Archive for: Μαρτίου 2021

Για ποιούς λόγους μπορεί να μαλώνουν οι έφηβοι μεταξύ τους;

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Τσόλη Μαρία και Τσούκα Ματίλντα

teenΗ εφηβεία είναι μία περίοδος της ζωής με πολλά σκαμπανεβάσματα. Παρουσιάζονται αλλαγές όχι μόνο στην εξωτερική εμφάνιση του ατόμου αλλά και στην συμπεριφορά του. Οι εκρήξεις θυμού είναι ιδιαίτερα έντονες και συναρπαστικές.

    Στην καθημερινότητα τους οι έφηβοι έρχονται σε αντιπαράθεση μεταξύ τους, για διάφορους λόγους που δεν μπορούν ούτε οι ίδιοι να τους κατανοήσουν. Σε κάθε γωνιά του σχολείου, της πλατείας, της γειτονιάς βλέπεις μια παρέα νέων να καυγαδίζουν και να ανταλλάσσουν άσχημες κουβέντες.   Άραγε γιατί;

    Αρχικά γίνονται καβγάδες για το ποιος θα είναι ο αρχηγός της παρέας, του παιχνιδιού, του συντονισμού μιας εργασίας. Θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο είναι αυτοδύναμοι και ικανοί για τα πάντα. Άλλες φορές γίνονται διαμάχες για μικροπράγματα όπως για το ποιος έχει το καλύτερο κινητό, ποιος φοράει τα πιο μοντέρνα ρούχα και μοδάτα παπούτσια. Επίσης συγκρούονται για το είδος της μουσικής που ακούνε και θέλουν να περάσουν ο καθένας τις δικιές του απόψεις αγνοώντας την γνώμη του άλλου. Ένας ακόμα λόγος διαμάχης είναι η διαφωνία στην εξωτερική εμφάνιση του ατόμου (εύσωμος ή αδύνατος, όμορφος ή άσχημος). Ακόμα και σε μία ήρεμη συζήτηση «περί ανέμων και υδάτων» πάντα θα βρεθεί μία λέξη που θα ανάψει φωτιές.

    Βέβαια μετά από μία «διαμάχη», πολύ γρήγορα μπορεί να προκύψουν γέλια, αγκαλιές και χαρούμενες φωνές. Με αυτόν τον τρόπο γεννιούνται οι καλύτερες φιλίες. Αυτή είναι η εφηβεία, όλο εκπλήξεις και μαγεία!!!

Άραγε γιατί οι νέοι οι σοφοί

μαλώνανε πολύ;

Μαζεύτηκαν πολλοί

να κάνουν σύσκεψη τρανή

η απορία να λυθεί,

μα άκρη δεν θα βγει.

Αυτή είναι η εφηβεία

κανείς δεν την ξεχνάει

όσο χρόνος κι αν περνάει.

Τι μου έχει λείψει και τι δεν μου έχει λείψει περισσότερο από τη σχολική ζωή κατά την περίοδο του εγκλεισμού και της τηλεκπαίδευσης;

Γράφουν οι μαθητές της Β” τάξης, Αντώνης Διαμαντόπουλος και Χρήστος Γιοβανόπουλος

   kleista-sxoleiaΌπως κάθε φαινόμενο έτσι και η κρίση του κορωνοϊού έχει δύο πλευρές. Συγκεκριμένα, στην περίοδο του εγκλεισμού και της τηλεκπαίδευσης, κάποια στοιχεία της καθημερινότητάς μας στο σχολείο μας έχουν λείψει, αρκετά άλλα, όμως, καθόλου!

  Πρώτα και κύρια, έχουμε νοσταλγήσει τις πλάκες που κάναμε με τους φίλους και τα αστεία των καθηγητών. Επίσης, τα παιχνίδια που παίζαμε ομαδικά στην ώρα της γυμναστικής, καθώς και τις χαρούμενες αντιδράσεις μας κάθε φορά που είχαμε κενό κι όταν αναβαλλόταν κάποιο διαγώνισμα ή τεστ!

