Στήλη: Εφηβικές Ανησυχίες

Σχέσεις γονέων και παιδιών

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Χρυσούλα Σιαμπίρη και Μαριάννα Μπάλιου.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η περίοδος της εφηβείας προκαλεί διάφορες εντάσεις ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά. Ας δούμε παρακάτω αναλυτικότερα τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Η εφηβεία είμαι μια ηλικία που αλλάζει το κάθε παιδί, ψυχικά και σωματικά. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά του ,καθώς γίνεται συχνά επιθετικό και οξύθυμο ,αλλά και στην άποψή του για διάφορα θέματα που το απασχολούν. Επιπλέον, έχει διαφορετικές προτιμήσεις από τους γονείς του σχετικά με την εμφάνισή του, επειδή  πλέον το ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Ακόμα, αποφασίζει να κάνει παρέα με καινούρια άτομα, τα οποία όμως τις περισσότερες φορές υπάρχει περίπτωση να είναι μία κακή επιρροή για το ίδιο. Επίσης, παρατηρείται πως περνάει  τις πιο πολλές ώρες της ημέρας πάνω από μία οθόνη (κινητό , υπολογιστή κ.τ.λ.), με αποτέλεσμα την αντίδραση των γονιών του.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς προσπαθούν να  καταλάβουν και να  αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο τρόπο τις ανησυχίες των παιδιών τους , διότι καταλαβαίνουν πώς περνάνε μία δύσκολη φάση της ζωής τους . Αντιμετωπίζουν  την αλλαγή της συμπεριφοράς , προσπαθώντας να κρατήσουν την ψυχραιμία τους, άσχετα αν πολλές φορές δεν τα καταφέρνουν. Όσον αφορά την εμφάνισή των παιδιών τους, στην αρχή αντιδρούν υπερβολικά ,αλλά στη συνέχεια ‘καταθέτουν τα όπλα’. Τέλος, οι πολλές ώρες στο κινητό ή σε άλλες ηλεκτρονικές συσκευές οδηγούν σε καυγάδες , με αποτέλεσμα τιμωρίες.

Συμπερασματικά, όπως είδαμε παραπάνω τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία της ζωής τους  περνάν δύσκολα  και οι γονείς θα πρέπει να δείχνουν κατανόηση και να μην τους πηγαίνουν συνέχεια κόντρα!

Καταπίεση εφήβων

γράφει η μαθήτρια της Γ” τάξης Γρηγοράκη Ιωάννα 

  Λαμβάνοντας υπόψη αποτελέσματα σχετικών ερευνών, ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα θέματα, που έχει καταλήξει αντικείμενο προσοχής και συζήτησης παγκοσμίως είναι η καθημερινή καταπίεση που βιώνουν τα παιδιά, και ιδιαίτερα οι έφηβοι, στα πλαίσια της οικογένειάς τους, από τους γονείς.

