Tag: έφηβοι

Αδιαφορία των εφήβων για το σχολείο: γιατί άραγε;

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου Εύα Τραγιαννοπούλου και Ελισάβετ Τσαρούχα

      Ένα από τα θέματα που σχετίζονται με το σχολείο είναι και η επίδοση των μαθητών. Όλο και λιγότερα παιδιά καταβάλλουν αξιόλογη προσπάθεια σχετικά με τα μαθήματα, προκειμένου να πετύχουν διάφορους στόχους

sxoleio2

 στη ζωή τους, και ακόμα λιγότερα θέλουν να αριστεύουν. Επίσης, το μεγαλύτερο ποσοστό των μαθητών δε νοιάζονται για τη σχολική τους ζωή, γι” αυτό και αδιαφορούν. Αλλά τι τους προκαλεί τέτοια αδιαφορία για το σχολείο και την επίδοσή τους σε αυτό;

Είναι αλήθεια ότι όλο και πιο συχνά τα παιδιά παίρνουν από το περιβάλλον τους και την κοινωνία το μήνυμα πως όση προσπάθεια και να καταβάλλουν να σημειώσουν υψηλές επιδόσεις και αριστεία, ποτέ δεν θα είναι αρκετό, για να πετύχουν τους στόχους τους. Κι εκτός αυτού, οι έφηβοι αντιλαμβάνονται ότι, ακόμα και να πραγματοποιήσουν κάποιους από τους στόχους τους, όταν πια βγουν στην κοινωνία, οι πιθανότητες επαγγελματικής αποκατάστασης είναι ελάχιστες έως και μηδαμινές. Είναι, λοιπόν, λογικό τα παιδιά να ‘‘βαραίνουν’’ από συναισθήματα απαισιοδοξίας, απογοήτευσης και μελαγχολίας. Αρκετά μεγάλο ποσοστό τους, μάλιστα, ‘‘πέφτουν’’ σε κατάθλιψη.

Ακόμα, στις μέρες μας η τεχνολογία παίζει σημαντικό ρόλο στην ζωή κάθε ανθρώπου. Γι” αυτό, είναι πολύ δύσκολο να μην επηρεαστεί κάποιος από διάφορα πρότυπα, που προβάλλονται μέσω των social media. Είδωλα, όπως τραγουδιστές, μακιγιέρ και influencers, ‘‘σαρώνουν’’ το διαδίκτυο με εικόνες και βίντεο, στα οποία προβάλλεται η περιουσία τους και ο πολυτελής τρόπος ζωής τους. Είναι φυσιολογικό οι μαθητές να επηρεάζονται, ιδίως εξαιτίας της ψυχολογίας τους λόγω εφηβείας, νομίζοντας ότι μπορούν να ζήσουν κι αυτοί μία πολυτελή ζωή, δίχως να κοπιάσουν στη ζωή τους, όπως άλλωστε και τα «πρότυπά» τους.

Αυτοί είναι δύο από τους πιο σημαντικούς λόγους, για τους οποίους οι περισσότεροι μαθητές αδιαφορούν για το σχολείο και αμελούν τις σχολικές υποχρεώσεις τους. Επειδή, όμως, όλα τα προβλήματα των ανθρώπων έχουν ως βασική αιτία την αγωγή και επειδή το σχολείο προσφέρει αγωγή, ας ελπίσουμε ότι πρώτα η οικογένεια και η πολιτεία θα φροντίσουν για την κατάλληλη εκπαίδευση των εφήβων, για τη βελτίωση των σχολείων και κυρίως για την ψυχική τους υγεία.

