Η ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΤΟ 5ο ΓΕΛ

Και ήρθε εκείνη η μέρα…

Η αντιδικτατορική εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου, και στη συνέχεια , πλήθους απλών πολιτών, στις 14-17 Νοεμβρίου 1973, αποτελεί  σημαντική σελίδα  της σύγχρονης ιστορίας μας.

Το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, αποτίοντας φόρο τιμής σε όλους και όλες που ηρωϊκά θυσιάστηκαν για την έλευση της ελευθερίας και την αποκατάσταση της δημοκρατίας,  γιορτάζει κάθε χρόνο,  με ιδιαίτερη συγκίνηση,  την επέτειο των γεγονότων του Πολυτεχνείου.
Η δημοσιογραφική μας ομάδα παρουσιάζει τη γιορτή από την επέτειο του Πολυτεχνείου στο Σχολείο μας μέσα από άρθρο, συνεντεύξεις συμμετεχόντων-πρωταγωνιστών της γιορτής και οπτικοακουστικό υλικό.

Το άρθρο και τις συνεντεύξεις επιμελήθηκαν η Σφακιανάκη Άννα Μαρία και η Αγγελιδάκη Μαρίζα ενώ το φωτογραφικό υλικό η Σκαλιδάκη Κωνσταντίνα.  Το βίντεο από τη γιορτή είναι της κ. Νύκταρη Χριστίνας.

 

πολ44

Όταν η τέχνη ΄΄συνομίλησε΄΄ με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στη θεατρική σκηνή του  5ου ΓΕΛ

Στις 17 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου, κύριο μέρος της       οποίας ήταν το θεατρικό δρώμενο «Εμένα με νοιάζει» που υποστηρίχτηκε από παρουσίαση PowerPoint και     συνοδεύτηκε από τη χορωδία του Σχολείου μας.

Αρχικά, αφού χτύπησε το κουδούνι και κάναμε προσευχή, περάσαμε στις τάξεις και πήραμε παρουσίες. Μέχρι να προετοιμαστεί η Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, παραμείναμε στην αυλή και, λίγη ώρα αργότερα, περάσαμε μέσα. Την έναρξη της γιορτής ανέλαβαν η  διευθύντρια του Σχολείου μας, κ. Δρακωνάκη, η οποία ανέγνωσε το μήνυμα του Υπουργού Παιδείας για την ημέρα, και η εμψυχώτρια της θεατρικής ομάδας, κ. Σαμωνάκη.

Το περιεχόμενο του θεατρικού δρώμενου ήταν το εξής: Κάποιες φιλόλογοι, ανέθεσαν σε δύο μαθητές τη διοργάνωση της γιορτής της 17ης Νοέμβρη. Αποφασίζουν, επομένως, να παρουσιάσουν στους/στις συμμαθητές/τριες τους ένα σύντομο δρώμενο, το «Εμένα με νοιάζει», μία παρουσίαση PowerPoint και δύο τραγούδια. Ο στόχος είναι ένας: να παρουσιάσουν τα γεγονότα και να τα συνδέσουν με το «σήμερα», χωρίς όμως να βαρεθεί το κοινό τους!πολ33

Το αφιέρωμα ολοκληρώθηκε με την αναφώνηση της συγκλονιστικής φράσης «Εμπρός για τα επόμενα Πολυτεχνεία της ζωής μας!», δυο λόγια από την κ. Δρακωνάκη και τον εθνικό μας ύμνο.

Η γιορτή του Πολυτεχνείου ήταν τελικά πολύ ωφέλιμη τόσο για τους θεατές όσο και για τους/τις συμμετέχοντες/ουσες σε αυτήν. Μέσω της γιορτής αυτής, οι μαθητές και οι  μαθήτριες μάθαμε περισσότερα για τα γεγονότα, τα οποία συνέβησαν εκείνη την εποχή, καθώς τα προσλάβαμε μέσω μιας διαφορετικής και πιο ενδιαφέρουσας οπτικής, από ό,τι συνήθως. Η δραματοποίηση, με χρήση της γλώσσας των νέων και αρκετή δόση χιούμορ, συνέβαλε σε αυτό. Επίσης, ευαισθητοποιήθηκαμε πάνω στο θέμα, συνειδητοποιώντας ότι ο φασισμός εξακολουθεί να υπάρχει, ίσως με άλλες μορφές. Μάλιστα, οι συμμετέχοντες/ουσες, ηθοποιοί, αφηγητές/ήτριες, τραγουδιστές/ίστριες, μουσικοί, επωφελήθηκαμε διπλά καθώς, εκφραστήκαμε, ανακαλύψαμε πράγματα για τους εαυτούς μας, τα οποία ίσως δεν γνωρίζαμε, ενώ μέσω της έκθεσής μας σε κοινό, κάποιοι/ες μάλιστα για πρώτη φορά, αποκτήσαμε αυτοπεποίθηση και χαρήκαμε το χειροκρότημα.

Έτσι, κατά γενική ομολογία, η γιορτή αυτή ήταν συγκινητική όσο και αφυπνιστική,  ευχάριστη και επωφελής για όλη τη σχολική μας κοινότητα.

 

Αγγελιδάκη Μαρίζα & Σφακιανάκη Άννα Μαρία

Συμμετέχοντας στη γιορτή του Πολυτεχνείου … σκέψεις και συναισθήματα

 Συνεντεύξεις δύο συμμετεχόντων στη γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου, του Κωνσταντίνου Λουράκη και του Λεωνίδα Τσομπανάκη, μαθητών της Α΄ τάξης.