     Ως προς τις απόψεις που διατυπώνονται, είναι διαμετρικά αντίθετες. Αφενός μεγάλο ποσοστό των ερωτώμενων υποστηρίζουν ότι για τα παιδιά είναι απαραίτητες τόσο η ηθική ενίσχυση από τους γονείς όσο και η γενικότερη στήριξή τους. Αφετέρου, θα ήταν σημαντική παράλειψη να μην αναφερθούμε και στην άλλη όψη του νομίσματος δηλαδή στην άποψη ότι αρκετοί τρόποι γονεϊκής συμπεριφοράς, συντελούν στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των ανηλίκων, στερώντας τους την ευκαιρία να απολαύσουν ξένοιαστα την παιδική τους ηλικία, όπως από τη φύση αρμόζει.
Όσον αναφορά στην πρώτη άποψη, με την ενθάρρυνση των γονέων, οι νέοι καταβάλλουν προσπάθειες, ώστε να καλλιεργούν και να βελτιώνουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους. Μεταξύ άλλων, αναπτύσσεται στενότερη σχέση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, καθώς πυρήνα της σχέσεις γονέων και νέων αποτελούν η εμπιστοσύνη και η αλληλοκατανόηση. Τέλος, οι έφηβοι επιθυμώντας να ικανοποιούν όλο και περισσότερο τον εαυτό τους αλλά και τους γονείς τους, θέτουν υψηλούς στόχους στο σχολικό περιβάλλον, επιχειρώντας να επιτυγχάνουν όλο και καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα.
Από την αντίθετη πλευρά, υποστηρίζεται πως οι νέοι που προσλαμβάνουν υπερπροστατευτική αγωγή και βρίσκονται διαρκώς υπό πίεση, κατακλύζονται από συναισθήματα ενοχής, καταπιέζονται, μετατρέπονται με τον καιρό σε άβουλα όντα, εξαρτημένα από τους άλλους και ανίκανα να συμμετέχουν στη λήψη τον κατάλληλων αποφάσεων για τους ίδιους. Ένα άλλο εξίσου δυσάρεστο επακόλουθο είναι το γεγονός ότι εξαιτίας της έλλειψης αυτονομίας και της επακόλουθης παθητικότητας τους, διακρίνονται για τη χαμηλή αυτοπεποίθηση και για συμπλέγματα κατωτερότητας. Τέλος, δυστυχώς προάγεται αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών, λόγω της επιδίωξης πρωτείων και της βαθμοθηρίας, που καταλήγουν αυτοσκοπός τους.
Αποτιμώντας, λοιπόν, τις παραπάνω όψεις του ζητήματος και τις συνέπειές του καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι γονείς οφείλουν να μην προβάλλουν τις ψυχικές ανεπάρκειες, τα απωθημένα και τις ανασφάλειες τους, στα παιδιά ούτε να πάψουν να επιβάλλουν σε αυτά την προσωπική τους κοσμοθεωρία, επιτρέποντας τα να διαμορφώσουν τη δική τους προσωπικότητα και να ζουν τα πιο αθώα τους χρόνια αυθόρμητα, δίχως καταπιέσεις και τους περιορισμούς που γεννά η γονική υπερπροστασία.

Εφηβική παχυσαρκία

γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ τάξης Έλενα Καβάγια και Χριστίνα Κάσα

      Tα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της εφηβική παχυσαρκίας έχει ενταθεί υπερβολικά στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτες, η εφηβική παχυσαρκία πιθανότατα προκαλεί μακροπρόθεσμα διάφορες ασθένειες, όπως καρκίνο, οστεοαρθρίτιδα, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοαγγειακές παθήσεις, ακόμα και το θάνατο κατά τη μέση ηλικία.

  teen-paxosΟι αιτίες τις παχυσαρκίας οφείλονται κυρίως στη λανθασμένη διατροφή των εφήβων,  καθώς και στην καθιστική ζωή. Συνήθως, όμως, οι λόγοι που τον προκαλούν  ανάγονται στη βρεφική ηλικία. Για παράδειγμα, μία από τις αιτίες είναι η εσφαλμένη αντίληψη των γονέων, ότι το παιδί πρέπει να τρώει συγκεκριμένες φορές και συγκεκριμένες ποσότητες, ακόμα και μέσω πίεσής του από πλευράς τους, παρόλο που κάποιες φορές το βρέφος δεν έχει όρεξη. Σημαντικό, επίσης, ρόλο παίζουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τα οποία προβάλλεται γενικότερα το καταναλωτικό πρότυπο και ταυτίζεται η ευτυχία με την υπερβολική κατανάλωση.