  Από την άλλη, είναι κι εκείνα που δεν αναπολούμε. Βασικά, το πρωινό ξύπνημα μέσα στα άγρια χαράματα και τη γεμάτη άγχος προετοιμασία, πριν ξεκινήσουμε για το σχολείο! Έπειτα, το μαρτύριο των τεστ και των διαγωνισμάτων, ιδίως όση ώρα περιμέναμε να μας μοιράσουν οι καθηγητές τα θέματα αυτών. Και οπωσδήποτε, δεν μας έχουν λείψει οι αντιπαραθέσεις και οι στιγμές έντασης με τους καθηγητές μας και τους φίλους μας.

  Πάντως, εξαιτίας όσων ακόμη συμβαίνουν τριγύρω μας και παρόλα τα αρνητικά στοιχεία του σχολείου, όταν λειτουργεί κανονικά, σίγουρα προτιμάμε τη φυσική διδασκαλία από την τηλεκπαίδευση, κυρίως γιατί η ζωντανή επικοινωνία και επαφή μεταξύ μας και ανάμεσα σε εμάς και τους καθηγητές δεν μπορεί να αντικατασταθεί από οποιοδήποτε τεχνικό μέσο, όσο αναπτυγμένο κι αν είναι!

Reality shows και η επίδρασή τους στους έφηβους

Γράφουν οι μαθητές της Β γυμνασίου Γώτης Αθανάσιος και Καλφούντζος Χαράλαμπος

big brother  Στις μέρες μας πολλοί έφηβοι παρακολουθούν στην τηλεόραση κυρίως τα «Reality Shows», στα οποία πρωταγωνιστούν συνηθισμένοι  άνθρωποι, με την πραγματική τους ταυτότητα. Η προσωπική ζωή των πρωταγωνιστούν φανερώνεται πλέον σε όλο τον κόσμο, καθώς οι ίδιοι δεν επιτρέπεται να κρατήσουν οτιδήποτε κρυφό από τους τηλεθεατές, μιας και κάθε στιγμή τους βιντεοσκοπείται από τις κάμερες. Γι” αυτόν τον λόγο η πλειοψηφία των εφήβων εθίζονται σε τέτοιες εκπομπές,  προτιμώντας τες από τις υπόλοιπες!

H υψηλή ακροαματικότητα των «Reality Shows» που σημειώνεται ιδίως μεταξύ των εφήβων και των νεαρών τηλεθεατών οφείλεται σε διάφορους λόγους. Βασικό είναι ότι τα δρώμενα των πρωταγωνιστών παρακολουθούνται στην κανονική τους ροή και σε πραγματικό χρόνο, χωρίς να έχουν υποστεί επεξεργασία. Δηλαδή οι θεατές βλέπουν όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα, γι” αυτό άλλωστε και ονομάζονται, στα ελληνικά, «Τηλεπαιχνίδια της πραγματικότητας». Ένας ακόμα λόγος που αξίζει να αναφερθεί, είναι η ανταγωνιστικότητα των παικτών μεταξύ τους για το ποιος θα διεκδικήσει το τελικό έπαθλο. Γι” αυτό και η τηλεθέαση χτυπάει κόκκινο, καθώς οι θεατές, ζώντας και οι ίδιοι σε μια ξεκάθαρα ανταγωνιστική κοινωνία, ταυτίζονται με τους παίκτες αυτών των εκπομπών, ώστε παρακολουθούν μανιωδώς τις καθημερινές εντάσεις, συγκρούσεις και προστριβές ανάμεσα στους τελευταίους. Μάλιστα, οι έφηβοι που ασχολούνται με τα «Reality Shows» έχουν σαν πρότυπα κάποιους από τους διαγωνιζόμενους θέλοντας να τους μοιάσουν. Τέλος, καθοριστικός ρόλο παίζει και το γεγονός ότι οι τηλεθεατές έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την πορεία των συμμετεχόντων στο τηλεπαιχνίδι -άρα το τελικό αποτέλεσμα και τον τελικό νικητή-, εκφράζοντας είτε συμπαράσταση είτε την αποδοκιμασία του για κάποιους από αυτούς, μέσω της εβδομαδιαίας τηλεψηφοφορίας.

