Στήλη: Χριστούγεννα

Το νόημα των Χριστουγέννων μέσα από τα μάτια των εφήβων

 

Γράφουν οι μαθήτριες της Β’ τάξης: Σιγκούνα Θεοδώρα, Σαββίδου Κική & Χριστοδουλακίδου Παναγιώτα.

christmasfireplace

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που την χαίρονται μικροί και μεγάλοι. Πόσο μάλλον οι έφηβοι, όπου οι περισσότεροι περιμένουν πώς και πώς να έρθουν τα Χριστούγεννα. Οι έφηβοι συνήθως περνάνε τις γιορτές των 

Χριστουγέννων με τις οικογένειές τους αλλά και με τους φίλους τους. Ίσως όμως να μην αντιλαμβάνονται με σωστό τρόπο το νόημα των Χριστουγέννων. Περιμένουν τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές, κυρίως, για να μην πηγαίνουν σχολείο, εκλαμβάνοντας λάθος τον σκοπό αυτών των δύο εβδομάδων. Τα παιδιά μικρότερων ηλικιών περιμένουν να έρθει αυτή η γιορτή, για να λάβουν δώρα και να περάσουν χρόνο με οικογενειακά τους πρόσωπα. Αντιθέτως, οι έφηβοι περιμένουν να κλείσουν τα σχολεία, για να ξεκουραστούν λίγο από το βάρος του διαβάσματος και κυρίως για να βολτάρουν καθημερινά με την παρέα τους.

Μετά  την παιδική ηλικία, οι έφηβοι παύουν να δείχνουν το παραμικρό ίχνος ζήλου για το στόλισμα του δέντρου, την κοπή της Βασιλόπιτας, την ανταλλαγή δώρων και άλλων εθίμων αυτής της εποχής. Το μοναδικό πράγμα που απασχολεί τους νέους εκείνες τις μέρες γιορτής, είναι η στιγμή που θα συναντηθούν με τους φίλους τους σε κάποιο σπίτι ή πολύ πιο πιθανόν να πάνε σε κάποιο πάρτι μαζί. Πολλοί γονείς, όμως, απαγορεύουν στα παιδιά τους να συμμετέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες, καθώς θεωρούν πως τις γιορτές πρέπει αποκλειστικά να τις περνάμε παρέα με την οικογένεια και τους συγγενείς. Τέτοιου είδους πρότυπα, που πολλοί άνθρωποι ακολουθούν, τείνουν να αλλάζουν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι λοιπόν, τέτοιοι παλιομοδίτικοι «κανόνες» φαντάζουν ξένοι στα σημερινά δεδομένα. Παλαιότερα, η μόνη έξοδος που επιτρεπόταν μέσα στις γιορτές, ήταν η επίσκεψη οικογενειών σε συγγενικά πρόσωπα, ενώ σήμερα είναι πολύ φυσικό να ταξιδεύουν οι γονείς με τα παιδιά τους στο εξωτερικό κάνοντας τα Χριστούγεννά τους να φανούν σαν όνειρο που έγινε πραγματικότητα.

 Αυτή η κατάσταση θεωρείται μεγάλο «advantage» για τους εφήβους, καθώς το μόνο που ζητούν είναι να έχουν μια μικρή ελευθερία κατά την περίοδο των εορτών, ώστε να περάσουν χρόνο με την παρέα τους. Ουσιαστικά, οι νέοι δεν ζητάνε να εξαφανιστούν τελείως, αλλά αντιθέτως επιδιώκουν να μην παρευρίσκονται στο οικογενειακό τραπέζι περνώντας τον χρόνο τους με τους δικούς τους τρόπους διασκέδασης. Αυτό που έχει να κάνει ο γονιός είναι να ακούσει τα αιτήματα του παιδιού του και αναλόγως να κρίνει αν αυτά που λέει έχουν λογική. Είναι εξίσου σημαντικό για τους γονείς να καταλάβουν πως η επιθυμία των νέων, να περάσουν τις γιορτινές μέρες με φίλους, είναι ένας τρόπος μέσα από τον οποίο τα παιδιά νιώθουν ανεξάρτητα και εξασφαλίζουν μια κοινωνική, αλλά πάνω απ”  όλα προσωπική ταυτότητα μέσα σε μία συνομήλικη ομάδα. Αξίζει να σημειωθεί πως στην εφηβεία είναι καλό τα παιδιά να ξεκινήσουν να αποκτούν κοινωνική ζωή και να γίνονται μέλη μιας ομάδας.