       Όμως αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει, καθώς υπάρχουν πολλές λύσεις. Αρχικά, η συνεργασία με ειδικούς διατροφολόγους και διαιτολόγους σε συνδυασμό με ειδική διατροφή που συστήνεται από αυτούς συνήθως αποφέρει θετικά αποτελέσματα. Επίσης, όταν η παχυσαρκία είναι υπερβολική, είναι δυνατή και η ιατρική χειρουργική επέμβαση, που συνήθως απαιτεί σύντομο χρονικό διάστημα και είναι αποτελεσματική, αν προσέχει στο εξής τη δίαιτά του και ο ασθενής. Μια ακόμα λύση είναι η καθημερινή άσκηση, δηλαδή να αθλείται ο υπέρβαρος τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε συνδυασμό με υγιεινή διατροφή είναι σαν να κάνουμε δώρο στον εαυτό μας.

        Πολλοί άνθρωποι έχουν καταφέρει να χάσουν πολλά περιττά κιλά, επομένως πολλές είναι και οι αποδείξεις ότι η απώλεια βάρους είναι δυνατή. Οι βασικότερες προϋποθέσεις για επιτυχία είναι η θέληση του παχύσαρκου, η αυτοκυριαρχία και, πρώτιστα, η σχετική ψυχοσυναισθηματική ισορροπία του κατά την περίοδο πριν την έναρξη της δίαιτας.

Έρωτας στην εφηβεία

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ΄ Γυμνασίου, Θωμαή  Χρηστίδου και Άντζελα Κόντρα

love_teen Στην ηλικία των 13 έως 18 τα παιδιά αρχίζουν να έλκονται με το αντίθετο φύλο.Πότε όμως είναι ασφαλές; Ο έρωτας στην εφηβεία είναι ένα σημαντικό και περίπλοκο θέμα που οι γονείς,αλλά και μερικές φορές εμείς οι ίδιοι το αγνοούμε.Πολλοί γονείς ανησυχούν για την ώρα που τα παιδιά τους θα νιώσουν για πρώτη φορά ερωτευμένα .Κύριο άγχος τους τις περισσότερες φορές είναι να μην πληγωθούν,να τα φροντίζουν και να υπάρχει εμπιστοσύνη ανάμεσα σε αυτούς και τα παιδιά τους .Ο έφηβος αρχίζει να ενδιαφέρεται  για το αντίθετο φύλο και θέλει οπωσδήποτε να είναι επιθυμητός για να νιώθει καλά.

Στην αρχή ξεκινούν όλα από αθώα φλερτ και στην συνέχεια σε γρήγορους ρυθμούς το αίσθημα γίνετε ακόμα πιο δυνατό.Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ωστόσο, ως γονείς ή συγγενείς του εφήβου πως θα πρέπει να κάνουμε σαφές πως η ερωτική πράξη δεν είναι ούτε προϊόν μιμητισμού «το έχουν κάνει όλοι», αλλά ούτε και πίεσης «ή το κάνουμε ή χωρίζουμε». Ο έρωτας είναι υπέροχος όταν μοιράζεται και βιώνεται εξίσου και από τους δύο και γίνεται υπό την σκέπη ωραίων συναισθημάτων.

Ο έρωτας όμως κρύβει και μια απομυθοποίηση και απογοήτευση. Ο κόσμος του εφήβου καταρρέει και βυθίζεται στη θλίψη του, αποσύρεται και απομονώνεται. Του επιτρέπουμε να το ζήσει. Του δίνουμε το χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται. Σε καμία περίπτωση δεν κατηγορούμε ή νουθετούμε με φράσεις «καλά να πάθεις» ή «στα έλεγα εγώ…». Είμαστε στο πλάι του για να τον ακούσουμε, να τον στηρίξουμε και να τον ενθαρρύνουμε ενώ δεν ξεχνάμε ποτέ πως ο νέος άνθρωπος εισάγεται σταδιακά στον κόσμο των ενηλίκων, στο δικό μας κόσμο που μπορεί να είναι την ίδια στιγμή γοητευτικός και σκληρός, παράλογος και συναρπαστικός και αυτά θα του τα δείξουμε εμείς.

