευστούμε ξανά από τα λόγια και τις πράξεις του.

]]> https://schoolpress.sch.gr/reportaz/archives/748/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/reportaz/archives/759 https://schoolpress.sch.gr/reportaz/archives/759#comments Tue, 25 Jun 2024 22:32:28 +0000 ΑΝΤΥΠΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ https://schoolpress.sch.gr/reportaz/?p=759 [...]]]> Όπως ήδη γνωρίζετε αν έχετε διαβάσει το προηγούμενο άρθρο μας σχετικά με τον σταθμό «Αθήνα 9.84», η δημοσιογραφική μας ομάδα πραγματοποίησε πρόσφατα την δεύτερη εκπομπή της. H συγκεκριμένη αφορούσε στη μουσική. Στα πλαίσια λοιπόν αυτής, καθώς και της συνεχούς αύξησης των ειδών της σύγχρονης μουσικής, αποφασίσαμε να κάνουμε μία έρευνα σχετικά τόσο με τα ακούσματα των νέων όσο και με πιο αναλυτικές πληροφορίες που αφορούν τη μουσική.

Κατ’ αρχάς, η πρώτη μας ερώτηση αφορούσε στην γλώσσα της μουσικής που οι μαθητές συνηθίζουν να ακούνε. Εδώ τα αποτελέσματα είναι περίπου τα αναμενόμενα. Αναλυτικότερα περίπου τα 2/3 εξ αυτών, ποσοστό ίσο με 66,7 επί τοις εκατό, συνηθίζουν τα ξενόγλωσσα ακούσματα και μόνο το 1/3 , ποσοστό ίσο με 33.3 επί τοις εκατό, ακούνε κυρίως ελληνική μουσική.

Ύστερα από αυτήν την ερώτηση ακολουθεί και η πιο βασική του ερωτηματολογίου. Ο λόγος για τα ακούσματα των μαθητών. Στην παρούσα ερώτηση τα αποτελέσματα ήταν ποικίλα. Το πιο δημοφιλές είδος παραμένει η ποπ μουσική με ποσοστό 60.8%, ακολουθεί η ραπ με ποσοστό 43.1%, αμέσως μετά η ροκ και η τραπ σε ισοψηφία με τα λαϊκά με ποσοστά 37.3% και 29.4% αντίστοιχα. Εν συνεχεία βλέπουμε είδη όπως την εναλλακτική ροκ, την μέταλ, τα έντεχνα με ποσοστά που κυμαίνονται μεταξύ 17.6% έως 23.5%. Τέλος μένουν η πανκ, η τέκνο και η κλασική με ποσοστά από 9.8% έως 13.7%, αλλά και άλλες λιγότερο γνωστές κατηγορίες που συνολικά ελκύουν το 35.3% των μαθητών. Τα αποτελέσματα είναι αναμενόμενα φυσικά ως προς κάποιον βαθμό αλλά επιφυλάσσουν και εκπλήξεις όπως την ισοβαθμία τραπ με λαϊκό σε ποσοστό περίπου ίσο με 30%.

Στην ερώτηση «Σε ποια δεκαετία ανήκει η μουσική που ακούτε;», η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών απάντησαν τις τρείς τελευταίες δεκαετίες δηλαδή τις δεκαετίες του 20, του 10 και του 2000. Ακολουθούν οι δεκαετίες των 90’s και 80’s, στη συνέχεια τα 70’s και τέλος τα 60’s, 50’s αλλά και δεκαετίες πριν τα 40΄s.

Ρωτήσαμε ακόμη σχετικά με το αν οι μαθητές προτιμούν τα συγκροτήματα ή τους ατομικούς καλλιτέχνες. Η πλειοψηφία εδώ (66,7%) προτιμά και τα δύο είδη. Ωστόσο το 27,5% προτιμά μόνο συγκροτήματα και ένα πολύ μικρότερο ποσοστό μόνο τους ατομικούς καλλιτέχνες. Επιπροσθέτως, είχαμε και πληροφορίες σχετικά με την ημερήσια ώρα ακρόασης της μουσικής. Αυτή κυμαίνεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της (47,1%) από δύο έως τέσσερις ώρες και ακολουθούν με ποσοστό 37.3% όσοι ακούνε από μία έως δύο ώρες. Τέλος λίγοι είναι όσοι ακούνε πάνω από τέσσερις ώρες μουσικής ημερησίως και ακόμη πιο λίγοι αυτοί που ακούνε πάνω από έξι ώρες.

Φυσικά μετά από τέτοια ποσοστά στις ώρες ακρόασης, δεν θα μπορούσαμε να μην ασχοληθούμε και με το αν συνδυάζεται η μουσική με τις ώρες μελέτης στην καθημερινότητα. Έτσι, λοιπόν, ανακαλύψαμε ότι το 72,5, ποσοστό επί τοις εκατό και περίπου ίσο με τα ¾ των μαθητών συνηθίζουν να ακούνε μουσική κατά την ώρα διαβάσματος με ό,τι αυτό συνεπάγεται, ενώ το υπόλοιπο 1/3 ποσοστό ίσο με 27.5% όχι.

Κλείνοντας ασχοληθήκαμε και λίγο πιο αναλυτικά με την τραπ μουσική. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι παρά την διασημότητά της στις νεαρές ηλικίες το μεγαλύτερο ποσοστό των μαθητών (58,8%) φέρουν αρνητική άποψη ως προς αυτήν και μόνο το 41,2% εκφράζεται θετικά. Οι λόγοι για την αρνητικότητα ως προς την τραπ φαίνεται να είναι οι στίχοι της με ένα ποσοστό 94.4% των μαθητών να διαφωνούν με το περιεχόμενό τους, καθώς και οι χαρακτήρες των ιδίων των καλλιτεχνών. Ωστόσο, δεν παραλείπεται και η μελωδία με τα beats (ρυθμούς) σε σαφώς μικρότερο ποσοστό αρνητικότητας από πλευράς των ακροατών. Όσοι βέβαια θεωρούν την τραπ ως ένα θετικό είδος μουσικής δίνουν το βάρος της άποψής τους στα beats με ποσοστό ίσο με 86,4 επί τοις εκατό και στην μελωδία με ποσοστό ίσο με 45,5%. Σε πολύ μικρότερα ποσοστά ακολουθούν οι στίχοι μαζί με τους καλλιτέχνες. Συμπερασματικά, οι στίχοι και οι καλλιτέχνες δεν φαίνεται να εκφράζουν πολλά άτομα είτε αυτοί είναι θετικοί είτε αρνητικοί ως προς την τραπ.

Εν κατακλείδι, τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν ποικίλα αλλά και ενδιαφέρονται, ειδικά στα μη αναμενόμενα σημεία της. Μέσα από αυτήν φαίνεται τα ευρύ φάσμα των ακουσμάτων των μαθητών, καθώς και οι απόψεις τους σε πολλά θέματα που αφορούν αυτά.

Ελπίζουμε η έρευνα μας αυτή να σας παρείχε τροφή για σκέψη και να αναθεωρήσατε μερικά από τα ταμπού για τους νέους και τα ακούσματα που αυτοί επιλέγουν.

Σπύρος Αντύπας Β3′, Νίκος Πανταζής Β2′, Ιάσωνας Δελιολάνης Β1′

Οι ερωτήσεις των μαθητών, που κυμαίνονταν από 10 έως 18 ετών, έθιξαν σχεδόν όλους τους τομείς της ανθρώπινης καθημερινότητας, μεταξύ άλλων και: την άνοδο των τιμών, το προσφυγικό, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ελευθερία του τύπου, τις αμβλώσεις και την κλιματική κρίση.

Ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Ξεκινώντας τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η κ. Μέτσολα επισήμανε την διαφορά μεταξύ του πλήρη ή περιορισμένου έλεγχου που έχει η ΕΕ σε συγκεκριμένους τομείς, όπως για παράδειγμα στο μεταναστευτικό ή εμπορικό κομμάτι οπού ο Ευρωπαϊκός Νόμος είναι υπεράνω του εθνικού. Υπονόησε ότι στα εκπαιδευτικά ζητήματα η ΕΕ έχει περιορισμένο έλεγχο και ανέφερε το πρόγραμμα Erasmus ως έναν τρόπο με τον οποίο οι νεαροί πολίτες μπορούν να αποκτήσουν άποψη πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, δηλαδή ποίο πρότυπο θέλουν το εκπαιδευτικό τους σύστημα να μιμηθεί. Επίσης τόνισε την ανάγκη για ερωτήσεις απέναντι στους πολιτικούς μας, δικαίωμα το όποιο προστατεύεται και από την ΕΕ, ώστε να ήμαστε σε θέση να κατανοήσουμε πλήρως τις αντιλήψεις τους και το νέο νομοσχέδιο.

Κλιματική Κρίση

Περί της κλιματικής κρίσης, ανέφερε τις φωτιές, τις πλημμύρες, την ξηρασία, την αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων άλλα και τις αλλαγές στην πανίδα και χλωρίδα των οικοσυστημάτων μας. Γνωστοποίησε ότι η ΕΕ έχει ψηφίσει νόμους ώστε να μειωθεί το αποτύπωμα του ανθρώπου στο περιβάλλον, το οποίο έχει αυξηθεί δραματικά σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες λόγω της ταχύτατης ανάπτυξης σε όλα τα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας. Δήλωσε ότι θα ήθελε η επόμενη γενιά να μπορεί να κοιτάει πίσω και να δει μια γενιά πολιτικών που έχει κάνει αρκετά στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας αλλά και την διαφύλαξη των φυσικών πόρων σε ικανοποιητικό επίπεδο (νερό, αέρας κλπ). Στο συγκεκριμένο ζήτημα αναφέρθηκε η ανάγκη οι πολίτες να βλέπουν τις πράξεις της ΕΕ στην καθημερινότητα τους. Πρέπει να γίνουν περισσότερα στους ασταθής καιρούς που ζούμε και να διαφυλάξουμε το αίσθημα της ασφάλειας και της δικαιοσύνης.

