γράφει η εκπαιδευτικός Παναγιώτα Σμάγα
Την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026 αναχωρήσαμε από τη Θεσσαλονίκη με αρχηγό της πενθήμερης εκδρομής της Γ΄ Γυμνασίου στην Πελοπόννησο τον Διευθυντή του σχολείου μας κ. Ζησάκη Ζήση και συνοδούς εκπαιδευτικούς τον κ.Αναγνωστόπουλο Θεόδωρο, την κ. Δήλλιου Ελένη, την κ. Σμάγα Παναγιώτα, την κ. Τσιάρα Στυλιανή και τα 92 υπέροχα παιδιά μας.
Πρώτη μας στάση το ένδοξο Μεσολόγγι και ο Κήπος των Ηρώων, όπου έχουν ταφεί ήρωες της απελευθέρωσης της πόλης. Δείξαμε σεβασμό στον χώρο και προσκυνήσαμε τα μνημεία των γενναίων αγωνιστών. Ένα «ένδοξο αλωνάκι» στην καρδιά μας. Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου υπέροχη με τα φλαμίνγκο να μας αποχαιρετούν (κάποιοι είπαν πως ήταν πελεκάνοι…).
Το απόγευμα της ίδιας μέρας φτάσαμε στην Αρχαία Ολυμπία και στο ξενοδοχείο της πρώτης μας διανυκτέρευσης, όπου δεχτήκαμε εγκάρδιο καλωσόρισμα και άψογη φιλοξενία.
Πέμπτη 12/3/2026. …μια υπέροχη μέρα ξεκίνησε. Επισκεφθήκαμε τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, την κοιτίδα του ολυμπιακού πνεύματος. Εκεί τα παιδιά μας, χωρισμένα σε δύο ομάδες και συνοδεία των δύο ξεναγών μας, εισήλθαν στην Ιερή Άλτη. Περιηγηθήκαμε στον ιερό χώρο, όπου γεννήθηκε το «ευ αγωνίζεσθαι», παρατηρήσαμε τα ερείπια του Ναού του Δία και της Ήρας, το Φιλίππειο και τα απομεινάρια των κτηρίων.
Η επίσκεψη στον υπαίθριο χώρο κορυφώθηκε με αγώνες τρεξίματος των μαθητών και των μαθητριών μας στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, εκεί στην ίδια γη που κάποτε αγωνίστηκαν οι πρώτοι ολυμπιονίκες.
Ακολούθως, επισκεφθήκαμε το αρχαιολογικό μουσείο, όπου παρατηρήσαμε τα εκθέματα και «συναντηθήκαμε» με τον Ερμή του Πραξιτέλη, ένα άγαλμα απαράμιλλης ομορφιάς. Τον κοιτάξαμε και τον θαυμάσαμε. Πολύ!
Γευματίσαμε στην Κυπαρισσία, μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη του νομού Μεσσηνίας και το απόγευμα φτάσαμε στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Πήραμε μια πρώτη εικόνα της γραφικής πόλης και κατόπιν τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτια του ξενοδοχείου μας.
Παρασκευή 13/3/2026. Επίσκεψη στο επιβλητικό Παλαμήδι νωρίς το πρωί. 857 σκαλιά. Τα ανεβήκαμε. Πάνω από 70 μαθητές. Και εμείς πλάι τους. Την αντέξαμε την τόση ομορφιά. Και ούτε που καταλάβαμε την κούραση. Η μαγεία απλωνόταν μπροστά μας…η παλιά πόλη του Ναυπλίου με τα κεραμίδια, τα στενά δρομάκια, την πλατεία Συντάγματος. Στον ορίζοντα η Ακροναυπλία, ο Αργολικός κόλπος με το Μπούρτζι και ο αργολικός κάμπος. Μέσα στο φρούριο σταθήκαμε σκεφτικοί μπροστά στο σκοτεινό κελί του Κολοκοτρώνη. Και μόνο αυτές οι εικόνες θα ήταν αρκετές. Αλλά η ημέρα μάς επιφύλασσε πολλές ακόμη εμπειρίες….
Επόμενος προορισμός οι πολύχρυσες Μυκήνες. Μαζί με τους ξεναγούς μας περάσαμε κάτω από την Πύλη των Λεόντων, αγγίξαμε τα Κυκλώπεια Τείχη, εντοπίσαμε τα ανάκτορα και θαυμάσαμε τη θέα απ’ όπου ο βασιλιάς έλεγχε όλη τη γύρω περιοχή του κάμπου μέχρι τη θάλασσα. Ακολούθως, βρεθήκαμε στο Μουσείο των Μυκηνών, όπου εκτίθενται κτερίσματα, περίτεχνα κοσμήματα και το αντίγραφο της χρυσής προσωπίδας του Αγαμέμνονα. Κατηφορίζοντας επισκεφθήκαμε τον «θησαυρό του Ατρέα», τον περίφημο σε σχήμα κυψέλης θολωτό τάφο με τον εντυπωσιακό λίθο πάνω από την είσοδό του.
