Στήλη: Με τα φτερά της φαντασίας
Χαϊκού, Μαρία-Γεωργία Καλογεροπούλου
Ρυάκι κυλά ανθισμένα λουλούδια υποκλίνονται. ————————— Γλυκιά η ζωή σαν πετραδάκι κυλά κατηφόρα γεια! ————————— Σφυρίζει το κρύο χιονάνθρωπος γελαστός
«Μέσα σου το φως», Ρωμνόζογλου Στελίνα
Το φως μην ψάχνεις στον ήλιο μόνο Ούτε στα αστέρια τα ψηλά Μέσα σου υπάρχει ένα φως κρυμμένο Που περιμένει
ΛΙΜΕΡΙΚ, Μαρία Παπαγεωργίου
Ο Χρήστος απ’ τη Λάρισα αγνάντευε τη θάλασσα. Και με τόση αλμύρα, να παίξει έπιασε τη λύρα ο λυράρης Χρήστος
Λίμερικ, Πιλαλίδου Μαρία
Ζούσε ένας φτωχός βοσκός στη Γρενάδα, που το μοναδικό του αρνί στο πέλαγος έβγαζε βαρκάδα, ώσπου μια μέρα το ξύλο
«Χαμηλές προσδοκίες», Αγραφιώτη Ιωάννα
Στο παγκάκι της πλατείας, λίγο πριν αρχίσει να πέφτει το φως, καθόταν ο Νικόλας. Έδειχνε να παρατηρεί τους ανθρώπους. Στην
«Ένα βράδυ στο μουσείο», Μίγγος Αλέξανδρος
Όταν έσβησαν τα φώτα, το μουσείο βυθίστηκε σε σιωπή βαριά. Το φεγγάρι έριχνε ασημένιες λωρίδες πάνω στα εκθέματα. Ο χάλκινος
«Άλλη μια χρονιά», Κλεισιάρης Δημήτρης
Ένα, δύο τρέχω στο σχολείο, τρία, τέσσερα ανοίγω το βιβλίο, πέντε, έξι μιλάω με τον φίλο, επτά, οκτώ στο σπίτι
«Μονόλογος βιβλίου που έμεινε στο ράφι», Τριαντάφυλλος Τοψής
Στο πάνω ράφι μιας σκοτεινής γωνιάς του δωματίου καθόταν ένα γέρικο βιβλίο. Οι σελίδες του παλιές, το χαρτί του είχε
«Δεν έχω σήμα», Μιχαέλα Μεχτερίδου
Ο ουρανός είχε σκοτεινιάσει, τα φώτα της πλατείας φώτιζαν τον χώρο, ενώ, όπως συνήθως, η παρέα των παιδιών καθόταν σε
«Αν υπήρχε ειρήνη», Ελισάβετ Σπινθηροπούλου
Αν υπήρχε ειρήνη κανένα παιδί δε θα χρειαζόταν να μάθει τον φόβο πριν από το όνομά του. Κανένα βράδυ δε