Μετανάστευση

Στο μεταναστευτικό, το οποίο αφορά ιδιαίτερα την χώρα μας, ξεκίνησε αποκαλύπτοντας μια μεταναστευτική συμφωνία που απασχόλησε το Ευρώ-κοινοβούλιο 6 μήνες πριν. Έπειτα αναφέρθηκε στην ανάγκη για προστασία των Ευρωπαϊκών συνόρων, την καλύτερη υποστήριξη στην μετακίνηση μεταξύ των κρατών-μελών και την λαθρεμπορία αντικειμένων και ανθρώπων. Στο τελευταίο θέμα επεκτάθηκε και επισήμανε την τραγική κατάσταση που βιώνουν τα θύματα λαθρεμπορίας, κυρίως γυναίκες και παιδιά, όπου αντιμετωπίζουν σχεδόν βέβαιο θάνατο. Τόνισε ότι η μετανάστευση είναι από τα κύρια προβλήματα προς επίλυση στην ΕΕ και ξεκαθάρισε ότι θέλουν να ακολουθήσουν μια ουδέτερη πολιτική στο προσφυγικό, έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι μιλάμε για ανθρώπινες ζωές.

Αμβλώσεις

Στις αμβλώσεις, όπου είναι γνωστό ότι είναι κατά, υποστήριξε πως το συγκεκριμένο ζήτημα αφόρα την κάθε χώρα ξεχωριστά. Όμως ως πρόεδρος του Ευρώ-κοινοβουλίου δεν έχει σημασία η προσωπική της  άποψη αφού έχει δεσμευτεί και προάγει πάντα την επίσημη θέση του ίδιου του Κοινοβουλίου.

Δικαιοσύνη/Ελευθερία του λόγου  

Στην ερώτηση για την δικαιοσύνη και την ελευθερία του λόγου επισήμανε την αξία των δύο αυτών αρχών αφού είναι από τους δείκτες για την ένταξη οποιαδήποτε χώρας στην ΕΕ. Οι χώρες παίρναμε εξονυχιστικούς ελέγχους πριν εισέλθουν, μεταξύ άλλων επιβεβαιώνεται ότι υπάρχουν αυστηρές ποινές κατά της διαφθοράς, ένα υγιές δικαστικό σύστημα, ότι οι πολιτικοί ελέγχονται και ότι οι νόμοι τροποποιούνται εύκολα. Άλλωστε κάθε χρόνο διεξάγεται ένας έλεγχος/αναφορά για το κατά πόσο τηρείται η αρχή «rule of law», δηλαδή ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Η αναφορά βοηθάει τα κράτη-μέλη να καταλάβουν τα αδύναμα σημεία τους και να διορθώσουν ή βελτιώσουν την νομοθεσία τους. Συγκεκριμένα, για την ελευθερία του λόγου τόνισε την ανάγκη να μπορούν να ακούγονται περισσότερες φωνές (γίνονται προσπάθειες για να μπορούν περισσότεροι άνθρωποι να ψηφίζουν ταχυδρομικά) και να ρωτούνται περισσότερες ερωτήσεις. Το πνεύμα της ΕΕ είναι άλλωστε αυτό, ο διάλογος. Επισήμανε και την ανάγκη για το απερίσπαστο έργο των δημοσιογράφων, οι οποίοι δεν πρέπει να φοβούνται να ρωτήσουν «δύσκολες» ερωτήσεις. Παράλληλα βέβαια με την εκπαίδευση του δικαστικού συστήματος για την αναγνώριση αγωγών προς δημοσιογράφους που έχουν ως μόνο σκοπό την παρενόχληση και το χάσιμο χρόνου.

Άνοδος των τιμών

Στο ζήτημα για την άνοδο των τιμών, όπου την ερώτηση έθεσε μέλος της Δ.Ο. της Ιωνιδείου, η κ. Μέτσολα απάντησε ότι οι τιμές έχουν σταθεροποιηθεί και ότι το σοκ ήταν μεγάλο, λόγω της πανδημίας, του πληθωρισμού και του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου. Εξήγησε ότι έχει γίνει μια ανακατεύθυνση προς την διαφύλαξη ότι θα υπάρχει αρκετή τροφή στα κράτη-μέλη της Ένωσης,  ενώ παράλληλα προσπαθούν να κάνουν τις επενδύσεις πιο εύκολες στις χώρες της ΕΕ για να μην χαθεί η ανταγωνιστικότητα της. Τρίτο μέτρο είναι η εύρεση νέων συμμάχων οι οποίοι  πρέπει να βρίσκονται στην ευρωπαϊκή μας γειτονιά και/ώστε να έχουμε λιγότερα «ενεργειακά νησιά. Σκοπός των παραπάνω είναι να αντιμετωπίσουμε τον πληθωρισμό και να επανέλθει το αίσθημα της οικονομικής ευχέρειας στους πολίτες της ΕΕ.

Γιώργος Λαχανόπουλος Β3

Ακολουθούν μερικές καταγραφές της εμπειρίας από μέλη της Δ.Ο. μας:

Η συνάντηση με την πρόεδρο του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Μετσολα ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία που μου άφησε πολύ θετική εντύπωση. Αρχικά τόσο η οργάνωση της εκδήλωσης όσο και η συνέπεια στο χρονοδιάγραμμα ήταν ένα πολύ θετικό στοιχείο για μια καλή αρχή. Ο παρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ευγενικός, ευδιάθετος και χαμογελαστός κι έτσι προσέλκυε το ενδιαφέρον μας μέχρι την είσοδο της κ. Μετσολα. Οι ερωτήσεις που της έγιναν ήταν αρκετές και θεωρώ αξιοθαύμαστο το πώς μπορούσε να διαχειριστεί τον όγκο πληροφοριών που της έδιναν για να μπορέσει να απαντήσει κατάλληλα. Ίσως μόνο η ποιότητα των απαντήσεων της να με απογοήτευσε κάπως, καθώς ήταν τόσο διπλωματικές και γενικόλογες που κάποιος που δεν πρόσεχε τόσο θα μπορούσε να τις αποκαλέσει και άστοχες. Εστίαζε πολύ περισσότερο στο ότι πρέπει να κάνουμε την αλλαγή παρά στο πώς θα γίνει. Έριχνε το βάρος στην πιθανή μορφή του εξειδικευμένου μέλλοντος που θα θέλαμε να έχουμε χωρίς να δίνει κάποια πρόταση για το πώς θα επιχειρήσει η ΕΕ με βάση αυτά που έχει αποφασίσει να το επιτύχει. Χωρίς να θέλω να είμαι άδικη, όμως, απαντούσε πάντα με ευγένεια και χειριζόταν τον λόγο άριστα. Στο κάτω κάτω ως δικηγόρος και πολιτικός έδειξε ακριβώς αυτό το οποίο καλείται να κάνει.

Γενικότερα ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία που σίγουρα μου κέντρισε το ενδιαφέρον και θα μου μείνει χαραγμένη. Πιστεύω πως ήταν λίγο πιο σφαιρική η προσέγγιση στα θέματα από όσο θα ήθελα, χωρίς, όμως, να σημαίνει αυτό ότι η κ. Μετσολα δεν μου δημιούργησε μια πολύ θετική εικόνα ενός αξιόλογου, ευχάριστου και πολύ έξυπνου ανθρώπου.

Μάγδα Βολικάκη Β1

#AskThePresident

Πριν λίγες μέρες, την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου, επισκεφτήκαμε ως σχολείο το ωδείο Αθηνών με σκοπό να συμμετάσχουμε σε ένα Q&A με την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Ρομπέρτα Μέτσολα. Το φόρουμ αυτό πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της προγραμματισμένης επίσκεψης της κ. Μέτσολα στην Αθήνα που συμπεριλάμβανε συνάντηση με τον πρωθυπουργό, την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και άλλα κυβερνητικά στελέχη. Σκοπός αυτής της συγκέντρωσης ήταν η επικοινωνία των φλεγόντων ζητημάτων της Ε.Ε. στη νέα γενιά ψηφοφόρων.

Όπως προαναφέρθηκε, το φόρουμ αυτό πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Ωδείου Αθηνών “Ιωάννης Δεσποτόπουλος”. Τα καθίσματα του αμφιθεάτρου γέμισαν από μαθητές και φοιτητές από κάθε πλευρά της Ελλάδας. Το χρονοδιάγραμμα του φόρουμ τηρήθηκε πλήρως και οι συντελεστές αυτού ήταν πολύ οργανωμένοι. Επιπλέον, ο παρουσιαστής ήταν ευδιάθετος και κατηύθυνε τη συζήτηση μεταξύ των μαθητών και της προέδρου με όμορφο τρόπο.  Η συγκέντρωση διήρκησε μία ώρα και αποτέλεσε για εμάς μια αξέχαστη εμπειρία καθώς εκτεθήκαμε σε μια δράση πρωτότυπη για τα μαθητικά δεδομένα.

Ως σχολείο, είχαμε από πριν ετοιμάσει πολλές και διαφορετικές ερωτήσεις για την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά, τελικά αποφασίσαμε να της απευθύνουμε ερώτηση σχετικά με το φλέγον ζήτημα της ακρίβειας σε πολλά καθημερινά αγαθά που ταλανίζει τους Έλληνες αλλά και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες.

Θεωρώ σημαντική την επισήμανση στο γεγονός πως αρκετές από τις ερωτήσεις που τέθηκαν στην κ. Μέτσολα σε σχέση με το περιβάλλον, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τις αμβλώσεις, το μεταναστευτικό, δεν απαντήθηκαν ουσιαστικά ή απαντήθηκαν εν μέρει. Με λίγα λόγια, αν και μείναμε αρκετά ικανοποιημένοι με την όλη εμπειρία, απογοητευτήκαμε  από τις γενικόλογες και “διπλωματικές” απαντήσεις της κ. Μέτσολα.

Νίκος Πανταζής Β2

Στην συνάντησή μας με την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου κα. Ρομπέρτα Μέτσολα σχεδιάσαμε μία ποικιλία ερωτήσεων που αφορούσαν από την πολιτική όπως για παράδειγμα την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη, έως το περιβάλλον. Ωστόσο, ύστερα από αρκετή συζήτηση αποφασίσαμε να αναφερθούμε στην κρίση της οικονομίας εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία και τον επηρεασμό στον πληθωρισμό της χώρας μας αλλά και όλων των κρατών μελών της Ε.Ε.