Η συχνή και φανατική προσήλωση σε τέτοιες εκπομπές επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στους θεατές τους. Ένα σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι οι έφηβοι απορροφώνται σε τέτοιο βαθμό από τα «»Realities», με αποτέλεσμα να χάνουν σταδιακά το ενδιαφέρον τους για τα υπόλοιπα στοιχεία της γύρω πραγματικότητας όπως το διάβασμα για το σχολείου, οι απογευματινές δραστηριότητες, τα παιχνίδια με τους φίλους τους και οι έξοδοι. Επίσης, αξιοσημείωτη είναι η ανάπτυξη της ισχυρογνωμοσύνης των παιδιών, που έτσι κι αλλιώς είναι πεισματάρηδες εξαιτίας της φάσης της εφηβείας, επειδή υποστηρίζουν φανατικά τους παίκτες με τους οποίους ταυτίζονται, απομονώνοντας μόνο τα θετικά και αδιαφορώντας για τα ελαττώματα και τις κακές συνήθειές του. Επόμενο και πολύ πιθανό είναι οι νέοι να συνηθίσουν να μην παρατηρούν αντικειμενικά και ολόπλευρα πρόσωπα και καταστάσεις της καθημερινότητάς τους αλλά να συμπεριφέρονται ευνοϊκά σε όσους τους μοιάζουν βάζοντας στο περιθώριο όσους διαφέρουν από τους ίδιους, χωρίς να μπαίνουν στη διαδικασία να τους γνωρίσουν. Εκτός αυτών, πολλές φορές η απρεπής συμπεριφορά των παικτών μεταξύ τους αποτελεί αρνητικό πρότυπο, που οι έφηβοι υιοθετούν και στις πραγματικές διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Κλείνοντας, η παρακολούθηση  των «Reality Shows» είναι διασκεδαστική αλλά έχει και αρνητικές πλευρές. Το ζητούμενο, όπως σχεδόν πάντα στη ζωή, είναι το μέτρο. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενήλικες να συνηθίζουν τα παιδιά στη μετρημένη, όχι υπερβολική παρακολούθηση τέτοιων παιχνιδιών ενημερώνοντάς τα, ταυτόχρονα, για τους κανόνες και την εμπορική σκοπιμότητα των καναλιών που τις προβάλλουν, ώστε (οι έφηβοι) να μπορούν να διακρίνουν τη φυσική πραγματικότητα από την «πραγματικότητα» των συγκεκριμένων παιχνιδιών και να συνειδητοποιήσουν  ότι οι υπεύθυνοι των καναλιών «παίζουν» με την ψυχολογία του κόσμου, μόνο και μόνο για να σημειώνουν υψηλά ποσοστά τηλεθέασης άρα και υψηλά κέρδη. Έτσι, τα παιδιά θα παρακολουθούν τέτοιου είδους εκπομπές μόνο για διασκέδαση, αποφεύγοντας την εξάρτηση από αυτές και όσα αυτή συνεπάγεται.

 

Τι εννοεί ως ομορφιά και όμορφο ένας έφηβος στην εποχή μου

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” τάξης, Χαντζοπούλου Δέσποινα και Ματοπούλου Βασιλική

Society Killed the Teenager by EmmaCarson on DeviantArt

   Όπως είπε ο Τικ Νατ Χαν, «Το να είσαι πραγματικά  όμορφος σημαίνει πως πρέπει να είσαι ο εαυτός σου!». Δεν χρειάζεται να είσαι αποδεκτός από τους άλλους, αν είσαι αποδεκτός από εσένα τον ίδιο. Η κοινωνία όμως έχει αναγκάσει τους έφηβους να μην σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο…

   Καθημερινά, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επηρεάζουν αρνητικά τους νέους. Προωθούν συνεχώς συγκεκριμένα πρότυπα ομορφιάς και παρουσιάζουν ως αναγκαία («must») την υιοθέτησή τους από όλους τους εφήβους. Περνούν στα παιδιά το μήνυμα πως το όμορφο είναι μόνο το εξωτερικό κάλλος, η εντυπωσιακή και κυρίως ακριβή ενδυμασία, το τέλειο πρόσωπο και άλλα σχετικά. Επίσης, οι έφηβοι εξαιτίας της φύσης τους αλληλοκρίνονται καθημερινά για την εμφάνισή τους, γι” αυτό και προσπαθούν να ταιριάξουν στα πρότυπα που προβάλλει και επιβάλλει η κοινωνία. Εκτός αυτών, το παρουσιαστικό στις μέρες μας παίζει καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις των ανθρώπων, καθώς οι έφηβοι προτιμούν να είναι σε μια παρέα με άτομα που είναι εσωτερικά κενοί αλλά εξωτερικά «ωραίοι». Όμως αν τα μάτια μας έβλεπαν τις ψυχές μας αντί για τα σώματά μας, οι απόψεις μας για την ομορφιά θα ήταν εντελώς διαφορετικές και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων πιο ουσιαστικές.

