Στήλη: Ιατρικά Θέματα

Ζάχαρη: Η «πικρή» αλήθεια

γράφει η ομάδα πειραμάτων του σχολείου μας

Ο μέσος Ευρωπαίος προσλαμβάνει καθημερινά περίπου 101 γραμμάρια ζάχαρης, καμουφλαρισμένης συνήθως μέσα στα επεξεργασμένα τρόφιμα του εμπορίου.  Κρυμμένη σε τυποποιημένα τρόφιμα και σε παραπλανητικές ετικέτες, η ζάχαρη βρίσκεται παντού: σε φρουτοποτά και σνακ, σε σιρόπια και ζύμες, σε έτοιμα γεύματα και σάλτσες.

 Η ζάχαρη λειτουργεί ως «δόλωμα», γιατί όση περισσότερη βάζει ο κατασκευαστής στο προϊόν, τόσο πιο πολύ θα θέλετε να το αγοράσετε, καθώς ενεργοποιεί  το κέντρο της ευχαρίστησης ή ανταμοιβής, με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν οι ναρκωτικές ουσίες.

Μικρές συμβουλές για λιγότερη ζάχαρη

  • Διαβάζουμε προσεκτικά τις ετικέτες των τυποποιημένων τροφίμων. Οσο πιο ψηλά στη λίστα των συστατικών βρίσκεται η ζάχαρη, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα περιέχεται σ’ αυτά.
  • Περιορίζουμε την κατανάλωση αναψυκτικών, καθώς η  περιεκτικότητά τους σε ζάχαρη είναι πολύ υψηλή.
  •  Τρώμε τα φρέσκα φρούτα ολόκληρα, αντί να στύβουμε   το χυμό τους, καθώς με αυτήν τη διαδικασία απομακρύνονται οι φυτικές ίνες του φρούτου και μένουν στο ποτήρι μόνο τα σάκχαρα.
  • Οταν αγοράζουμε τρόφιμα, ελέγχουμε αν περιέχουν πρόσθετη ζάχαρη – είτε διαβάζοντας την ετικέτα είτε ρωτώντας τον πωλητή. Π.χ., στην αγορά διατίθενται αποξηραμένα φρούτα με και χωρίς ζάχαρη.

Η ομάδα πειραμάτων πραγματοποίησε μετρήσεις σε προϊόντα που καταναλώνουν οι μαθητές και κατασκεύασε ταμπλό με τίτλο «Πόση ζάχαρη καταναλώσατε σήμερα»

Προϊόν

Συσκευασία

Συνολική ποσότητα σε ζάχαρη

1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη = 4,15 gr

Πορτοκαλάδα

330 ml

42,9 gr

Λεμονάδα

250 ml

19,8 gr

Γκαζόζα

250 ml

22,5 gr

Κόκα κόλα

330 ml

33 gr

Φρουτοποτό

250 ml

36 gr

Σουρωτή

330 ml

0 gr

Κρουασάν

1

10,5 gr

Σοκοφρέτα

1

16,1 gr

Σοκολάτα

1

17 gr

«Μειώστε τη ζάχαρη και κάντε το τώρα».

Εφηβική παχυσαρκία

γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ τάξης Έλενα Καβάγια και Χριστίνα Κάσα

      Tα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της εφηβική παχυσαρκίας έχει ενταθεί υπερβολικά στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτες, η εφηβική παχυσαρκία πιθανότατα προκαλεί μακροπρόθεσμα διάφορες ασθένειες, όπως καρκίνο, οστεοαρθρίτιδα, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοαγγειακές παθήσεις, ακόμα και το θάνατο κατά τη μέση ηλικία.

  teen-paxosΟι αιτίες τις παχυσαρκίας οφείλονται κυρίως στη λανθασμένη διατροφή των εφήβων,  καθώς και στην καθιστική ζωή. Συνήθως, όμως, οι λόγοι που τον προκαλούν  ανάγονται στη βρεφική ηλικία. Για παράδειγμα, μία από τις αιτίες είναι η εσφαλμένη αντίληψη των γονέων, ότι το παιδί πρέπει να τρώει συγκεκριμένες φορές και συγκεκριμένες ποσότητες, ακόμα και μέσω πίεσής του από πλευράς τους, παρόλο που κάποιες φορές το βρέφος δεν έχει όρεξη. Σημαντικό, επίσης, ρόλο παίζουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τα οποία προβάλλεται γενικότερα το καταναλωτικό πρότυπο και ταυτίζεται η ευτυχία με την υπερβολική κατανάλωση.