Ύστερα από σύμφωνη απόφαση της ομάδας μας είχα την τιμή να παρουσιάσω εγώ την ερώτηση και με αυτόν τον τρόπο να εκπροσωπήσω την δημοσιογραφική μας ομάδα και κατ’ επέκταση το σχολείο μας. Ομολογώ πως η στιγμή της ερώτησης ήταν ιδιαίτερα έντονη και τα συναισθήματα ανάμεικτα καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης. Η κυρία Μέτσολα άκουσε προσεκτικά και σημείωσε την ερώτησή μας η οποία και απαντήθηκε σχεδόν αμέσως. Αναλυτικότερα, αναφέρθηκε στο τεράστιο οικονομικό σοκ το οποίο προκλήθηκε κατά την διάρκεια της κρίσης της πανδημίας και που μας ταλανίζει ακόμη και σήμερα προσπαθώντας να ξεφύγουμε από αυτήν. Επιπροσθέτως, τόνισε την στροφή της προσοχής από μεριά της ΕΕ στην επισιτιστική ασφάλεια, καθώς και στην ανταγωνιστικότητα ως προς άλλες δυνάμεις αναφέροντας χαρακτηριστικά πως πρέπει να αποτελούμε την «αιχμή του δόρατος». Ακόμη, αναφέρθηκε στην συνεχή εύρεση νέων συμμάχων που μαζί με τους ήδη υπάρχοντες θα ενισχύσουν την Ένωση δίνοντας την δυνατότητα ανάπτυξης τόσο της εκπαίδευσης όσο και της οικονομίας. Αξίζει να σημειωθεί η δήλωσή της, πως ο πληθωρισμός  αντιμετωπίζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και υπάρχουν ελπίδες για την επίτευξη προσιτών τιμών, αφού για μεγάλο μέρος των νοικοκυριών αποτελούν μεγάλο εμπόδιο στην καθημερινότητα, καθώς και για αύξηση και σταθεροποίηση των συντάξεων. Κλείνοντας, η πρόεδρος αναφέρθηκε στο ζήτημα της ψήφου που όλοι ανεξαιρέτως ηλικίας πρέπει να ασκούμε, καθώς επίσης και της πίεσης των πολιτικών προσώπων σε συνδυασμό με την αναζήτηση των ευθυνών διότι όπως πολύ σωστά ανέφερε «Εάν δεν το κάνετε εσείς, κάποιος άλλος θα αποφασίσει για εσάς!» Παρακάτω μπορείτε να βρείτε απόσπασμα από την ερώτηση μας, καθώς και την απάντηση της προέδρου.

Κλείνοντας θα λέγαμε ότι η πρόεδρος απάντησε εκτενώς, αναλυτικά και με διαφορετικές οπτικές την ερώτησή μας. Προσωπικά η εμπειρία στο σύνολό της ήταν υπέροχη και θεωρώ πως τέτοιου είδους εκδηλώσεις θα πρέπει να γίνονται πιο συχνά και ιδανικά με ποικιλία πολιτικών προσώπων.

">Πατήστε εδώ για την προβολή video!

Εδώ μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκδήλωση: " href="" target="_blank">

">Πατήστε εδώ για την προβολή video!

Σπύρος Αντύπας Β3′

Παραθέτουμε τις απόψεις μας, τις κριτικές μας…

Σπύρος Αντύπας Β3

«Η πλοκή ακολουθεί την πορεία μιας γυναίκας που αντιμετωπίζει τους κοινωνικά περιορισμένους ρόλους της εποχής της, ενώ τα πλάνα ενισχύουν την ατμόσφαιρα και αναδεικνύουν τον πόνο και τον αγώνα της πρωταγωνίστριας. Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν αρκετά καλές, με την ηρωίδα να αποδίδει τον ρόλο της σε ένα πολύ καλό και αξιοπρεπές πλαίσιο που συνδυάζει δύναμη και ευαισθησία. Η ταινία παραμένει πιστή στην πνευματική ουσία του βιβλίου, ενώ παράλληλα προσφέρει μια φρέσκια αλλά και συναρπαστική ματιά στο θέμα της γυναικείας αυτονομίας. Το έργο συνδυάζει την κινηματογραφική τέχνη με το βαθύτερο μήνυμα του κειμένου προσφέροντας μια συναισθηματικά φορτισμένη εμπειρία. Η <<Φόνισσα>> αναδεικνύεται ως μια ταινία που μπορεί να εφοδιάσει με τροφή για σκέψη και να προκαλέσει αρκετή συζήτηση για τα κοινωνικά ζητήματα, καθώς και την θέση των γυναικών στην κοινωνία διαχρονικά.

Εν κατακλείδι, αν και η πλοκή είναι σχετικά απλή μεν, σε συνδυασμό τόσο με το γλαφυρό ύφος του Παπαδιαμάντη όσο και με τα κοινωνικά μηνύματα που αυτή περνά, μπορεί να σταθεί και εμφανίζει ένα πολύ καλό συνολικό αποτέλεσμα».

Ντεληγιώργης Αρχοντάκης Γιώργος Β2

«Βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Παπαδιαμάντη η ταινία «Η Φόνισσα» παρακολουθεί την συμπεριφορά, το ήθος και τον τρόπο σκέψης της «γραίας-Χαδούλας», της λεγόμενης και «Φραγκογιαννούς», η οποία επηρεάζεται έντονα από την ιδέα της βρεφοκτονίας. Φτάνει, μάλιστα, στο ακραίο σημείο να διαπράξει φόνους μικρών κοριτσιών με τη δικαιολογία ότι απαλλάσσει τα ίδια και τις μητέρες τους από τα βάσανα που πρόκειται να υπομείνουν ζώντας σε μια αυστηρά ανδροκρατούμενη κοινωνία. Η δράση εξελίσσεται στη Σκιάθο μεταξύ του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού.

Στο ρόλο της πρωταγωνίστριας η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, η οποία επιβεβαιώνοντας για μία ακόμη φορά την φήμη της, με την συγκλονιστική ερμηνεία της διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Η σκηνοθεσία, τα πλάνα και οι λήψεις που πλαισιώνουν το έργο αποδίδουν πλήρως τις περιγραφές του πρωτότυπου κειμένου και συμπληρώνουν ευχάριστα την πλοκή. Εντούτοις,  οι παρεμβάσεις στην υπόθεση οι οποίες είναι εμφανείς καθ΄όλη τη διάρκεια της ταινίας, περισσότερα ερωτηματικά προκαλούν στο θεατή πάρα εξυπηρετούν στην εξέλιξη της δράσης. Παράλληλα, με τους νεωτερισμούς, σε αρκετά σημεία της ταινίας για ανεξήγητους λόγους παραλείπονται σημαντικές λεπτομέρειες της αφήγησης του πρωτότυπου κειμένου. Ως προς την σκηνογραφία, ήταν απολύτως εύστοχη, απέδιδε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο ζωής στο χωριό, ενώ ακόμη και η γλώσσα είχε διατηρηθεί ατόφια.

Συνολικά από την ταινία θα μπορούσαμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι ήταν μία αξιοπρεπής προσπάθεια μεταφοράς του συγκεκριμένου έργου στην μεγάλη οθόνη, με αρκετές όμως αστοχίες που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να έρθει οποιοσδήποτε σε επαφή με ένα από τα σπουδαιότερα διηγήματα της ελληνικής λογοτεχνίας».

Μαύρη Νίκη Β2

«Η Φόνισσα της Εύας Νάθενα – βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Α. Παπαδιαμάντη – αποτελεί μία από τις πιο αξιόλογες κινηματογραφικές προσπάθειες των τελευταίων ετών. Η ζωή της βρεφοκτόνου, όπως και ολόκληρη η κοινωνία του 19ου και 20ού αιώνα, ζωντανεύει στην μεγάλη οθόνη με συναρπαστικό και, συνάμα, ανατρεπτικό τρόπο. Οι σκηνοθετικές επιλογές καταφέρουν να δημιουργήσουν την ατμόσφαιρα αγωνίας που αρμόζει, με τις βραχώδεις περιοχές και τα μουντά πλάνα να κλιμακώνουν αυτή την αίσθηση. Οι ενδυμασίες ανταποκρίνεται πλήρως στο πνεύμα της εποχής, αποκλίνουν ωστόσο από την νησιωτική εικόνα, θυμίζοντας περισσότερο ηπειρωτική Ελλάδα. Η προσθήκη κοτσίδα στην ενδυμασία αποτελεί μία όμορφη πινελιά και εκτός από την προφανή παραπομπή στην παράδοση, αποτελεί και συμβολισμό (αλυσίδες, δεσμά), προσφέροντας βάθος τα νοήματα που επιθυμεί να περάσει.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερμηνείες των ηθοποιών συγκλονίζουν και απογειώνουν το αποτέλεσμα, με αυτή της Κ. Καραμπέτη να ξεχωρίζει. Ως προς το περιεχόμενο, η ταινία δεν παρέμεινε πίστη στην νουβέλα καθ´ όλη την επέκταση της. Αυτό, εν τέλει, δημιουργεί μία σύγχυση στους θεατές: αυτοί που έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με την ιστορία δυσκολεύονται να κατανοήσουν με πληρότητα την εξέλιξη της (π.χ. Τα κίνητρα της φόνισσας όταν αυτή επιστρέφει στο σπίτι για το εγγόνι της), ενώ ακόμη και αυτοί που είναι εξοικειωμένοι δυσκολεύονται να αντιληφθούν σε τι αποσκοπούν τέτοιου είδους παρεμβάσεις. Προσωπικά, τις θεωρώ περιττές, εφόσον δεν πρόσφεραν ουσία στην ιστορία, παρά μόνο μπέρδεψαν. Γενικά, η ταινία – αν και δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να επισκιάσει το αυθεντικό έργο – αποτελεί μία όμορφη προσθήκη στον ελληνικό κινηματογράφο και μία καλή ευκαιρία γνωριμίας του ελληνικού κοινού με σπουδαία, κλασσικά έργα».