   Η πραγματική έννοια της ομορφιάς είναι να σέβεσαι τον εαυτό σου και να τον αγαπάς αλλά ταυτόχρονα να νοιάζεσαι για τα προβλήματα των άλλων και να απλώνεις -όποτε μπορείς- ένα χέρι βοήθειας. Ένα πρόσωπο χωρίς ατέλειες δεν εγγυάται μια όμορφη καρδία ενώ η καλοσύνη και η γενναιοδωρία όντως καθιστούν κάποιον έναν όμορφο άνθρωπο. Η εσωτερική αρετή αντίθετα με την εξωτερική μένει άφθαρτη στο χρόνο και αναπτύσσεται καθημερινά. Επίσης, καλλιεργείται, βέβαια, στην αρχή της ζωής μας από τους γονείς και τους δασκάλους, έπειτα, όμως, μπορεί κάποιος να την εξασκεί μόνος του, χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση από άλλους εξωτερικούς παράγοντες.

   Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η κοινωνία και η πολιτεία αξίζει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αντί να μειώνουν την αυτοπεποίθηση των νέων ανθρώπων, να τους επηρεάζουν θετικά και, ιδίως, να μην παρουσιάζουν την ομορφιά σαν κάτι συγκεκριμένο, κλείνοντάς την σε συγκεκριμένα «κουτάκια», σε αυτό που ονομάζουμε «στερεότυπα». Αλλά και εμείς οφείλουμε να μην κρίνουμε τους ανθρώπους από την εξωτερική τους εμφάνιση δίνοντας βάση στην εσωτερική ομορφιά, γιατί κυρίως αυτή μετράει.

Οι πιο συνηθισμένες ατάκες μαθητών και καθηγητών κατά τη διάρκεια της τηλεκπαίδευσης!

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Ματίνα Κούγκα και Ευθυμία Ασίκη.

    meetings-webexΗ κρίση σχετικά με τον κορωνοϊό έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας επηρεάζοντας πολλούς κλάδους, συμπεριλαμβανόμενης και της εκπαίδευσης. Ειδικότερα, τους τελευταίους μήνες, μετά την έξαρση της πανδημίας, τα σχολεία στη χώρα μας παρέμειναν κλειστά και το κράτος κατέφυγε στη λύση της τηλεκπαίδευσης, μιας πρωτόγνωρης αλλά και πιεστικής εμπειρίας για μαθητές και καθηγητές, αφού στους περισσότερους έλειψαν τα μαθήματα διά ζώσης. Ωστόσο, στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση υπήρξαν και αστείες στιγμές, καθώς και κάποιες χαρακτηριστικές ατάκες οι οποίες θα μείνουν σε όλους μας αξέχαστες!

   Από τη μεριά των μαθητών, λέγονταν αρκετές δικαιολογίες, οι οποίες είτε ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα είτε απλώς χρησιμοποιούνταν για να γλιτώσουν τα παιδιά το μάθημα. Πρώτη και καλύτερη; «Δεν σας ακούω!».  Δεν υπάρχει έστω και ένας μαθητής που να μην το έχει πει αυτό! Συνήθως τα παιδιά αντιμετώπιζαν τεχνικά προβλήματα και, συνεπώς, δεν άκουγαν τους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Παρ’ όλα αυτά, δεν έλειψαν και οι στιγμές που έχαναν τη διάθεσή τους για το μάθημα και προσπαθούσαν να ξεφύγουν, χωρίς όμως να πάρουν τη φοβερή και τρομερή απουσία!

