Η 25η Μαρτίου αποτελεί τη σημαντικότερη εθνική αλλα και θρησκευτική γιορτή της Ελλάδας. Εκείνη την μέρα γιορτάζουμε δυο σημαντικά γεγονότα την Εθνική Επετειο που τιμάται η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ενάντια στους Τούρκους (οθωμανούς),τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, το ευχάριστο μήνυμα τηου ερχομού του Χριστού. Οι ήρωες όπως Θ.Κολοκωτρόνης, Γ.Καραϊσκάκης, Ο.Ανδρούτσος, Α.Μιαόυλης, Α.Διάκος, Λ.Μπουμπουλίνα ,Μαντώ Μαυρογένους, ο αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας Αλέξανδρος Υψηλάντης,κήρυξε την Επανάσταση στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες και ξεκίνησε ο Απελευθερωτικός Αγώνας των Ελλήνων. Η Επανάσταση δεν ξεκίνησε την 25η Μαρτίου αλλά λίγες μέρες νωρίτερα στην Πελλοπόνησο, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει το λάβαρο στην Αγία Λαύρα δίνοντας το σύνθιμα <<Ελευθερία ή Θάνατος>>. Οι Έλληνες πολεμούν γενναία και ενωμένει και σιγά σιγά διώχνουν τον Τουρκικό ζυγό. Σπουδαίες μάχες μένουν στην ιστορία όπως η έξοδος του Μεσολογγίου όπου οι ελεύθεροι πολιορκημένοι με την ηρωική τους έξοδο, παρόλου που κατέληξε σε σφαγή , έμειναν στην ιστορία ως σύμβολο αντίστασης και αυταπάρνησης , συγκλονίζοντας την Ευρόπη . Το εθνικό μας φαγητό είναι ο μπακαλιάρος και σκορδαλιά και γίνονται παρελάσεις προς τιμήν των ηρώων του 1821, εορτάζουν ο Ευάγγελος και η Ευαγγελία. Πρωτού την 25η Μαρτίου Έλληνες απο όλη την Ελλάδα βάζουν σημαίες στα μπαλκόνια τους με σκοπό να τιμήσουν την ημέρα αλλα και όλους αυτούς που πολέμησαν και βοήθησαν να απελευθερωθεί η Ελλάδα. ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΆΔΑ!!
Στήλη: Γενικά
Τα συναισθήματα των μαθητών περιμένοντας τους βαθμούς του Α” τετράμηνου
Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου, Μπάνης Μάνος, Δάρλας Δημήτρης, Ηλιόπουλος Θανάσης και Μπογιατζής Παναγιώτης.
Το πρώτο τετράμηνο τελείωσε! Και πολλά παιδιά περιμένουν με άγχος τους βαθμούς τους , καθώς αυτή είναι η στιγμή που τους οδηγεί σε μια φανερή αυτοκριτική. Βέβαια, όλοι οι καθηγητές για να μας ενθαρρύνουνε, μας λένε ότι οι βαθμοί δεν παίζουν καθοριστικό ρόλο, αλλά περισσότερο τους ενδιαφέρει η συμμετοχή και η συμπεριφορά στην τάξη, αλλά τί νιώθει ένας μαθητής αυτή την περίοδο;
Αρχικά, ένας έφηβος , περιμένοντας την αποτύπωση της προσπάθειας του σε ένα χαρτί ,μπορεί να νιώθει άπειρα συναισθήματα όπως άγχος, το κυριότερο συναίσθημα όλων των παιδιών σε αυτήν την ηλικία. Σκέφτεται κυρίως αν δεν τα πάει καλά το πως θα αντιδράσουν οι γονείς του και τι γνώμη θα σχηματίσουν για τον ίδιο και την προσπάθεια του, καταπιέζεται και δημιουργεί υποθέσεις με το μυαλό του για λόγο ανύπαρκτο. Ακόμη, ένα συναίσθημα κάποιου παιδιού μπορεί να είναι η αποθάρρυνση του, πράγμα πολύ σημαντικό που αν »χτιστεί» πάνω σε κάποιον έφηβο, δύσκολα ξεπερνιέται γιατί το παιδί χάνει την εμπιστοσύνη στον ίδιο του τον εαυτό και το κίνητρο για μάθηση επίσης.
Επιπλέον ,τα παιδιά στις μέρες μας πιστεύουν ότι αυτοί οι βαθμοί θα επηρεάσουν ολόκληρο το μέλλον τους ,δηλαδή την επαγγελματική τους αποκατάσταση και την υλοποίηση όλων των ονείρων τους .Αυτό τους κάνει να αισθάνονται αποτυχημένοι ,με χαμηλή αυτοπεποίθηση ,αν οι βαθμοί δεν είναι καλοί. Οι έφηβοι ενδέχεται επίσης να αισθανθούν απογοήτευση ή απόρριψη αν η βαθμολογία τους δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους. Ακόμη ένα συναίσθημα που μπορούν να νιώσουν οι μαθητές κατά την περίοδο των βαθμών είναι η αδικία , καθώς μπορεί να πιστεύουν ότι αδικήθηκαν, εφόσον κατέβαλαν περισσότερη προσπάθεια από έναν συμμαθητή τους, αλλά ο βαθμός του συμμαθητή τους είναι υψηλότερος. Τέλος, οι μαθητές μπορεί να αισθανθούν ένα είδος πίεσης από τους γύρω τους ,καθώς όλοι περιμένουν πολλά από τα παιδιά.