Σχέσεις γονέων και παιδιών

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Χρυσούλα Σιαμπίρη και Μαριάννα Μπάλιου.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η περίοδος της εφηβείας προκαλεί διάφορες εντάσεις ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά. Ας δούμε παρακάτω αναλυτικότερα τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Η εφηβεία είμαι μια ηλικία που αλλάζει το κάθε παιδί, ψυχικά και σωματικά. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά του ,καθώς γίνεται συχνά επιθετικό και οξύθυμο ,αλλά και στην άποψή του για διάφορα θέματα που το απασχολούν. Επιπλέον, έχει διαφορετικές προτιμήσεις από τους γονείς του σχετικά με την εμφάνισή του, επειδή  πλέον το ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Ακόμα, αποφασίζει να κάνει παρέα με καινούρια άτομα, τα οποία όμως τις περισσότερες φορές υπάρχει περίπτωση να είναι μία κακή επιρροή για το ίδιο. Επίσης, παρατηρείται πως περνάει  τις πιο πολλές ώρες της ημέρας πάνω από μία οθόνη (κινητό , υπολογιστή κ.τ.λ.), με αποτέλεσμα την αντίδραση των γονιών του.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς προσπαθούν να  καταλάβουν και να  αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο τρόπο τις ανησυχίες των παιδιών τους , διότι καταλαβαίνουν πώς περνάνε μία δύσκολη φάση της ζωής τους . Αντιμετωπίζουν  την αλλαγή της συμπεριφοράς , προσπαθώντας να κρατήσουν την ψυχραιμία τους, άσχετα αν πολλές φορές δεν τα καταφέρνουν. Όσον αφορά την εμφάνισή των παιδιών τους, στην αρχή αντιδρούν υπερβολικά ,αλλά στη συνέχεια ‘καταθέτουν τα όπλα’. Τέλος, οι πολλές ώρες στο κινητό ή σε άλλες ηλεκτρονικές συσκευές οδηγούν σε καυγάδες , με αποτέλεσμα τιμωρίες.

Συμπερασματικά, όπως είδαμε παραπάνω τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία της ζωής τους  περνάν δύσκολα  και οι γονείς θα πρέπει να δείχνουν κατανόηση και να μην τους πηγαίνουν συνέχεια κόντρα!

Ελεύθερος χρόνος, μια έννοια πολύ διαφορετική από ότι φαντάζεσαι…

Γράφουν οι μαθήτριες της Β ΄’Γυμνασίου Εύα Τραγιαννοπούλου και Ελισάβετ Τσαρούχα.

     Εσείς με τι ασχολείστε στον ελεύθερο σας χρόνο; Ο κάθε έφηβος έχει διαφορετικές ανάγκες και ενδιαφέροντα   γι ‘αυτόν τον λόγο επιλέγει διαφορετικές δραστηριότητες  .Λοιπόν με βάση  την έρευνά μας , μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι αν ‘‘πάσχετε’’ από ανία ,σίγουρα θα βρείτε με κάτι να ασχοληθείτε !

Η πιο αγαπημένη συνήθεια που έχουν οι νέοι είναι η ενασχόληση με τη μουσική. Συχνά, τους αρέσει να παίζουν ένα μουσικό όργανο ,συνήθως κιθάρα, ή ακόμη να παρακολουθούν μαθήματα φωνητικής. Ακόμη μία ενδιαφέρουσα δραστηριότητα   είναι η ζωγραφική και το σχέδιο που όχι μόνο καλλιεργούν τη φαντασία ,αλλά σε βοηθάν  να ανακαλύψεις ένα άλλο μέρος του καλλιτεχνικού σου εαυτού. Βέβαια, τόσο η μουσική όσο και  η τέχνη της ζωγραφικής είναι για άτομα με μεγάλη υπομονή.

Μια ακόμη δημοφιλής ασχολία των εφήβων είναι τα αθλήματα. Όλων των ειδών! Όπως για παράδειγμα  η πετοσφαίριση , η καλαθοσφαίριση , το ποδόσφαιρο ,ο χορός , ο στίβος . Μέσα από ένα άθλημα ένας άνθρωπος αποκτά  κύρος , σεβασμό προς τον συναθλητή του και αυτογνωσία. Τα αθλήματα δεν προσφέρουν μόνο σωματική καλλιέργεια, αλλά και καλλιέργεια της ψυχικής ηρεμίας και ισορροπίας. Τέλος, μέσα από ένα άθλημα ένας έφηβος μπορεί να κοινωνικοποιηθεί  και να μάθει να συνεργάζεται.

Ένας άλλος τρόπος που οι νέοι περνάν τον ελεύθερο τους χρόνο είναι η εκμάθηση ξένων γλωσσών και τα φροντιστηριακά μαθήματα. Βέβαια, μπορεί να ακουστεί βαρετό, αλλά πολλοί έφηβοι ,όπως και εμείς ,προτιμούν να ασχοληθούν με μία ξένη γλώσσα και να διευρύνουν τις γνώσεις τους και να ‘‘ταξιδέψουν’’ στις  χώρες του κόσμου. Ποιός δεν θα ήθελε να γνωρίσει τον πολιτισμό και την κουλτούρα μιας άλλης χώρας; Λοιπόν μην χάσετε αυτήν την ευκαιρία !

