Στήλη: Γενικά

Οι Λαζαρίνες : Ήθη και έθιμα της Αλεξάνδρειας

γράφει η μαθήτρια της Γ΄Γυμνασίου, Ματοπούλου Γεωργία

   Ένα από τα έθιμα της άνοιξης που γίνονταν στο Ρουμλούκι και αναβιώνεται μέχρι σήμερα είναι οι Λαζαρίνες. Το έθιμο αυτό εκτός από το ότι ανάγγελλε την Ανάσταση του Λαζάρου, ανάγγελλε και το ξύπνημα, την ανάσταση της φύσης και τον ερχομό της άνοιξης.

   Οι Λαζαρίνες ήταν ολιγομελείς ομάδες νεαρών κοριτσιών, που πήγαιναν σε όλα τα σπίτια του χωριού τους, τραγουδώντας τραγούδι που αναφέρονταν στον Λάζαρο. Από αυτό, άλλωστε πήρε το όνομα του το συγκεκριμένο έθιμο αλλά και όσες κοπέλες συμμετείχαν σε αυτό. Εκτός από το τραγούδι του Λαζάρου, πολλές φορές οι κοπέλες τραγουδούσαν και τραγούδια που εγκωμίαζαν κάποια από τα  μέλη της οικογένειας κάθε σπιτιού που επισκέπτονταν.
Το έθιμο των Λαζαρίνων διαρκούσε από το απόγευμα της Παρασκευής, παραμονή του Σαββάτου του Λαζάρου μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων. Στο έθιμο αυτό συμμετείχαν νεαρές, ελεύθερες κοπέλες , που είχαν εισέλθει σε ηλικία γάμου. Το μπουλούκι, όπως ονομάζονταν η ομάδα των Λαζαρίνων, αποτελούνταν συνήθως από 4 κοπέλες και ένα κοριτσάκι έως 12 ετών, την «καλάθαρο», που ακολουθούσε την ομάδα και συγκέντρωνε με ένα καλάθι τις προσφορές (αυγά και χρήματα), που τους έδιναν σε κάθε σπίτι που επισκέπτονταν. Τα κορίτσια φορούσαν τον άσπρο σαγιά, τσεμπέρι στο κεφάλι στολισμένο με λουλούδια και μαντίλες πολύχρωμες, που κρεμούσαν στα ζωνάρια τους. Μία μαντίλα κρατούσαν στα χέρια τους.

   Οι Λαζαρίνες στο δρόμο βάδιζαν ανά ζεύγη και από πίσω τους ακολουθούσε η καλαθάρος. Μετά το πέρας της λειτουργίας της Κυριακής των Βαΐων στο προαύλιο χώρο της εκκλησίας οι Λαζαρίνες χόρευαν, ανά ομάδες (μπουλούκια) 4 χορούς.Με τη δύση του ήλιου κάθε μπουλούκι Λαζαρίνων μαζεύονταν στο σπίτι της μεγαλύτερης από αυτές, όπου μοίραζαν μεταξύ τους τα όσα είχαν συγκεντρώσει. Ακόμα, έδιναν κάτι από αυτά και στην καλαθάρο για τον κόπο της.

Η γυναίκα να νιώθει τύψεις για την εργασία της;

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Μαλάμογλου Άρτεμη και Μυταρά Σταυρούλα

Στη σημερινή εποχή, όλο και περισσότερες γυναίκες αναγκάζονται να βγουν στην αγορά εργασίας για πολλούς και διάφορους λόγους. Όπως κάθε κοινωνικό φαινόμενο, η γυναικεία εργασία έχει πολλές θετικές αλλά και αρνητικές επιπτώσεις.