   Μία άλλη χιλιοειπωμένη φράση ήταν η εξής: «Κυρία/κύριε πέφτει το ίντερνετ, σας χάνω!». Εντάξει, δεν αρνούμαστε ότι σε αρκετά σπίτια λειτουργούσαν ταυτόχρονα πολλές ηλεκτρονικές συσκευές και η σύνδεση στο διαδίκτυο δεν ήταν και τόσο καλή, αλλά ελάτε, βρε παιδιά! Παραδεχτείτε το! Μια χαρά αρκούσε η σύνδεσή σας! Ίσως το πρόβλημα να ήταν σε εσάς -λέμε εμείς τώρα… Τέλος πάντων, συνεχίζουμε…

  Ακόμα μία ασυναγώνιστη ατάκα ήταν: «Δεν λειτουργεί το μικρόφωνό μου!». Λιγότερο γνωστή βέβαια, αλλά εξίσου «αναγκαία»! Πόσες φορές δε μας έχουν πιάσει αδιάβαστους οι καθηγητές και εμείς αποφύγαμε τις ερωτήσεις τους, γράφοντας στο chat ότι χάλασε το μικρόφωνο μας; Αμέτρητες! Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις, κατά τις οποίες, όντως εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων οι μαθητές δεν μπορούσαν να μιλήσουν…

   Δε θα ρίξουμε εντούτοις όλο το βάρος στους μαθητές! Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, έβαλαν και οι καθηγητές το χεράκι τους! Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών δεν είχε εξοικειωθεί σε μεγάλο βαθμό με την τεχνολογία, με αποτέλεσμα να τα κάνουν θάλασσα! Η πιο γνωστή τους φράση: «Δε με ακούς; Βγες και ξαναμπές!». Ήταν η κλασική απάντηση στην πρώτη από τις παραπάνω ατάκες των μαθητών! Οι διδάσκοντες, δηλαδή,  τους συμβούλευαν να αποχωρήσουν από το μάθημα και να επανασυνδεθούν, με την ελπίδα να μπορέσουν τελικά να το παρακολουθήσουν διαθέτοντας ήχο. Όμως, ξεχνούσαν να το γράψουν στη συνομιλία, ώστε να ξέρουν τα παιδιά τι να κάνουν όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα στον ήχο τους, με αποτέλεσμα συχνά να μην λύνεται το πρόβλημα. Άλλες φορές πάλι, ρωτούσαν: «Παιδιά με ακούτε; Μιλήστε λίγο!». Δεν ήταν όμως ανάγκη να μάς το λένε αυτό, αφού, ούτως ή άλλως, σαν μαθητές του γυμνασίου που είμαστε, φημιζόμαστε για τη φασαρία που προκαλούμε στο μάθημα! (Ναι, όπως καταλάβατε θα βγάλουμε όλα τα άπλυτά σας στη φόρα!). Ωστόσο, στα διαδικτυακά μαθήματα μας είχαν πιάσει οι ντροπές και δεν τολμούσαμε να ανοίξουμε το μικρόφωνο! Αν όμως αντιμιλούσαμε (σπανίως βέβαια!), μας απειλούσαν με το γνωστό σε όλους: «Θα σε κάνω expel!», φράση η οποία αντιστοιχούσε στην προειδοποίηση για ωριαία αποβολή.

Συμπερασματικά, η τηλεκπαίδευση αποτέλεσε μία παράξενη εμπειρία για όλους μας. Στη διάρκειά της δεν έλειψαν στενόχωρες στιγμές, αλλά και ευχάριστα αστείες τόσο για τους μαθητές όσο και για τους καθηγητές. Δεν γνωρίζουμε αν και για εσάς αυτό το χρονικό διάστημα ήταν ευχάριστο ή όχι, το σίγουρο όμως είναι ότι εμάς θα μας μείνει αξέχαστο!

Οι άνθρωποι και φυσικό περιβάλλον

Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου, Γεωργιάδου Ειρήνη και Κόρτσα Σουάντα 

 

ENVIΡΟΜΕΝΤΤα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που απασχολούν τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος. Ο σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον είναι κάτι που λέγεται και επιδιώκεται αλλά μόνο στα λόγια.  Ωστόσο, η αλληλεπίδραση μεταξύ της φύσης και των ανθρώπων είναι αρκετά περίπλοκο ζήτημα.