Γνήσια φιλία

                       Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου Γάρου Ελευθερία & Ασπροκαμπίτη Φωτεινή

  filia2Η σχολική μας εφημερίδα δίνει σε όλους τους μαθητές το βήμα από το οποίο μπορούμε να δημοσιεύσουμε τις απόψεις για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι και η φιλία.

   Η φιλία αποτελεί τον ισχυρό ψυχικό συνεκτικό δεσμό που αναπτύσσεται ανάμεσα στους ανθρώπους και βασίζεται στην αμοιβαία συμπάθεια, στην ανταπόκριση των αισθημάτων και στα κοινά ενδιαφέροντα. Φιλία μπορεί να υπάρξει μεταξύ ατόμων, λαών ή αθλητικών, πολιτικών, επαγγελματικών, θρησκευτικών και άλλων ομάδων. Σημειωτέων ότι δεν νοείται φιλική σχέση, εάν δεν υφίσταται η αγάπη και δεν επικρατούν υψηλά συναισθήματα.

  Η φιλία ξεκίνησε λόγω της ανάγκης του ατόμου να επικοινωνήσει πνευματικά και ψυχικά, εφόσον ο άνθρωπος είναι από την φύση του κοινωνικό ον, για αυτό δεν μπορεί να ζήσει μόνος του. Η αδυναμία του ανθρώπου να καλύψει μόνος του τις φυσικές του ανάγκες και η επιθυμία να μοιραστεί τις ψυχικές του ανάγκες, όπως και να μεταδώσει τα συναισθήματα που βιώνει, είναι επίσης ένας σημαντικός λόγος της δημιουργίας της φιλίας.

   Τα χαρακτηριστικά μίας γνήσιας φιλίας είναι αρκετά. Η ειλικρίνεια, η καθαρότητα σκέψης και ήθους, η εντιμότητα, η ευκρίνεια πράξεων, η αξιοπρέπεια και κυρίως η αγάπη συντελούν σε μία γνήσια φιλία. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, για να υπάρξει μία αληθινή και σταθερή φιλία πρέπει τα μέλη της να είναι κοντά σε ηλικία, να έχουνε κοινούς σκοπούς και επιδιώξεις, κοινό πνευματικό επίπεδο, κοινές ιδεολογίες και αμφότερες επιθυμίες για ψυχική προσέγγιση.

   Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η φιλία είναι ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Μας προσφέρει αξέχαστες εμπειρίες και πολλά μαθήματα ζωής. Είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε μια καθαρή φιλία και να είμαστε πάντα ο «εαυτός» μας…

Δικαιώματα του παιδιού

γράφει η μαθήτρια της Γ”  Γυμνασίου,  Αναδολού Έλλη

   Τα παιδιά αξίζει να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μιας κοινωνίας, αφού αποτελούν το μέλλον της κοινωνίας και διότι από την ποιότητα της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς τους εξαρτάται η πρόοδος του συνόλου. Χρειάζεται, λοιπόν, να δίνονται σ” αυτά τα απαραίτητα εφόδια απ’όλους τους φορείς αγωγής.

   Πρώτα απ’όλα, το παιδί έχει το δικαίωμα να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται μέσα σε μια ασφαλή κοινωνία. Επιπλέον, δικαιούται τη στέγαση, την ιατρική περίθαλψη και την ψυχαγωγία. Η κοινωνία υποχρεώνεται να εξασφαλίζει σ’αυτό όχι απλώς τη βασική μόρφωση, αλλά να το προσανατολίζει στην ουσιαστική παιδεία, ώστε να μαθαίνει να κρίνει και να προβληματίζεται σχετικά με ποικίλα ζητήματα της ζωής και του κόσμου. Είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να προετοιμάζεται από τη βρεφική ηλικία σωστά για την ομαλή κοινωνικοποίησή του. Οι μεγαλύτεροι οφείλουν να στέκονται ως πρότυπα τήρησης των νόμων, για να μην οδηγούνται τα παιδιά σε παραβάσεις και αντικοινωνική συμπεριφορά. Ακόμη, τα παιδιά ωφελεί να ζουν απολαμβάνοντας ουσιαστική ελευθερία, μέσω της οποίας καλλιεργούνται ο διάλογος και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο. Όταν από νωρίς το παιδί συνειδητοποιεί τι σημαίνει δημοκρατικό πολίτευμα, είναι πιθανότερο αργότερα να εξελιχθεί σε υπεύθυνο και συνεπή στις υποχρεώσεις του πολίτη. Τέλος, τα παιδιά αξίζει να δέχονται έναν σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό, μέσω του οποίου θα επιλέγουν το επάγγελμα που θα αναλογεί στις επιθυμίες και τις ικανότητές τους. Βέβαια, δεν πρέπει να εργάζονται πριν φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία. Αντίθετα, έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι, την ανεμελιά και την ξεγνοιασιά.

