Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου: Ζήστε το τώρα, το αύριο δεν είναι εγγυημένο για κανέναν!
Την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου, στα πλαίσια του Προγράμματος «Η Ποίηση συναντά τη Μουσική» επισκέφτηκε το σχολείο μας η ποιήτρια Ευτυχία – Αλεξάνδρα Λουκίδου, η οποία μας μίλησε γενικά για ποίηση αλλά και για την τελευταία της ποιητική συλλογή «Το Επιδόρπιο», έναν τίτλο που μας ξάφνιασε, όταν τον πρωτακούσαμε.
Εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία αυτή, για να της υποβάλουμε κάποιες ερωτήσεις:
Από πότε αρχίσατε να γράφετε ποιήματα;
Η διάθεση υπήρχε απ’ όταν ήμουν μικρή. Η πρώτη μου ποιητική συλλογή εκδόθηκε, όταν ήμουν 21 χρονών. Θράσος θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει!
Πώς γράφετε ένα ποίημα;
Όταν βιώνω κάτι έντονο, δεν γράφω εν θερμώ, για να μην είναι το ποίημα απλώς ένα ξεχείλισμα του μέσα. Προτιμώ να υπάρχει απόσταση, ώστε να «βγει» τέχνη που να αφορά και τους άλλους.
Την ώρα που το γράφω νιώθω πολύ ωραία. Πριν το γράψω όμως, νιώθω αγωνία!
Από πού εμπνέεστε, για να γράψετε;
Από προσωπικά βιώματα, από την καθημερινότητα, από άλλους ποιητές, από άλλες μορφές τέχνης, όπως έναν πίνακα ή μια ταινία, ακόμα κι από μια φράση.
Γιατί η τελευταία σας ποιητική συλλογή έχει τον τίτλο «Επιδόρπιο«;
Θα σας διαβάσω το ομώνυμο ποίημα, για να μπείτε στο κλίμα του:
Προτείνω, αγαπητοί μου, για αλλαγή / να ξεκινήσει η βραδιά με το επιδόρπιο./ Ποτέ δεν ξέρεις, άλλωστε, τι γίνεται / έτσι επικίνδυνα άρρωστοι που είμαστε.// Κι αν σταθήκαμε ως τώρα τυχεροί / και πλαγιάζαμε καμιά φορά / δίχως συγχώρεση / ήταν γιατί πιστεύαμε / πως οι αιφνίδιοι αποχωρισμοί / δε θα μας αφορούσαν.// Ένα στασίδι ελεύθερο / πάντα κρατούσαμε γι’ αυτούς / όμως / πόσα εγκλήματα θαρρείς / πως είναι προμελετημένα; // Ελπίζαμε – οι αφελείς – / σε μιαν αναίτια μεγαλοψυχία./ Νιώθαμε κιόλας μιαν ευγνωμοσύνη / που δε γνωρίζαμε ποτέ / σε ποιον συγκεκριμένα τη χρωστούσαμε./ Μα η απειλή ήταν εδώ./ Κι είναι και τώρα./ Προπόσεις και σφυρίγματα / ουδόλως τελικά την αποτρέπουν.// Για όλα αυτά, λοιπόν, αγαπητοί /
και για μια πρόληψη / ας φάμε απόψε πρώτα / το επιδόρπιο.
Τι προτείνω λοιπόν; Να ζούμε τη στιγμή, το τώρα. Ό,τι έχουμε να κάνουμε, να το κάνουμε τώρα. Δεν έχουμε άπλετο χρόνο και δεν έχουμε τίποτα σίγουρο για το αύριο. Η επόμενη μέρα δεν είναι εγγυημένη για κανέναν! Ας γίνουμε δοτικοί, γενναιόδωροι, χαρούμενοι.
Ποια γνώμη έχετε για τις αναλύσεις των ποιημάτων;
Ας μην αναλύσουμε την ποίηση. Ας αφήνεται στον αναγνώστη η δυνατότητα να αναπτύξει τη δική του οπτική. Το κατευθυνόμενο είναι παραπλανητικό.
Να διαβάζει κανείς 7-8 ποιήματα ενός ποιητή χωρίς ανάλυση, για να μπει στο κλίμα, στην ατμόσφαιρα του ποιητή. Να μπορεί διαβάζοντας ένα ποίημα να πει για παράδειγμα «αυτό είναι Καβάφης, αυτό είναι Εγγονόπουλος».
Ποιο είναι το μυστικό του ποιητή; Τι χρειάζεται για να γίνει κανείς ποιητής και τι θα συμβουλεύατε τα νεαρά παιδιά που θα ήθελαν να γράψουν ποίηση;
Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται να υπάρχει ταλέντο, για να το καλλιεργήσεις. Έπειτα …διάβασμα! Να διαβάζει κανείς ποίηση. Και βέβαια, πρέπει να έρθει η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς χωρίς να γράψεις ποίηση. Δεν μπορείς χωρίς αυτό! Όταν νιώθεις έτσι, τότε γράφεις ποίηση. Αλλιώς είναι μόνο μια κατασκευή.
Θα έλεγα σε όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ποίηση να είναι ο εαυτός του. Η ποίηση δεν είναι ούτε μόδα ούτε μίμηση. Θα πρότεινα να διαβάσει το «Γράμματα σε ένα νέο ποιητή » του Ράινερ Μαρία Ρίλκε. Ας ξεκινήσει με αυτό.
Ευχαριστούμε την κ Λουκίδου για την παρουσία της στο σχολείο μας. Ήταν πολύτιμη εμπειρία για μας και μας άρεσε που είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε μια ποιήτρια να διαβάζει τα δικά της ποιήματα. Θα κρατήσουμε σίγουρα το μήνυμα που μας έδωσε με το «Επιδόρπιο»: να ζούμε το τώρα.
Βιογραφικό
Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο, κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ.
Παράλληλα με την ποίηση ασχολείται με το λογοτεχνικό δοκίμιο, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές: Λυπημένες μαργαρίτες (εκδ. Εγνατία, 1986), Το τρίπτυχο του φέγγους (1993), Εν τη ρύμη του νόστου (εκδ. Αρμός, 1999), Νʼ ανθίζουμε ως το τίποτα (εκδ. Καστανιώτη, 2004), Όροφος μείον ένα (εκδ. Καστανιώτη, 2008, β΄έκδ. 2009), Το Επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012)
Έχει επίσης εκδώσει το δοκίμιο: Συρραπτική του Προσώπου – Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (εκδ. Νέος Αστρολάβος / Ευθύνη, 2012).
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, αλβανικά, βουλγαρικά, και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και Γενική Γραμματέας της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Αστόγλου Αργυρώ, μαθήτρια της Α΄ Τάξης
Αστόγλου Μαρία, μαθήτρια της Β΄ Τάξης
Πατήστε εδώ για να δείτε το 1ο video από την επίσκεψη της κυρίας Λουκίδου στο Γυμνάσιο μας.
Πατήστε εδώ για να δείτε το 2ο video από την επίσκεψη της κυρίας Λουκίδου στο Γυμνάσιο μας.