   Στην πράξη, οι άνθρωποι ρυπαίνουν με διάφορους τρόπους το περιβάλλον, τη χλωρίδα, την πανίδα και τη θάλασσα. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι η απόθεση από τον άνθρωπο εμμέσως ή αμέσως, ουσιών ή και υλικών είτε στην ξηρά είτε στη θάλασσα. Με άλλα λόγια, στερεά και υγρά απόβλητα αποβάλλονται μολύνοντας, ακόμη και θανατώνοντας διάφορα φυτικά και ζωικά είδη που μπορεί να είναι και υπό εξαφάνιση και απειλώντας την υγεία των ανθρώπων. Άλλη μια σημαντική πλευρά είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση με την αποβολή ατμοσφαιρικών ρύπων τόσο από τα εργοστάσια όσο κι από τις εξατμίσεις των μέσων μεταφοράς. Το «Φαινόμενο του θερμοκηπίου» άλλα και η «Τρύπα του όζοντος» είναι δύο από τις πιο γνωστές σοβαρές συνέπειες της μόλυνσης του αέρα.

  Βασική λύση για να ελαττωθεί όλο αυτό είναι οι άνθρωποι να  αντιμετωπίζουν πιο προσεκτικά και υπεύθυνα τη φύση. Η απόκτηση οικολογικής συνείδησης πραγματοποιείται σε μικρή ηλικία και είναι ευθύνη των ομάδων που προσφέρουν αγωγή στο παιδί, δηλαδή της οικογένειας, των δασκάλων, της κοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης.Αν ο άνθρωπος μάθει από μικρός να σέβεται, να εκτιμά, να απολαμβάνει και να προστατεύει τη φύση, τότε μόνο μπορεί να φτάσει στο σημείο να πάρει μέτρα, όπως, για παράδειγμα, να χρησιμοποιούνται λιγότερο τα μέσα μαζικής μεταφοράς και να βελτιώνεται όλο και περισσότερο η ποιότητα την καυσίμων για την προστασία της ατμόσφαιρας. Επίσης, τότε μόνο μπορεί να προσέχει πού αποβάλλει τα σκουπίδια, να γνωρίζει για την ανακύκλωση, να συμμετέχει ο ίδιος σε ομάδες εθελοντών καθαρισμού των δασών κ.ά.

   Τελικά, αν δεν γίνει συνείδηση και προσωπική υπόθεση του καθενός η ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, τότε κρίνεται επισφαλής ακόμη και η ίδια η επιβίωση των ανθρώπων πάνω στη γη. Η φύση είναι υπέροχα όμορφη αλλά εκδικείται όποιον δεν τη σέβεται.

 

Διαφορετικότητα

Γράφουν οι μαθήτριες Νερκίζογλου Χριστίνα, Νοτοπούλου Μαριλένα, Σάρρα Ριγκέλντα

bae40c9579136c3956a61b557abe8b98

Είμαστε όλοι διαφορετικοί. Στη σύγχρονη εποχή είναι πολύ συχνό το φαινόμενο του εκφοβισμού. Υπάρχουν κάποια ζητήματα που ακόμα καιτις μέρες μας αντιμετωπίζονται σαν ταμπού και είναι στενάχωρο το γεγονός ότι πολύ άνθρωποι αντιμετωπίζουν το διαφορετικό ως απειλή και ως κατώτερο από εκείνους. Μέσα από αυτό το άρθρο προσπαθούμε να εκφράσουμε ανησυχίες και ανασφάλειες αν σθρώπων από όλο τον κόσμο και να βοηθήσουμε να ενημερωθούν και να δουν με ένα άλλο μάτι οι άνθρωποι την διαφορετικότητα και το πόσο όμορφη μπορεί να είναι.