   Τελικά, για να αντιμετωπίζεται το παιδί όπως αρμόζει  από την κοινωνία, είναι απαραίτητη η ουσιαστική λειτουργία κυρίως των θεσμών αγωγής, όπως η οικογένεια, το σχολείο, τα ΜΜΕ και η πολιτεία, που οφείλουν να σέβονται την προσωπικότητά του και να μην το εκμεταλλεύονται. Ιδίως το κράτος είναι το κατ” εξοχήν αρμόδιο να συντελέσει στη σύσταση κοινωνίας πιο ανθρώπινης για τα παιδιά, ώστε και εκείνα, αργότερα, να καταστούν ενεργά μέλη της.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των ριάλιτι στους νέους σήμερα

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ” Γυμνασίου, Ηλιάνα Παπαδοπούλου και Παναγιώτα Τσιάρτα

   Τα τελευταία  χρόνια η ελληνική τηλεόραση έχει κατακλυστεί από τις γνωστές εκπομπές τύπου ριάλιτι. Τα reality shows είναι τηλεοπτικά προγράμματα στα οποία εμφανίζονται πρόσωπα με την πραγματική τους ταυτότητα, με αληθινές αντιδράσεις και αληθινά συναισθήματα. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη διάδοσή τους και η τεράστια επιτυχία τους. Σε αυτές τις εκπομπές καλούνται καθημερινοί άνθρωποι να εκθέσουν τα προσωπικά τους προβλήματα σε ένα studio   παρουσία κοινού , καθώς και ειδικών επιστημόνων (ψυχολόγων, ψυχιάτρων, κοινωνικών λειτουργών, συμβούλων κλπ). Οι εκπομπές αυτές κατηγορούνται συχνά από πολλούς, γιατί εξευτελίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά υπάρχουν και πολλοί που τις υποστηρίζουν φανατικά, γιατί πιστεύουν ότι δίνουν σε πολλούς ανθρώπους ένα δημόσιο βήμα κι έναν τρόπο να εκφράσουν τα προβλήματά τους, να ζητήσουν βοήθεια και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη.