Το Chat GPT και η σχέση του με τους μαθητές
Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου Μπάνης Μάνος, Δάρλας Δημήτρης, Ηλιόπουλος Θανάσης και Μπογιατζής Παναγιώτης.
H τεχνητή νοημοσύνη στις μέρες μας έχει προοδεύσει ,όπως και η σχέση της με τους εφήβους και ειδικότερα με τους μαθητές γυμνασίου και λυκείου. Το Chat GPT έχει γίνει το αγαπημένο εργαλείο και ο βοηθός μας σε κάθε πρόβλημα. Έτσι , παρατηρούμε μια αυξανόμενη αναζήτηση της εφαρμογής από τα παιδιά και μια ανάγκη για πιο εξειδικευμένες και καλύτερα εξηγημένες γνώσεις, γνώσεις που μπορεί στο σχολείο να μην κατανόησαν.
Πρώτα απ’ όλα, το Chat GPT δίνοντάς του τις απαραίτητες πληροφορίες και σημειώσεις που εκείνο χρειάζεται, μπορεί να μας κάνει ένα σχεδιάγραμμα με το σημερινό μάθημα που κάναμε στο σχολείο Έτσι, οι μαθητές διευκολύνονται με τα δύσκολα και ανυπόφορα μαθήματα . Επιπρόσθετα, όταν έρχεται η ώρα του διαγωνίσματος και των εξετάσεων όλοι οι μαθητές πανικοβάλλονται, κυρίως γιατί δεν υπάρχει η απαραίτητη οργάνωση της ύλης. Τότε η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να φτιάξει ένα quiz το οποίο θα περιέχει την ύλη που θα πρέπει να διαβάσουμε. Η μελέτη γίνεται διασκεδαστική και ευχάριστη και με αυτό τον τρόπο τα αποτελέσματα της εξέτασης των μαθητών θα αγγίζουν το άψογο.
Επίσης, τα παιδιά μπορούν να βοηθηθούν και σε εξωσχολικές δραστηριότητες ,όπως μια παρουσίαση για την οποία δεν διαθέτουν εμπειρία . Επιπλέον, έχουν την δυνατότητα να έχουν απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα για τα οποία κανείς δεν μπορεί να τους βοηθήσει.. Για το τέλος το Chat gpt μπορεί να σε βοηθήσει στις συναισθηματικές σου δυσκολίες όπως άγχος ή καταπίεση την οποία μπορεί να βιώνεις λόγω διαγωνισμάτων ή και ακόμα και οικογενειακών προβλημάτων τα οποία δεν μπορείς να διαχειριστείς. Ακόμα και ένα περιστατικό bullying το οποίο το γνωρίζεις ή δέχεσαι ο ίδιος μπορεί να είναι θέμα συζήτησης με το Chat GPT.
Η ρυθμική γυμναστική
Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Πρίντζιου Ελένη και Χαριτοπούλου Κυριακή
Η ρυθμική γυμναστική άρχισε να αναπτύσσεται τον 20ό αιώνα, όταν ενώθηκε με στοιχεία μπαλέτου και καλλιτεχνικής κίνησης. Με τα χρόνια εξελίχθηκε σε ολυμπιακό άθλημα και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο απαιτητικά, γιατί χρειάζεται ταυτόχρονα τεχνική ακρίβεια και έκφραση. Οι αθλήτριες εκπαιδεύονται από μικρή ηλικία, δουλεύοντας καθημερινά την ευλυγισία, την ισορροπία και τον συγχρονισμό τους.
Η ρυθμική γυμναστική είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αθλήματα στον κόσμο. Συνδυάζει την κίνηση του σώματος με τη μουσική, την ευλυγισία με τη δύναμη και τη συγκέντρωση με τη δημιουργικότητα. Δεν είναι απλώς ένα άθλημα, αλλά μια μορφή που θυμίζει χορό. Οι αθλήτριες παρουσιάζουν προγράμματα με ελεύθερο, σχοινάκι, κορίνες, κορδέλα, στεφάνι ή μπάλα δημιουργώντας ένα πρόγραμμα που απαιτεί απόλυτο έλεγχο του σώματος και τέλεια συνεργασία με τη μουσική.