Κοτρώτσιου Δήμητρα Β2

«Η κινηματογραφική μεταφορά της Φόνισσα του Παπαδιαμάντη από την φιλόδοξη και ταλαντούχα σκηνοθέτρια Εύα Νάθενα αποτελεί την πιο πολυσυζητημένη ταινία τις τελευταίες μέρες. Το εγχείρημα αυτό στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, καθώς το αποτέλεσμα ήταν άρτιο, αν παραλείψουμε κάποιες σκηνοθετικές παρεμβάσεις. Σε σενάριο της Εύας Νάθενα και της Κατερίνας Μπέη, οι θεατές παρακολουθούν μία ταινία που διατηρεί μέχρι το τελευταίο λεπτό το σασπένς: Ποιο θα είναι το επόμενο θύμα της οργής της Φραγκογιαννούς και ποιο θα είναι άραγε το τέλος αυτού του τραγικού χαρακτήρα που εκπροσωπεί όλες τις καταπιεσμένες γυναίκες εκείνης της εποχής;

Παράλληλα, οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι εξαιρετικές, με αποτέλεσμα να καλύπτουν και τυχόν αδυναμίες των δεύτερων ρόλων. Η ερμηνεία της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη είναι συγκρατημένη και ρεαλιστική ενώ μας καθηλώνει χωρίς υπερβολές. Εξίσου καλές και στιβαρές είναι οι ερμηνείες της Πηνελόπη Τσιλίκα, που υποδύεται την λεχώνα κόρη της πρωταγωνίστριας και της Μαρίας Πρωτόπαππα, που ερμηνεύει την μητέρα της ηρωίδας. Τέλος, η σκηνοθεσία καταφέρνει να αποδώσει τους ομιχλώδεις εφιάλτες και αναμνήσεις της Φραγκογιαννούς, ενώ η μουντή και αποχρωματισμένη φωτογραφία δημιουργεί ένα βαρύ κλίμα που δένει απόλυτα με το βασικό θέμα της ταινίας.

Όπως είναι φυσικό και δικαιολογημένο εν μέρει, όσοι παρακολούθησαν την ταινία έχοντας διαβάσει πριν το βιβλίο, άρχισαν να κάνουν μανιωδώς συγκρίσεις προκειμένου να βρουν τις διαφορές τους. Κάτι τέτοιο, θεωρώ, πως αποτελεί σπατάλη χρόνου, καθώς είναι γενική αλήθεια ότι η ταινία διαφέρει αισθητά από το βιβλίο. Οι διαφορές τους δεν είναι λίγες… Ενδεικτικά αναφέρω μερικές: ο διαφορετικός τρόπος που διαδραματίζεται η υπόθεση (στην ταινία βλέπουμε το τοπίο της Μάνης και όχι της Σκιάθου), η απουσία αφηγητή, η διαφορετική χρονική σειρά των φόνων και κυρίως το τέλος της ηρωίδας.

Αναλογιζόμενος κάνεις όλες αυτές τις διαφορές θα κατέληγε στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι η ταινία είναι μέτρια και κατώτερη των προσδοκιών του μέσου θεατή, αφού δεν απέδωσε πίστα το βιβλίο. Αυτό ίσως αποτελεί το συχνότερο λάθος των περισσότερων θεατών. Η ταινία της φόνισσας, όπως έχει δηλώσει ίδια η σκηνοθέτρια αλλά όπως και αναγράφεται στην αφίσα της ταινίας, είναι εμπνευσμένη από την νουβέλα του Παπαδιαμάντη. Αυτό σημαίνει ότι εξαρχής ο σκοπός της Εύας Νάθενα δεν ήταν να ακολουθήσει δουλικά το βιβλίο, αλλά να αποτυπώσει στον κινηματογραφικό φακό την Φόνισσα μέσα από τα δικά της μάτια.  Επομένως, είναι ανώφελο να σπεύδουμε να συγκρίνουμε το βιβλίο με την ταινία, καθώς με αυτό τον τρόπο μειώνουμε ένα αξιόλογο αποτέλεσμα και κατ’ επέκταση τον κόπο τόσων ανθρώπων που εργάστηκαν σκληρά για να προβληθεί στην μεγάλη οθόνη μια αριστουργηματική προσέγγιση της «Φόνισσας».   

Πανταζής Νίκος Β2

«Πηγαίνοντας πίσω στον 20ό αιώνα και συγκεκριμένα στο νησί της Σκιάθου, η ιστορία αφορά μια εξηντάχρονη γυναίκα, παγιδευμένη στην απόρριψη της μητέρας της. Ενώ προσπαθεί να επιβιώσει στην μικρή πατριαρχική κοινωνία του νησιού, η Φόνισσα βασανίζεται από σκέψεις, ενοχές και εσωτερικευμένο μίσος για τις γυναίκες και διαπράττει σειρά δολοφονιών ερχόμενη αργότερα αντιμέτωπη με την ανθρώπινη και θεία δίκη. Η «Φραγκογιαννού» της συγκλονιστικής Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, έμαθε να κρύβεται πίσω από μία φαινομενικά υποταγμένη και κουραστική ζωή εωσότου η Μαρία Πρωτόπαππα, που υποδύεται την νεκρή μητέρα της, θα της καταλογίσει ευθύνες και θα ταράξει την Φόνισσα.
Αν και η δράμα, η ταινία της Εύας Νάθενα «Φόνισσα», εξελίσσεται περισσότερο ως θρίλερ διατηρώντας πάντα το σασπένς: ποιο θα είναι το επόμενο θύμα της Φραγκογιαννούς; Η ταινία ζωντανεύει με αξέχαστο τρόπο τους ήρωες και τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους που πραγματεύεται ο Α. Παπαδιαμάντης στο βιβλίο του. Η περίπλοκη ψυχοσύνθεση της φόνισσας ξετυλίγεται με ταχύ ρυθμό στην ταινία και σε συνδυασμό με κάποια πρόσθετα σκηνοθετικά στοιχεία μεταφερόμαστε στην εποχή της ανέχειας όπου διαδραματίζεται η ιστορία».

Λουκίνα Κωνσταντίνα Β2

«Η Φόνισσα βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, μιλά για την ιστορία της Φραγκογιαννούς, η οποία είναι μία δυναμική, ηλικιωμένη γυναίκα που ζει στη Σκιάθο, στα τέλη του 19ου αιώνα. Σημαδεμένη από το παρελθόν της ως υπηρέτρια της οικογένειάς της που την αντιμετώπιζε σκληρά, έχοντας μια μητέρα η οποία δεν της παρείχε μητρική στοργή και μετέπειτα κάνοντας τη σκλάβα του άντρα της, των παιδιών και των εγγονών της, φτάνει να διαπράξει ένα άγριο έγκλημα, τον φόνο δύο μικρών κοριτσιών του χωριού.

Η ταινία έρευνα και ανακαλύπτει τα αίτια που την οδήγησαν στην αυτή πράξη, ξετυλίγοντας τα προβλήματα της πατριαρχικής κοινωνίας και αναδεικνύοντας τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις ανησυχίες μίας βαθιά ταλαιπωρημένης γυναίκας. Κατά τη γνώμη μου, η ταινία καταφέρνει να απεικονίσει εντυπωσιακά την Φόνισσα. Η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας ήταν συγκλονιστική, και το συναίσθημα που εκφράζει είναι πραγματικά συγκινητικό. Δυστυχώς όμως, παρά την εξαιρετική ερμηνεία της ηθοποιού, η ταινία δεν ακολουθεί πιστά το βιβλίο με αποτέλεσμα να δημιουργεί ορισμένες συγχύσεις στο κοινό. Συμβαίνουν διαρκώς απότομες αλλαγές σκηνών με αποτέλεσμα να κόβεται γρήγορα η ροή και αρκετές φορές δε γίνεται αντιληπτό ποιοι χαρακτήρες του βιβλίου εμφανίζονται στην εκάστοτε σκηνή. Η αλλαγή του τέλους, επίσης, αλλάζει εντελώς την κατάληξη της φόνισσας και δεν ταίριαζε με την σκληρή προσωπικότητα της και τα κίνητρα της. Το μήνυμα, ωστόσο, που προσπαθεί να περάσει η ταινία για τις γυναίκες στην πατριαρχική κοινωνία είναι αξιοσημίωτο και η σκηνοθέτιδα καταφέρνει να το μεταδώσει με μοναδικό τρόπο».

Παπαδόπουλου Μυρτώ Β2

«Η ταινία «Φόνισσα», βασισμένη στο ότι ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη παρουσιάζει την ιστορία μίας πολύπαθης γυναίκας που οδηγείται στο φόνο νεαρών κοριτσιών. Σε σκηνοθεσία της Εύας Νάθενα, η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ερμηνεύει την Φραγκογιαννού, μια ηλικιωμένη γυναίκα, στη Σκιάθο του 20ού αιώνα, που αφού αντικρίζει τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της γέννας θηλυκών βρεφών για τις μητέρες τους αποφασίζει να τις απαλλάξει από αυτές, σκοτώνοντας τα παιδιά αυτά.
Το έργο δεν είναι απόλυτα πιστό στο κείμενο του Παπαδιαμάντη, αφού αλλάζουν τόσο η εστίαση της θεματικής, όσο και η πλοκή της ιστορίας. Η τελευταία εκ των δύο, είναι το κύριο ελάττωμα της ταινίας, η οποία κατασταλάζει και επιμένει σε ορισμένες σκηνές, ενώ προσπερνά άλλες πιο σημαντικές με βιασύνη κάτι που μπερδεύει το θεατή ως προς τα γεγονότα. Ωστόσο, τόσο η νέα θεματική της ενδοοικογενειακής βίας, όσο και η απόφαση της επικέντρωσης στη σχέση της Φραγκογιαννούς με τη μητέρα της εντάσσονται η αβίαστα στην ιστορία και η αναπαράσταση των θεμάτων αυτών μέσω των εικόνων φανερώνει ταλέντο και εμβαθύνει την ανάλυσή τους». 