   Πολλές φορές τα reality shows πείθουν τους ανθρώπους και ειδικά τους νέους να πιστέψουν ότι η επιτυχία, η αποδοχή και η αναγνωρισιμότητα επιτυγχάνονται χωρίς ιδιαίτερο κόπο και χωρίς να χρειάζεται ο άνθρωπος να έχει δημιουργήσει ένα ουσιαστικό υπόβαθρο και μια ισχυρή προσωπικότητα κατά το παρελθόν.  Επιπλέον αυτή η γρήγορη, απότομη και μεγάλη αναγνωρισιμότητα και η ξαφνική επιστροφή στην καθημερινότητα και στην αφάνεια αποτελεί για πολλούς νέους ανθρώπους μια σκληρή μεταβολή, που δεν μπορούν να την διαχειριστούν και τους τραυματίζει σε ψυχολογικό επίπεδο. Οι νέοι και οι έφηβοι αποκτούν την λανθασμένη αντίληψη ότι η επιτυχία έρχεται μόνο μέσα από τα φώτα της δημοσιότητας και ξεχνούν ότι η έκθεση των προσωπικών τους προβλημάτων σε ένα μεγάλο και άγνωστο κοινό τους καθιστά ευάλωτους συναισθηματικά, ψυχικά και ψυχολογικά.  Ακόμη, η προσοχή του τηλεοπτικού κοινού και ειδικά των νέων, μέσω αυτών των προγραμμάτων, αποσπάται από την καθημερινή πραγματικότητα και από τους ουσιαστικούς στόχους τους οποίους θα έπρεπε να έχουν και τους οδηγεί σε μια κατάσταση παθητική που είναι επιζήμια . Η υπερπροβολή τέτοιων προγραμμάτων από τους τηλεοπτικούς σταθμούς (αφού αποτελούν μία από τις οικονομικότερες επιλογές τους) οδηγεί τους νέους στο να εθιστούν και να συνηθίσουν σε μια μορφή <<διασκέδασης>> που βασίζεται στη γελοιοποίηση των συνανθρώπων τους.  Τέλος, πολλές φορές, οι νέοι άνθρωποι συμμετέχουν οι ίδιοι σε αυτά τα shows και στην προσπάθειά τους να παραμείνουν δε διστάζουν να προχωρήσουν σε ακραίες και ανήθικες συμπεριφορές με συνέπεια να βλάπτουν τον εαυτό τους και να γίνονται αρνητικά παραδείγματα για ανθρώπους της ηλικίας τους ή και μικρότερους ακόμη.

   Το κράτος και οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να βοηθήσουν στην ενίσχυση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων και της κριτικής τους σκέψης, ώστε η νέα γενιά να απαξιώσει τέτοιου είδους θεάματα. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να πείσουν τους εφήβους ότι αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι το πρόσκαιρο και η ελάχιστη προσπάθεια, αλλά ο συνεχής αγώνας για βελτίωση και η εργατικότητα. Οι νέοι να βοηθηθούν ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που είναι σημαντικό στην πορεία της ζωής τους είναι όχι η χαλαρότητα και τα ανούσια θεάματα αλλά η ουσιαστική ενημέρωση και πληροφόρησή τους. Οι έφηβοι και οι νέοι να καταλάβουν ότι τέτοιου είδους τηλεοπτικά προϊόντα έχουν ως βασικό στόχο τον αποπροσανατολισμό τους από βασικούς προβληματισμούς  και ερωτήματα που έχουν σχέση με την εξέλιξή τους και την μελλοντική τους πορεία στη ζωή.

 

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΕΦΗΒΩΝ

Αποτέλεσμα εικόνας για σεξουαλικη κακοποιηση εφηβων

  Η σεξουαλικη κακοποιηση των εφηβων ειναι ενα απο τα χειροτερα κοινωνικα προβληματα που δυστυχως επικρατει πολυ εντονα τα τελευταια χρονια, με πολλους εφηβους να εχουν πεσει θυματα του.                                         Η κακοποιηση παντοτε προκαλειτε με καποιους τροπους. Αρχικα, πολλοι ενηλικες αναγκαζουν τους εφηβους να οδηγουνται σε πραξεις, οπως στην επιδειξη των γενετικων οργανων, τις οποιες οι ιδίοι δεν θελουν να κανουν. Επισης, οι σχεσεις μεταξυ πατερα κορη μπορει να οδηγησουν στην κααποιηση του κοριτσιου λογω της μεγαλης αγαπης που τρεφει η ιδια για τον πατερα της. Επιπλεον, η συναναστροφή με κακοποιούς μπορει να φερει και την σωματικη κακοποιηση του εφηβου. Για παραδειγμα το δυσάρεστο γεγονος του κοριτσιού απο το Διδυμότειχο.                                                               Με ολα αυτα, θα υπαρχουν και καποιες αρνητικες συνεπειες. Αρχικα, θα δημιουργηθει μια μονιμη ψυχολογικη αναστατωση που θα επηρεασουν τον εφηβο και στην μελλοντικη ζωή. Επισης, μπορει να οδηγηθει στην αυτοκτονια, για να μην ξαναπεσει θυμα κακοποιησης. Επιπλεον,μπορει να κλειστει στον ευατο του και να θελησει να ξαναβγει εξω απο το σπιτι του.         Συνοψιζοντας, η σεξουαλικη κακοποιηση των εφηβων