Παρόλα αυτά, όμως, υπάρχουν και κάποιοι έφηβοι «who they are keeping it simple». Το νόημα της φράσης είναι ότι προτιμούν να κάνουν τα πιο συνηθισμένα αλλά και τα πιο σημαντικά πράγματα, γιατί όλοι μας ξέρουμε πως από τα μικρά πράγματα πηγάζει η πραγματική ευτυχία του ανθρώπου. Αυτές οι συνήθειες είναι οι εξής:

  • Περνούν περισσότερο χρόνο με τους γονείς τους δημιουργώντας αναμνήσεις μέσα από ευχάριστες στιγμές. Δεδομένο είναι πως περιμένουν με ανυπομονησία να γευτούν τα πεντανόστιμα πιάτα και χριστουγεννιάτικα γλυκά.
  • Είναι ενθουσιασμένοι, διότι ανταλλάσσουν δώρα μεταξύ τους ως προς ένδειξη σεβασμού και χαίρεται ο ένας με την χαρά του άλλου.

 Οι έφηβοι έχουν στο μυαλό τους τα Χριστούγεννα ως μια γιορτή χαράς, αγάπης, προσφοράς, αλληλεγγύης και διασκέδασης. Επιπλέον, περιποιούνται τον εαυτό τους για μια έξοδο ή για κάποιο οικογενειακό τραπέζι.

Χριστούγεννα

Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ τάξης Τσαλουχίδου Βικτώρια, Χατζηδημητρίου Τατιανή, Φαντάκη Φωτεινή

χριστουγεννα

  Τα Χριστούγεννα είναι η Χριστιανική γιορτή της γέννησης του Χριστού. Τα Χριστούγεννα αποτελούν για όλους μας την ομορφότερη γιορτή του χρόνου. Η εικόνα του στολισμένου δέντρου, ο Αϊ-Βασίλης με τα δώρα του, τα εορταστικά εδέσματα που συνοδεύουν  τις οικογενειακές στιγμές και τα κάλαντα  που προκαλούν ιδιαίτερη ανυπομονησία στον καθένα μας.

   Βασικό έθιμο των Χριστουγέννων είναι τα κάλαντα. Τα κάλαντα είναι τραγούδια που τραγουδούν τα παιδιά από πόρτα σε πόρτα με αντάλλαγμα συνήθως χρήματα. Ένα εξίσου σημαντικό έθιμο είναι ο στολισμός του δέντρου. Με αυτό εννοούμε το συνήθως πράσινο δέντρο που αγοράζουμε και στολίζουμε στα σπίτια μας, με διαφόρων χρωμάτων μπάλες και φυσικά στην κορυφή του δέντρου το κίτρινο λαμπερό αστέρι.

   Η χαρά των παιδιών προκαλείται από την ανυπομονησία τους για τα δώρα του Αϊ-Βασίλη. Ο Αϊ-Βασίλης είναι ένας φανταστικός ήρωας που τα Χριστούγεννα μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά. Τέλος, τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες είναι τα γνωστά, κλασικά και πολυαγαπημένα γλυκά.

   Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα δώρα, τα οικογενειακά τραπέζια, oι συνεστιάσεις και γενικά τα υλικά αγαθά. Χριστούγεννα σημαίνει αγάπη, είναι τα πνευματικά αγαθά και η ζεστασιά του κόσμου τις μέρες εκείνες.