ΜΕΡΟΣ Β΄

Η σχέση με την αρχαία λύρα

-Ελισάβετ

Μιλήστε μας τώρα για την επαγγελματική σας καριέρα, πώς δημιουργείτε αρχαία μουσική;

- Νίκος Ξανθούλης
Είναι πολύ καλή ερώτηση. Καταρχάς υπάρχουν 60-62 περίπου αποσπάσματα που σώζονται από την αρχαία ελληνική μουσική. Είναι πολύ λίγα και από αυτά καμιά δεκαπενταριά είναι αυτά που μπορούν να ακουστούν, αλλά είναι «ξόμπλια», νότες από δω και από κει. Αυτό που προσπάθησα είναι να επαναφέρω την Αρχαία Λύρα ως όργανο. Πρόσεξε, η αρχαία λύρα τον 5ο αιώνα μ.Χ. μέσα στο πλαίσιο του αγώνα των χριστιανών εναντίον του παγανισμού, εξαφανίζεται επειδή θεωρείται σύμβολο του παγανισμού.

- Ελισάβετ
Ιερό αρχαίο όργανο σαν να λέμε;

- Νίκος Ξανθούλης
Ναι. Είναι το όργανο του Απόλλωνα. Είναι το όργανο με το οποίο ψάλλονται οι ύμνοι που παίζουν στα σπίτια τους, οι παγανιστές, οι εθνικοί, οι Έλληνες, οι βυζαντινοί μουσικοί. Αν και φαίνεται να μην είναι ελληνική μουσική, επηρεάζεται τελικά από αυτήν. Η μουσική αυτή έρχεται από τις συναγωγές της Δαμασκού της Συρίας, γενικότερα, και οι δύο μεγάλοι συνθέτες της βυζαντινής μουσικής είναι ο Ιωάννης Δαμασκηνός και ο Εφραίμ ο Σύρος. Ο Βασίλειος, ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ο Γρηγόριος ζητούν όμως από το εκκλησίασμα να μην ακούει την εθνική μουσική των Ελλήνων αλλά αυτά που λέγονται στις εκκλησίες.

Η λύρα λοιπόν χάνεται ξανά. Αν και παραμένει ως σύμβολο της μουσικής και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα κανένας δεν ξέρει πώς παίζεται . Το 1600 η λεγόμενη Καμεράτα Φιορεντίνα, μια παρέα επιστημόνων, μουσικολόγων, φιλολόγων της Φλωρεντίας προσπαθεί να αναβιώσει την αρχαία τραγωδία. Δημιουργείται η πρώτη όπερα, ο «Ορφέας» του Μοντεβέρντι. Ο Ορφέας είναι τραγουδιστής, κρατάει μια λύρα και δεν ξέρει τι να την κάνει, δεν ξέρει να παίξει. Ούτε πώς ήταν η λύρα ξέρανε, το σχήμα της, ούτε πώς παίζεται… Μέχρι πριν από λίγα χρόνια κανείς δεν γνωρίζει πώς παιζόταν η λύρα. Το 2012, λοιπόν, σε ένα διεθνές συνέδριο, παρουσιάζω μια σκέψη για το πώς πρέπει να μελετηθεί η λύρα για να γίνει η αναβίωσή της.

- Ελισάβετ
Στο διεθνές συνέδριο, δηλαδή ποιοι συμμετείχαν και πού πραγματοποιήθηκε αυτό;

- Νίκος Ξανθούλης
Συμμετείχαν μουσικολόγοι, καθηγητές πανεπιστημίου απ΄όλον τον κόσμο. Πραγματοποιήθηκε στο Σαλέρνο της Ιταλίας, στη Ραβέννα, όπου παρουσίασα την ιδέα της αναβίωσης της λύρας και ένας πολύ μεγάλος καθηγητής της Οξφόρδης, ο Μάρτιν Γουέστ, ήρθε και μου είπε «συνέχισε αυτό που κάνεις, νομίζω ότι είσαι σε καλό δρόμο». Δυστυχώς σε ένα μήνα πέθανε, αλλά ο διάδοχος του, ο Αρμάν Ντανγκούρ, επίσης καθηγητής Οξφόρδης, έχει πάρει τη μέθοδο μου στην αρχαία λύρα, τη μελετάει και είναι συνέχεια σε επαφή μαζί μου. Οπότε η αναβίωση έχει αρχίσει να παίρνει μια διάσταση σε παγκόσμιο επίπεδο. Δυο φορές μου δώσανε το βραβείο από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής το 2012 και το 2017, ένα βραβείο που λέγεται Grace Lectureship για την δουλειά που έχω κάνει στην αρχαία ελληνική μουσική.

- Ελισάβετ
Πολύ ωραία, συγχαρητήρια! Όταν αρχίσατε να ασχολείστε με τη λύρα, συνεχίσατε να παίζετε και με την τρομπέτα;

- Νίκος Ξανθούλης
Όχι, δεν παίζω πια τρομπέτα. Κουράστηκα πάρα πολύ. Είναι ένα όργανο λίγο αθλητικής επίδοσης. Είναι σαν να παίζεις ποδόσφαιρο. Έχω κάνει έξι εγχειρήσεις κήλης. Έχω κουραστεί, οπότε γενικά δεν παίζω. Μετά τα 50 όλοι οι πνευστοί καταρρέουν.

Σε λίγες μέρες όμως θα παίξω τρομπέτα, γιατί γράφω τη μουσική για ένα έργο που λέγεται «Πανσέληνος» και θα παιχτεί στις 16 – 21 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής. Δεν θα παίξω άσχημα, αλλά  δεν μπορώ να παίξω όπως έπαιζα.

Ενώ με τη λύρα είναι κάτι διαφορετικό. Έχει κάτι μαγικό παιδιά αυτό το όργανο, υπερβατικό, υπερφυσικό. Είναι μια εμπειρία μέθεξης… Ένα βράδυ μελετούσα, ήταν μια δύο η ώρα. Ξαφνικά παίζω ένα ακόρντο με το οποίο νόμιζα πως ήρθα σε επαφή με την αρμονία του σύμπαντος. Δεν μου ξανασυνέβη από τότε παρόλο που προσπάθησα.

- Ελισάβετ
Δηλαδή ήταν της στιγμής κάτι που σας βγήκε; Αυτό που λέγανε οι ραψωδοί ότι η μούσα έρχεται δίπλα;

- Νίκος Ξανθούλης

Ναι μια ενορατική κατάσταση. Ήρθα σε επαφή με το υπερπέραν. Ένα τέτοιο πράγμα αισθάνθηκα τώρα ήταν η ιδέα μου, όπως λένε οι Ιταλοί: «Κι αν δεν είναι αλήθεια, είναι ωραίο σαν εύρημα». Έχει μια ηδονή απίστευτη, είναι ερωτική η σχέση. 

Κάνω μια μουσική δικιά μου πια, με βάση την αρχαία λογική της λύρας, γιατί το κάθε όργανο έχει τη δική του λογική. Με αυτό προσπαθώ να φτιάξω νέα μουσική, σαν αυτό που ακούσατε πριν, όπου το μεσαίο μέρος της μελωδίας ήταν το παραδοσιακό τραγούδι το θαλασσάκι».

Πατήστε για την προβολή του σχετικού video!

- Γιώργος Λ.
Μια τελείως αυθόρμητη σκέψη, γιατί δεν σας ξέρει το ευρύ ελληνικό κοινό;

- Νίκος Ξανθούλης
Άκου, σε αυτή τη ζωή ή θα ασχολείσαι με το να γίνεις γνωστός ή θα ασχολείσαι με τη δουλειά σου. Αν υπάρχει τύχη, θα γίνεις γνωστός μέσα από τη δουλειά σου. Αν ασχολείσαι, όμως, με το αν θα σε μάθουν οι άλλοι, δεν δημιουργείς… 

Έχω παίξει στη Μόσχα, στην Ιταλία άπειρες φορές, στην Κίνα, στην Αυστραλία, στην Άπω Ανατολή. Κάθε φορά πηγαίνω το αναφέρω στην ΕΡΤ. Οφείλω να το πω για ενημέρωση, αλλά δεν μπορώ να παρακαλώ για προβολή της δουλειάς μου.

Το 2019 ανεβάσαμε τον «Οιδίποδα τύραννο» στο Βλαδιβοστόκ, στην άλλη άκρη της γης. Για πρώτη φορά στην Άπω Ανατολή ανέβαινε ελληνική τραγωδία με τη δική μου μουσική. Πήρα τηλέφωνο στην ΕΡΤ, όπου δουλεύω μάλιστα και με ξέρανε και τους το ανακοίνωσα.  «Ά! Μάλιστα» ήταν η απάντηση, δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον για αναμετάδοση της παράστασης στην Ελλάδα! Προφανώς κάτι τέτοιο δεν πουλάει.

Πάντως ούτε τα χρήματα μου έλειψαν, μπορεί να μην είμαι πλούσιος, αλλά ζω μια ζωή με όση άνεση χρειάζεται κάποιος αλλά και νιώθω πάρα πολύ καλά στην καθημερινότητά μου! Ξυπνάω πάρα πολύ πρωί στις πέντε η ώρα και διαβάζω αγγλικά, γαλλικά, ρώσικα, βουλγάρικα, πορτογαλικά και μετά ένα άρθρο κάθε μέρα. Μελετάω πολλές ώρες τη λύρα μου καθημερινά, γράφω πολλή μουσική. Τώρα ετοιμάζω μουσική για μια μετάφραση του Πλούταρχου. Σε λίγο καιρό θα εκδοθεί.

Τον τελευταίο καιρό μάλιστα που πήρα σύνταξη και δεν έχω να πάω στη δουλειά, είναι μαγικά! Δεν έχω να φύγω το πρωί, έτσι από τις 5 μέχρι τις 9 μπορώ να μελετώ και στις εννέα να πάω να κοιμηθώ ένα τέταρτο για να συνεχίσω μετά τη μελέτη.

- Ελισάβετ
Είστε πολύγλωσσος λοιπόν!