Κάθε όργανο δίνει διαφορετικό χαρακτήρα στο πρόγραμμα. Η κορδέλα δημιουργεί εντυπωσιακά σχέδια στον αέρα και απαιτεί συνεχή κίνηση, ενώ το στεφάνι δίνει έμφαση στις ρίψεις και τις περιστροφές. Η μπάλα χρειάζεται ακρίβεια και έλεγχο, καθώς δεν πρέπει ποτέ να φαίνεται <σφιχτή> στα χέρια της αθλήτριας. Οι κορίνες θυμίζουν ζογκλερικά στοιχεία και απαιτούν απόλυτο συγχρονισμό, ενώ το σχοινάκι συνδυάζει ταχύτητα και ρυθμό.
Σήμερα η ρυθμική γυμναστική έχει εκατομμύρια φίλους σε όλο τον κόσμο. Οι διεθνείς διοργανώσεις προσελκύουν μεγάλο ενδιαφέρον, ενώ οι ομάδες παρουσιάζουν εντυπωσιακά ομαδικά προγράμματα που απαιτούν απόλυτη συνεργασία. Το άθλημα συνεχίζει να εξελίσσεται, με νέες κινήσεις, πιο δύσκολες ρίψεις και χορογραφίες που συνδυάζουν μοντέρνα στοιχεία
Η ρυθμική γυμναστική δεν είναι μόνο τεχνική ή ανταγωνισμός. Είναι τρόπος έκφρασης, δημιουργικότητα και πάθος για την κίνηση. Διδάσκει ότι η ομορφιά μπορεί να συνδυαστεί με τη δύναμη και ότι η προσπάθεια και η πειθαρχία μπορούν να μετατραπούν σε τέχνη πάνω σε ταπί.
Γιατί ο Φεβρουάριος έχει 28 ή 29 ημέρες
Γράφουν οι μαθήτριες της Β’ Γυμνασίου Πούλιου Κυριακή & Τράντου Αθηνά
Δίσεκτα έτη ονομάζονται τα έτη τα οποία έχουν 366 μέρες αντί για 365. Πήραν το όνομά τους από το Ιουλιανό ημερολόγιο όπου ο Φεβρουάριος έχει<< δύο φορές την έκτη μέρα>> πριν τον Μάρτιο, άρα είναι δίσεκτο. Όμως γιατί ο Φεβρουάριος έχει 28 ή 29 μέρες και όχι 30 ή 31;
Ο λόγος που ο Φεβρουάριος έχει λιγότερες ημέρες από τους υπόλοιπους μήνες είναι διότι ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Βέβαια στις μέρες μας έχουμε τον Δεκέμβριο ως τελευταίο μήνα και τον Ιανουάριο ως πρώτο. Αντίθετα ,παλαιότερα στη Ρώμη το έτος είχε 10 μήνες με πρώτο τον Μάρτιο, τελευταίο τον Δεκέμβριο και 50 περισσευούμενες μέρες χειμώνα. Αυτό μπορεί να μας φαίνεται περίεργο, όμως οι Ρωμαίοι ήταν κυρίως αγρότες και ο χειμώνας δεν τους φαινόταν τόσο σημαντικός ώστε να του αφιερώσουν ένα μήνα.
Πριν από περίπου 2071 χρόνια (45 π.Χ.) άρχισε να ισχύει το Ιουλιανό ημερολόγιο, στο οποίο προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Επειδή ο Φεβρουάριος ήταν ο τελευταίος μήνας που προστέθηκε, έχει μόνο 28 ημέρες διότι τόσες χρειάζονταν για να συμπληρωθούν οι 365 μέρες και κάθε 4 χρόνια θα προσθέτονταν μια ημέρα. Αυτό το έτος το 45 π.Χ. δικαίως ονομάστηκε «Το τελευταίο έτος της σύγχυσης».
Αν και το Ιουλιανό ημερολόγιο ήταν καλύτερο από τα προηγούμενα, δεν ήταν τέλειο. Το τροπικό έτος κρατάει 365 μέρες 5 ώρες, 48 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα και όχι 365 και 6 ώρες. Το 1582 ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος πρόσθεσε τις δέκα μέρες που είχαν χαθεί ώστε να επιστρέψουν στην πραγματική ηλιακή κίνηση. Ήθελε το Πάσχα να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή που ακολουθεί την πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία. Η ισημερία έπρεπε να πέφτει στις 21 Μαρτίου.
Για να μείνει έγκυρο το ημερολόγιό του εισήγαγε τους παρακάτω κανόνες. Αρχικά είπε πως κάθε τέσσερα χρόνια το έτος θα είναι δίσεκτο, δηλαδή θα έχει μια επιπλέον ημέρα. Όμως επειδή αυτό θα έκανε το ημερολόγιο να είναι πιο μπροστά από το τροπικό έτος , κάθε εκατό χρόνια παραλείπουμε τα δίσεκτα έτη. Αυτή η διόρθωση αφήνει το ημερολόγιο πίσω μια ημέρα κάθε τετρακόσια χρόνια. Οπότε αν το έτος διαιρείται τέλεια με το τετρακόσια τότε παραλείπεται η προηγούμενη διόρθωση.