Η περιπλάνησή μας συνεχίστηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Οι μαθητές και οι μαθήτριες αντιλήφθηκαν την ακουστική του δοκιμάζοντας το παιχνίδι με τα παλαμάκια. Στάθηκαν στο κέντρο της ορχήστρας, με τις υποδείξεις των ξεναγών χτύπησαν ρυθμικά τα χέρια κι ένιωσαν τον ήχο να ταξιδεύει μέχρι τις ψηλότερες κερκίδες, στις οποίες δεν ήταν λίγοι και λίγες που σκαρφάλωσαν, για να θαυμάσουν το επιβλητικό θέατρο.
Περιηγηθήκαμε ακόμη στο Μουσείο της Επιδαύρου και στον χώρο του Ασκληπιείου, όπου οι ξεναγοί μας έδωσαν πληροφορίες για το σπουδαιότερο αυτό κέντρο θεραπείας της αρχαιότητας.
Με τα μάτια όμορφες εικόνες επισκεφθήκαμε το Λιγουριό για το μεσημεριανό μας γεύμα. Επιστροφή στο Ναύπλιο. Η βόλτα στα σοκάκια της πόλης μας έφερε μπροστά την εκκλησία του Άγιου Σπυρίδωνα, σημείο της δολοφονίας του Καποδίστρια. Αγοράσαμε τα αναμνηστικά μας και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο.
Σάββατο 14/3/2026. Πρωί-πρωί ξεκινήσαμε για την Τρίπολη. Επισκεφθήκαμε το Πολεμικό Μουσείο, όπου η ιστορία της χώρας μας ζωντάνεψε μπροστά μας μέσα από πιστόλες, καριοφίλια, γιαταγάνια, φορεσιές, προτομές ηρώων, σπάνια έγγραφα και φωτογραφίες.
Η πορεία μας συνεχίστηκε νότια προς τη Λακωνία. Επόμενος σταθμός μας η Καστροπολιτεία του Μυστρά. Από εκεί ψηλά, αντιληφθήκαμε τη στρατηγική θέση του κάστρου, καθώς προσφέρει εποπτεία στην κοιλάδα του Ευρώτα. Κατηφορίσαμε σιγά-σιγά και προσεκτικά τα πέτρινα καλντερίμια ανάμεσα σε ερειπωμένα αρχοντικά και βυζαντινές εκκλησιές.
Δεν θα μπορούσαμε να μην επισκεφθούμε τη Σπάρτη, την πόλη της αρχαίας Ελλάδας της οποίας η συμβολή υπήρξε καθοριστική στην έκβαση των νικηφόρων πολέμων εναντίων των Περσών. Το επιβλητικό άγαλμα του βασιλιά Λεωνίδα δεσπόζει στην πόλη και θυμίζει τους αγώνες για την ελευθερία, το ύψιστο αγαθό.
Τελευταίος προορισμός η Καλαμάτα. Μια πόλη της οποίας είδαμε μόνο την παραλία. Ο χρόνος πια μετρούσε αντίστροφα.
Κυριακή 15/3/2026 πήραμε το δρόμο της επιστροφής.
Τα παιδιά μας; Τα παιδιά μας συνεργάσιμα, δε δημιούργησαν προβλήματα, συνεπή σε κάθε ορισμένη συνάντηση, με την ευχάριστή τους διάθεση έκαναν την πολυήμερη εκδρομή μας απολαυστική για όλες και όλους μας. Τα γνωρίσαμε λίγο καλύτερα και τα αγαπήσαμε πολύ περισσότερο. Ε, εντάξει…κι εμείς καλοί ήμασταν. Ναι, ήταν ομολογουμένως μια εξαιρετική, αξέχαστη πενθήμερη εκδρομή.
Μια φορτισμένη στιγμή μας περίμενε στην πορεία μας προς τον βορρά. Περνώντας από τα Τέμπη, κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή για τον Παναγιώτη μας, τον αγαπημένο μας μαθητή που τόσο άδικα έχασε τη ζωή του στο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Και τα παιδιά μας εξέφρασαν την επιθυμία τη δική τους, όπως και ολόκληρης της κοινωνίας, την επιθυμία για απονομή δικαιοσύνης, που τόσο αργεί……..