       Όμως αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει, καθώς υπάρχουν πολλές λύσεις. Αρχικά, η συνεργασία με ειδικούς διατροφολόγους και διαιτολόγους σε συνδυασμό με ειδική διατροφή που συστήνεται από αυτούς συνήθως αποφέρει θετικά αποτελέσματα. Επίσης, όταν η παχυσαρκία είναι υπερβολική, είναι δυνατή και η ιατρική χειρουργική επέμβαση, που συνήθως απαιτεί σύντομο χρονικό διάστημα και είναι αποτελεσματική, αν προσέχει στο εξής τη δίαιτά του και ο ασθενής. Μια ακόμα λύση είναι η καθημερινή άσκηση, δηλαδή να αθλείται ο υπέρβαρος τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε συνδυασμό με υγιεινή διατροφή είναι σαν να κάνουμε δώρο στον εαυτό μας.

        Πολλοί άνθρωποι έχουν καταφέρει να χάσουν πολλά περιττά κιλά, επομένως πολλές είναι και οι αποδείξεις ότι η απώλεια βάρους είναι δυνατή. Οι βασικότερες προϋποθέσεις για επιτυχία είναι η θέληση του παχύσαρκου, η αυτοκυριαρχία και, πρώτιστα, η σχετική ψυχοσυναισθηματική ισορροπία του κατά την περίοδο πριν την έναρξη της δίαιτας.

Πώς νιώθει κάποιος όταν έχει κατάθλιψη;

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ” τάξης Τόκα Έλενα, Στάμου Ηλιάνα, Χρυσικού Ιωάννα

   Η κατάθλιψη είναι μία ψυχική διαταραχή που έχει ως βασικά χαρακτηριστικά τη θλίψη, τη μελαγχολία, την απουσία ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης σε δραστηριότητες που φυσιολογικά είναι ευχάριστες και την επίμονη λύπη που επηρεάζει το σώμα, το συναίσθημα και τη σκέψη μας. Κάποια από τα συμπτώματα της κατάθλιψης μπορεί να έχουμε παρατηρήσει στον εαυτό μας κάποια στιγμή στη ζωή μας. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πάντα πως πάσχουμε από την ασθένεια. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να ξεχωρίσουμε την κατάθλιψη από μία απλώς μελαγχολική φάση της ζωής μας;

   Το αίσθημα θλίψης και δυσαρέσκειας είναι μία φυσιολογική αντίδραση, όταν συμβαίνει κάποιο δυσάρεστο γεγονός. Ωστόσο, στην περίπτωση της κατάθλιψης εντοπίζεται διαφορά στην ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Για να θεωρηθεί ότι κάποιος πάσχει από κατάθλιψη, πρέπει τα συμπτώματα να είναι τόσο έντονα, που να μην του επιτρέπουν να προχωρήσει στη ζωή του και να διαρκούν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Η καθημερινή ζωή του ανθρώπου που πάσχει από αυτή διαταράσσεται σε μεγάλο βαθμό, αφού του είναι δύσκολο να λειτουργήσει ομαλά αντιμετωπίζοντας καταστάσεις σε προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

   Γενικά, η αιτία για την κατάθλιψη δεν είναι μία, καθώς έχει αποδειχθεί. Πολλές φορές πιθανό να προκύπτει λόγω ψυχολογικών παραγόντων. Η έλλειψη αυτοσεβασμού, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και, συχνά, η τελειομανία είναι στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου που μπορούν εύκολα να οδηγήσουν στην ασθένεια. Σημαντικοί είναι και οι βιολογικοί παράγοντες, καθώς και το περιβάλλον στο οποίο ζει ο καθένας. Φαίνεται πως για κάποιον, στο οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον του οποίου έχουν διαγνωσθεί – ή όχι- καταθλιπτικά πρόσωπα, είναι μεγάλες οι πιθανότητες να οδηγηθεί και ο ίδιος σε αυτήν. Οι συχνές οικογενειακές διαφωνίες είναι επίσης πρόβλημα που μπορεί να προκαλέσει την κατάθλιψη.