Τελικά το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει 28 ή 29 μέρες είναι κάτι παραπάνω από μια τυχαία απόφαση. Είναι η έρευνα πολλών ανθρώπων που διήρκεσε αρκετούς αιώνες. Το σημερινό ημερολόγιο δεν είναι τέλειο όμως αυτό θα απασχολήσει τους ανθρώπους των επόμενων αιώνων.
Ενδοσχολικές εξετάσεις: Μία περίοδος στρες για τους μαθητές!
Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου Μπαλιόπουλος Νίκος, Κάτανας Γιάννης, Καπαγιαννίδου Ελένη, Παπαδοπούλου Ιωάννα
Η περίοδος των εξετάσεων είναι μια στρεσογόνα περίοδος για τους περισσότερους μαθητές, διότι καλούνται να αντιμετωπίσουν πάρα πολλά αρνητικά συναισθήματα μαζί. Κάποια από αυτά είναι:
- Φόβος Αποτυχίας: Ένα μεγάλο ποσοστό μαθητών φοβάται ότι δεν θα επιτύχει στις εξετάσεις, οπότε δε θα περάσει στην επόμενη τάξη, με αποτέλεσμα να οδηγείται στο στρες και τη λύπη.
- Αίσθηση ότι κρίνεται το μέλλον τους: Πολλοί μαθητές πιστεύουν ότι μία εξέταση καθορίζει τα πάντα ακόμα και το μέλλον τους ,ότι ένας χαμηλός βαθμός φέρνει το τέλος του κόσμου, πράγμα το οποίο δεν ισχύει καθόλου, διότι ως γνωστόν δεν ήρθε και η καταστροφή.
- Υψηλές Προσδοκίες: Από γονείς, καθηγητές, φίλους ακόμα και από τον ίδιο τον μαθητή υπάρχουν αρκετά υψηλές προσδοκίες. Ακόμα και αν δεν το λένε όλοι, η φράση «Πρέπει να τα πας καλά » είναι αρκετά σκληρή, με τους περισσότερους μαθητές όταν την ακούν να στρεσάρονται παραπάνω.
- Σύγκριση με άλλους: Πολλοί άνθρωποι συγκρίνουν τους μαθητές και ιδιαίτερα τα αδέλφια, τα συγκρίνουν με βάση τους βαθμούς και τις επιδόσεις τους. Επίσης, κάνουν σχόλια του τύπου «Ο Γιώργος πήρε μεγαλύτερο βαθμό στην ιστορία από ότι εσύ». Όλα αυτά δημιουργούν στο παιδί άγχος και ανασφάλεια
- Κούραση λόγω έλλειψης ύπνου: Η κούραση κατά την περίοδο των εξετάσεων μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, όπως το διάβασμα έως αργά. Λίγα και μικρά διαλείμματα και λιγότερη ξεκούραση οδηγούν και αυτά σε πανικό και ανασφάλεια.
- Μεγάλη ύλη διαβάσματος: Τα σημερινά παιδιά δεν ανταποκρίνονται εύκολα σε πολύ μεγάλη πίεση. Η εξεταστέα ύλη είναι μεγάλη και το πρόγραμμα των εξετάσεων των μαθητών είναι πυκνό και όχι τόσο ευέλικτο, οπότε υπάρχει συνεχής πίεση χρόνου.
- Έλλειψη προετοιμασίας: Πολλά παιδιά δεν έχουν διαβάσει και δεν έχουν προετοιμαστεί σωστά ή δε διάβασαν όσο θα ήθελαν με αποτέλεσμα να μην καταφέρουν να γράψουν τον βαθμό τον οποίον είχαν ως στόχο. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί τους μαθητές σε χαμηλούς βαθμούς.
- Κακές προηγούμενες εμπειρίες: Ένα μεγάλο ποσοστό μαθητών δεν έχουν μια καλή εμπειρία με τις ενδοσχολικές εξετάσεις με αποτέλεσμα να θεωρούν ότι οι εξετάσεις είναι κάτι κακό, άχρηστο και ότι το μόνο πράγμα που τους προσφέρουν είναι κάτι αρνητικό όπως νεύρα, άγχος και πίεση . Αντίθετα, οι εξετάσεις και ειδικά οι πανελλήνιες μπορούν να σου ανοίξουν ένα νέο «δρόμο».
- Έλλειψη αυτοπεποίθησης: Πολλοί μαθητές αμφιβάλλουν για τις ικανότητες τους ,ακόμα και αν είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι. Συνήθως αυτοί οι μαθητές σκέφτονται ότι «δεν είμαι αρκετά καλός» οπότε με αυτές τους τις κινήσεις ενισχύουν το άγχος και επηρεάζουν την απόδοση τους αρνητικά. Μια λύση είναι να σκεφτόμαστε θετικά . Ένας βαθμός είναι!