 

 

Η ιστορία του Άγιου Βασίλη

Γράφουν οι μαθητές της Β΄ Γυμνασίου: Θωμάς Σιγκούνας, Χατζόπουλος Διονύσης, Χαριτόπουλος Στέλιος

αααααααα  Η ιστορία του Άγιου Βασίλη ξεκινάει από τα παλιά χρόνια και συγκεκριμένα από τον 3ο αιώνα μ.Χ. Ο εν ονόματι Άγιος Νικόλαος  γεννήθηκε στα Πάταρα στη σημερινή Τουρκία. Ο Άγιος Νικόλαος, ή όπως τον γνωρίζουμε όλοι μας,  Άγιος Βασίλης, έγινε γνωστός από τις πράξεις του. Μάλιστα λέγεται ότι  ο κόσμος υπέφερε, καθώς είχε γίνει μεγάλη καταστροφή με αποτέλεσμα  οι άνθρωποι να χάσουν τις περιουσίες τους. Τότε ο Άγιος Νικόλαος είχε τη φαεινή ιδέα να κάνει μικρά κεκάκια και να βάλει το ίδιο ποσοστό περιουσίας σε κάθε κομμάτι, οπότε ο κάθε άνθρωπος να έχει το ίδιο ποσοστό.

Ήταν γνωστός για της φιλανθρωπίες του, έχτισε νοσοκομεία, σχολεία ακόμα και γηροκομεία για τους φτωχούς ανθρώπους.

Το «Άγιος Βασίλης»  προέκυψε από  την ολλανδική λέξη Sinter Klaas καθώς έτσι τον γνωρίζουμε ακόμα και στις μέρες μας.

 

Πως Γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις χώρες του εξωτερικού

Γράφει η μαθήτρια της  Β τάξης,  Λέσι Πρανβέρα

   londonΚανένας άλλος λαός δεν έχει γιορτάσει τα Χριστούγεννα τόσο πολύ όσο οι Άγγλοι!  Στην Αγγλία οι γιορτές εξακολουθούν να διατηρούν ένα ιδιαίτερο χρώμα: μπαρόκ στολισμοί, καμπάνες, κουδούνια, χορωδίες και κάλαντα στις γωνίες των δρόμων. Στο παρελθόν, τα κάλαντα τραγουδούσαν πλανόδιοι μουσικοί. Αργότερα κάθε χωριό είχε τις δικές του μπάντες με τραγουδιστές για κάλαντα. Σήμερα, ξεφυλλίζοντας κανείς μια τοπική εφημερίδα ή περιδιαβαίνοντας το ίντερνετ, θα βρει δεκάδες εκδηλώσεις με κάλαντα, όχι μόνο την παραμονή των Χριστουγέννων αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια των γιορτών. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει κεντρικό ρόλο στον εορτασμό των Χριστουγέννων. Η παράδοση έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής κατά τη βασιλεία της βασίλισσας Victoria και του πρίγκηπα Albert , στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο πρίγκηπας Albert έφερε το έθιμο από την πατρίδα του, την Γερμανία.

   Το δέντρο είναι δώρο της Νορβηγίας, παράδοση που έχει διατηρηθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο βασιλιάς της χώρας είχε εξορισθεί στην Αγγλία κατά τη γερμανική κατοχή. Τότε οι Νορβηγοί ρίσκαραν για χρόνια τη ζωή τους προκειμένου ο βασιλιάς τους να γιορτάζει κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα δίπλα στο δέντρο από τη Νορβηγία. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, η παράδοση συνεχίζεται ως τις μέρες μας!

    Στην Αγγλία η αρχική μορφή του Πατέρα των Χριστουγέννων δεν ήταν όπως την ξέρουμε σήμερα, δηλαδή δεν φορούσε κόκκινη στολή αλλά πράσινη και δεν έφερνε τα δώρα στα μικρά παιδιά, επομένως δεν έμπαινε και από την καμινάδα! Απλώς περιπλανιόταν από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας την πόρτα και πανηγύριζε με τις οικογένειες. Ο πατέρας των Χριστουγέννων (όπως αποκαλούν τον Άγιο Βασίλη στην Αγγλία) με την κόκκινη στολή και την άσπρη γενειάδα, άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη της Βικτωριανής εποχής, όταν ο Santa Claus έφτασε στην Αμερική. Τότε τα δύο αυτά πρόσωπα συγχωνεύτηκαν και γεννήθηκε ο Πατέρας των Χριστουγέννων ή ο Santa Claus γνωστός σε εμάς ως Άγιος Βασίλης.