Σας προτείνουμε ,λοιπόν ,να δοκιμάσετε  κάτι από τα παραπάνω ανάλογα με τα ενδιαφέροντα σας και τις ανησυχίες σας

Καταπίεση εφήβων

γράφει η μαθήτρια της Γ” τάξης Γρηγοράκη Ιωάννα 

  Λαμβάνοντας υπόψη αποτελέσματα σχετικών ερευνών, ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα θέματα, που έχει καταλήξει αντικείμενο προσοχής και συζήτησης παγκοσμίως είναι η καθημερινή καταπίεση που βιώνουν τα παιδιά, και ιδιαίτερα οι έφηβοι, στα πλαίσια της οικογένειάς τους, από τους γονείς.

     Ως προς τις απόψεις που διατυπώνονται, είναι διαμετρικά αντίθετες. Αφενός μεγάλο ποσοστό των ερωτώμενων υποστηρίζουν ότι για τα παιδιά είναι απαραίτητες τόσο η ηθική ενίσχυση από τους γονείς όσο και η γενικότερη στήριξή τους. Αφετέρου, θα ήταν σημαντική παράλειψη να μην αναφερθούμε και στην άλλη όψη του νομίσματος δηλαδή στην άποψη ότι αρκετοί τρόποι γονεϊκής συμπεριφοράς, συντελούν στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των ανηλίκων, στερώντας τους την ευκαιρία να απολαύσουν ξένοιαστα την παιδική τους ηλικία, όπως από τη φύση αρμόζει.
Όσον αναφορά στην πρώτη άποψη, με την ενθάρρυνση των γονέων, οι νέοι καταβάλλουν προσπάθειες, ώστε να καλλιεργούν και να βελτιώνουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους. Μεταξύ άλλων, αναπτύσσεται στενότερη σχέση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, καθώς πυρήνα της σχέσεις γονέων και νέων αποτελούν η εμπιστοσύνη και η αλληλοκατανόηση. Τέλος, οι έφηβοι επιθυμώντας να ικανοποιούν όλο και περισσότερο τον εαυτό τους αλλά και τους γονείς τους, θέτουν υψηλούς στόχους στο σχολικό περιβάλλον, επιχειρώντας να επιτυγχάνουν όλο και καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα.
Από την αντίθετη πλευρά, υποστηρίζεται πως οι νέοι που προσλαμβάνουν υπερπροστατευτική αγωγή και βρίσκονται διαρκώς υπό πίεση, κατακλύζονται από συναισθήματα ενοχής, καταπιέζονται, μετατρέπονται με τον καιρό σε άβουλα όντα, εξαρτημένα από τους άλλους και ανίκανα να συμμετέχουν στη λήψη τον κατάλληλων αποφάσεων για τους ίδιους. Ένα άλλο εξίσου δυσάρεστο επακόλουθο είναι το γεγονός ότι εξαιτίας της έλλειψης αυτονομίας και της επακόλουθης παθητικότητας τους, διακρίνονται για τη χαμηλή αυτοπεποίθηση και για συμπλέγματα κατωτερότητας. Τέλος, δυστυχώς προάγεται αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών, λόγω της επιδίωξης πρωτείων και της βαθμοθηρίας, που καταλήγουν αυτοσκοπός τους.
Αποτιμώντας, λοιπόν, τις παραπάνω όψεις του ζητήματος και τις συνέπειές του καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι γονείς οφείλουν να μην προβάλλουν τις ψυχικές ανεπάρκειες, τα απωθημένα και τις ανασφάλειες τους, στα παιδιά ούτε να πάψουν να επιβάλλουν σε αυτά την προσωπική τους κοσμοθεωρία, επιτρέποντας τα να διαμορφώσουν τη δική τους προσωπικότητα και να ζουν τα πιο αθώα τους χρόνια αυθόρμητα, δίχως καταπιέσεις και τους περιορισμούς που γεννά η γονική υπερπροστασία.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των ριάλιτι στους νέους σήμερα