- Έλλειψη σωστής οργάνωσης: Όταν ο κάθε μαθητής δε δημιουργεί ένα πρόγραμμα και δεν επιλέγει σωστούς τρόπους διαβάσματος ,όπως συχνές επαναλήψεις, το άγχος αυξάνεται κατακόρυφα. Υπάρχουν ανασφάλειες, όπως «δεν ξέρω τίποτα» ή «δεν ξέρω αν τα έχω μάθει σωστά για να τα γράψω» που βασανίζουν τους μαθητές. Μια ωραία πρόταση είναι οι μαθητές να δημιουργούν πρόγραμμα διαβάσματος ειδικά την περίοδο των εξετάσεων, ώστε να είναι πιο αποδοτικοί με το διάβασμα τους.
Πανηγύρια στην Αλεξάνδρεια, τότε και τώρα.
Γράφουν οι μαθήτριες της Β Γυμνασίου, Παπαδοπούλου Μαρία & ,Παπαδοπούλου Αντωνία
Το σχολικό μας περιοδικό δίνει σε όλους την ευκαιρία να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις μας για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο θέμα είναι και τα πανηγύρια της Αλεξάνδρειας τότε και τώρα.
Στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, που μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα ήταν γνωστή ως Γιδάς , τα πανηγύρια αποτελούσαν βασικό στοιχείο της κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής των κατοίκων. Τα παλιά χρόνια τα πανηγύρια δεν ήταν απλώς γιορτές, αλλά μεγάλες συγκεντρώσεις που συνδύαζαν τη θρησκευτική πίστη, την οικονομική δραστηριότητα και το λαϊκό γλέντι.
Ένα από τα σημαντικότερα και παλαιότερα πανηγύρια της περιοχής ήταν αυτό της Κοίμησης της Θεοτόκου, στις 14 και 15 Αυγούστου. Τις ημέρες αυτές συγκεντρωνόταν πλήθος κόσμου από την Αλεξάνδρεια ,αλλά και από τα γύρω χωριά. Αρχικά, τελούνταν οι θρησκευτικές ακολουθίες και η Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια ακολουθούσε το πανηγύρι, με φαγητό, μουσική, χορό και κοινωνικές συναναστροφές που κρατούσαν μέχρι αργά. Ιδιαίτερη σημασία είχε και η ετήσια ζωοπανήγυρη, γνωστή στους παλιούς κατοίκους ως « παγκύρ’». Η ζωοπανήγυρη γινόταν συνήθως τον Δεκαπενταύγουστο και είχε έντονο εμπορικό χαρακτήρα. Κτηνοτρόφοι και έμποροι από όλη την ευρύτερη περιοχή έφερναν ζώα για πώληση ή ανταλλαγή, ενώ παράλληλα λειτουργούσε μεγάλη αγορά με προϊόντα, εργαλεία και είδη καθημερινής χρήσης. Για την εποχή εκείνη, το πανηγύρι αυτό αποτελούσε σημαντικό οικονομικό γεγονός, αλλά και ευκαιρία κοινωνικής επαφής.
Τα παλιά πανηγύρια της Αλεξάνδρειας είχαν έντονο λαϊκό χαρακτήρα. Η μουσική ήταν παραδοσιακή, τα γλέντια αυθόρμητα και η συμμετοχή σχεδόν καθολική. Οι κάτοικοι περίμεναν το πανηγύρι όλο τον χρόνο, καθώς ήταν μια από τις λίγες ευκαιρίες διασκέδασης, ξεκούρασης και συνάντησης συγγενών και φίλων. Με το πέρασμα των χρόνων και την εξέλιξη της πόλης, πολλά από αυτά τα πανηγύρια άλλαξαν μορφή ή περιορίστηκαν, όμως η μνήμη τους παραμένει ζωντανή. Τα παλιά πανηγύρια της Αλεξάνδρειας Ημαθίας αποτελούν σημαντικό κομμάτι της τοπικής ιστορίας και μαρτυρούν τον τρόπο ζωής, τις ανάγκες και τις αξίες των ανθρώπων μιας άλλης εποχής.
