Σκούρτη Πετρούλα
Το κορίτσι στο σχολείο
πάει κάθε πρωινό
με την τσάντα του στον ώμο
και τη φίλη στο πλευρό.
Τα ξανθά της τα μαλλιά
πάντα καλοχτενισμένα
ανεμίζουν στον αέρα
από τον ήλιο φωτισμένα.
Τα μάτια της τα γαλανά
σαν καθρέφτης καθαρά
σαν μια θάλασσα βαθιά
κρύβουν όνειρα πολλά.
Περπατά όλο καμάρι
με τη σκέψη της ψηλά
όπου είναι το φεγγάρι
ο ήλιος και τα σύννεφα.
Η φωνή της ήρεμη
σαν αεράκι απαλή
γλυκιά σαν μουσική
σαν ποτό μεθυστική.
Στα μαθήματα μπροστά
στα διαλείμματα γελά
με τους φίλους της μαζί
χαίρονται με κάθε τι.
Τίποτα δεν τη φοβίζει
σύμμαχός της η ζωή
η καρδιά της πιο ζεστή
και η ψυχή της καθαρή.
Η σκέψη της γεμάτη αλήθεια
δεν της αρέσουν πια τα παραμύθια
στη ζωή κοιτάζει άλλα
να κάνει όνειρα μεγάλα.
Σ’ ένα χαρτάκι όλο κι όλο
τα όνειρά της τα χωράει
χαρά, αγάπη και στοργή
κι ό,τι κακό το προσπερνάει.
Με το παραπάνω ποίημα η μαθήτρια της Α” Γυμνασίου συμμετείχε στο 10ο Λογοτεχνικό Μαθητικό Διαγωνισμό.