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ” Γυμνασίου, Ηλιάνα Παπαδοπούλου και Παναγιώτα Τσιάρτα

   Τα τελευταία  χρόνια η ελληνική τηλεόραση έχει κατακλυστεί από τις γνωστές εκπομπές τύπου ριάλιτι. Τα reality shows είναι τηλεοπτικά προγράμματα στα οποία εμφανίζονται πρόσωπα με την πραγματική τους ταυτότητα, με αληθινές αντιδράσεις και αληθινά συναισθήματα. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη διάδοσή τους και η τεράστια επιτυχία τους. Σε αυτές τις εκπομπές καλούνται καθημερινοί άνθρωποι να εκθέσουν τα προσωπικά τους προβλήματα σε ένα studio   παρουσία κοινού , καθώς και ειδικών επιστημόνων (ψυχολόγων, ψυχιάτρων, κοινωνικών λειτουργών, συμβούλων κλπ). Οι εκπομπές αυτές κατηγορούνται συχνά από πολλούς, γιατί εξευτελίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά υπάρχουν και πολλοί που τις υποστηρίζουν φανατικά, γιατί πιστεύουν ότι δίνουν σε πολλούς ανθρώπους ένα δημόσιο βήμα κι έναν τρόπο να εκφράσουν τα προβλήματά τους, να ζητήσουν βοήθεια και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη.

   Πολλές φορές τα reality shows πείθουν τους ανθρώπους και ειδικά τους νέους να πιστέψουν ότι η επιτυχία, η αποδοχή και η αναγνωρισιμότητα επιτυγχάνονται χωρίς ιδιαίτερο κόπο και χωρίς να χρειάζεται ο άνθρωπος να έχει δημιουργήσει ένα ουσιαστικό υπόβαθρο και μια ισχυρή προσωπικότητα κατά το παρελθόν.  Επιπλέον αυτή η γρήγορη, απότομη και μεγάλη αναγνωρισιμότητα και η ξαφνική επιστροφή στην καθημερινότητα και στην αφάνεια αποτελεί για πολλούς νέους ανθρώπους μια σκληρή μεταβολή, που δεν μπορούν να την διαχειριστούν και τους τραυματίζει σε ψυχολογικό επίπεδο. Οι νέοι και οι έφηβοι αποκτούν την λανθασμένη αντίληψη ότι η επιτυχία έρχεται μόνο μέσα από τα φώτα της δημοσιότητας και ξεχνούν ότι η έκθεση των προσωπικών τους προβλημάτων σε ένα μεγάλο και άγνωστο κοινό τους καθιστά ευάλωτους συναισθηματικά, ψυχικά και ψυχολογικά.  Ακόμη, η προσοχή του τηλεοπτικού κοινού και ειδικά των νέων, μέσω αυτών των προγραμμάτων, αποσπάται από την καθημερινή πραγματικότητα και από τους ουσιαστικούς στόχους τους οποίους θα έπρεπε να έχουν και τους οδηγεί σε μια κατάσταση παθητική που είναι επιζήμια . Η υπερπροβολή τέτοιων προγραμμάτων από τους τηλεοπτικούς σταθμούς (αφού αποτελούν μία από τις οικονομικότερες επιλογές τους) οδηγεί τους νέους στο να εθιστούν και να συνηθίσουν σε μια μορφή <<διασκέδασης>> που βασίζεται στη γελοιοποίηση των συνανθρώπων τους.  Τέλος, πολλές φορές, οι νέοι άνθρωποι συμμετέχουν οι ίδιοι σε αυτά τα shows και στην προσπάθειά τους να παραμείνουν δε διστάζουν να προχωρήσουν σε ακραίες και ανήθικες συμπεριφορές με συνέπεια να βλάπτουν τον εαυτό τους και να γίνονται αρνητικά παραδείγματα για ανθρώπους της ηλικίας τους ή και μικρότερους ακόμη.