ergazomeni-mitera_680_297114_301933Πρώτα πρώτα, πρέπει να αναφέρουμε ότι, όταν μια γυναίκα εργάζεται και το απολαμβάνει, νιώθει πιο ολοκληρωμένη ψυχικά, διότι είναι κάτι που τη χαροποιεί και δεν το κάνει από ανάγκη. Επίσης, αναμφίβολα νιώθει και γίνεται πιο δυναμική. Ακόμα, βελτιώνεται η επικοινωνία με τα παιδιά της στο σπίτι. Επιπλέον, μπορεί να συμβάλλει στα έξοδα του σπιτιού, ώστε να καλύπτονται πιο εύκολα οι καθημερινές ανάγκες. Εκτός αυτών, η γυναικεία εργασία συμβάλλει στην οικονομική άνεση της οικογένειας, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μπορούν να συμμετέχουν σε διάφορες διασκεδαστικές δραστηριότητες, αθλητικές, καλλιτεχνικές κ.ά. Τέλος, σημαντικό είναι ότι οι δουλείες του σπιτιού μοιράζονται σε όλη την οικογένεια, επομένως όλα τα μέλη της προσφέρουν σε αυτό το σπίτι, χωρίς να τα περιμένουν όλα έτοιμα από τη νοικοκυρά του σπιτιού.

Από την άλλη πλευρά, η εργασία της μητέρα την εξαντλεί, επειδή συνήθως δουλεύει πολλές ώρες. Αυτό συχνά προκαλεί ποικίλα οικογενειακά προβλήματα. Συγκεκριμένα, η εργαζόμενη μητέρα  δεν διαθέτει τα ψυχικά αποθέματα να ασχοληθεί με τα παιδιά της, με συνέπεια να απομακρύνεται ακόμα πιο πολύ από αυτά. Περιττό να αναφερθεί ότι τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς τους, νιώθοντας ανάγκη για ασφάλεια και φροντίδα. Επιπρόσθετα, οι γονείς είναι που στηρίζουν και βοηθούν τα παιδιά τους δίνοντας πολλές και κατάλληλες συμβουλές. Επομένως, εάν οι γονείς δεν αφιερώνουν τον απαραίτητο χρόνο, ώστε να χτίζουν μια δυνατή κι αρμονική σχέση με τους εφήβους, οι τελευταίοι νιώθουν μόνοι, παραμελημένοι και πιθανό να εκδηλώνουν προβληματική συμπεριφορά.

Συνοψίζοντας, είναι πολύ σημαντικό μια γυναίκα να εργάζεται, για να νιώθει δυνατή και αξιοπρεπής. Παράλληλα, όμως, αξίζει να είναι κοντά στα παιδιά της συμβάλλοντας  στην επικράτηση ηρεμίας και ισορροπίας στην οικογένεια.

Multitasking housewife

Η ιστορία του Καραγκιόζη

                                                                 γράφει ο μαθητής  της Β ΄Γυμνασίου Μυσιρόπουλος Θεόδωρος

karagiozis2Ο Καραγκιόζης υπήρξε ένα αληθινό πρόσωπο που ζούσε στην Προύσα της Μικράς Ασίας .Ήταν ένας άνθρωπος γελαστός και καλόκαρδος που διασκέδαζε τον κόσμο με τα αστεία του και τα πειράγματα του .Ήταν αγαπητός από όλους  και το όνομα του σήμαινε << Μαυρομάτης>>, αφού στα τούρκικα <<καρά>> σημαίνει μαύρος και <<γκιοζ>> είναι το μάτι.

 Ο Καραγκιόζης  δούλευε ως χτίστης για τον Χατζηαβάτη ,μεγάλο εργολάβο της εποχής ,που είχε αναλάβει να χτίσει το σαράι του Πασά. Ο Χατζηαβάτης με τους εργάτες του είχαν ξεκινήσει το χτίσιμο ,αλλά οι μήνες περνούσαν και η δουλειά δεν προχωρούσε,γιατί ο Καραγκιόζης διασκέδαζε τους  εργάτες και έτσι αυτοί δε δούλευαν.Όταν ο Πασάς το κατάλαβε, εκνευρίστηκε πολύ και έδωσε διαταγή να αποκεφαλίσουν τον Καραγκιόζη , πράγμα που έγινε αμέσως.Από εκείνη τη μέρα και μετά όμως κανείς δε χαιρετούσε πλέον τον Πασά .Σε κάθε συνάντηση μαζί του οι άνθρωποι  ,απογοητευμένοι και φοβισμένοι από τη σκληρή συμπεριφορά του ,έσκυβαν το κεφάλι  και άλλαζαν δρόμο.Κανείς δεν του μιλούσε.

Τότε ο Πασάς αρρώστησε  βαριά από τη στεναχώρια του ούτε έτρωγε, ούτε έπινε ,ούτε μιλούσε.Του έφεραν τους πιο καλούς γιατρούς ,αλλά δεν κατάφεραν να τον γιατρέψουν.

