Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου για Παιδιά και Νέους ( 20 Μαρτίου) οι μαθητές/τριες του τμήματος Α5 είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν τη λογοτεχνία με έναν διαφορετικό και ιδιαίτερα δημιουργικό τρόπο. Στο πλαίσιο του μαθήματος της Λογοτεχνίας δραματοποίησαν το διήγημα της Ειρήνης Μάρρα « Τα κόκκινα λουστρίνια», μετατρέποντας την τάξη σε μια μικρή θεατρική σκηνή.
εικαστική δημιουργία από Ελένη Μουρατίδου Α5
Υπόθεση έργου: Το κείμενο αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού τσαγκάρη, που ονειρεύεται να χαρίσει στην κόρη του δασκάλου, την οποία έχει ερωτευτεί, ένα ζευγάρι κόκκινα λουστρινένια γοβάκια. Από νωρίς έχει γνωρίσει το κορίτσι μέσω της μητέρας του, η οποία εργαζόταν στο σπίτι του δασκάλου κάνοντας δουλειές. Κάποιες φορές την είχε συνοδεύσει κι ο ίδιος, όταν πήγαιναν πράγματα στο σπίτι, και έτσι την είχε δει από κοντά. Εκεί είχε εντυπωσιαστεί από την ομορφιά και είχε αρχίσει να την ερωτεύεται, φτάνοντας μάλιστα να μετρήσει κρυφά το παπούτσι της για να σχεδιάσει το δώρο. Μαζεύει λοιπόν κρυφά χρήματα, αγοράζει το ακριβό λουστρίνι και δουλεύει νύχτες ολόκληρες για να δημιουργήσει τα παπούτσια, πιστεύοντας πως έτσι θα κερδίσει τη συμπάθεια και την αγάπη της κόρης του δασκάλου. Όταν όμως έρχεται η στιγμή να της τα προσφέρει, παρατηρεί καλύτερα τη φτωχικά ντυμένη αδελφή του και συνειδητοποιεί τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη δική της ζωή και στη ζωή της κοπέλας που θαυμάζει. Καταλαβαίνει ότι ένα τέτοιο δώρο θα είχε μεγαλύτερη αξία για την αδελφή του, που στερούνταν ακόμα και τα βασικά. Έτσι, αποφασίζει να της χαρίσει τα κόκκινα γοβάκια, γεμίζοντάς τη χαρά και κάνοντάς την να νιώσει ξεχωριστή. Μέσα από αυτή την πράξη ωριμάζει και αντιλαμβάνεται την αληθινή αξία της αγάπης και της προσφοράς.
Ο νεαρός τσαγκάρης ζητά άδεια από το αφεντικό του να μείνει στο τσαγκάρικο, για να δουλέψει τα γοβάκια.
Ο νεαρός φτιάχνει το γοβάκι
Η δραματοποίηση έκανε το μάθημα πιο ζωντανό και ευχάριστο, αποδεικνύοντας πως η λογοτεχνία μπορεί να «βγει» από τις σελίδες ενός βιβλίου και να αποκτήσει φωνή, κίνηση και συναίσθημα. Μέσα από τους ρόλους και τους διαλόγους οι μαθητές κατάφεραν να ταυτιστούν με τους χαρακτήρες και να κατανοήσουν τα μηνύματα του κειμένου. Παράλληλα, ανέπτυξαν τη φαντασία, την επικοινωνία και την αυτοπεποίθησή τους, ενώ βίωσαν τη χαρά της ομαδικής δημιουργίας.
Η γνωριμία με την κόρη του δασκάλου
Η ιδέα για τα κόκκινα λουστρίνια
Αυτές οι μικρές προσπάθειες θεατρικής αναπαράστασης είναι σίγουρα απαιτητικές, καθώς χρειάζονται διάθεση και υπομονή απέναντι στη ζωντάνια και την αναστάτωση που αναπόφευκτα δημιουργούνται μέσα στην τάξη. Ωστόσο, αποτελούν έναν ουσιαστικό τρόπο μάθησης, που βοηθά τους μαθητές να κατακτούν τη γνώση με δημιουργικό και βιωματικό τρόπο, αναδεικνύοντας τον πολύτιμο ρόλο του θεάτρου στην εκπαίδευση.
Το οικογενειακό τραπέζι – Η αδερφή του
Ο τσαγκάρης δίνει τα γοβάκια στην αδερφή του
Από το βιβλίο στη σκηνή…
εικαστική δημιουργία από Νικολέτα Σαρηκυριακίδη Α5
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Ζωή Τακαβάκογλου
Έπαιξαν οι μαθητές:
Νίκος Τσαρίδης: νεαρός τσαγκάρης
Μάριο Τσολάρι: αφεντικό τσαγκάρη
Κωνσταντίνα Πυργελίδου: μητέρα τσαγκάρη – αδερφή
Γρηγορία Ρούμπη: κόρη δασκάλου
Αλέξανδρος Χατζησταύρου: μητέρα τσαγκάρη
Ευαγγελία Φανιάδου: παιδί οικογένειας
Ελένη Μουρατίδου: παιδί οικογένειας
Βασίλης Τσαρτσάλης – πατέρας