   Το κράτος και οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να βοηθήσουν στην ενίσχυση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων και της κριτικής τους σκέψης, ώστε η νέα γενιά να απαξιώσει τέτοιου είδους θεάματα. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να πείσουν τους εφήβους ότι αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι το πρόσκαιρο και η ελάχιστη προσπάθεια, αλλά ο συνεχής αγώνας για βελτίωση και η εργατικότητα. Οι νέοι να βοηθηθούν ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που είναι σημαντικό στην πορεία της ζωής τους είναι όχι η χαλαρότητα και τα ανούσια θεάματα αλλά η ουσιαστική ενημέρωση και πληροφόρησή τους. Οι έφηβοι και οι νέοι να καταλάβουν ότι τέτοιου είδους τηλεοπτικά προϊόντα έχουν ως βασικό στόχο τον αποπροσανατολισμό τους από βασικούς προβληματισμούς  και ερωτήματα που έχουν σχέση με την εξέλιξή τους και την μελλοντική τους πορεία στη ζωή.

 

Τα προβλήματα των εφήβων

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Παύλου Πέρσα και Παύλου Μαρία

   teen_problemΟι έφηβοι βρίσκονται στο ιδιαίτερο ηλικιακό στάδιο, κατά το οποίο πρέπει να αποχαιρετήσουν την παιδική ηλικία και να περάσουν στην ενηλικίωση. Από τη μία, βλέπουν τη ζωή με αισιοδοξία και ευαισθησία, από την άλλη με άρνηση και επαναστατικότητα.  Έτσι, δυσκολεύονται πολύ να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις της σύγχρονης κοινωνίας, με αποτέλεσμα να προκαλούνται αρκετά προβλήματα.

    Στην ηλικία αυτή, οι νέοι θέλουν να βρουν και να αναδείξουν κάτι που τους κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς. Αφενός, οι γονείς παροτρύνουν τα παιδιά τους να ασχολούνται με το διάβασμα, τον αθλητισμό, τη μουσική και την τέχνη, ώστε μέσα από αυτά να ανακαλύψουν την κλίση τους και τα ενδιαφέροντα τους. Όμως, από την άλλη, οι νέοι αυτό το βρίσκουν χρονοβόρο κι απαιτητικό, προτιμώντας να μιμούνται είτε κάποιον διάσημο ηθοποιό, τραγουδιστή, μοντέλο είτε κάποιον ήρωα που κατά καιρούς αναδεικνύεται μέσα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που παίζουν. Στην περίοδο αυτή, έρχονται πολλές φορές σε διαφωνία με τους γονείς τους και την οικογένειά τους, με συνέπειες φασαρίες και τσακωμούς.

   Επιπλέον, ένα σημαντικό πρόβλημα των νέων είναι η εξάρτησή τους από την τεχνολογία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους παίζοντας παιχνίδια στο ίντερνετ, παρακολουθώντας διάσημους youtubers, ανεβάζοντας προσωπικές ιστορίες και φωτογραφίες. Η πολύωρη ενασχόληση τους με το ίντερνετ τούς αποξενώνει από την οικογένειά τους, τους φίλους τους, ενώ ταυτόχρονα αδιαφορούν για το διάβασμα και τις υποχρεώσεις τους και γίνονται απόμακροι και απαθείς.

   Επίσης, συχνή είναι η αβεβαιότητά τους για το αύριο. Η οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας τα τελευταία χρόνια γεννά στους νέους έντονο άγχος και ανασφάλεια για το μέλλον. Γιατί καλούνται να αποφασίσουν ποιες σπουδές θα ακολουθήσουν, ώστε να επιτύχουν σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση και βέβαιο μέλλον, ενώ διαπιστώνουν ότι οι γονείς, οι περισσότεροι από τους φίλους,  τους συγγενείς και τους γνωστούς είναι άνεργοι και ζουν στα όρια της φτώχειας είτε κάτω από αυτά.

        Σε αυτές τις κρίσιμες συνθήκες, κρίνεται πολύ σημαντικό οι έφηβοι να έχουν δίπλα τους την οικογένειά τους και τους δασκάλους τους, ώστε να μπορούν να μοιράζονται τις ανησυχίες και τα προβλήματά τους, αποκτώντας τα κατάλληλα εφόδια, για να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά  τις προκλήσεις του μέλλοντος.

Εφηβεία-Οικογένεια

 

Το σχολικό μας περιοδικό δίνει σε όλους τους μαθητές την ευκαιρία να δημοσιοποιήσουμε τις απόψεις για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και σχέσεις των εφήβων με τους γονείς τους.