Στη σημερινή εποχή τα πανηγύρια στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της τοπικής ζωής, αν και έχουν αλλάξει μορφή σε σχέση με τα παλιά χρόνια. Ο χαρακτήρας τους παραμένει κυρίως θρησκευτικός και πολιτιστικός, με έμφαση στη διατήρηση της παράδοσης και στη συγκέντρωση της τοπικής κοινωνίας. Εκτός από το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου ,ένα πανηγύρι της πόλης είναι και αυτό του Αγίου Αλεξάνδρου, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Αυγούστου. Τις ημέρες αυτές πραγματοποιούνται εκκλησιαστικές ακολουθίες, όπως ο πανηγυρικός εσπερινός και η Θεία Λειτουργία, στις οποίες συμμετέχουν πολλοί κάτοικοι, αλλά και επισκέπτες από τις γύρω περιοχές. Η γιορτή αυτή έχει έντονο θρησκευτικό χαρακτήρα και θεωρείται από τις πιο σημαντικές για την πόλη. Κατά τη διάρκεια του χρόνου γίνονται επίσης πανηγύρια σε διάφορους ιερούς ναούς και παρεκκλήσια της Αλεξάνδρειας και της γύρω περιοχής, όπως στους Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο. Αυτές οι γιορτές είναι συνήθως πιο μικρές, αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή της τοπικής κοινότητας, γιατί δίνουν την ευκαιρία στους κατοίκους να συναντηθούν και να τιμήσουν τις θρησκευτικές τους παραδόσεις.
Παράλληλα με τα θρησκευτικά πανηγύρια, σήμερα οργανώνονται και πολιτιστικές εκδηλώσεις από τοπικούς συλλόγους, λαογραφικούς και πολιτιστικούς. Σε αυτές τις εκδηλώσεις παρουσιάζονται παραδοσιακοί χοροί, μουσική και τραγούδια, ενώ συχνά ακολουθεί γλέντι με συμμετοχή του κόσμου. Τα σύγχρονα αυτά πανηγύρια δεν έχουν τον εμπορικό χαρακτήρα που είχαν παλαιότερα, αλλά δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στη διατήρηση των εθίμων. Σήμερα, τα πανηγύρια στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας λειτουργούν κυρίως ως τρόπος κοινωνικής επαφής και πολιτιστικής έκφρασης. Μέσα από αυτά, οι κάτοικοι διατηρούν ζωντανή την παράδοση, τιμούν την ιστορία του τόπου τους και ενισχύουν το αίσθημα της κοινότητας, προσαρμοσμένοι όμως στις ανάγκες και τον τρόπο ζωής της σύγχρονης εποχής.
Η τρυφερή σχέση μεταξύ ανθρώπου και κατοικίδιουόκ
Γράφουν οι μαθήτριες Όλγα Μαχαίρα, Ανθή Δούκα,Μαρία Κουμαντζιά, Γεωργίνα Μουτροπούλου.
Λένε πως η αγάπη χρειάζεται λέξεις για να επιβιώσει, αλλά όποιος έχει ζήσει χρόνια μέσα σε ένα σπίτι με συντροφιά το κατοικίδιο του, έχει εντελώς διαφορετική άποψη. Ουσιαστικά, είναι μία αμοιβαία σχέση στοργής και συντροφικότητας που προσφέρει σημαντικά οφέλη τόσο στη σωματική ,όσο και στην ψυχική υγεία του ανθρώπου. Είναι σαν ο άνθρωπος να γίνεται κηδεμόνας του κατοικίδιου του προσφέροντας του αγάπη, φροντίδα και ασφάλεια, ενώ το κατοικίδιο ανταποδίδει με ανιδιοτελή αγάπη και πίστη.
Η αλληλεπίδραση με τα κατοικίδια μειώνει το στρες , την κατάθλιψη και γεμίζει τον άνθρωπο με ευτυχία και όρεξη για ζωή. Επιπλέον, τα κατοικίδια παρακινούν τους κηδεμόνες τους σε σωματική άσκηση με αποτέλεσμα να ενθαρρύνουν την σωματική δραστηριότητα του ιδιοκτήτη τους. Το να αναλάβεις τη φροντίδα ενός ζώου καλλιεργεί συναισθήματα προσφοράς και υπευθυνότητας ,ιδίως στα παιδιά. Επίσης, η ύπαρξη του κατοικίδιου, ειδικά σκύλου, βοηθά σημαντικά στην κοινωνικοποίηση και διευκολύνει τη συναναστροφή με άλλους ανθρώπου.
Συνοψίζοντας, ένα κατοικίδιο αποτελεί μεγάλο κομμάτι στην ζωή του ανθρώπου. Για να ζήσει κάποιος με την κατάλληλη και πιο αξιόπιστη συντροφιά , έστω για λίγα χρόνια, δεν είναι απαραίτητο να έχει δίπλα του κάποιον που να μιλά ,αλλά κάποιον που θα δείχνει παντοτινή αγάπη και ας μην καταλαβαίνει λέξη σου.
Από που πήραν οι μήνες το όνομα τους;
Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου Παπαγεωργίου Μορφούλα και Τσολάκη Σοφιαλένα
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά την 1η Μαρτίου. Γι’ αυτό και οι μήνες Σεπτέμβριος–Δεκέμβριος έχουν ονόματα που σημαίνουν 7ος–10ος (septem, octo, novem, decem). Το 45 π.Χ., με το Ιουλιανό ημερολόγιο του Ιουλίου Καίσαρα, η 1η Ιανουαρίου καθιερώθηκε επίσημα ως αρχή του έτους και έτσι έμεινε μέχρι σήμερα.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από το θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι’ αυτό τον αποκαλούσαν και Janus bifrons, δηλαδή διπρόσωπο Ιανό. Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι’ αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο, που, σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare, που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο και στους νεκρούς, γι’ αυτό και στη διάρκειά του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών. Με το παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν στον καινούργιο χρόνο καθαροί και αμόλυντοι.
