των Γιοβανοπούλου Πηνελόπης, Διαμιανίδου Σοφίας, Καραγκιοζοπούλου Παναγιώτας, Αβραάμ Αναστασίας

Η δημοσιογραφική ομάδα του περιοδικού μας συνεχίζει τις συνεντεύξεις και σε αυτό το τεύχος, καθώς συνάντησε  την υπεύθυνη προγραμμάτων σχολικών δραστηριοτήτων Ν. Ημαθίας, κυρία Σκεντερίδου Νόπη.

ΔηΟμ : Πόσο καιρό είστε υπεύθυνη για τα προγράμματα των σχολικών δραστηριοτήτων;

Για τα προγράμματα σχολικών δραστηριοτήτων είμαι υπεύθυνη δυο χρόνια. Απλά ο θεσμός άλλαξε μορφή, δηλαδή παλιότερα υπήρχε σε κάθε νομό ένας υπεύθυνος για τα προγράμματα της Περιβαλλοντικής, ένας  για τα προγράμματα της Αγωγής Υγείας, ένας για τα πολιτιστικά προγράμματα και υπήρχε υπεύθυνος αγωγής σταδιοδρομίας. Εγώ προσωπικά ήμουν για 7 χρόνια υπεύθυνη προγραμμάτων υγείας, ενώ τα τελευταία 2 χρόνια έχω αναλάβει τα προγράμματα και τις δραστηριότητες  όλου του νομού λόγω της αλλαγής του θεσμού.

ΔηΟμ: Ποιος είναι ακριβώς ο ρόλος σας σε σχέση με τη διενέργεια των παραπάνω προγραμμάτων;

Ο ρόλος είναι συντονιστικός και καθοδηγητικός. Δηλαδή πρέπει ο υπεύθυνος να φροντίζει: κατ΄αρχάς, να παροτρύνει και να εμπνέει τους εκπαιδευτικούς  να υλοποιούν αυτά τα προγράμματα εθελοντικά και χωρίς να νιώθουν υποχρεωμένοι και, με τη σειρά τους, οι εκπαιδευτικοί να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των παιδιών και να δημιουργήσουν την ομάδα  με την οποία θα διαλέξουν το θέμα  και να δουν πώς θα το υλοποιήσουν σε όλη τη διάρκεια της χρόνιας. Κατά δεύτερον, να ενημερώνει τα σχολεία για το θεσμό και ποιες δυνατότητες έχουν, να κάνει σεμινάρια και να εκπαιδεύει τους εκπαιδευτικούς για να πραγματοποιούν με σωστό και βιωματικό τρόπο όλες αυτές τις δράσεις. Κατά τρίτον, να οργανώνει  προγράμματα που αφορούν όλα τα παιδιά των σχολείων, ανεξάρτητα αν συμμετέχουν σε κάποιο πρόγραμμα ή όχι. Ακόμη, να υποστηρίζει τον εκπαιδευτικό σε κάποιες εκδρομές και επισκέψεις σε διάφορα μέρη κατά τη διάρκεια όλου αυτού του προγράμματος. Και, τέλος, να εισηγείται την έγκριση των προτάσεων(σκέψεων, δράσεων)των εκπ/κών & των μαθητικών ομάδων των σχολείων από την Επιτροπή Σχολικών Δραστηριοτήτων κάθε Περιφερειακής Ενότητας, της οποίας είναι μέλος.

ΔηΟμ: Ποια είναι τα στάδια υλοποίησης ενός τέτοιου προγράμματος;

Είναι η επιλογή της ομάδας , η επιλογή του θέματος που επιλέγει ο εκπαιδευτικός με τους μαθητές, ώστε να έχουν όλοι το ίδιο ενδιαφέρον και να έχουν ενεργή συμμετοχή.  Από εκεί και πέρα μπαίνουν η στόχοι που θέλουμε να πετύχουμε  με αυτό το πρόγραμμα. Το επόμενο στάδιο είναι η έγκριση και μετά την έγκριση ξεκινάει η υλοποίηση.