Μια μέρα τον επισκέφθηκε  ο Χατζηαβάτης και ο Πασάς του εξομολογήθηκε πόσο του είχε λείψει ο Καραγκιόζης  .Ο Χατζηαβάτης δημιούργησε τις φιγούρες των ηρώων με σκοπό να παρηγορήσει τον σουλτάνο. Έκανε μια κατασκευή από ξύλα πάνω στην οποία  τέντωνε και στερέωνε ένα άσπρο πανί.Πίσω από το πανί κουνούσε κάποιες φιγούρες του Καραγκιόζη και άλλων συμπολιτών τους.Οι διάλογοι ήταν ξεκαρδιστικοί και οι πρώτοι βασιζόταν σε αληθινά γεγονότα .

Ο  Πασάς γιατρεύτηκε και ο  Χατζηαβάτης έγινε ο πρώτος Καραγκιοζοπαίχτης.Άρχισε να γυρίζει όλη τη Μικρά Ασία και να διασκεδάζει μικρούς και μεγάλους με τις ιστορίες του Καραγκιόζη.Το Θεάτρου Σκιών είχε γεννηθεί.

(Την ιστορία μου την διηγήθηκε ο πατέρας μου ,Νεκτάριος Μυσιρόπουλος, που ήταν μαθητής του Ευγένιου Σπαθάρη .)

Ο ρατσισμός στα σχολεία

γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου, Γιαννόπουλος Θάνος και Ρεσηνιώτης Ηλίας 

  Ο ρατσισμός είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που το συναντάμε όχι μόνο στους ενήλικες αλλά και στους εφήβους. Στο χώρο του σχολείου εκδηλώνεται με την μορφή διακρίσεων που αφορούν στην εξωτερική εμφάνιση, στην καταγωγή και στη  σχολική επίδοση.

    Σε όλα τα σχολεία του πλανήτη φοιτούν παιδιά με διαφορετική προσωπικότητα, που προσδιορίζεται από την ποικιλία γλωσσών, ηθών, εθίμων, φυλετικών γνωρισμάτων, σωματικών ιδιαιτεροτήτων, καθώς και από την αναπηρία, είτε σωματική είτε και νοητική. Αυτή ακριβώς η ποικιλομορφία αποτελεί σημαντική προϋπόθεση, ώστε να προοδεύει η κοινωνία και να λαμβάνει νόημα η ζωή και η ύπαρξή μας.

??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

   Όλοι μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, έχουμε υπάρξει πότε μάρτυρες, πότε θύματα κι άλλοτε και θύτες σε περιστατικά είτε κοινωνικού είτε φυλετικού ρατσισμού, που εκδηλώνονται στο προαύλιο των σχολείων με διάφορους τρόπους, όπως η σωματική βία, η λεκτική βία, εκφρασμένη με απειλές, βρισιές και χλευασμό, καθώς και με την ψυχική βία, δηλαδή μέσω συναισθηματικών εκβιασμών. Στα σχολεία, ο ρατσισμός εμφανίζεται κυρίως με τις δύο τελευταίες μορφές, που αφορά κυρίως στην επίδοση των μαθητών στις σχολικές τους υποχρεώσεις.

   Η χειρότερη πρόσφατη μορφή ρατσισμού στα σχολεία ήταν η προσπάθεια ορισμένων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων να εμποδίσουν τη φοίτηση των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία. Τα άτομα αυτά αγνοούν πως η πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα όλων των παιδιών, χωρίς διακρίσεις. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και υποχρέωση της πολιτείας να δώσει -όπως και έγινε,  τελικά- λύση στο ευαίσθητο αυτό ζήτημα.

   Ανακεφαλαιώνοντας, ο ρατσισμός είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που μαστίζει και την κοινωνία των σχολείων τα τελευταία χρόνια. Προσωπική μας άποψη είναι ότι οι αρχές και οι υπεύθυνοι των σχολείων πρέπει να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος, πριν πάρει απάνθρωπες διαστάσεις.