   Οι περισσότεροι άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη αξίζει να ζητούν βοήθεια από κάποιον ειδικό αλλά και φαρμακευτική αγωγή. Ο συνδυασμός αυτός ουσιαστικά επαναφέρει τη διάθεση του στα φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν αντιμετωπισθεί οι δυσκολίες και τα προβλήματα που οδήγησαν αρχικά στην κατάθλιψη. Παρόλα αυτά, κάθε άνθρωπος επιλέγει τη θεραπεία που του αρμόζει ανάλογα με τις ανάγκες του. Εξάλλου, το πιο σημαντικό είναι η επιθυμία και η θέληση του ατόμου να απαλλαχθεί από την ασθένεια.

   Συνοψίζοντας, η κατάθλιψη δυστυχώς είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες που ταλαιπωρούν μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, η οποία όμως μπορεί να αντιμετωπισθεί, εάν ο ασθενής ζητήσει βοήθεια και πάρει τα κατάλληλα μέτρα.

ΘΥΜΟΣ

της Χάιδως Δημάδη

Πόσες φορές δε θελήσαμε να φωνάξουμε από θυμό; Πόσες φορές δε θελήσαμε να πετάξουμε κάτω όλα μας τα πράγματα; Πόσες φορές δε διστάσαμε να κλάψουμε από τα νεύρα μας; Πόσες φορές δεν πιστέψαμε πως ο κόσμος θα ήταν καλύτερος με κάποιες… διορθώσεις, που μας χαλούν συνεχώς τη διάθεση και μας εκνευρίζουν; Σε αυτό το τεύχος του περιοδικού μας λοιπόν, θα μιλήσουμε για τον θυμό, τα αίτια και τους φταίχτες, καθώς και τους τρόπους εκτόνωσής μας από αυτόν.

Αρχικά, πρέπει να γνωρίζουμε πως στην εφηβεία παρατηρείται εμείς, τα παιδιά να είμαστε πιο οξύθυμα, μιας και πρόκειται για μια περίοδο όπου οι ορμόνες βρίσκονται σε σύγχυση, συνεπώς και ο ψυχικός μας κόσμος. Θυμώνουμε ευκολότερα και συχνά ο θυμός μας εκδηλώνεται με ακραίους τρόπους. Ποια είναι όμως συνήθως τα αίτια που μας κάνουν να συμπεριφερόμαστε έτσι;

  •  Καθηγητές: Πολλές φορές οι καθηγητές με τη συμπεριφορά τους, συνήθως χωρίς να το καταλαβαίνουν, είναι ικανοί να μας βγάλουν απ΄ τα ρούχα μας! Συμφωνείτε;
  •  Έχθρες: Πολλά άτομα είναι ικανά να μας κάνουν έξω φρενών με τη συμπεριφορά ή τα λόγια τους.
  •  Γονείς: Οι γονείς μπορούν να γίνουν ενοχλητικοί καμιά φορά όταν, για παράδειγμα, γίνονται φορτικοί ή δε μας ακούνε.
  •  Φίλοι: Ακόμα και οι φίλοι είναι ικανοί να μας εκνευρίσουν μερικές φορές.

Η εκδήλωση του θυμού έχει συχνά να κάνει με το χαρακτήρα του ατόμου. Συνήθως, οι παρορμητικοί χαρακτήρες εκδηλώνουν τον θυμό τους με φωνές, καβγάδες, δυνατά χτύπημα σε πόρτες ή οτιδήποτε βρεθεί μπροστά τους. Οι πιο ήρεμοι τύποι κλαίνε πολύ εύκολα λόγω θυμού και συνήθως τα πιο εσωστρεφή άτομα είναι αυτά που κρατούν τον θυμό μέσα τους, χωρίς να έχουν συχνά ξεσπάσματα.