- Νίκος Ξανθούλης
Ναι και μάλιστα διδάσκω στα πανεπιστήμια σε όλες αυτές τις γλώσσες. Μόνο πορτογαλικά δεν έχω διδάξει.

Γενικά στη ζωή πρέπει να έχεις ένα στόχο. Πάντοτε πρέπει να έχεις μικρούς, μεσαίους και μεγάλους στόχους. Είχα μια δασκάλα στο τσέμπαλο, λεγόταν Μαργαρίτα Δαλμάτη. Η Μαργαρίτα Δαλμάτη πήγε το ΄51 στην Ιταλία να σπουδάσει μουσική. Αγόρασε ένα λεξικό και μια γραμματική ιταλική. Δεν ήξερε ούτε λέξη Ιταλικά. Μετά από τρία χρόνια πήρε το βραβείο της Ακαδημίας της Ρώμης για την ποίηση της. Πώς σας φαίνεται αυτό; Θεωρούνται από τις μεγαλύτερες ποιήτριες της Ιταλίας. Ήταν στην παρέα των μεγαλύτερων ποιητών της Ιταλίας και ήρθε στην Ελλάδα. Έλεγε λοιπόν αυτή- κρατήστε το αυτό που θα σας πώ!- «Θες να γίνεις λογοτέχνης; Στόχος είναι το Νόμπελ. Θες να γίνεις μπασκετμπολίστας; Στόχος είναι ο Αντετοκούμπο». Ο στόχος πρέπει να είναι αυτός, ο υψηλότατος όχι ο πολύ υψηλός, ο «υψηλότατος».

Δεν έχει σημασία αν θα τον κατακτήσεις ή όχι. Δεν είναι αυτό το σημαντικό! Εσύ όμως αυτό θα βλέπεις. Εκεί θα πηγαίνεις στα πολύ υψηλά επίπεδα. Χρειάζονται και άλλου είδους ικανότητες, οι οποίες είναι εκ θεού. Πες το θεό, πες το φύση, πες το όπως θέλεις, αλλά δεν εξαρτάται από σένα. Δηλαδή, εγώ ως τρομπετίστας μελέτησα πάρα πολύ στη ζωή μου, τόσο όσο δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Έλεγα πολλές φορές ότι αν είχα μελετήσει για το Πάντειο το ένα τρίτο από ό,τι έχω μελετήσει στην τρομπέτα θα ήμουν τώρα Πρύτανης. Με όλη αυτή τη μελέτη έγινα ένας καλός τρομπετίστας σε διεθνές επίπεδο και κάνω κονσέρτα στο εξωτερικό. Ωστόσο, δεν μπόρεσα να είμαι στους δέκα καλύτερους του κόσμου αλλά στους τριακόσιους καλύτερους. Αυτοί οι πρώτοι δέκα έχουν περάσει έξω από την πόρτα του Παραδείσου και έχει βρεθεί από πάνω τους ο Θεός με ένα ραβδάκι και τους έχει χαρίσει κάτι που δεν έχουμε οι υπόλοιποι. 

Το ταλέντο – η έμπνευση- η μούσα

- Ελισάβετ
Όταν κάποιος είναι όντως πάρα πολύ καλός, χρειάζεται σίγουρα ταλέντο, υπερφυσικό ταλέντο.
– Νίκος Ξανθούλης
Ναι, αυτό το υπερφυσικό ταλέντο δεν είναι απλό. Ταλέντο χρειάζονται οι πάντες στη μουσική, χωρίς ταλέντο δε γίνεται τίποτα, αλλά υπάρχει ένα όριο κάθε φορά. Κάποιοι ξεπερνούν το όριο: ο Μότσαρτ ξεπερνούσε το όριο, ο Μπετόβεν δεν το ξεπερνούσε αρχικά… Η διαφορά μεταξύ Μότσαρντ και Μπετόβεν ξέρεις ποια είναι; Ο Μότσαρτ όταν γεννήθηκε πήγε ο Θεός από πάνω και του λέει πάρ΄τα όλα, άνοιξε το παράθυρο και χραπ του τα έδωσε όλα, ο Μπετόβεν όμως δεν τα είχε όλα και πήγαινε και του χτυπούσε την πόρτα του Θεού κάθε μέρα και στο τέλος άνοιξε αυτός και του χάρισε τη μεγάλη έμπνευση, αφού του χτυπούσε την πόρτα.

- Δανάη Κ.

Εσείς πώς εμπνεύστηκε και γράφετε μουσική, από γεγονότα που συμβαίνουν;

- Νίκος Ξανθούλης
Θα σας πω ένα για να γελάσετε και το άλλο είναι η πραγματικότητα. Για να γελάσετε: ένα πρωί στις πέντε παρά είδα στο όνειρό μου το Μάνο Χατζιδάκι να μου ψιθυρίζει μια μελωδία. Σηκώθηκα λοιπόν, τη θυμόμουν όλη τη μελωδία, πήρα ένα πεντάγραμμο και την έγραψα. Και είναι το τρίτο μέρος του κοντσέρτου μου για δύο κιθάρες.

- Ελισάβετ
Εεε, ήρθε η μούσα τότε!

- Νίκος Ξανθούλης
Ναι, ήρθε, αλλά μόνο μια φορά δεν ξανάρθε ο Χατζιδάκις, πάει σε άλλους φαίνεται… Γενικά στην πραγματικότητα πρέπει να το ψάχνεις, να σκέφτεσαι συνέχεια μελωδικές γραμμές τις οποίες καταγράφεις σε ένα μπλοκάκι. Άλλες χρησιμοποιείς, άλλες δε τις χρησιμοποιείς. Να καταλάβουμε κάτι κιόλας, ότι όταν είσαι επαγγελματίας συνθέτης παίρνεις μια παραγγελία για να γράψεις μια συμφωνία, ένα ορατόριο ή ένα ποίημα.  «Άκου τη μουσική του στίχου. Ο ίδιος ο στίχος έχει μουσική, βγάλ’ την» μου είπε ο Μίκης Θεοδωράκης μια φορά που τον ρώτησα για το μυστικό της έμπνευσης.

- Γιώργος Λ.

Μιλήσατε μαζί του;

- Νίκος Ξανθούλης
Πολλές φορές. Έχω παίξει πολλές φορές μαζί του. Δεν είναι τόσο τρομερό, όταν είσαι επαγγελματίας, τόσα χρόνια θα παίξεις με το Θεοδωράκη και με τον Χατζιδάκι, με όλους έχω παίξει και με τους μεγαλύτερους στον κόσμο και με τον Λεωνίδα Καβάκο και άλλους του χώρου. Αυτή ήταν η δουλειά μου

- Δανάη Κ.

Διαβάζατε τους στίχους και…

- Νίκος Ξανθούλης
Όταν διαβάζεις τους στίχους και τους απαγγέλεις, θα καταλάβεις ότι υπάρχει μουσική. Όλες οι γλώσσες έχουν μια μουσική. Εμείς δεν την ακούμε τη μουσική της γλώσσας μας. Ακούμε τα ιταλικά πως ακούγονται τατατατατατ. Σκέψου ότι είσαι μακριά και δεν ακούς τί λέει και ακούς ταττατατατα, Λες ωπ Ιταλός είναι αυτός. Τι άκουσες; μια μουσική άκουσες. Το ίδιο υπάρχει και στα ελληνικά. Όταν λέει κάποιος «ένα το χελιδόνι και άνοιξη ακριβή», υπάρχει μέτρο, μελωδική γραμμή.

- Δανάη Κ.
Με τους τονισμούς δηλαδή γίνεται η μουσική;

- Νίκος Ξανθούλης
Δεν μπορεί να συνθέσει κάποιος αν δεν έχει την εμπειρία, αν δεν έχει σπουδάσει το αντικείμενο.

Δάσκαλοι και μαθητές

- Ελισάβετ
Ποιος μουσικός σας καθόρισε; Από αυτούς που γνωρίσατε;

- Νίκος Ξανθούλης
Η Μαργαρίτα Δαλμάτη, η οποία να σας πω να γελάσετε. Ήταν μαθήτρια του Φερούτσο Βινιανέλη. Ο Φερούτσο Βινιανέλη ήταν μαθητής του Φερούτσο Μπουζόνι, ο Φερούτσο Μπουζόνι ήταν μαθητής του Φραντς Λιστ. Ο Φραντς Λιστ ήταν μαθητής του… Τώρα θα σας τον πω, κι αυτός ήταν μαθητής του Μπετόβεν. Δηλαδή είμαι μαθητής του Μπετόβεν. Μπορεί να φαίνονται σαχλαμάρες αυτά, αλλά υπάρχει μια συνέχεια. 

- Γιώργος Λ.
Ποιος είναι ο δικός σας μαθητής;

- Νίκος Ξανθούλης
Έχω πολλούς μαθητές, οι μισοί τρομπετίστες των ορχηστρών είναι δικοί μου μαθητές, μαέστροι.

 -κα. Λουράντου

Υπάρχουν άλλοι παίχτες λύρας;

- Νίκος Ξανθούλης
Όχι σε αυτό το επίπεδο. Υπάρχει μια μαθήτρια μου στη Θεσσαλονίκη, άλλη στην Κομοτηνή που είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο. Μόνο στην Ελλάδα. Είναι και δύο ακόμα ένας από Βαρκελώνη, μαθητής μου, επίσης, Ιταλός που μένει στη Βαρκελώνη κι ένας Ιταλός που είναι στο Τορίνο.

Δυσκολίες- εμπειρίες ζωής

- Ελισάβετ

Κάποια αρνητικά στοιχεία στο επάγγελμά σας υπάρχουν;

- Νίκος Ξανθούλης

Όπως όλα τα επαγγέλματα και αυτό μαζί είχε πάρα πολλή λάντζα. Δηλαδή αν νομίζει κανείς ότι όταν κάνει κάποιος μουσική, είναι όλη την ημέρα μέσα στην τρελή χαρά, αυταπατάται. Δεν είναι έτσι, ας πούμε στην τρομπέτα, έπρεπε να κάνω επί μια ώρα αιαιαιαιαιιτουτουτουτουτουτουτουτου. Τι μια ώρα; τρεις, τέσσερις ώρες σε όλη μου τη ζωή. Έπρεπε να το κάνω.