Πρέπει οι έφηβοι να ψηφίζουν;

γράφουν οι μαθήτριες της Γ” τάξης  Κακαλέ Δήμητρα και Γρηγοράκη Ιωάννα

 Το περιοδικό του σχολείου μας δίνει σε όλους τους μαθητές το βήμα από το οποίο μπορούμε να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις μας για θέματα της επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο θέμα αποτελεί η αλλαγή του νόμου, σύμφωνα με τον οποίο έφηβοι, ηλικίας δεκαέξι ετών και άνω θα επιτρέπεται να ψηφίζουν.

Καταρχάς από τη μία πλευρά, οι νέοι θα νιώθουν ότι συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή και είναι ενεργοί πολίτες ότι βοηθούν σημαντικά και ότι έχουν λόγο στη λήψη αποφάσεων. Ακόμη, με αυτόν τον τρόπο μπορούν να δώσουν νέα πνοή, να φέρουν καινούριες αντιλήψεις και να παίξουν καθοριστικό ρόλο. Εκτός αυτών, είναι μια καλή ευκαιρία να τοποθετηθούν κατάλληλες βάσεις, όσον αναφορά τη μετέπειτα πολιτική τους εξέλιξη, πέρα από αυτές που προσφέρει το κλειστό σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Από την άλλη πλευρά, ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων υποστηρίζει ότι αυτή η απόφαση μπορεί να επιφέρει μόνο αρνητικά αποτελέσματα  και πως είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί μια τόσο σημαντική αλλαγή, καθώς οι μαθητές θεωρούνται ανίκανοι και ανώριμοι να ψηφίσουν λόγω της ηλικίας τους. Επιπλέον, οι περισσότεροι έφηβοι δεν έχουν διαμορφώσει ισχυρή προσωπικότητα και έναν σταθερό χαρακτήρα ώστε  να μην παρασύρονται από φίλους και συγγενείς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, να οδηγούνται στη λήψη είτε λανθασμένων αποφάσεων είτε αποφάσεων που δεν τους εκφράζουν πλήρως. Τέλος, το σχολείο και, γενικότερα, η κοινωνία ενημερώνουν ανεπαρκώς και ελλιπώς τα παιδιά και, έτσι, δεν μπορούν  να γνωρίζουν ποιο είναι το καλύτερο για το μέλλον τους και τι πραγματικά θα τους ωφελήσει στη μετέπειτα ζωή τους.

Λαμβάνοντας υπόψη και τις δύο πλευρές, συμπεραίνουμε πως αν δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις, τότε η εφαρμογή του συγκεκριμένου νόμου θα είναι επιζήμια για τη χώρα μας.

Οι νόμαι σε μία κοινωνία.

Από την αρχαιότητα ακόμα η ομαλή λειτουργία μιας κοινωνίας εξασφαλιζόταν με την τήρηση ενός συνόλου νόμων και κανόνων. Η υπακοή στους νόμους, στους θεσμούς και στις ανάγκες της δημοκρατικής πολιτείας είναι ένα απο τα σημαντικότερα καθήκοντα του κοινωνικού ανθρώπου. Είναι καθήκον νομικό καθώς επιβάλλεται από νομικές διατάξεις αλλά και ηθικό εφόσον εκπληρώνεται όχι τόσο εξαιτίας του φόβου της ποινής αλλά ως ευσυνείδητη πράξη.

Στις μέρες μας αντίθετα η ισχύ των νόμων έχει εξασθενήσει. Η τεχνολογική ανάπτυξη σε συνδυασμό με την εκσυχρόνηση των κοινωνιών και του τρόπου ζωής των ανθρώπων έχουν εισβάλλει στην απουσία ηθικής συνείδησης και κατ” επέκταση οι άνθρωποι οδηγούνται συχνά σε παράνομες πράξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το φαινόμενο της ηλεκτρονικής πειρατίας. Με την παράνομη προβολή ταινιών οι πολίτες καταπατούν τον νόμο και αυτό λειτουργεί σε βάρος των συμπολιτών τους.

Λίγοι θα διαφωνήσουν με την άποψη πως οι νόμοι έχουν θετική επίδραση στους πολίτες. Μια απο τις σημαντικότερες είναι η διαμόρφωση του χαρακτήρα των πολιτών. Οι νόμοι πλάθουν έμεσα το ήθος των ανθρώπων με κύριο πρότυπο τον ιδανικό πολίτη, όπου περιγράφει έναν πολίτη με συνείδηση, πειθαρχία και ηθικές αξίες. Επιπλέον, πρεσβεύουν αξίες όπως η ισοτιμία και η δικαιοσύνη διαπαιδαγωγόντας έτσι τα άτομα , ώστε να αποκτήσουν συνείδηση του δικαίου. Συμπερασματικά, οι νόμοι καθοδηγούν τους ανθρώπους στην πορεία της ζωής τους και τους επιβάλλουν μια στάση ζωής χωρίς ιδιοτέλεια και ανεξέλεγκτα πάθη.