Πρέπει να ξέρουμε πως όταν θυμώνουμε δεν έχουμε τον έλεγχο του εαυτού μας, έτσι συχνά πληγώνουμε τους άλλους με τα λόγια και τις πράξεις μας, ακόμα και αυτούς που προσπαθούν να μας βοηθήσουν να ηρεμήσουμε και πολλές φορές είναι δύσκολο να διορθώσουμε το λάθος μας. Παρ΄ όλα αυτά, υπάρχουν πολλοί τρόποι που, σύμφωνα και με μελέτες, μας βοηθούν να καταλαγιάζουμε τον θυμό μας και να ηρεμούμε:

  •  Φυσική άσκηση: Αθλήματα όπως το μπάσκετ, το ταε κβο ντο, το βόλεϊ και όχι μόνο, μας προσφέρουν εκτός από σωματική υγεία και βοήθεια να καταπραΰνουμε τα νεύρα μας και να ηρεμήσουμε.
  •  Κατοικίδια: Τι καλύτερο από το να περνάμε λίγη ώρα με το σκυλάκι ή το γατάκι μας, να το χαϊδεύουμε, να το βγάζουμε μια βόλτα, ακόμα και να του μιλούμε; Ακόμα ας μη ξεχνάμε πως τα σκυλιά καταλαβαίνουν πότε τα αφεντικά τους έχουν… τις μαύρες τους.
  •  Μουσική: Πόσες ιστορίες και συναισθήματα θα μπορούσαμε να εκφράσουμε με τα τραγούδια; Ξένα ή ελληνικά, ροκ, ποπ, ραπ ή κάντρι, αλλά και κάθε είδος της αρεσκείας μας, μας βοηθά να ηρεμούμε.
  •  Συζήτηση: Ο θυμός μας μπορεί εύκολα να καταλαγιάσει με μια ήρεμη κουβέντα όσων μας απασχολούν με ένα άτομο που αγαπάμε και εμπιστευόμαστε. Κάποιο από αυτά μπορεί να είναι κάποιο μέλος της οικογένειάς μας ή ο/η καλύτερος/η φίλος/η μας. Μερικές φορές μια δεύτερη γνώμη βοηθά, έτσι;
  •  Μοναξιά: Ακούγεται λίγο άσχημο κι όμως μπορεί να βοηθήσει. Ας αφιερώσουμε λίγο στον εαυτό μας, καθισμένοι ήσυχα στο δωμάτιό μας. Αυτό μπορεί να μας ηρεμήσει και να βοηθήσει το μυαλό μας να σκεφτεί καλύτερα.

Για να συνοψίσουμε, πρέπει να βρούμε τον δικό μας τρόπο να ελέγχουμε τον θυμό μας. Κι ας μην ξεχνάμε πως ένας αποτελεσματικός τρόπος για να μη θυμώνουμε συστηματικά με κάτι/κάποιον είναι να το/τον αγνοούμε.

Η διατροφή των εφήβων

Της Μυρτώς-Παναγιώτας Μερτζανίδου

Η υγιεινή διατροφή αποτελεί ένα πολύ σημαντικό τομέα της ζωής των ανθρώπων και κυρίως των εφήβων, που δυστυχώς παραμελείται από τους περισσότερους, λόγω του μοντέρνου τρόπου ζωής. Ας διερευνήσουμε όμως κάποιους από τους λόγους για τους οποίους πολλοί νέοι δεν διατρέφονται σωστά.

Οι έφηβοι,  λοιπόν, δεν έχουν διατροφική συνείδηση και αυτό οφείλεται σε διάφορες αιτίες. Αρχικά, οι περισσότεροι νέοι προτιμούν το γρήγορο φαγητό καθώς το θεωρούν  πιο νόστιμο, ενώ  πολλοί αρνούνται να δοκιμάσουν νέες γεύσεις και υγιεινά φαγητά καθώς τα θεωρούν «ξενέρωτα» . Αυτό έχει ως απόρροια  να μην τρέφονται σωστά και να μην ελέγχουν το βάρος τους φτάνοντας έτσι  μέχρι και την παχυσαρκία που αποτελεί  μάστιγα  στην κοινωνία των νέων. Επιπρόσθετα, σε πολλές περιπτώσεις τα τρόφιμα που αποτελούν πηγές θρεπτικών στοιχείων (φρούτα, λαχανικά, ψάρια) έχουν μεγαλύτερο κόστος από τα φαγητά του χεριού. Συνεπώς ίσως κάποιοι να μην έχουν την οικονομική ευχέρεια να αναπτύξουν μία ισορροπημένη διατροφή. Συμπερασματικά η άρνηση για να δοκιμάσουν νέα φαγητά και οι οικονομικοί λόγοι δεν επιτρέπουν ορισμένους νέους εφήβους  να τραφούν σωστά.