   Η διαφορετικότητα, ως έννοια, μπορεί να έχει άπειρες μορφές. Μια πολυ συχνή λοιπόν μορφή της διαφορετικότητας που παρατηρούμε πως δεν είναι, ακόμη και στις εποχές που ζούμε, τόσο κοινωνικά αποδεκτή, είναι η ομοφυλοφιλία.Η ομοφυλοφιλία αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται από πολλούς ως κάτι αρνητικό. Πολλές θρησκείες την αντιμετωπίζουν ως αμαρτία και σε πολλές κοινωνίες είναι στιγματισμένη ως ανεπιθύμητο φαινόμενο. Με τους αιώνες κάποιες λάθος θεωρίες πάνω στο θέμα καταρρίφθηκαν, και σιγά σιγά αναγνωρίστηκαν τα νόμιμα δικαιώματα για τα ομοφυλόφιλα άτομα, όπως η εισαγωγή νόμου κατά της βίας και του εκφοβισμού για την προστασία των ομοφυλόφιλων μειονοτήτων. Ενώ κάποιοι πιστεύουν πως οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις δεν είναι φυσιολογικές, επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι η ομοφυλοφιλία είναι μία φυσική και φυσιολογική μορφή ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν, πως η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή ενός ατόμου. Όχι. Είναι κάτι που ήταν πάντα μέσα τους, όπως και οι προτιμήσεις των ετεροφυλόφιλων ατόμων. Η ομοφυλοφιλία συχνά παρατηρείται και στα ζώα, συγκεκριμένα, πάνω από 450 είδη ζώων εμφανίζουν ομοφυλοφιλικές συμπεριφορές, οπότε, πώς μπορούμε να πούμε πως κάτι δεν είναι φυσιολογικό όταν συμβαίνει από μόνο του στη φύση;
Καθώς όλα αυτά συμβαίνουν, ο εκφοβισμός δεν σταματά εκεί. Θύματα εκφοβισμού λόγω της διαφορετικότητας τους είναι συχνά άνθρωποι διαφορετικού χρώματος και διαφορετικής φυλής. Κάτι το οποίο ακούγεται αρκετά τρελό, διότι το χρώμα του δέρματος κάποιου έχει πάντα να κάνει με την καταγωγή του. Τελευταία συμβαίνουν πολλά επεισόδια, κυρίως στις Ηνωμένες πολιτείες, που έχουν ανησυχήσει και έχουν φέρει πολύ κόσμο σε αντιπαραθέσεις και καβγάδες, διότι οι άνθρωποι διαφορετικού χρώματος σε πολλές περιπτώσεις πρέπει ακόμη να παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Δεν είναι τρελό; Τέλος, θα θέλαμε να αναφέρουμε ένα τελευταίο είδος διαφορετικότητας. Είναι το πιο συχνό από όλα και για αυτό είναι και αυτό το οποίο δέχεται το περισσότερο μίσος και εκφοβισμό στην σημερινή κοινωνία, και αυτό είναι οι διαφορετικοί σωματότυποι. Το αν κάποιος είναι «λεπτός» ή «παχύς» δεν ορίζει την αξία του. Στα σχολεία τα παιδιά αντιμετωπίζουν συχνά εκφοβισμό λόγω του σωματικού τους βάρους ή τη δομή του σώματός τους, κάτι το οποίο δημιουργεί χρονιές ανασφάλειες. Κι όμως, η κοινωνία δεν βοηθάει την κατάσταση, τα πρότυπα των νέων ανθρώπων προβάλουν και ενθαρρύνουν στερεότυπα των «τέλειων» σωμάτων, των «τέλειων» προσώπων. Όπως όλοι ξέρουμε όμως, το αληθινό δεν είναι τέλειο, και το τέλειο δεν είναι αληθινό.
Το συμπέρασμα είναι πως, ο καθένας μας είναι διαφορετικός με τον δικό του τρόπο. Είτε αυτό είναι το χρώμα του, ο σεξουαλικός προσανατολισμός του, το σώμα του, στο τέλος της ημέρας είμαστε όλοι άνθρωποι, με ίσες ανάγκες και ίσα δικαιώματα. Το διαφορετικό είναι όμορφο, η ποικιλομορφία και το βάθος των ανθρώπων είναι αυτό που μας κάνει ξεχωριστούς σε όλο το σύμπαν. Μη φοβάστε να είστε διαφορετικοί, να εκφράζεστε, και να είστε περήφανοι για την ιστορία σας. Και μην ξεχνάτε: ποτέ μην κρίνετε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του. Γιατί οι άνθρωποι είμαστε σαν τα βιβλία. Άλλοι καινούργιοι, άλλοι παλιοί και σκονισμένοι, άλλοι γεμάτοι ιστορίες να μοιραστούν και άλλοι που μόλις ξεκινούν τις δικές τους ιστορίες. Όλοι με διαφορετικό εξώφυλλο, όλοι με διαφορετική ιστορία. Είμαστε όλοι διαφορετικοί
.

Top