Στην εφηβεία ο νέος αποχωρίζεται ουσιαστικά τους γονείς του και εγκαταλείπει σταδιακά το αίσθημα  του παιδιού. Ενώ ήταν πάντα στο επίκεντρο της προσοχής των γονιών, τώρα θα πρέπει να αναλάβει ο ίδιος ευθύνες. Έτσι, ο έφηβος έχει την αίσθηση ότι είναι πολύ ώριμος, ώστε μπορεί να τα αντιμετωπίσει όλα μόνος του. Επίσης, η απομάκρυνση των νέων κατά την περίοδο της εφηβείας προκαλεί κρίση στους γονείς, οι οποίοι δεν ξέρουν πώς να τη διαχειριστούν. Ο έφηβος δοκιμάζει συμπεριφορές διαφορετικές από των γονιών του για να εδραιώσει έτσι τη δική του ταυτότητα. Έρχεται σε σύγκρουση μαζί τους, όταν αυτοί θέλουν να τον συμβουλέψουν και αρνείται τις γνώσεις τους, διότι τις θεωρεί παλιές   . Σε περίπτωση που οι γονείς είναι υπερπροστατευτικοί, τότε πιστεύει πως δεν έχει προσωπική ζωή, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια.

Ο έφηβος και η οικογένεια βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση με έντονες προστριβές, χαρακτηριστικές αυτής της περιόδου. Διεκδικεί με πάθος την αυτονομία του, την ίδια στιγμή που εξαρτάται άμεσα από την οικογένειά του, καθώς διακηρύσσει την ανεξαρτησία του αλλά ταυτόχρονα αναζητά τη σιγουριά και τη στήριξη που παρέρχονται από τους γονείς του.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί γονείς δυσκολεύονται να προβλέψουν τη συμπεριφορά των παιδιών τους βασιζόμενοι σε κληροδοτημένες συμπεριφορές. Πολλά παιδιά που ήταν εύκολο μέχρι πρότινος να συμμορφωθούν, θεωρούνται  επαναστάτες από τους γονείς τους. Μπορεί, λοιπόν, οι ίδιοι να βλέπουν ένα υπάκουο παιδί να μετατρέπεται σε έναν απρόβλεπτο έφηβο και αυτό τους ανησυχεί. Έτσι γίνονται πιο πιεστικοί και κυριαρχικοί, με αποτέλεσμα και  έφηβος να βλέπει την αυτονομία του να απειλείται και να δημιουργούνται εντάσεις στην οικογένεια. Και οι ίδιοι οι γονείς, όμως, αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε αυτήν τη φάση. Συχνά, οι ενήλικες νιώθουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, χαμηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή, αυξημένα καταθλιπτικά συναισθήματα και αρνητικές σκέψεις γιατί  συνήθως βρίσκονται στη μέση ηλικία, όταν τα παιδιά τους περνούν στην εφηβεία, ώστε να νιώθουν απαισιόδοξοι και νιώθουν ότι η ζωή δε θα γίνει καλύτερη απ’ αυτή που ζουν.

Άρα οι γονείς των εφήβων θα πρέπει να είναι σταθεροί και, ταυτόχρονα, ευέλικτοι. Όπως αλλάζει το παιδί, έτσι θα πρέπει και η στάση του γονιού να διαφοροποιείται σιγά-σιγά, προσφέροντας, όμως, πάντα σταθερότητα.

Είναι φανερό, λοιπόν, ότι πάντα θα υπάρχουν συγκρούσεις και έριδες ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά κατά την περίοδο της εφηβείας. Οι γονείς από τη δική τους πλευρά οφείλουν να είναι προσαρμοστικοί δείχνοντας κατανόηση στα παιδιά τους, ενώ οι έφηβοι πρέπει να είναι συγκρατημένοι και ήρεμοι προς τους γονείς τους.