   Τα μικρά παιδιά της Αγγλίας, πριν έρθουν τα Χριστούγεννα γράφουν ένα γράμμα για τα παιχνίδια που επιθυμούν να τους φέρει ο Πατέρας των Χριστουγέννων και το στέλνουν ή χρησιμοποιούν την παλιά μέθοδο, δηλαδή το ρίχνουν στο πίσω μέρος του τζακιού. Τα μεσάνυχτα, ο Πατέρας των Χριστουγέννων εισέρχεται στα σπίτια των παιδιών από την καμινάδα και αφήνει δώρα στις κάλτσες, που έχουν κρεμάσει τα παιδιά στο τζάκι, ή σε τσάντες δίπλα στα κρεβάτια τους ή κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο.

   Η παράδοση του κρεμάσματος της κάλτσας στις καπνοδόχους ξεκίνησε καθώς, σύμφωνα με την παράδοση, κάποτε που ο Πατέρας των Χριστουγέννων κατέβαινε από μια καμινάδα, του έπεσαν κατά λάθος μερικά χρυσά νομίσματα και βρέθηκαν μέσα σε μια κάλτσα που την είχαν απλώσει εκεί για να στεγνώσει! Και έτσι αυτή η παράδοση πέρασε από γενιά σε γενιά! Οι κάλτσες μπορεί πια να μην έχουν χρυσά νομίσματα, όμως τα παιδιά βρίσκουν διάφορα δώρα! Επίσης, να προσθέσουμε ότι δεν ανοίγουν τα δώρα τους μόλις ξυπνήσουν, αλλά περιμένουν μέχρι το απόγευμα των Χριστουγέννων!

Τα φετινά Χριστούγεννα και η οικογένεια μας

Γράφουν οι μαθήτριες Χαντζοπούλου Δέσποινα και Ματοπούλου Βασιλική

xristougenna

Φέτος τα Χριστούγεννα, όπως και τα προηγούμενα, πρέπει να τα περάσουμε με πολύ προσοχή λόγω της πανδημίας. Όλοι  μας θέλουμε επιτέλους να τα γιορτάσουμε με τους συγγενείς, να φάμε, να γελάσουμε, να  ανταλλάξουμε δώρα και το σημαντικότερο: να τους αγκαλιάσουμε.

Σε όλους μας  έχει λείψει η επαφή με την οικογένεια μας και τους φίλους μας, χωρίς τον φόβο της μετάδοσης του ιού και πόσο μάλλον τα Χριστούγεννα που το χαρακτηριστικό τους είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη. Φυσικά, τις μέρες αυτές είναι αδύνατον να μην τις περάσουμε γιορτάζοντας. Έτσι λοιπόν με θάρρος να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να περάσουμε τα φετινά Χριστούγεννα περιστοιχισμένοι από ανθρώπους που αγαπάμε.

Να αφήσουμε λοιπόν  αυτή την γλυκόπικρη διάθεση και να πάρουμε κάποιον φίλο/φίλη μας και να πάμε μία βόλτα στην στολισμένη πόλη. Να κοιτάξουμε τις βιτρίνες, να συζητήσουμε, να γελάσουμε. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από την συναναστροφή με άτομα που αγαπάς και μπορείς να τους μιλήσεις για το πως νιώθεις, για τα συναισθήματα σου, για το τι σε απασχολεί. Τις Χριστουγεννιάτικες μέρες, συνήθως νιώθουμε μια ανεξήγητη πίεση και στεναχώρια, γι” αυτό και μία βόλτα με κάποιον αγαπημένο σίγουρα θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα.