- κα. Λουράντου
Από τα ταξίδια τι έχετε αποκομίσει;

- Νίκος Ξανθούλης
Όλα τα ταξίδια παίζουν καθοριστικό ρόλο! Συγκλονιστικό ταξίδι ήταν αυτό στην Κίνα και προπάντων στην Αυστραλία, να παίζεις στην Όπερα του Σίδνεϊ αξέχαστη εμπειρία. Μετά σε κερνάνε σούσι πάνω στο μπαλκόνι και βλέπεις όλο το λιμάνι της Όπερας του Σίδνεϊ. Στη Χαβάη πάλι φτάνεις και σε περιμένει μια Rolls-Royce απ” έξω, περνάς μια εβδομάδα σ ένα απίστευτο σπίτι. 

- Δανάη Κ.

Ποια μουσική σας εντυπωσιάζει περισσότερο από όλο τον κόσμο; Ποια χώρα σας εμπνέει διεθνώς;

- Νίκος Ξανθούλης

Καλή ερώτηση, τα Βαλκάνια! Τα Βαλκάνια με τους σύνθετους ρυθμούς, τα μακρά και τα βραχέα που έχουνε στη μουσική τους. Μ΄αυτούς τους ρυθμούς εντυπωσιάζονται ιδιαίτερα Αμερικανοί και Ρώσοι.

Θα αναφέρω μια τελευταία εμπειρία που θα έλεγα ότι είναι μάλλον η καλύτερη στιγμή μου ως καλλιτέχνης. Στην Επίδαυρο, 16 Αυγούστου του 2004 με 14.000 κόσμο μέσα σε αυτήν! Μετά την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων. Δεν πέφτει καρφίτσα και η παράσταση ξεκινάει ως εξής: Βγαίνω εγώ με ένα τύμπανο και στέκομαι στη μέση της ορχήστρας σε απόλυτο σκοτάδι. Πρέπει να αρχίσω να παίζω για να βγουν οι μουσικοί και να πάρουμε θέσεις. Αλλά για λίγο είμαι μόνος μου. Σηκώνω το βλέμμα μου και βλέπω τον κόσμο όλου του θεάτρου. Ξαφνικά βγαίνει και το φεγγάρι από πίσω τους, Πανσέληνος. Παθαίνω ταραχή από τη συγκίνηση! Σκέφτομαι ότι είμαι στην Επίδαυρο και θα παιχτεί η μουσική μου! Δεν είναι δυνατόν… Σας το λέω και ανατριχιάζω τώρα. Παφ πέφτει κανόνι επάνω μου το φως, και αρχίζω και παίζω… Απίστευτη στιγμή…

Πόσο πάθος, πόσες εμπειρίες, πόσες γνώσεις, πόση μουσική… πλημμύρισαν την ύπαρξή μας μέσα από τα λόγια σας! Μας δώσατε έμπνευση και ένα πρότυπο ζωής και δημιουργίας! Μακάρι να μεταδίδετε τη θετική αύρα σας για πολλά χρόνια ακόμα και εμείς να πορευτούμε στα χνάρια σας…

Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Αντύπας Σπύρος, Οικονομοπούλου Ελισάβετ, Κοτσυφάκη Δανάη, Β3

Η κάθε λεπτομέρεια που παρατηρούσαμε στους χειρισμούς του παραγωγού και του ηχολήπτη, η κάθε ενέργεια που έπρεπε να πραγματοποιηθεί προκειμένου να παρουσιαστεί η εκπομπή στην καλύτερη δυνατή μορφή της, ακόμα και τα μηχανήματα που πλαισίωναν τον σταθμό… όλα φαίνονταν μαγευτικά.

Πατήστε εδώ για να ακούσετε το τρέιλερ της εκπομπής!

Ξεχωριστή στιγμή για όλους μας ήταν όταν φορέσαμε για πρώτη φορά τα ακουστικά προκειμένου να ακούσουμε τις φωνές μας αλλά και τους έμπειρους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της πρωινής ζώνης που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν «στον αέρα». Το συναίσθημα εκπληκτικό και περίεργο ταυτόχρονα. Γιατί; Μα γιατί φυσικά ακούσαμε για πρώτη φορά τις φωνές μας τόσο «κρυστάλλινες» και χωρίς καμία απολύτως παρεμβολή. Και όλο αυτό χάρη στα ευαίσθητα μικρόφωνα ακριβείας που «βασιλεύουν» μέσα στον σταθμό.

Αξίζει να σημειωθεί, πως για τις ανάγκες της εκπομπή έπρεπε να προσέχουμε πώς και πού θα καθόμαστε. Χρειαζόταν απόλυτη ακρίβεια ακόμα και μερικών εκατοστών. Η παραμικρή κίνηση, σκούντημα ή αλλαγή της απόστασής μας από τα μικρόφωνα θα δυσχέραινε αρκετά τη δουλειά του ηχολήπτη και φυσικά την διαδικασία του μοντάζ. Αυτή είναι η αιτία που έπρεπε να προσέχουμε τις όποιες κινήσεις μας ακόμη και το ξεφύλλισμα των σελίδων με τις σημειώσεις που είχαμε μπροστά μας. Και αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που προτιμώνται ηλεκτρονικά μέσα για τέτοιου είδους σημειώσεις κατά την διάρκεια των ραδιοφωνικών εκπομπών. Σιγά σιγά έσπασε ο πάγος μεταξύ εμάς των μαθητών και των φιλικών ενηλίκων συντελεστών και ξεκίνησε επιτέλους  η δημιουργία της δικής μας εκπομπής…

Ομολογουμένως, ήταν κάπως δύσκολη σε ορισμένα σημεία και αυτό γιατί έπρεπε να «κολυμπήσουμε» σε αχαρτογράφητα νερά μιας και δεν είχαμε σημειώσεις που κάλυπταν όλον τον χρόνο της εκπομπής. Ωστόσο, μάθαμε από πρώτο χέρι ότι όλη αυτή η αμηχανία ήταν μέχρι να συνηθίσουμε την επαφή με το μικρόφωνο και να εκφράσουμε ελεύθερα τις σκέψεις μας. Όπως άλλωστε μας είπαν και οι υπεύθυνοι του σταθμού, το πραγματικό ραδιόφωνο είναι η παρέα και η ελεύθερη κουβέντα χωρίς πάντα κάτι συγκεκριμένο να σε καθοδηγεί. Αυτή είναι η μαγεία του ραδιοφώνου που μας ενώνει τόσο δια ζώσης όσο και εξ αποστάσεως.

Στο τέλος της εκπομπής όλοι είχαμε μείνει ευχαριστημένοι και φυσικά πολύ χαρούμενοι με το αποτέλεσμα. Σαφώς, δεν έλλειψαν και τα άπειρα σαρδάμ τα οποία μας προσέφεραν ακόμη περισσότερο γέλιο από το ήδη υπάρχον καθ’ όλη τη διάρκεια της ηχογράφησης. Πραγματικά, εάν μας ξαναδινόταν μια παρόμοια ευκαιρία πιστεύω πως όλοι μας θα θέλαμε να την ξαναζήσουμε, ανεξαρτήτως της δουλειάς που χρειάζεται η προετοιμασία της. Προσωπικά πιστεύω πως μία τέτοια εμπειρία είναι ό,τι καλύτερο για μία μαθητική τάξη, καθώς συνδυάζει πολλούς από τους πιο επίκαιρους, καθώς και διαχρονικούς τομείς, όπως την τεχνολογία, τη δημοσιογραφία, την αρθρογραφία και όλα αυτά παράλληλα με την κοινωνικοποίηση που μας προσδίδει.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την εκπομπή μας εδώ.

Πατήστε εδώ για την προβολή video από την ημέρα της ηχογράφησης!

Σπύρος Αντύπας Α3′

Το σκεπτικό της δράσης 

Οι μαθητές μετά από τα πρώτα μαθήματα της τραγωδίας «Αντιγόνη» του Σοφοκλή και αφού κάποιοι είχαν παρακολουθήσει την παράσταση της «Αντιγόνης» (σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και σκηνοθεσία του Δημήτρη Λάλου) στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Από το Μουσείο στο Θέατρο. Ανιχνεύοντας τη Θεατρική Πράξη της Αρχαίας Τραγωδίας» που πραγματοποιήθηκε από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς & Νήσων και τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Πειραιά στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, εκδήλωσαν έντονα την επιθυμία να παρουσιάσουν με το δικό τους τρόπο την ίδια τραγωδία στη σχολική κοινότητα.

Αξιοποίησαν και δραματοποίησαν το διασκευασμένο κείμενο της τραγωδίας που τους παραχώρησε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς & Νήσων. Ήθελαν περισσότερο να καταγγείλουν μέσω του έργου τη βία της οποιαδήποτε εξουσίας -πολιτικής, γονεϊκής, σεξιστικής. Θεώρησαν μάλιστα ότι η βία, η αδικία, ο αυταρχισμός δεν έχουν φύλο, γι” αυτό και επέλεξαν τους ρόλους τους ανεξαρτήτως του φύλου τους. Η «Αντιγόνη» αποδόθηκε και από αγόρι, ενώ ο «Κρέοντας» σκόπιμα μόνο από κορίτσια.

Επιλέχθηκε να βιντεοσκοπηθεί η δραματοποίηση της τραγωδίας στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου. Έμφαση δόθηκε στην απόδοση της υπόθεσης και την ερμηνεία των ρόλων, γι΄αυτό και η βιντεοσκόπηση εστίασε εσκεμμένα στα πρόσωπα των μαθητών. Αυτά μάλιστα είχαν αναλόγως μακιγιαριστεί από μαθήτριες που ασχολούνται με το μακιγιάζ προκειμένου να τονίζουν την έκφραση κάθε ρόλου.

Στο έργο ενσωματώθηκαν αποσπάσματα κομματιών κλασικής μουσικής που έπαιξε ένας μαθητής στο πιάνο του σχολείου καθώς και ένα πρωτότυπο μουσικό κομμάτι που συνέθεσε και έπαιξε άλλος μαθητής επίσης στο πιάνο.