ΔηΟμ:  Ποια πιστεύετε ότι είναι η αξία του να υλοποιούνται τέτοια προγράμματα σε ένα σχολείο;

α. για τους εκπαιδευτικούς που συντονίζουν,

β. για τους μαθητές που συμμετέχουν,

γ. για το σχολειό γενικότερα;

Μέγιστη. Ασχολούμαι πολλά χρόνια και νομίζω ότι έτσι έπρεπε να λειτουργεί το σχολείο. Δηλαδή στο σχολειό η συμμετοχή των παιδιών να είναι ενεργητική και να μαθαίνουν από αυτά που βιώνουν, γιατί, όπως ξέρουμε, ο άνθρωπος θυμάται το 10% από αυτά που ακούει και 90% από αυτά που βιώνει. Το σχολείο με αυτόν τον τρόπο θα έπρεπε να μεταδίδει την γνώση . Γι΄ αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόγραμμα που να μην ωφελεί  αυτούς που συμμετέχουν.

ΔηΟμ:  Έχετε διαπιστώσει αποτελέσματα στους μαθητές από την εφαρμογή προγραμμάτων; Ποια είναι αυτά;

Ποσοτική καταγραφή δεν γίνεται. Επίσης, δεν αξιολογούνται τα προγράμματα κατά άτομο. Ωστόσο, φαίνεται από τις απόψεις των παιδιών πριν μπουν σε ένα πρόγραμμα και αφού τελειώσει το πρόγραμμα αυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα παιδιά που συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα μία χρονιά, την επόμενη ψάχνουν τον καθηγητή, για να ξαναμπούν στην ομάδα. Αυτή νομίζω ότι είναι η καλύτερη αξιολόγηση.

ΔηΟμ:  Ποια επιχειρήματα  θα χρησιμοποιούσατε, ώστε να πείσετε τους μαθητές  ενός σχολείου να  λάβουν μέρος σε σχολική δραστηριότητα (πρόγραμμα);

Για να πείσουμε τους μαθητές ενός σχολείου να πάρουν μέρος σε μια σχολική δραστηριότητα θα δίναμε κάποια κίνητρα στα παιδιά. Ότι η συμμετοχή τους σε αυτό το πρόγραμμα θα τους βοηθήσει , γιατί θα συνεργάζονται και θα αλληλοβοηθούνται. Επίσης, θα υπάρχει ενδιαφέρον και συμμετοχή από όλους, καθώς η σχολική δραστηριότητα δεν είναι μάθημα, δεν υπάρχει καλός και κακός μαθητής. Επιπλέον, μπορούν να ενταχθούν ακόμα και οι πιο απομονωμένοι μαθητές, να ενδιαφερθούν και να ωφεληθούν.

ΔηΟμ:  Οι νέες τεχνολογίες διευκολύνουν τη διενέργεια ενός προγράμματος;

Ναι, σίγουρα διευκολύνουν σε ό,τι αφορά την καταγραφή, την παρουσίαση, τη φωτογράφηση, τη βιντεοσκόπηση. Ακόμα και στο περιοδικό υπάρχει διευκόλυνση, δηλαδή δεν χρειάζεται εκτύπωση ούτε πληρωμή για διάφορους τομείς. Γενικότερα, γενικά, η τεχνολογία βοηθά ώστε οτιδήποτε να παρουσιάζεται και να προσλαμβάνεται με εύληπτο, αποτελεσματικό και πιο ευχάριστο τρόπο. Για παράδειγμα, αντί να παρακολουθήσουμε μια διάλεξη μπορούμε να δούμε ένα βίντεο. Παρ’ όλα αυτά, δεν αποτελεί βασικό παράγοντα για την υλοποίηση μια εργασίας, δηλαδή  θα μπορούσε να υλοποιηθεί και χωρίς αυτήν.

ΔηΟμ:  κ.  Σκεντερίδου,  σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διαθέσατε!