Μαρία Μαββίδου

Ο αθλητισμός και η επιρροή του στη σημερινή νεολαία

                                                                                                 Γράφει ο Τζατζάνης Γιώργος, μαθητής της Β” Γυμνασίου

    Ο αθλητισμός στις μέρες μας επηρεάζει κατά τη γνώμη μου θετικά τους εφήβους και τους νέους. Μέσα από τον αθλητισμό ο έφηβος και ο νέος μαθαίνει να γυμνάζει το σώμα αλλά και την ψυχή του. Μαθαίνει να πειθαρχεί ακούγοντας τις οδηγίες του προπονητή του και να συνεργάζεται με τους συναθλητές του. Αναπτύσσει αγωνιστικό πνεύμα και ευγενή αθλητική άμιλλα. Κοινωνικοποιείται και αναπτύσσει φιλίες, γνωρίζει αθλητές από άλλες χώρες.

    Στα πολύ μεγάλα οφέλη του αθλητισμού θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και τη διέξοδο από την ανία και την καθημερινή ρουτίνα των νέων. Η ενασχόληση με κάποιο άθλημα ωθεί τους νέους να έχουν στόχους και να αποφεύγουν τις παγίδες των ναρκωτικών, του αλκοόλ και του διαδικτύου.

   Συμπερασματικά, ο αθλητισμός βοηθάει τον έφηβο ή τον νέο να γυμνάσει το σώμα του, να αναπτύξει την προσωπικότητά του και να ενταχθεί ομαλά στην κοινωνία.

Αποτέλεσμα εικόνας για αθλητισμος και έφηβοι

Λίγα λόγια για τον Άι Βασίλη

γράφει η Λαμπροπούλου Σοφία, μαθήτρια της Γ” τάξης

   Ο Άι Βασίλης αποτελεί σήμερα μία διεθνή λαογραφική μορφή η οποία διανέμει δώρα σε παιδιά και ενηλίκους ανεξαιρέτως. Η γνωστή χαμογελαστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, με τα γυαλιά του και  με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια ή τάρανδοι αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα  σύμβολο  των Χριστουγέννων. Είναι  ο πλέον αγαπημένος ήρωας των παιδιών τις ημέρες των εορτών, ακόμη και σε χώρες μη χριστιανικές.

   Για τους Ορθόδοξους χριστιανούς ο Άι Βασίλης είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έζησε στη Καππαδοκία και αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο . Θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής, αλλά και ο πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μέγας Βασίλειος ήταν ψηλόλιγνος, με μαύρα μάτια και γένια.

   Συνήθως, τα περισσότερα παιδιά ,όταν φτάσουν στην ηλικία της εφηβείας, χάνουν την πίστη τους σε αυτόν. Αρχίζουν να πιστεύουν πως αυτή τη μορφή την επινόησαν οι ενήλικες, για να ψυχαγωγούν τα παιδιά και ότι τα δώρα τα φέρνουν οι γονείς. Φυσικά αυτή η άποψη είναι μερικών και δεν αντιπροσωπεύει όλους τους εφήβους, αφού κάποιοι μένουν πιστοί  στον  Άι Βασίλη.

   Ωστόσο, αν και πολλοί παύουν να πιστεύουν στον Άγιο συνεχίζουν τις γιορτινές μέρες να ζητούν δώρα. Τα δώρα αυτά διαφοροποιούνται ανάλογα με τις ηλικίες. Τα παιδιά μικρότερης ηλικίας συνήθως ζητούν διάφορα παιχνίδια, ενώ οι έφηβοι έχουν άλλες προτιμήσεις. Κυρίως, ζητούν δώρα που έχουν σχέση με την τεχνολογία π.χ. κινητά, tablets, υπολογιστές κλπ.

Το μυστικό είναι η πίστη, τότε βλέπεις την πραγματική μαγεία των Χριστουγέννων!!!

Σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών

γράφουν οι Αντιγόνη Μπάλιου, Μελπομένη Ματράκα,  Αργωρώ Μοσχοπούλου, Δήμητρα Ζέρβα

Η εφηβεία είναι το τελευταίο στάδιο της ανάπτυξης του παιδιού, το τελευταίο πέρασμα  προς την ωριμότητά του. Ειδικότερα, ξεκινά στην ηλικία των 12-13 ετών και ολοκληρώνεται στα 19-2 έτη. Η οικογένεια αποτελεί πρωτ0γενή φορέα κοινωνικοποίησης, καθώς αναλαμβάνει το άτομο από τη στιγμή της γέννησής του  και το επηρεάζει καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής του, καλλιεργώντας αξίες, πρότυπα και τρόπους συμπεριφοράς. Στο πλαίσιο των οικογενειακών του σχέσεων το άτομο μαθαίνει τι είναι αποδεκτό και τι όχι, ταυτίζεται με ανθρώπους του περιβάλλοντός του, αποκτά την ικανότητα να δημιουργεί σχέσεις και τελικά  συγκροτεί την προσωπικότητά του.