Πατήστε εδώ για την προβολή video!

Με αφορμή, λοιπόν, την έναρξη λειτουργίας της γραμμής 3 του μετρό στον Πειραιά, μετά από αρκετά χρόνια υπομονής και ανοχής των δυσμενών συνθηκών που επικρατούσαν στον περιβάλλοντα χώρο, αποφασίσαμε ως όμιλος Δημοσιογραφίας να αφιερώσουμε ένα από τα άρθρα μας στην ανάλυση μίας αξιόπιστης, προερχόμενης από εμάς έρευνας σχετικά με την χρήση του μετρό από τους μαθητές του σχολείου μας. Έτσι δημιουργήσαμε την έρευνά μας και την μοιράσαμε διαδικτυακά στους μαθητές του σχολείου, προκειμένου να αποκομίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες απαντήσεις. Τα ερωτήματα που θέσαμε στους συμμαθητές μας αφορούσαν:

• Τη χρησιμότητα των νέων σταθμών της γραμμής 3 στον Πειραιά
• Τα εναλλακτικά Μ.Μ.Μ. που χρησιμοποιούνται εκτός του μετρό
• Τους κύριους λόγους χρήσης του μετρό
• Τη διευκόλυνση των μετακινήσεων των μαθητών μέσω των νέων σταθμών του μετρό στον Πειραιά
• Τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι κάτοικοι κατά την περίοδο κατασκευής του
• Τον βαθμό ικανοποίησης από το αισθητικό αποτέλεσμα των νέων σταθμών του Πειραιά
• Τη βελτίωση στην κυκλοφορία οχημάτων στο κέντρο και την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά

Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 89 μαθητές, το 1/3 περίπου του δυναμικού του σχολείου μας.

Μετά την επεξεργασία των απαντήσεων αυτών τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι τα παρακάτω:

H πλειονότητα των μαθητών χρησιμοποιεί τους νέους σταθμούς του Μετρό (Μανιάτικα/Πειραιάς/Δημοτικό Θέατρο) τουλάχιστον 1-3 φορές την εβδομάδα, ενώ όταν η χρήση του δεν είναι δυνατή προσανατολίζονται στην χρήση, κυρίως λεωφορείων και αυτοκινήτων.

Οι κύριοι λόγοι χρήσης του Μετρό φαίνονται να είναι κυρίως η μετακίνηση προς και από το σχολείο αλλά και οι έξοδοι για ψυχαγωγία. Η πλειονότητα των μαθητών διευκολύνεται μέσω της χρήσης των παραπάνω σταθμών λόγω της εξοικονόμησης χρόνου κατά την διάρκεια των ημερήσιων μετακινήσεων, ενώ ένα σημαντικά μικρότερο ποσοστό θεωρεί το μετρό μια καλή εναλλακτική για τις μετακινήσεις του μέσα στην ημέρα.

Ακόμη, σύμφωνα με την έρευνα κατά τη διάρκεια της κατασκευής των παραπάνω σταθμών επηρεάστηκε αρνητικά η καθημερινότητα του ¼ των μαθητών του σχολείου λόγω της σκόνης που δημιουργούνταν στον τόπο κατοικίας τους, της φασαρίας και της καθυστέρησης στις μετακινήσεις τους λόγω των έργων, ενώ οι υπόλοιποι (προφανώς κατοικούν μακριά από τους σταθμούς) δεν φαίνονται να επηρεάστηκαν σημαντικά.

Επιπρόσθετα, το 80% των μαθητών έμειναν ικανοποιημένοι από το αισθητικό αποτέλεσμα των νέων σταθμών, ενώ οι υπόλοιποι το δηλώνουν αδιάφοροι γι΄αυτό.

Τέλος, όσον αφορά την βελτίωση της κυκλοφορίας στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά λόγω της δημιουργίας των σταθμών, οι γνώμες των μαθητών διίστανται με την πλειοψηφία να θεωρεί ελάχιστη έως μηδαμινή τη βελτίωση.

Σπύρος Αντύπας Α3, Λιάκος Χάρης Γ1

1. Εμπειρίες και γνώσεις

Από την συγκεκριμένη ξενάγηση, η οποία πραγματοποιήθηκε από την εξαίρετη αρχαιολόγο Εύη Πίνη αποκομίσαμε σημαντικές πληροφορίες για την καθημερινή ζωή στην αρχαιότητα και πιο συγκεκριμένα για τον αρχαίο Πειραιά. Μάθαμε και κατανοήσαμε καλύτερα τη διαχείριση των υδάτων στην αρχαία Αθήνα μέσω μιας σειράς οπτικοακουστικών μέσων και παρουσιάσεων που απλώνονται στο εσωτερικό του κτηρίου. Βέβαια δεν έλλειψε και η αναλυτικότατη παρουσίαση της κυρίας Πίνη η οποία μας έλυσε κάθε  απορία που είχε προκύψει. Επιπροσθέτως, στον εξωτερικό χώρο της ξυλαποθήκης είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα υπολείμματα από τα ξακουστά «Μακρά Τείχη» που ξεκινούσαν από αυτό το σημείο του Πειραιά και φυσικά τους ανάλογους χάρτες που καθιστούσαν σαφή την όλη δομή αυτού του μεγαλειώδους έργου.

2. Έρευνα, επισκευή και συντήρηση των αρχαίων

Μέσα σε όλα αυτά που μάθαμε συμπεριλαμβάνεται και η επίδειξη της διαδικασίας έρευνας & συντήρησης των αρχαίων ευρημάτων που μας φάνηκε πραγματικά εντυπωσιακή. Σαφώς πρόκειται για μία αργή διαδικασία η οποία απαιτεί χρόνο, υπομονή και επιμονή και της οποίας η δυσκολία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Συν τοις άλλοις, είδαμε αναλυτικά την διαδικασία περισυλλογής και ταυτοποίησης των αρχαιολογικών ευρημάτων από τον εκάστοτε ανεσκαμμένο χώρο, την στοιχειώδη ανάλυσή τους και ένα κομμάτι από τις επισκευές των αρχαίων αντικειμένων. Τέλος, μας έγινε μία ανάλυση για το πώς γίνεται η «χαρτογράφηση» της σύγχρονης εποχής και του πολιτισμού μας, για να είναι εφικτή η έρευνα από τις επόμενες γενιές. Αναλυτικότερα αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την ταφή ορισμένων αντικειμένων π.χ.  ένα νόμισμα του ενός ευρώ, κοπής του 2023 μαζί με ένα καρτελάκι, πάνω στο οποίο αναγράφεται η ιδιότητα καθώς και ο τρόπος χρήσης του αντικειμένου. Ως αποτέλεσμα αυτής την έξυπνης τακτικής που μας εξέπληξε όλους, είναι η ανακάλυψη τωρινών αντικειμένων και η αναγνώρισή τους από τους επόμενους αρχαιολόγους που θα σκάψουν στο μέλλον την ίδια περιοχή για επιδιόρθωση κάποιου έργου ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Πατήστε εδώ για την προβολή video!

3. Συνολική εμπειρία ξενάγησης και του χώρου περιήγηση

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, πιστεύω πως μείναμε ικανοποιημένοι από την όλη εμπειρία της ξενάγησης, με την κυρία Πίνη να συμβάλλει σημαντικά σε αυτό, δημιουργώντας ένα εύφορο και ευχάριστο κλίμα σε συνδυασμό με την ευκολία κατανόησης των λεγομένων της. Ακόμη, μείναμε ευχαριστημένοι και από τον χώρο που την πλαισίωνε, καθώς κατά την άποψή μου είναι ο ιδανικός για μία τέτοια παρουσίαση. Το περιβάλλον δημιουργεί την αίσθηση δέους και προσφέρει μέσω ποικίλων ηλεκτρονικών μέσων, καθαρή εικόνα και υλικό από το σύνολο των αρχαίων ανασκαφών στον Πειραιά που μέχρι πρότινος δεν ήταν διαθέσιμο προς το ευρύ κοινό. Αν έπρεπε να αλλάξει κάτι, αυτό για μένα θα ήταν η δημιουργία ακόμη πιο έντονων φωτισμών γύρω από τα εκθέματα και η ελαφρά πιο αυξημένη αλληλεπίδραση στο κομμάτι της σταθερής παρουσίασης με τα αντίστοιχα οπτικοακουστικά αρχεία (power point) που μας έγινε στο πρώτο μέρος της ξενάγησης, χωρίς ωστόσο να αποτελεί κάποιο σοβαρό μειονέκτημα αλλά σε κάθε περίπτωση θα προσέφερε μία άλλη νότα στην ξενάγηση συνολικά.

Εν κατακλείδι, η όλη εμπειρία μας, οι καινούργιες γνώσεις που αποκτήσαμε, αλλά και όλη η δράση των αρχαιολόγων προκειμένου να ερευνήσουν, να διαφυλάξουν και να εκθέσουν ή να αρχειοθετήσουν  αυτόν το πολιτιστικό θησαυρό που βρίσκεται καθημερινά στα δέκα εκατοστά κάτω από τα πόδια μας θα μας μείνουν σίγουρα αξέχαστα. Από αυτήν την υπέροχη θα έλεγε κανείς ξενάγηση, πέραν λίγων εξαιρέσεων, θα μας μείνει σίγουρα στο μυαλό το μεγαλείο των ευρημάτων μικρών και μεγάλων που κρύβονταν, κρύβονται και για όσο διατηρείται η ιστορική συνέχεια, θα κρύβονται κάτω από τα πόδια μας καθημερινά. Αξιοσημείωτος, χωρίς καμιά αμφιβολία σε αυτό, είναι ο κόπος των επιστημόνων αρχαιολόγων και διαφόρων άλλων τεχνητών και τεχνικών προκειμένου να γνωρίσουμε εμείς καλύτερα και βιωματικά το παρελθόν πέρα από την απλή ανάγνωση ενός βιβλίου. Και αυτό είναι που εκτιμάμε ιδιαίτερα! Τους ευχαριστούμε όλους για το έργο τους!

 Σπύρος Αντύπας Α3′