Ένα Χριστουγεννιάτικο οικογενειακό τραπέζι, που σε όλους μας έχει λείψει,  και η συναναστροφή με τους αγαπημένους μας συγγενείς  (λίγους όμως, μην ξεχνιόμαστε!), θα κάνει τα φετινά Χριστούγεννα καλύτερα από τα προηγούμενα. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί τους, να ξεχάσουμε για μια στιγμή τα προβλήματα μας και να πούμε τα νέα μας. Να ξεφύγουμε λίγο από την προσαρμοσμένη μας ζωή στην covid εποχή.

Εν κατακλείδι, καλύτερος τρόπος να περάσουμε τα φετινά Χριστούγεννα είναι να έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στους αγαπημένους μας ανθρώπους. Να τους χαρούμε, να δείξουμε την αγάπη μας και το πόσο ευγνώμονες είμαστε που τους έχουμε δίπλα μας!

Εσείς βλέπετε ταινίες;

 Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Εύα Τραγιαννοπούλου, και Ελισάβετ Τσαρούχα 

   tainiesΤα Χριστούγεννα είναι ένα κοινωνικό γεγονός στο οποίο γιορτάζεται η γέννηση του Χριστού .Βασισμένα στα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων δημιουργούνται εορταστικά τραγούδια και ιστορίες. Τα τελευταία χρόνια, ο κόσμος του κινηματογράφου, παρουσιάζει διάφορες ταινίες σχετικά με τα Χριστούγεννα.

  Ως προς τις ταινίες, το “Home Alone”, είναι μια διασκεδαστική , και περιπετειώδη κωμωδία του 1990, μία βασική χριστουγεννιάτικη ταινία που όλοι λατρεύουν! Με πρωταγωνιστές τους : Macaulay Culkin , Joe Pescia  και Daniel Sterm και με την σκηνοθεσία του Chris Columbus , κατείχε παγκοσμίως το ρεκόρ των περισσοτέρων εσόδων των box office, μέχρι και το 2011. Πρωταγωνιστής είναι ο Κέβιν ,ένα αγόρι ,όπου η οικογένεια του, αφήνει κατά λάθος μόνο στο σπίτι, κατά την διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών τους στο Παρίσι. Ο Κέβιν απολαμβάνει το γεγονός ότι είναι μονός στο σπίτι αλλά σύντομα θα είναι αντιμέτωπος με δυο διαρρήκτες .

   Όσον αφορά τις κινηματογραφικές επιτυχίες, το “Edward Scissorhands”,είναι μια δραματική ταινία φαντασίας μα συνάμα ρομαντική, ταινία του 1990. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Johnny Depp, Winona Ryder, Dianne West και  Kathy Baker, σκηνοθετημένη από τον Tim Burton. Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός τεχνητού άνδρα τον Έντουαρντ,ο  οποίος αντί για χέρια έχει ψαλιδιά . Ο Έντουαρντ θα μείνει σε μια οικογένεια των προαστίων και θα ερωτευτεί την κόρη τους την Κιμ.

      Αυτές οι ταινίες , αντιπροσωπεύουν τα Χριστούγεννα. Είναι δυο υπέροχες εορταστικές ταινίες με βαθύ νόημα που ξετρελαίνουν τους θεατές. Ελπίζουμε να τις προτιμήσετε και σας ευχόμαστε χαρούμενα και ευλογημένα Χριστούγεννα!