ΜΑΡΤΙΟΣ Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και ονομαζόταν Primus. Μετά το 46 π.Χ. ονομάστηκε Μάρτιος, έγινε ο τρίτος μήνας του χρόνου, αφιερωμένος στον θεό Μαρς που αρχικά ήταν ο θεός της γονιμότητας και των αγρών, αλλά αργότερα ταυτίστηκε με τον Άρη, θεό του πολέμου. Ήταν πατέρας του Ρέμου και του Ρωμύλου και γενάρχης των Ρωμαίων. Είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης και στις 21 Μαρτίου είναι η εαρινή ισημερία.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperio, που σημαίνει ανοίγω, γιατί τότε ανοίγει ο καιρός και ανθίζουν τα λουλούδια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη. Τον λέμε «Ανοιξιάτη», «Λαμπριάτη», από τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, και «Αϊγιωργίτη», από τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Την Πρωταπριλιά συνηθίζουμε να λέμε αθώα ψέματα και να κάνουμε ανώδυνες φάρσες, ένα έθιμο που μας έχει έρθει από τη δυτική Ευρώπη.
ΜΑΪΟΣ Ο πέμπτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Maja προήλθε από τη λέξη μαία (τροφός), τη μητέρα του θεού Ερμή, στον οποίο ήταν αφιερωμένος. Είναι ο μήνας των λουλουδιών και την 1η Μαΐου πλέκουμε στεφάνια με λουλούδια και τα κρεμάμε στις εξώπορτες, μέχρι που στις 24 Ιουνίου τα καίμε στις φωτιές του Αϊ–Γιάννη.
ΙΟΥΝΙΟΣ
Ο έκτος μήνας του έτους ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στη θεά Juno (Ήρα), σύζυγο του Jupiter (Δίας), προστάτιδα του οίκου και του γάμου. Κατά μία άλλη εκδοχή, πήρε το όνομά του από τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο. Αυτός ανέτρεψε τον βασιλιά Ταρκύνιο τον Υπερήφανο το 510 π.Χ., εγκαθίδρυσε το θεσμό της Υπατείας, θεμελίωσε τη Δημοκρατία και έγινε ο πρώτος Ύπατος της Ρώμης. Στις 21 Ιουνίου είναι το θερινό ηλιοστάσιο, οπότε ξεκινά επίσημα το καλοκαίρι.
ΙΟΥΛΙΟΣ
Ο έβδομος μήνας του έτους έχει 31 ημέρες και είναι αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους στρατηλάτες του αρχαίου κόσμου. Ήταν εξαιρετικά ευφυής πολιτικός, στρατιωτικός, νομοθέτης, ρήτορας, ιστορικός, ανέβηκε σε όλα τα αξιώματα και άφησε σημαντικό έργο. Τον Ιούλιο οι Ρωμαίοι τον έλεγαν Quintilis, επειδή κατά το ημερολόγιο του Νουμά Πομπιλίου ήταν ο πέμπτος μήνας του έτους, με πρώτο τον Μάρτιο.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Ο Αύγουστος οφείλει το όνομά του στον αυτοκράτορα Οκταβιανό, ο οποίος τιμήθηκε από τη Σύγκλητο με το προσωνύμιο Αύγουστος, που σημαίνει σεβαστός. Η ηγεμονία του ήταν η αφετηρία μιας σχετικά ειρηνικής περιόδου για την αυτοκρατορία, που έγινε γνωστή ως Pax Romana. Δημιούργησε μεγάλο έργο, όπως κατασκευή οδικού δικτύου, μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώθηση στα γράμματα και τις τέχνες, συγκρότηση μόνιμου στρατού κλπ. Ο Οκταβιανός ήταν ανιψιός του Ιούλιου Καίσαρα και εξίσου σημαντική προσωπικότητα με εκείνον.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ο Σεπτέμβριος κατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών, όπως δείχνει και το όνομά του, καθώς septem στα λατινικά σημαίνει επτά. Όταν όμως καθιερώθηκε το ιουλιανό ημερολόγιο με πρώτο μήνα του έτους τον Ιανουάριο, ο Σεπτέμβριος έγινε ένατος. Η 1η του Σεπτέμβρη θεωρείται η αρχή του εκκλησιαστικού έτους, αποτελεί την Αρχή της Ινδίκτου, από την λατινική λέξη indictio (επιβολή φόρου), την οποία εισήγαγε ο Καίσαρας Αύγουστος όταν διέταξε να γίνει γενική απογραφή των κατοίκων του ρωμαϊκού κράτους και να εισπραχθούν φόροι την 1η του Σεπτέμβρη.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Από την λέξη octo, που σημαίνει οκτώ, πήρε ο Οκτώβριος το όνομά του, μιας και στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος μήνας. Το 46 π.