   Η συμπεριφορά των εφήβων επηρεάζεται και από άλλους φορείς κοινωνικοποίησης, όπως το σχολείο, τη θρησκεία, τις παρέες των συνομηλίκων και τα ΜΜΕ. Στην εφηβική ηλικία, τα παιδιά εκδηλώνουν συνήθως μια αρνητική συμπεριφορά προς τους γονείς τους. Αυτό οφείλεται συνήθως στο άγχος της καλής σχολικής επίδοσης. Άλλος λόγος της αρνητικής συμπεριφοράς των εφήβων είναι η προσοχή και η αποδοχή που ζητούν από τους άλλους -κυρίως από τους γονείς-  διότι είναι τα πιο οικεία πρόσωπα σ” αυτούς. Ωστόσο, αν δεν καταφέρουν να γίνουν αποδεκτοί με θετικό τρόπο, ενδέχεται να καταφύγουν σε βίαιες ή παραβατικές συμπεριφορές.

   Επιπλέον, ο ασταθής χαρακτήρας των εφήβων που πολύ συχνά ενισχύεται από τις παρέες τους, αποτελεί μια πρόσθετη αιτία σύγκρουσης με τους γονείς τους. Οι παρέες αποτελούν τους μοναδικούς σχεδόν άτυπους, αλλά εξαιρετικά σημαντικούς φορείς κοινωνικοποίησης.  Μέσα από τις παρέες, το παιδί κάνει τις πρώτες του προσπάθειες να δημιουργήσει έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει ο αυστηρός έλεγχος των <<μεγάλων>> , η συμπεριφορά του οργανώνεται και αποκτά κοινωνικό χαρακτήρα, δοκιμάζει νέες εμπειρίες, κοινές με τους φίλους του και πιθανόν διαφορετικές απ΄τα πρότυπα της οικογένειας και του σχολείου.

   Επιπρόσθετα, τα Μ.Μ.Ε. επηρεάζουν τα άτομα σε μεγάλο βαθμό, καθώς έχουν την δυνατότητα να προβάλλουν πρότυπα και αξίες, κατευθύνοντάς τα με μεγαλύτερη ευκολία μέσω της εικόνας. Η εξουσία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ενημέρωση, την ψυχαγωγία και την εκπαίδευση των ατόμων. Συχνά όμως, οικονομικά συμφέροντα παρεμβαίνουν στα Μ.Μ.Ε., κυρίως μέσω της διαφήμισης  με αποτέλεσμα τον κίνδυνο παραπληροφόρησης και καθοδήγησης των νεαρών ατόμων σε αρνητικά πρότυπα.

   Από την άλλη πλευρά, οι γονείς μπορεί να μην έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην εφηβεία δεδομένου ότι ο έφηβος ρίχνει το βλέμμα του προς τον εσωτερικό του κόσμο και στους φίλους του, αλλά συνδράμουν αποφασιστικά στην ψυχοσυναισθηματική ολοκλήρωση και στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Οι γονείς, χωρίς να ξέρουν πως να διαχειριστούν τις αλλαγές της συμπεριφοράς του εφήβου, θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο. Για να το κάνουν αυτό, συνηθίζουν να προσπαθούν να επιβάλλουν τα δικά τους «θέλω» στις επιθυμίες των παιδιών, γεγονός που οδηγεί στην πρόκληση εντάσεων μέσα στην οικογένεια. Αναμφισβήτητα, κάθε εφηβεία είναι διαφορετική και ο ρόλος των γονέων αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολος. Οι τελευταίοι καλούνται να διαχειριστούν όχι μόνο τις πολύπλοκες και συχνά ακατανόητες γι” αυτούς ψυχολογικές διακυμάνσεις των εφήβων, αλλά και τις κοινωνικές αλλαγές που επηρεάζουν τις ανθρώπινες σχέσεις και ειδικότερα την επικοινωνία με τους εφήβους.

Top