Κι εγώ σας ευχαριστώ, χάρηκα πολύ γι αυτή την επικοινωνία & τη συνεργασία που είχα μαζί σας.Καλή δύναμη στις εξετάσεις …

της Μυρτώς Μερτζανίδου

 Καθώς πλησιάζει το καλοκαιράκι, επέλεξα στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού μας να γράψω για ένα θέμα που αφορά τη χώρα μας κυρίως την περίοδο του καλοκαιριού, τον τουρισμό. Ακόμη θα μιλήσουμε για τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται και θα αναλύσουμε κάποιες από αυτές.

Τουρισμός, ονομάζεται η κίνηση των περιηγητών και το σύνολο των υπηρεσιών ή οργανισμών που εξυπηρετούν την κίνηση αυτή σε μία χώρα και στη συγκεκριμένη περίπτωση στη χώρα μας την Ελλάδα. Όμως ας δούμε τώρα κάποια από τα είδη τουρισμού που παρατηρούνται αρκετά συχνά στη χώρα μας:

• Αγροτουρισμός : μορφή ήπιου τουρισμού κατά την οποία οι επισκέπτες μένουν σε αγρόκτημα και συμμετέχουν σε αγροτικές εργασίες. Σε ένα αγρόκτημα-ξενώνα είναι δυνατή η άμεση επαφή του επισκέπτη με την αγροτική ζωή, τις καλλιέργειες, με την φύση, τη χλωρίδα και την πανίδα.
• Οικοτουρισμός : αποτελεί μια μορφή τουρισμού η οποία συνδέεται με διάφορες μορφές τουριστικής δραστηριότητας στη φύση («τουρισμός φύσης» ή «φυσιολατρικός τουρισμός»). Αναπτύσσεται σε οικολογικά αξιόλογες περιοχές.
• Επαγγελματικός τουρισμός :ένα πολύ συνηθισμένο είδος τουρισμού , στον οποίο περιλαμβάνονται όλοι οι επαγγελματίες που ταξιδεύουν στην Ελλάδα για επαγγελματικά θέματα και γενικότερα για θέματα σχετικά με την δουλειά τους.    
• Πολιτιστικός τουρισμός : ιδανική μορφή τουρισμού για όσους επιθυμούν να ανακαλύψουν και να μάθουν για την κουλτούρα και τον πολιτισμό διαφόρων περιοχών, να λαμβάνουν ενεργά μέρος σε σεμινάρια και εργαστήρια.
• Μαθησιακός τουρισμός : απευθύνεται κυρίως στους νέους. Βασικός σκοπός είναι εκμάθηση (επαγγελματική κατάρτιση του ταξιδιώτη , απόκτηση ειδικών γνώσεων.
• Τουρισμός υγείας : μια κατεύθυνση του τουρισμού, στόχος της οποίας είναι η οργάνωση μίας οικονομικά ανταγωνιστικής ιατρικής φροντίδας του ασθενούς στο εξωτερικό.
• Συνεδριακός τουρισμός : τουριστικός προορισμός, άμεσα συνδεδεμένος με την οργάνωση και συμμετοχή σε συνέδρια, σεμινάρια και εκθέσεις. Τα τελευταία χρόνια, ο συνεδριακός τουρισμός αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και αποτελεί ένα σημαντικό τμήμα της τουριστικής αγοράς σε διεθνές επίπεδο.
• Θαλάσσιος τουρισμός : περιλαμβάνει ένα εύρος δραστηριοτήτων με επίκεντρο τη θάλασσα (ναύλωση σκαφών, δημοφιλή ταξίδια με κρουαζιέρες κ.τ.λ ).
• Αθλητικός τουρισμός : συνδέεται με όλες τις μορφές ενεργητικής και παθητικής συμμετοχής σε αθλητικές εκδηλώσεις. Η συμμετοχή μπορεί να είναι τυχαία ή και οργανωμένη, μπορεί να πραγματοποιείται για επιχειρηματικούς σκοπούς ή και για άλλους λόγους.
• Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

1. 1.ενεργή συμμετοχή σε αθλητικές εκδηλώσεις ή διαγωνισμούς, όπως το γκολφ, τένις, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, κωπηλασία κλπ.
   2.παρακολούθηση των ευρωπαϊκών και παγκοσμίων κυπέλλων και πρωταθλημάτων, Ολυμπιακών Αγώνων και τα μεγάλα διεθνή τουρνουά.