 

πολ33

Α.Μ.Σ.: Θέλετε να μας συστηθείτε; Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς

Κ.Λ.: Γεια! Είμαι ο Κωνσταντίνος Λουράκης και φοιτώ στην  Α΄ τάξη. Η συμμετοχή στη θεατρική ομάδα ήταν ένα όνειρο για μένα, σε όλα τα μέχρι στιγμής σχολικά μου χρόνια. Είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα από την καθημερινότητα, οπότε είμαι και πολύ χαρούμενος που συμμετέχω πιο «ενεργά» στη γιορτή του Πολυτεχνείου

Λ. Τ.: Είμαι ο Λεωνίδας Τσομπανάκης, είμαι 15 ετών και έλαβα μέρος στο θεατρικό μας δρώμενο «Εμένα με νοιάζει». Γνώρισα πολύ καλούς ηθοποιούς εκεί, που θαυμάζω πολύ, και είμαι πολύ ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα

Α.Μ.Σ.: Τι σας έκανε να θέλετε να συμμετέχετε στη γιορτή του Πολυτεχνείου;

Κ.Λ.: Μ’ αρέσει να συμμετέχω σε τέτοιες δράσεις, γιατί γενικά προσπαθώ να είμαι ενεργός πολίτης. Θέλω να δω τη γιορτή της  17 Νοέμβρη από μια άλλη οπτική και να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου επ’ αυτού

Λ. Τ.: Μ’ αρέσει το θέατρο κι αυτό με παρακίνησε. Είναι μια απόδραση για μένα, μια «χρωματική πινελιά» στην καθημερινότητα. Σίγουρα όμως βοήθησε και το περιεχόμενο του ίδιου του δρώμενου, η συναισθηματική φόρτιση που «κουβαλάει»

Α.Μ.Σ.: Είναι η τραγικότητα όλων αυτών των συμβάντων πιο εύληπτη μέσα από την τέχνη;

Κ.Λ.:  Ναι, για μένα είναι. Μέσω της μουσικής ή του θεάτρου, ο/η μαθητής/τρια ή ακόμα κι ο/η εκπαιδευτικός, εκλαμβάνει ευκολότερα το μήνυμα που επιθυμούμε να περάσουμε. Δεν αναφέρεις τα γεγονότα, «τα χρωματίζεις με νότες», τους δίνεις νόημα και μορφή, δίνεις την ευκαιρία στον θεατή σου να νιώσει, να γίνει μέρος όλων αυτών των γεγονότων

Λ. Τ.: Η τέχνη κάνει τα πάντα καλύτερα. Όλα τα γεγονότα αποκτούν μια μαγευτική χροιά, ειδικά πάνω στο «σανίδι».  Είναι πιο εύληπτα, επομένως, τόσο για τους θεατές, όσο και για την ίδια την ομάδα

Α.Μ.Σ.: Ποια συναισθήματα σας προκάλεσε αυτό το θεατρικό δρώμενο; Πιστεύετε ότι τα συναισθήματά σας θα ταυτιστούν με αυτά των θεατών;

Κ.Λ.: Μ’ αρέσει αυτό το έργο γιατί αντιπροσωπεύει τη νέα γενιά. Είναι αντιδραστική, «βράζει το αίμα της», που λέμε, αρνείται το κατεστημένο και αγωνίζεται. Αυτό μ’ αρέσει και στον «Πέτρο»,(σ.ς ο ήρωας που υποδύθηκα) ότι δεν «σκύβει» το κεφάλι του. Κι είναι πάντα επίκαιροι τέτοιοι διάλογοι, διαχρονικοί. Γι’ αυτό και είμαι σίγουρος ότι και το κοινό μας θα το απέλαυσε εξίσου

Λ.Τ.: Είχα άγχος, έτρεμα όταν πρωτοβγήκα στη σκηνή. Όσο όμως περνούσε η ώρα κι έβλεπα ότι αυτό που παρουσιάζουμε αρέσει, εξοικειώθηκα και ένιωσα ξανά την «ανατριχίλα» που είχα νιώσει όταν διάβαζα το σενάριο. Ελπίζω αυτήν την ανατριχίλα να την ένιωσαν και οι θεατές μας, να τους συνεπήρε όσο κι εμάς

Α.Μ.Σ.: Νιώθεις ότι υποστηρίχτηκε η προσπάθεια της ομάδας;

Κ.Λ.: Το Σχολείο και ιδιαίτερα οι υπεύθυνες καθηγήτριες, η κ. Μοσχούρη, η κ Δασκαλογιαννάκη και η κ. Σαμωνάκη, έχουν υποστηρίξει απόλυτα αυτήν την προσπάθεια. Έχουμε εργασθεί πολλές ώρες προκειμένου να παρουσιάσουμε κάτι «αξιοπρεπές», κάτι που είναι πολύ σημαντικό και για την ίδια την ομάδα, αλλά και για την ιστορία μας. Πρέπει, άλλωστε, να δοθεί η απαραίτητη προσοχή, αφού αν δεν γνωρίζεις τα ιστορικά γεγονότα είσαι καταδικασμένος να τα ξαναζήσεις

Λ.Τ.: Είχαμε πολύ ήσυχο κοινό, που μας σεβάστηκε απόλυτα, ειδικά αν σκεφτούμε ότι όλο αυτό έλαβε χώρα στο πλαίσιο μαθητικού προγράμματος. Ένιωθα ότι άρεσε αυτό που κάναμε κι ότι χειροκροτούσαν με την καρδιά τους. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μας. Σίγουρα όμως δεν μπορούμε να μην ευχαριστήσουμε τις υπεύθυνες καθηγήτριες που μας οδήγησαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα

Α.Μ.Σ.: Σας ευχαριστούμεπολ66

 

Αγγελιδάκη Μαρίζα

Σφακιανάκη Άννα Μαρία

Σύνδεσμος vιideo από την εν λόγω παράσταση:  17 Νοεμβρίου 2023 πενήντα χρόνια μετά.