Καταλήγουμε, λοιπόν στο συμπέρασμα πως οι νόμοι είναι απαραίτητοι για την λειτουργία μιας κοινωνίας και γι” αυτόν τον λόγο πρέπει να γίνεται προσεκτικά η θεσπισή τους προκειμένου να πάψουν να υπάρχουν προβλήματα.

Το δέντρο των ευχών του 1ου Γυμνασίου Αλεξάνδρειας

maxresdefault   Αυτά τα Χριστούγεννα όπως κάθε χρόνο το σχολείο μας έγινε ένα «κρικάκι» της μεγαλύτερης αλυσίδας αγάπης.

Make- AWish. Το Κάνε- Μια- Ευχή Ελλάδας πραγματοποιεί τις πιο βαθιές επιθυμίες παιδιών από 3 έως 18 ετών με σοβαρές ασθένειες, ενισχύοντας τον αγώνα τους για ζωή. Το «Χριστουγεννιάτικο δέντρο» μας ασήμαντο και γυμνό απόκτησε ‘’δύναμη’’  με τα μαγικά χάρτινα αστεράκια. Μοιραστείτε τη δύναμη -Μιας Ευχής. Μπορούμε όλοι από λίγο.  www.makeawish.gr

δεντρο_ευχών

Το show της επιστήμης. Μαγεία ή επιστήμη;

γράφει η ομάδα πειραμάτων του σχολείων μας

  magic-duel-scienceΜαγικά…Ίσως τελικά να υπάρχει απάντηση στα μαγικά!

   Στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος των μαγικών κόλπων που παρουσιάζουν οι επιδέξιοι μάγοι στηρίζονται σε νόμους της φύσης. Υπάρχει μια κλίμακα διαχωρισμού που ξεκινά από τα μαγικά κόλπα που συνδέονται με την φυσική και φθάνει έως εκείνα που συνδέονται με τη  χημεία.  Σκεφτείτε πως λειτουργεί ένα αεροπλάνο…. ενώ απωθεί καπνό από το πίσω μέρος του εντούτοις κινείται προς τα πάνω.

   Όταν για παράδειγμα οι μάγοι κόβουν έναν άνθρωπο στα δύο, το πριόνι είναι ένα εικονικό ολόγραμμα, ενώ η μετατροπή του κρασιού σε νερό δεν είναι παρά μια απλή χημική αντίδραση του νερού με κάποια σκόνη κολλημένη μέσα στο ποτήρι. Βέβαια, η φυσική και η χημεία δεν υπάρχουν μόνο για το θέαμα και τον εντυπωσιασμό, αλλά για να λύνουν ουσιαστικά προβλήματα των ανθρώπων και της φύσης.  Όμως μέχρι σήμερα, η επιθυμία μας να ξεγελάσουμε τις αισθήσεις και να προκαλέσουμε περιέργεια και θαυμασμό, παραμένει άσβεστη.

Κάνοντας τα παρακάτω πειράματα ελπίζουμε … να ανακαλύψετε τη φυσική …..που υπάρχει σε ότι κάνουμε ή βλέπουμε και να αντιληφθείτε ότι μας ανοίγετε ένα παράθυρο στο κόσμο που μας περιβάλλει.

ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΣΗ

Υλικά για το πείραμα

-      Αλάτι

-      1 ποτήρι φαρδύ γεμάτο με νερό

-      1 μπαταρία 4,5 volt

-      Αλουμινόχαρτο κομμένο σε δύο κομμάτια (10 x 5 εκ) και διπλωμένα στα δύο

-      Καλώδιο 1 μικρό λαμπάκι 1,5 A

-      Μονωτική ταινία

-      1 κέρμα χάλκινο

Εκτέλεση

-Κόβουμε δύο τμήματα καλωδίου μήκους περίπου 20 εκατοστών το καθένα.