• Γεωτουρισμός : Ο γεωτουρισμός, δηλαδή ο τουρισμός της Γης, είναι μία νέα έννοια εναλλακτικής μορφής τουρισμού που περιλαμβάνει την περιήγηση στην ύπαιθρο με έμφαση στα μνημεία της γεωμορφολογικής, γεωλογικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου.
• Ορεινός-Ορειβατικός τουρισμός και Περιπατητικός τουρισμός: οι ταξιδιώτες που λατρεύουν τη φύση τολμούν να κάνουν ορειβασία και πεζοπορία στα μέρη που επισκέπτονται
• Χιονοδρομικός τουρισμός-χειμερινών αθλημάτων: συνδέεται με τις δραστηριότητες σε χιονοδρομικά κέντρα και ανθίζει στη χώρα μας το χειμώνα
• Θρησκευτικός τουρισμός : συνδέεται με την επίσκεψη στα βυζαντινά μνημεία, μνημεία εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής, εκκλησίες και μοναστήρια.

Τώρα ας δούμε ποιες μορφές εναλλακτικού τουρισμού είναι πιο ανεπτυγμένες στη χώρα μας. Στην Ελλάδα πέρα από τον ¨κλασικό τουρισμό¨ για αναψυχή πιο συνηθισμένες είναι οι ειδικές μορφές τουρισμού. Πιο συγκεκριμένα:

• Ο Αγροτουρισμός
• Ο Θρησκευτικός τουρισμός
• Ο Οικολογικός τουρισμός: Ο οικολογικός τουρισμός είναι μια εναλλακτική μορφή η οποία έχει άμεση σχέση με το αγροτικό περιβάλλον και είναι συνυφασμένος και με δραστηριότητες τη φύση.
• Ο Θεραπευτικός-Ιαματικός τουρισμός: συνδέεται με επισκέψεις σε τουριστικούς χώρους για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών (π.χ. τη θεραπεία άγχους, τη ψυχοθεραπεία, τη φυσιοθεραπεία, τη χαλάρωση, τη διατροφή, την ομορφιά, κλπ.), καθώς και για ξεκούραση και αναζωογόνηση του σώματος και της ψυχής.

   Αποδεδειγμένα  η Ελλάδα είναι από τις ομορφότερες χώρες παγκοσμίως με αποτέλεσμα ο τουρισμός της να αυξάνεται χρόνο με χρόνο ή να παραμένει στα ίδια στάδια ακόμη και σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Πολύ σημαντικό επίσης είναι πως η χώρα μας έχει εξαιρετικά νησιά που αποτελούν πόλο έλξης για εκατομμύρια τουρίστες από όλο τον κόσμο και η ακτογραμμή της είναι περίπου 13.676 χλμ και κατατάσσεται στην ενδέκατη θέση στις χώρες με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή. Φυσικά θα μπορούσαμε να προστατεύουμε περισσότερο τις κρυσταλλένιες παραλίες της χώρα μας, τις δαντελένιες ακτές και τα πεντακάθαρα νερά και κατά συνέπεια την χλωρίδα και την πανίδα τους, καθώς να διαφημίζουμε πιο σωστά τα αξιοθέατα της Ελλάδας. Ακόμη κι έτσι όμως οι ταξιδιώτες πραγματοποιώντας κάθε είδους τουρισμό προτιμούν τη χώρα μας, γεγονός που συμβάλλει στην τόνωση της οικονομίας της και σύμφωνα με τα προγνωστικά και στατιστικά στοιχεία αυτό θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια.

της Άννας Μαρίας Βραχά

Σε αυτό το τεύχος θα σας μηλήσω για τα  φαντάσματα….

