Με αφορμή ένα ταξίδι που έκανα στη Σαντορίνη τον Οκτώβριο του 2025, μου
προξένησε το ενδιαφέρον ο μεγάλος σεισμός που είχε γίνει εκεί στις 9 Ιουλίου του
1956. Μία ημέρα πριν, στις 8 Ιουλίου 1956, είχε γίνει ένας σεισμός 4,9 βαθμών
Ρίχτερ στα ανοικτά της Αμοργού, ο οποίος ακολουθήθηκε από έναν μεγαλύτερο τα
ξημερώματα της επόμενης μέρας. Ήταν ένας σεισμός μεγέθους 7,5 βαθμών της
κλίμακας Ρίχτερ. Ήταν τόσο ισχυρός που οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι ισοδυναμούσε με
έκρηξη 10.000 ατομικών βομβών.
Οι συνέπειες του σεισμού αυτού ήταν δραματικές. Εκείνη την ημέρα έχασαν
τη ζωή τους 53 άνθρωποι, οι οποίοι θάφτηκαν κάτω από τα ερείπια των σπιτιών τους.
Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι σπίτια κατέρρευσαν ολοκληρωτικά και όλα τα
δημόσια κτίρια καταστράφηκαν. Φυσικά, ο σεισμός δεν έπληξε μόνο τη Σαντορίνη
αλλά επηρέασε και άλλα νησιά των Κυκλάδων, όπως την Αμοργό, την Ανάφη, την Ίο
και άλλα γειτονικά νησιά. Αναλυτικότερα, σε όλες τις περιοχές πάνω από 500 σπίτια
καταστράφηκαν, πολλές οικίες κρίθηκαν ακατάλληλες να κατοικηθούν και ο αριθμός
των τραυματισμένων ανθρώπων ξεπερνούσε τους 100.
Ο σεισμός αυτός, όμως, προκάλεσε και ένα τσουνάμι το οποίο υπερέβαινε τα
10 μέτρα (κατά τους μελετητές είχε ύψος 15 μέτρα). Έφτασε μέχρι την Κάλυμνο,
όπου αφαίρεσε τη ζωή από μία γυναίκα, ενώ στην Καλαμάτα δημιούργησε υλικές
ζημιές στη θαλάσσια περιοχή.
Η Ελλάδα τη δεκαετία του 1950 είχε πληγεί και από άλλους σεισμούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο σεισμός που έγινε το 1953 στα Ιόνια νησιά
και έπληξε τη Ζάκυνθο, την Ιθάκη και την Κεφαλονιά. Για αυτό το λόγο, για την
αντιμετώπιση των συνεπειών του μεγάλου σεισμού της Σαντορίνης το 1956 δεν
έφταναν μόνο οι δυνάμεις της Ελλάδας, αλλά ζητήθηκε βοήθεια από χώρες του
εξωτερικού.
Αυτός ο σεισμός δεν έχει ξεχαστεί από τους Σαντορινιούς. Αυτό το
καταλαβαίνει κάθε σύγχρονος επισκέπτης του νησιού ακούγοντας τις αναφορές των
ειδικών και των επαγγελματιών αλλά και τις ιστορίες των απλών κατοίκων.
Έλλη Χιώτη, Α4.