Ευχές

Ευχες2020

Γιορτές έναντι καθημερινότητας

   Γράφει η μαθήτρια της Β” Γυμνασίου,  Αλεξάνδρα Λούγγου

   Ημέρα γιορτινή ή καθημερινή: Τι προτιμάτε; Ένα μεγάλο μέρος των αναγνωστών θεωρεί την απάντηση δεδομένη. Ίσως και να είναι. Ρίχνοντας μια πιο προσεκτική ματιά στο θέμα μπορεί κανείς να αναλύσει τους λόγους που θέλουν τις γιορτές πρώτες στην προτίμηση των περισσότερων ανθρώπων. Οι γιορτές έχουν κυρίως τον ρόλο του ανατρεπτικού στοιχείου της καθημερινότητας, της μη-γιορτής. Φυσικά, δε σταματάει ο χρόνος ούτε αποτελεί «νεκρό» διάστημα μια γιορτή. Κάθε άλλο, το πλήθος των δραστηριοτήτων των εορταστικών ημερών είναι που καθιστά τον ρόλο τους πολύ σημαντικό για την επίτευξη της σωματικής, ψυχικής, οικογενειακής και κοινωνικής ισορροπίας.

   Αρχικά, μέσω των γιορτών διαφοροποιείται η καθημερινότητα. Συνήθως αλλάζει το πρόγραμμα και ο φόρτος εργασίας καθώς και το είδος των ενασχολήσεων των ανθρώπων. Ακόμη, αλλαγές έντονες παρατηρούνται στους χώρους λόγω των διακοσμήσεων και των στολισμών αλλά και στην εικόνα των ίδιων των συνανθρώπων μας, καθώς φροντίζουν την εμφάνισή τους  περισσότερο. Δεύτερον, επιτυγχάνεται η σύσφιξη των οικογενειακών, συγγενικών και φιλικών δεσμών. Υπάρχει από κοινού ελεύθερος χρόνος, στον οποίον αγαπημένα πρόσωπα μπορούν να εκμεταλλευθούν και να περάσουν μεταξύ τους. Συχνά, τέτοιες συναθροίσεις δίνουν τη δυνατότητα να αναβιώσουν ήθη και έθιμα που υπενθυμίζουν στο άτομο την καταγωγή και τις ρίζες του. Έτσι, διαμορφώνεται για τους νεότερους και ενισχύεται για τους μεγαλύτερους η ιστορική και πολιτιστική τους κληρονομιά. Ακόμα, για κάθε θρήσκο άνθρωπο είναι αφορμή να τελέσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα βιώνοντας έτσι αγαλλίαση και χαρά. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ο σημαντικός ρόλος της αργίας που συνεπάγονται οι μεγάλες γιορτές. Ο ελεύθερος χρόνος της αργίας δίνει τη δυνατότητα και το έναυσμα για σκέψη, ανάλυση, κριτική και αποφάσεις. Οι τελευταίες αφορούν κυρίως στις επερχόμενες αλλαγές και σε νέα ξεκινήματα, που δίνουν στον άνθρωπο αίσθηση πληρότητας και το φέρνουν πιο κοντά στον «Ιδανικό Εαυτό», κατά τους ψυχολόγους.

   Από την άλλη, υπάρχει και η πρακτική πλευρά των γιορτών. Ενώ για κάποιους σημαίνουν ξεκούραση, διασκέδαση, συντροφιά, δώρα, ψυχαγωγία, καλό φαγητό, για άλλους αποτελούν επιπρόσθετη κούραση, έξοδα, μετακινήσεις, καταπόνηση σωματική αλλά και πνευματική και πολλές φορές άγχος για το αν θα καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στις «προκλήσεις» αυτές. Για την πλειονότητα ισχύει μάλλον ένας συγκερασμός των παραπάνω. Φαίνεται όμως πως είναι τόσο έντονη η επίδραση των θετικών, που η συλλογική μνήμη επιλέγει να συγκρατεί κυρίως αυτά. Πιθανότατα αυτός είναι και ο λόγος που οι εορταστικές ημέρες και εκδηλώσεις έχουν εδραιωθεί και υπάρχει πάντα μια γλυκιά προσμονή γι’ αυτές.