Σε όλους μας κυρίαρχη ερώτηση στο μυαλό μας είναι εάν υπάρχουν η όχι. Σίγουρα κάποιοι επειδή τα έχουν ζήσει πιστεύουν σε αυτά. Όμως κάποιοι άλλοι λένε ότι είναι δεισιδαιμονίες. Ας δώσουμε  λοιπόν μερικές απαντήσεις. Κανένας δεν μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση «Υπάρχουν φαντάσματα?». Προσωπικά, χωρίς να θεωρηθώ τρελή πιστεύω, όχι πως υπάρχουν φαντάσματα, αλλά πως οι ψυχές που πεθαίνουν, αν κάτι δεν ολοκλήρωσαν στην ζωή τους, μένουν στην γη σαν ύλη. Δηλαδή είναι σαν τον αέρα. Δεν τον βλέπουμε, αλλά υπάρχει.
Κατέγραψα λοιπόν μερικές ιστορίες οι οποίες μου έκαναν εντύπωση!!

Το κορίτσι με το πιάνο

   Κάποτε σε μια γειτονιά της Αθήνας υπήρχε ένα αρχοντόσπιτο, αυτά τα παλιά με τους διώροφα κτίσματα με εσωτερικές σκάλες και με κήπο. Σε αυτό το σπίτι έμενε μια τριμελής οικογένεια. Ο άντρας δούλευε σε κάποια μικρή επιχείρηση, η γυναίκα του σπιτιού ασχολιόταν με τις δουλειές του σπιτιού ενώ το παιδί τους, ένα μικρό κοριτσάκι πήγαινε σχολείο. Το κοριτσάκι αυτό είχε σαν χόμπι τη μουσική και του άρεσε πολύ το πιάνο. Ετσι λοιπόν οι γονείς του το έγραψαν σε ένα ωδείο και λίγο καιρό αργότερα του αγόρασαν και ένα πιάνο για να μπορεί να κάνει πρακτική εξάσκηση. Το μικρό κορίτσι καθόταν λοιπόν κάθε απόγευμα, αφού τελείωνε όλες τις άλλες του δουλειές, και έπαιζε πιάνο για αρκετές ώρες. Αυτό επαναλαμβανόταν συνέχεια κάθε μέρα σχεδόν πάντα μια συγκεκριμένη ώρα (ας πούμε ότι η ώρα αυτή ήταν 6 το απόγευμα). Μια μέρα όμως η μητέρα του της είπε να κάνει κάποιες δουλειές γιατί εκείνη θα έφευγε. Το κοριτσάκι δεν έκανε τις δουλειές που του είχε πει η μητέρα του και άρχισε να παίζει πιάνο. Όταν γύρισε η μητέρα του το βρήκε να παίζει πιάνο και υπέθεσε ότι οι δουλειές που τις είχε αναθέσει είχαν γίνει. Όταν όμως συνειδητοποίησε ότι το κοριτσάκι δεν είχε κάνει τίποτα απολύτως έγινε έξω φρενών.

Τότε άρχισε να μαλώνει το κορίτσι και ξέσπασε ένας μεγάλος καβγάς. Η μικρή έφυγε κλαίγοντας και άρχισε να ανεβαίνει την μεγάλη ξύλινη σκάλα μέχρι που την τράβηξε η μητέρα της. Τότε το κοριτσάκι παραπάτησε και έπεσε από την σκάλα, χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού της και πέθανε. Μετά από το συμβάν οι γονείς της άφησαν το σπίτι αυτό και μετακόμισαν σε άλλη περιοχή της Ελλάδας. Το σπίτι αυτό ερήμωσε καθώς δεν είχε απομείνει τίποτα εκεί μέσα.