Εφηβεία-Οικογένεια

γράφει η μαθήτρια της Γ “ τάξης  Μαρία Μαββίδου

   Το σχολικό μας περιοδικό δίνει σε όλους τους μαθητές την ευκαιρία να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και σχέσεις των εφήβων με τους γονείς τους.

   Group of four cartoon young people. Teenager students.Στην εφηβεία ο νέος αποχωρίζεται ουσιαστικά τους γονείς του και εγκαταλείπει σταδιακά το αίσθημα  του παιδιού. Ενώ ήταν πάντα στο επίκεντρο της προσοχής των γονιών, τώρα θα πρέπει να αναλάβει ο ίδιος ευθύνες. Έτσι, ο έφηβος έχει την αίσθηση ότι είναι πολύ ώριμος, ώστε μπορεί να τα αντιμετωπίσει όλα μόνος του. Επίσης, η απομάκρυνση των νέων κατά την περίοδο της εφηβείας προκαλεί κρίση στους γονείς, οι οποίοι δεν ξέρουν πώς να τη διαχειριστούν. Ο έφηβος δοκιμάζει συμπεριφορές διαφορετικές από των γονιών του για να εδραιώσει έτσι τη δική του ταυτότητα. Έρχεται σε σύγκρουση μαζί τους, όταν αυτοί θέλουν να τον συμβουλέψουν και αρνείται τις γνώσεις τους, διότι τις θεωρεί παλιές   . Σε περίπτωση που οι γονείς είναι υπερπροστατευτικοί, τότε πιστεύει πως δεν έχει προσωπική ζωή, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια.

   Ο έφηβος και η οικογένεια βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση με έντονες προστριβές, χαρακτηριστικές αυτής της περιόδου. Διεκδικεί με πάθος την αυτονομία του, την ίδια στιγμή που εξαρτάται άμεσα από την οικογένειά του, καθώς διακηρύσσει την ανεξαρτησία του αλλά ταυτόχρονα αναζητά τη σιγουριά και τη στήριξη που παρέρχονται από τους γονείς του.

   Από την άλλη πλευρά, πολλοί γονείς δυσκολεύονται να προβλέψουν τη συμπεριφορά των παιδιών τους βασιζόμενοι σε κληροδοτημένες συμπεριφορές. Πολλά παιδιά που ήταν εύκολο μέχρι πρότινος να συμμορφωθούν, θεωρούνται  επαναστάτες από τους γονείς τους. Μπορεί, λοιπόν, οι ίδιοι να βλέπουν ένα υπάκουο παιδί να μετατρέπεται σε έναν απρόβλεπτο έφηβο και αυτό τους ανησυχεί. Έτσι γίνονται πιο πιεστικοί και κυριαρχικοί, με αποτέλεσμα και  έφηβος να βλέπει την αυτονομία του να απειλείται και να δημιουργούνται εντάσεις στην οικογένεια. Και οι ίδιοι οι γονείς, όμως, αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε αυτήν τη φάση. Συχνά, οι ενήλικες νιώθουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, χαμηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή, αυξημένα καταθλιπτικά συναισθήματα και αρνητικές σκέψεις γιατί  συνήθως βρίσκονται στη μέση ηλικία, όταν τα παιδιά τους περνούν στην εφηβεία, ώστε να νιώθουν απαισιόδοξοι και νιώθουν ότι η ζωή δε θα γίνει καλύτερη απ’ αυτή που ζουν.