   Τέλος, οι γιορτές δίνουν τη δυνατότητα για συμμετοχή σε πράγματα που ο μέσος άνθρωπος στερείται στην καθημερινότητά του, όπως η ψυχαγωγία και η διασκέδαση. Αυτή η συμμετοχή στα ανώτερα έργα του ανθρώπινου πολιτισμού μορφώνει πνευματικά και αισθητικά εξευγενίζοντας τον άνθρωπο. Παρόλο δε  που επιτυγχάνεται με διαφορετικό τρόπο για κάθε πολιτισμό, σε όλους συνδέεται με την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία, φέρνει την εκτόνωση και την ψυχική χαλάρωση, καθώς και ισορροπία. Άλλωστε, «βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόχευτος*» κατά τον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο, Δημόκριτο (470-370 π.Χ.), και είναι αλήθεια πως σε ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι,  όπως η ζωή, καθένας μας χρειάζεται κάπου – κάπου να στέκεται, να ξεκουράζεται, να ονειρεύεται, για να βρίσκει τη δύναμη να συνεχίζει.

Καλές γιορτές, λοιπόν, και ευτυχισμένη η ερχόμενη χρονιά!

* Μια ζωή χωρίς γιορτές (και πανηγύρια) είναι ένας μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχείο.

Το έθιμο των καλάντων στην εποχή των παππούδων μας και στο παρόν

Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ γυμνασίου Παναγιώτα Μοσχοπούλου και Ελένη Μαββίδου

    Στη χώρα μας τηρούνται πολλά και πρωτότυπα έθιμα που επιβεβαιώνουν ότι ως Έλληνες έχουμε πολύ σπουδαία παράδοση! Μέσα σε αυτά, περιλαμβάνονται και τα κάλαντα. Πρόκειται ίσως για μία από τις πιο γλυκές αναμνήσεις των ενηλίκων, διότι, εκτός του γεγονότος ότι αποτελούν ένα κομμάτι των Χριστουγέννων, αποτελούν ένα έθιμο που αφορά κυρίως στα παιδιά. Βέβαια, έχουν συμβεί πολλές αλλαγές με το πέρασμα του χρόνου.

   Στην εποχή που καλαντιστές ήταν οι παππούδες μας, το έθιμο αυτό ήταν αρκετά διαφορετικό σε σχέση με σήμερα. Πρώτα απ” όλα, τα κάλαντα διέφεραν από περιοχή σε περιοχή της Ελλάδας.  Δηλαδή τα λόγια και ο σκοπός του τραγουδιού ήταν κοντά στη μουσική και καθημερινή παράδοση του κάθε τόπου, καθώς επίσης ήταν διαφορετική και η οργανική συνοδεία των καλάντων. Μια άλλη διαφορά είναι ότι τότε συνήθιζαν να πηγαίνουν κυρίως παιδιά δημοτικού σε παρέες. Επιπλέον, οι αμοιβή για τα παιδιά ήταν συνήθως γλυκά, φρούτα και ξηροί καρποί. Επίσης, οι καλαντιστές ξυπνούσαν από τα χαράματα, για να πάνε να τα ψάλλουν. Τέλος, οι οικοδέσποινες και οι νοικοκύρηδες τους υποδέχονταν με χαρά και ζεστασιά. Όταν χτυπούσαν τις πόρτες και τελείωναν το καλάντισμα, τους έδιναν με ευχαρίστηση ποικίλα νόστιμα ντόπια κεράσματα!

   Αντιθέτως, τις τελευταίες κυρίως δεκαετίες έχουν αλλάξει πολλά. Αρχικά, σε όλα τα μέρη της Ελλάδας ψάλλονται τα ίδια κάλαντα. Επειδή στην πορεία του χρόνου αλλοιώθηκαν οι παραδόσεις και οι παλιές συνήθειες, τα κάλαντα σταμάτησαν να τραγουδιούνται με τον παραδοσιακό τρόπο. Έτσι, την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, λένε παντού παρόμοια κάλαντα κρατώντας τρίγωνα στα χέρια. Πλέον οι δρόμοι γεμίζουν με παιδιά διαφόρων ηλικιών και το «κέρασμα» που παίρνουν είναι χρήματα και όχι παραδοσιακές λιχουδιές. Ακόμα ένα καινούριο σημάδι των καιρών είναι ότι οι νέοι βγαίνουν για κάλαντα μετά τις δέκα το πρωί και, μάλιστα, «τα λένε» όλη μέρα. Αισθητή είναι, επίσης, η διαφορά στο καλωσόρισμα  από την πλευρά των νοικοκυραίων, καθώς πολλοί σπάνια ανοίγουν τις πόρτες τους στους καλαντιστές. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω φόβου είτε έλλειψης χρημάτων.