 Όμως όποιος περάσει έξω από αυτό το σπίτι αυτό μια συγκεκριμένη ώρα θα ακούσει το μικρό κορίτσι να παίζει πιάνο…

 Βέβαια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι υπάρχουν και φαντάσματα-άγγελοι. Δεν είναι απαραίτητο να φοβόμαστα και να έχουμε αρνητική εικόνα στο μυαλό μας για τα πνέυματα..να άλλη μια ιστορία αληθεινή  την οποία την έζησε ένα κορίτσι και τυχαίνει να είναι η κολλήτη μου  Μαργαριτα.

Η  εμπειρία μιας φίλης μου

Ήταν κάποτε ένα κοριτσάκι, μικρό σε ηλικία, περίπου έξι με εφτά χρονών. Εξ “αιτίας του ότι είχε μεγάλα αδέρφια και την βρίσκανε να πειράζουνε την μικρή, της είχαν δείξει φωτογραφίες από ένα περιοδικό που απεικόνιζαν φαντάσματα. Το κοριτσάκι, μικρό όπως ήταν τα πίστευε και τρόμαζε.
Ένα πρωινό του Σαββάτου, καθόταν μπροστά στην τηλεόραση και έβλεπε παιδικά , η μητέρα της έφευγε για την δουλειά και τα αδέρφια της κοιμόντουσαν. Κάποια στιγμή άκουσε μια ψιθυριστή φωνή να λέει το όνομα της. Γύρισε αλλά πονηρεμένη πια ότι ίσως ήταν κάποιο από τα αδέρφια της που την πείραζε, συνέχισε να παρακολουθεί τα Πόκεμον με πολύ ενδιαφέρον. Ύστερα από λίγο είδε κάποιον να μπαίνει στο δωμάτιο που καθόταν, φορούσε πολύ απλά ρούχα, τζιν και μπλουζάκι άσπρο και την κοιτούσε ευγενικά.
-Ποιος είσαι εσύ? τον ρώτησε.
-Ένας φίλος σου από μακριά.
-Πώς σε λένε?
-Άλκη.
-Δε σε ξέρω.
-Εγώ όμως σε ξέρω. Πήγαινε ξύπνα τα αδέρφια σου και πηγαίνετε μια βόλτα, εγώ θα σας περιμένω.
Πάει λοιπόν η μικρή, ξυπνάει τα αδέρφια της, σηκώνονται αυτά με παράπονο και γκρίνια, αλλά μια  την είχαν την μικρή, μην την στεναχωρήσουν. Δεν βρήκε η μικρή τον Άλκη, παραξενεύτηκε. Πάνε λοιπόν μια βόλτα με τα πόδια και όταν γύρισαν είδαν πυροσβεστικά οχήματα έξω από την πολυκατοικία.
-Τι έγινε? ρώτησε το πιο μεγάλο από τα αδέρφια. <Νίκος>
-Κάποιος από την πολυκατοικία άφησε αναμμένο τσιγάρο και πήρε φωτιά όλος ο τρίτος και ο τέταρτος όροφος! είπε ένας γείτονας (τα παιδιά έμεναν στον τρίτο)
Η μικρή τους είπε για τον Άλκη, μα κανείς δεν την πίστεψε, εκτός από μια κοπέλα νεαρή που έμενε στην πολυκατοικία. Της είπε εμπιστευτικά πως αυτός ήταν ο φύλακας άγγελος της και την προστάτευσε τελευταία στιγμή.( να σημειωθεί ότι η κοπέλα έμενε μια μέρα εκεί και μετά εξαφανίστηκε και εκείνη )
Τώρα αυτή η κοπέλα είναι 14 χρονών και είναι κολλητή  μου  και ακόμα πιστεύει πως δεν ήταν της φαντασίας της όλο αυτό ακόμα περιμένει όμως να ξαναδεί τον Άλκη.

Όπως καταλάβατε λοιπόν τα φαντάσματα υπάρχουν στη ζωή μας με διάφορες μορφές είτε για να μας σώσουν είτε για να μας δώσουν κάποιο μάθημα με όποιο τρόπο θεωρήσουν εκείνοι σωστό.

Ο καθένας βέβαια έχει την δική του άποψη….οι αλήθειες να λέγονται