   Άρα οι γονείς των εφήβων θα πρέπει να είναι σταθεροί και, ταυτόχρονα, ευέλικτοι. Όπως αλλάζει το παιδί, έτσι θα πρέπει και η στάση του γονιού να διαφοροποιείται σιγά-σιγά, προσφέροντας, όμως, πάντα σταθερότητα.

   Είναι φανερό, λοιπόν, ότι πάντα θα υπάρχουν συγκρούσεις και έριδες ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά κατά την περίοδο της εφηβείας. Οι γονείς από τη δική τους πλευρά οφείλουν να είναι προσαρμοστικοί δείχνοντας κατανόηση στα παιδιά τους, ενώ οι έφηβοι πρέπει να είναι συγκρατημένοι και ήρεμοι προς τους γονείς τους.

Γενικό ή Επαγγελματικό Λύκειο;

γράφει η μαθήτρια της Γ” Γυμνασίου, Ματοπούλου Γεωργία

 gel_epal1Τελειώνοντας το Γυμνάσιο καλούμαστε να αποφασίσουμε ποιο λύκειο θα ακολουθήσουμε. Γενικό ή Επαγγελματικό λύκειο; Η επιλογή αυτή είναι μια προσωπική απόφαση που θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από σωστή και αντικειμενική πληροφόρηση.

     Φέτος παρατηρήθηκε σημαντική άνοδος στο ποσοστό εγγεγραμμένων μαθητών στα ΕΠΑΛ λόγω αύξησης του ποσοστού εισαγωγής στα ΑΕΙ. Το Γενικό Λύκειο και το Επαγγελματικό δίνουν ισότιμα απολυτήρια και μετά τις τελευταίες νομοθετικές ρυθμίσεις του Υπουργείου Παιδείας, προσφέρουν ίδιες ευκαιρίες για συνέχιση των σπουδών στην ανώτατη εκπαίδευση. Αυτό που διαφοροποιεί τις δύο επιλογές είναι οι διαφορετικές δεξιότητες που καλλιεργούνται, κάτι το οποίο φαίνεται και στο αναλυτικό τους πρόγραμμα.Στο Γενικό Λύκειο υπάρχουν οι προσανατολισμού και παρέχεται γενική μόρφωση, ενώ στο Επαγγελματικό Λύκειο στους Τομείς  και τις Ειδικότητες καλλιεργείται η πρακτική. Στα ΕΠΑΛ τα μαθήματα παραδίδονται κυρίως σε εργαστήρια όπου φοιτά  μικρός αριθμός μαθητών, με στόχο την ανάπτυξη των πρακτικών ικανοτήτων τους.

    Ποιοι είναι όμως οι παράγοντες που θα μας οδηγήσουν προς τη μία ή την άλλη επιλογή; Σίγουρα , οι προσωπικές κλίσεις και τα ενδιαφέροντα θα πρέπει να παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιλογή μας. Αν, δηλαδή,  κάποιος ενδιαφέρεται για έναν θεωρητικό προσανατολισμό σπουδών, τότε το ΓΕΛ παρέχει αντίστοιχες διεξόδους. Αν , από την άλλη, στοχεύει σε σπουδές με τεχνολογικό περιεχόμενο, τότε η επαγγελματική εκπαίδευση θα αποτελέσει ένα σημαντικό υπόβαθρο.

    Σίγουρα, κατά το τέλος της φοίτησης στο γυμνάσιο είναι πολύ νωρίς για τους εφήβους να αποφασίζουν, τι πραγματικά θέλουν να κάνουν στο μέλλον τους. Αυτό ,όμως, το δίλημμα τους παρωθεί να ψάχνουν και να ενημερώνονται , γιατί όσο πιο νωρίς καταλάβουν τόσο το καλύτερο για αυτούς, εφόσον θα έχουν αρκετό χρόνο για την προετοιμασία τους.

Top