-Αφαιρούμε το πλαστικό περίβλημα από  κάθε άκρο των καλωδίων.

-Συνδέουμε το κάθε καλώδιο με έναν πόλο της μπαταρίας και ένα κομμάτι αλουμινόχαρτου (στερέωση με μονωτική ταινία).

-Τοποθετούμε τα δύο αλουμινόχαρτα μέσα στο ποτήρι έτσι ώστε να μην ακουμπούν μεταξύ τους.

-Κάνοντας αυτή την κίνηση παρατηρούμε ότι δεν γίνεται καμία αντίδραση και το λαμπάκι παραμένει σβηστό.

-Αρχίζουμε να προσθέτουμε σταδιακά αλάτι στο νερό.

Τι παρατηρούμε;

Το  λαμπάκι φωτοβολεί αρχικά αχνά και σταδιακά πιο έντονα αναλογικά  με την ποσότητα αλατιού που προσθέτουμε.

Επίσης στην επιφάνεια των αλουμινόχαρτων εμφανίζονται φυσαλίδες που ανεβαίνουν προς την επιφάνεια του νερού.

Πως εξηγούνται οι παρατηρήσεις μας;

Το αλάτι που προσθέσαμε στο νερό είναι ηλεκτρολύτης και εμφανίζει το φαινόμενο της διάστασης σε ιόντα(σωματίδια με φορτίο). Άρα η ύπαρξη φορτισμένων σωματιδίων μέσα στο νερό και η ηλεκτρική ενέργεια της μπαταρίας δημιουργούν κλειστό ηλεκτρικό κύκλωμα που επιτρέπει τη λάμπα να φωτοβολεί.

Οι φυσαλίδες δημιουργούνται καθώς διέρχεται το ηλεκτρικό ρεύμα το νερό διασπάται(ηλεκτρολύεται) στα συστατικά του (υδρογόνο και οξυγόνο) που είναι αέρια και διαφεύγουν.

Σημείωση: Προσθέστε στο διάλυμα ένα μεταλλικό χάλκινο κέρμα και παρατηρείστε το διάλυμα να χρωματίζεται σταδιακά πράσινο.

ΤΡΕΝΑΚΙ…….. ΧΩΡΙΣ ΒΑΓΟΝΙΑ

 Υλικά για την κατασκευή

-      Χάλκινο σύρμα

-      Μπαταρίες μικρές

-      4 Στρόγγυλοι μαγνήτες

-      Καλούπι ξύλινο ή πλαστικό διαμέτρου λίγο μεγαλύτερης από τις μπαταρίες περίπου 40-50 εκ.

 Εκτέλεση

  • Τυλίγουμε το χάλκινο σύρμα γύρω από το καλούπι δημιουργώντας μία σφιχτή σπείρα
  • Αφαιρούμε το καλούπι και τεντώνουμε ελαφρώς τη δημιουργημένη σπείρα
  • Προσαρμόζουμε εκατέρωθεν τους μαγνήτες στη μπαταρία
  • Τοποθετούμε στο ένα άκρο του σπιράλ την μπαταρία περίπου μέχρι τη μέση αυτής
  • Την αφήνουμε ελεύθερη
  • Παρατηρούμε ότι διατρέχει όλο το μήκος του σπιράλ και εξέρχεται από το άλλο άκρο
  • Επαναλαμβάνουμε την προηγούμενη διαδικασία αλλά με τα άκρα του σπιράλ ενωμένα.

Εξήγηση: επαγωγικό φαινόμενο

Τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

  γράφει η μαθήτρια της Β” Γυμνασίου,  Σανίδα Βασιλική

mme2

   Τα Μ.Μ.Μ. είναι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Οι περισσότεροι άνθρωποι,ιδιαίτερα οι μαθητές , οι φοιτητές αλλά και οι εργαζόμενοι ενήλικες , χρησιμοποιούν σε σχεδόν καθημερινή βάση τα Μ.Μ.Μ. για την μετακίνηση τους.Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι ο φθηνότερος τρόπος μετακίνησης.