   Μπορεί να παρατηρούνται πολλές διαφορές ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα αλλά τα κάλαντα δεν σταμάτησαν να ψάλλονται και να  δίνουν τα χαρμόσυνα μηνύματα της γέννησης του Χριστού και του ερχομού του νέου χρόνου, μηνύματα χαράς, ελπίδας και ειρήνης. Μηνύματα που ακούγονται ακόμη πιο αισιόδοξα, όταν ψάλλονται μέσα από αγνές αυθόρμητες παιδικές ψυχές…

 

Το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων σύμφωνα με τον Τσαρλς Μπουκόφσκι

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου  Παναγιωτίδου Ελένη και  Μιχαλοπούλου Ζωήνα

   Την περίοδο των Χριστουγέννων, οι πόλεις και τα χωριά στολίζονται με εκατοντάδες  φωτάκια και λαμπιόνια, τα οποία δημιουργούν ένα φαντασμαγορικό κλίμα. Τα τελευταία χρόνια όμως οι άνθρωποι δεν είναι τόσο «θερμοί» όσο παλιότερα και οι σχέσεις μεταξύ τους δεν χαρακτηρίζονται για τη ζεστασιά τους. Σχετικά με αυτήν την κατάσταση, ο γνωστός συγγραφέας και ποιητής Τσαρλς Μπουκόφσκι είπε την χαραγμένη στον χρόνο φράση: «Θα ήθελα έναν Δεκέμβριο με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους …».

   Ο Μπουκόφσκι μέσω αυτής της φράσης ήθελε να μας μεταφέρει  την ανάγκη του  να δει ανθρώπους με «αναμμένες» ψυχές, οι οποίες θα ζεσταίνουν  και θα χαρίζουν λίγη από τη φλόγα τους σε συνανθρώπους τους που κρυώνουν μέσα τους και έξω λόγω της αδιαφορίας και της σκληρότητας των άλλων. Να τονίσει ότι οι  άνθρωποι στις μέρες μας είναι εγωιστές, απόμακροι και κλεισμένοι στους εαυτούς τους. Μέσω αυτής της γνώμης, ζητά οι συμπολίτες του να αποκτήσουν μια βαθύτερη αίσθηση αλληλεγγύης, συμπάθειας και αγάπης για τους άλλους. Παρακαλεί να συμπεριφέρονται άμεσα και θερμά, χωρίς τη «μάσκα» της υποκρισίας, που τρομάζει και δηλητηριάζει τις ψυχές των άλλων. Τέλος, καταλαβαίνει κάποιος εύκολα ότι ο ποιητής προτιμά να βιώνει τα Χριστούγεννα χωρίς στολισμούς και δώρα αλλά με ανθρώπους που διαθέτουν αυτό το στοιχείο της ενσυναίσθησης.

   Συνοψίζοντας, γίνεται αντιληπτό ότι ο Τσαρλς Μπουκόφσκι ήταν ένας ευαίσθητος  άνθρωπος, ο οποίος αναζητούσε την αγάπη στον κόσμο, επιδίωκε την ισότητα  ανάμεσα στους ανθρώπους, τους άπορους και τους εύπορους, τους δυνατούς και τους αδύνατους. Όλοι μας είναι απαραίτητο να ανακαλύπτουμε μέσα μας τον καλύτερο εαυτό μας, βοηθώντας τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Ας ακούσουμε και ας καταλάβουμε, λοιπόν, σε βάθος αυτήν του τη ρήση.

Όροι Χρήσης schoolpress.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Top