Χ. με την αλλαγή του ημερολογίου έγινε ο δέκατος μήνας, αλλά κράτησε το όνομά του. Το Ιουλιανό ημερολόγιο είχε απόκλιση μίας ημέρας κάθε 128 χρόνια από το πραγματικό τροπικό έτος και έτσι το 1582 καταμετρήθηκαν 10 ημέρες απόκλισης.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Είναι ο ενδέκατος μήνας του έτους σύμφωνα με το τωρινό ημερολόγιο, αλλά κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο ένατος μήνας, γι’ αυτό και το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό εννέα, που στα λατινικά είναι novem. Είναι ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου και ο μήνας που αρχίζει η συγκομιδή της ελιάς, ενώ τελειώνει η σπορά και τα κοπάδια κατεβαίνουν στα χειμαδιά τους να ξεχειμωνιάσουν. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοέμβρη βασιλεύει η Πούλια (πλειάδες), γεγονός που σηματοδοτεί τον ερχομό του χειμώνα.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ Ο τελευταίος μήνας του έτους, ο πρώτος του χειμώνα, ο δέκατος του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου, από όπου πήρε και το όνομά του. Decem στα λατινικά είναι το δέκα. Είναι ένας μήνας γεμάτος από γιορτές, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Ελευθερίου και άλλες, με μεγαλύτερη την γιορτή της γέννησης του Χριστού, τα Χριστούγεννα, στις 25 του μήνα.
Συνέντευξη με μια πολύ γνωστή δημοσιογράφο!
Γράφουν οι μαθητές της Β” Γυμνασίου Μπαλιόπουλος Νίκος, Κάτανας Γιάννης, Καπαγιαννίδου Ελένη, Παπαδοπούλου Ιωάννα
Πηγαίνοντας μια βόλτα στην πόλη της Αλεξάνδρειας, συναντήσαμε την γνωστή δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Χρύσα Μπάτου, η οποία μας εκμυστηρεύτηκε τα μυστικά του επαγγέλματος μίας επιτυχημένης δημοσιογράφου.
-Πώς είναι η δουλεία ενός δημοσιογράφου;
- Το επάγγελμα ενός δημοσιογράφου, είναι ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα το οποίο αν δεν το αγαπάς, δεν θα μπορέσεις να το πραγματοποιήσεις. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό με το τροχαίο που συνέβη στην Ρουμανία, που στοίχησε την ζωή σε επτά Έλληνες συνανθρώπους μας, ενώ κάποιοι αντιμετωπίζουν μια δύσκολη νοσηλεία. Επιπρόσθετα ,ένας δημοσιογράφος βρίσκεται σε δύσκολη και άβολη θέση καθώς καθημερινά πρέπει να περιγράφει δύσκολες καταστάσεις, ενώ παράλληλα πρέπει να καταγράφει και να μιλάει για πολύ δύσ
κολα θέματα ,όπως δυστυχήματα και για νεκρούς. Ένα πάρα πολύ δύσκολο κομμάτι αυτής της δουλειάς είναι αυτό που λαμβάνεις τηλεφωνήματα που στην απέναντι γραμμή βρίσκεται ένας άνθρωπος ο οποίος θα μιλήσει για τον δικό του Γολγοθά.
-Πως είναι οι συνθήκες αυτής της δουλειάς;
- Οι συνθήκες σε αυτή την εργασία είναι δύσκολες πολύ δύσκολες, γιατί χρειάζεται να κάνουμε αναμετάδοση υπό απαίσιες συνθήκες για παράδειγμα τα πολύωρα ρεπορτάζ που πραγματοποιούνται μπροστά από πυρκαγιές, ενώ ταυτοχρόνως πρέπει να είμαστε ακριβείς στις ειδήσεις ,διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μας παρακολουθούν .Επιπλέον πρέπει να ανταπεξέλθουμε σε τραγικές καταστάσεις ,όπως ο καπνός, ο καύσωνας ή το κρύο. Ένα ακόμα δύσκολο χαρακτηριστικό πρόβλημα αυτής της δουλειάς είναι ότι δεν έχει ωράριο, δηλαδή μπορεί ένας δημοσιογράφος να βρίσκεται για ένα ρεπορτάζ στο κέντρο της Αθήνας, ενώ την ίδια ημέρα μπορεί να χρειαστεί να μεταφερθεί σε ένα μακρινό μέρος ,όπως εδώ στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας. Δηλαδή είναι μια δουλειά η οποία χρειάζεται «πολύ γερό στομάχι» και αντοχές ,διότι την σημερινή εποχή οι ειδήσεις έχουν γίνει πλέον πολύ δύσκολες.