  Αν τα συγκρίνουμε με τα αυτοκίνητα θα δούμε ότι έχουν πολλά πλεονεκτήματα.Πρώτα απ” όλα έχουμε μικρότερη εκπομπή καυσαερίων και έτσι δε μολύνουμε το περιβάλλον.Έτσι ζούμε σε μία πόλη χωρίς νέφος και δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα υγείας ,κυρίως αναπνευστικά. Επιπλέον ,αν όλοι προτιμήσουμε τα Μ.Μ.Μ. αντί για το αυτοκίνητό μας ,θα περιοριστεί το «μποτιλιάρισμα» και θα λυθεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα στις μεγάλες πόλεις.Άρα θα φτάνουμε πιο γρήγορα όλοι στη δουλειά μας.Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν δικό τους αυτοκίνητο, γιατί αυτό κοστίζει ακριβά και τα Μ.Μ.Μ. τους είναι απαραίτητα για τη μετακίνηση τους.

    Φυσικά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα αυτοκίνητά μας γιατί είναι απαραίτητα για μακρινές αποστάσεις .Η αλήθεια είναι ότι ,αν θέλεις να διανύσεις μια μακρινή απόσταση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς , μπορεί να χρειαστεί παραπάνω από ένα.Έτσι χάνουμε χρόνο και ίσως είναι πιο κουραστικό.

   Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα αυτοκίνητα είναι πιο βολικά,αλλά τα Μ.Μ.Μ.  έχουν πολλά θετικά.

Οι κίνδυνοι στο διαδίκτυο

            Γράφουν οι μαθήτριες τις Β” Γυμνασίου, Έλενα Καβάγια και Χριστίνα Κάσα

      net_dangers1  Το διαδίκτυο στις μέρες μας χρησιμοποιείται από όλες τις ηλικίες για επαγγελματικούς λόγους αλλά και για τη διασκέδαση και την ψυχαγωγία. Ιδίως για τους εφήβους είναι μία καθημερινή συνήθεια. Βέβαια, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τους κινδύνους που επιφυλάσσει η χρήση του.

       Τα τελευταία χρόνια, είναι γενικά γνωστό το παιχνίδι »BLUE WHALE» ή, στα ελληνικά, » ΜΠΛΕ ΦΑΛΑΙΝΑ » . Πρόκειται για ένα διαδικτυακό παιχνίδι που ευθύνεται για πολλούς θανάτους εφήβων παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, είναι προκλήσεις διάρκειας πενήντα ημερών και κάθε μέρα αντιστοιχεί και σε μία πρόκληση. Όσο περνάνε οι μέρες τόσο πιο επικίνδυνες είναι οι δοκιμασίες.
Τις πρώτες μέρες σου ζητούν να δεις μόνος σου ταινίες τρόμου, αργότερα να αυτοτραυματιστείς, για παράδειγμα να χαράξεις μία φάλαινα στο χέρι σου, ενώ την τελευταία μέρα θα σου ζητηθεί να αυτοκτονήσεις. Συνήθως θύματα είναι παιδιά μικρότερης ηλικίας, από τα οποία ζητούν, δήθεν απλά και αθώα, να δοκιμάσουν να παίξουν ένα παιχνίδι.

       Γενικότερα, οι έφηβοι πρέπει να παίρνουν τα μέτρα τους σχετικά με την χρήση του διαδικτύου. Οι hackers έχουν γίνει φόβος πολλών νέων, γιατί εάν χακάρουν την συσκευή που οι τελευταίοι χρησιμοποιούν, μπορούν να εισβάλλουν στα social media κλέβοντας κωδικούς και να ανεβάζοντας δημόσια προσωπικές στιγμές
-που είναι και ο πιο συχνός κίνδυνος- και να ληστέψουν χρήματα μέσω των ηλεκτρονικών τραπεζών. Κάποιοι από αυτούς προκαλούν ακόμα και ψυχολογικά προβλήματα, είτε ασκώντας εκφοβισμό είτε παρενοχλώντας σεξουαλικά τα θύματα με διάφορα σχόλια.

       Συμπερασματικά, το διαδίκτυο και οι νέες τεχνολογίες είναι πια σημαντικό  κομμάτι της σύγχρονης ζωής και αποτελούν για τους περισσότερους εφήβους καθημερινή ασχολία. Ωστόσο, η συχνή ενημέρωση για την κατάλληλη χρήση τους και τους κινδύνους που εγκυμονεί αυτή είναι αναγκαία, ώστε να αποκομίζουν οι νέοι τα οφέλη αποφεύγοντας τις παγίδες.

 

 

 

 

 

Top