Οι αιτίες για τις οποίες οι έφηβοι δεν αναπτύσσουν διατροφική συμπεριφορά δεν σταματούν εδώ. Καταρχήν οι γονείς πολλών εφήβων και κυρίως οι μητέρες που σχετίζονται άμεσα με την διατροφή των παιδιών τους εργάζονται με αποτέλεσμα να μην έχουν το χρόνο να ασχοληθούν με αυτό το θέμα. Επομένως ακόμη ένας λόγος που απομακρύνει τους νέους από μια ισορροπημένη διατροφή είναι η σύγχρονη καθημερινότητα των γονιών τους που επιδρά αρνητικά πολλές φορές στα ίδια. Επιπλέον η έντονη διαφήμιση του γρήγορου φαγητού αποτελεί έναν παράγοντα που ωθεί τους νέους σε αυτή την επιλογή του λεγόμενου “junk food”καθώς προωθούν και στη διατροφή  δυτικά πρότυπα.  Καταληκτικά , η διαφήμιση μέσω  των μέσων επικοινωνίας σε συνδυασμό με  την απαιτητική καθημερινότητα των γονιών τους συμβάλλουν αρνητικά στην διατροφή τους.

 Εν κατακλείδι,  η πλειοψηφία των νέων δεν τρέφεται με ποικιλία τροφών προτιμώντας την εύκολη λύση το “junk food”  προκαλώντας έτσι ίσως και μη αναστρέψιμα  προβλήματα στην υγεία τους, κάτι που είναι  ιδιαίτερα σοβαρό στην ηλικία που βρίσκονται καθώς τώρα αναπτύσσονται. Σας  παροτρύνω να προβληματιστούμε γι’αυτό το θέμα και να αναλογιστούμε τις δικές μας διατροφικές συνήθειες και πως μπορούμε να τις βελτιώσουμε.

 ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΚΙΛΙΑ ΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΡΟ!!!

Αδιαφορία για τη μέρα κατά του παιδικού καρκίνου

της Μαρίας Κίτσα , μαθήτριας της Β”  Γυμνασίου

     Στις 14 Φεβρουαρίου γιορτάστηκε η μέρα των ερωτευμένων, γιορτή που προβλήθηκε ιδιαίτερα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.  Πόσοι όμως από εμάς γνωρίζουμε ότι μόλις μία μέρα πριν, δηλαδή στις 13 Φεβρουαρίου, ήταν η μέρα κατά του παιδικού καρκίνου; Μήπως στην καταναλωτική  εποχή που ζούμε, είναι πιο σημαντικό  να γιορτάζουμε πράγματα αυτονόητα, παρά να συμπαραστεκόμαστε σε παιδιά που πολεμάνε με σοβαρές αρρώστιες;

    Σήμερα 250.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο έχουν καρκίνο. Ο παιδικός καρκίνος έχει πολλές μορφές , όπως είναι η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία  από την οποία νοσούν περίπου το 26% των παιδιών που πάσχουν από καρκίνο , ο καρκίνος του εγκεφάλου που έχει προσβάλει το 21% των ασθενούντων, το νευροβλάστωμα  με ποσοστό 7%. Στους έφηβους αντίστοιχα είναι μεγάλο το ποσοστό  των ασθενών με το λέμφωμα Hodgkin  (15%), με καρκίνο του θυροειδούς (11%), με όγκους στον εγκέφαλο (10%) και τέλος,  με όγκους στους όρχεις (8%).

    Ο παιδικός καρκίνος δεν είναι μεταδοτικός,  δεν είναι ιός  που κολλάει , είναι εντελώς ακίνδυνος για τα άλλα παιδιά.Έτσι, μπορούμε να συναναστρεφόμαστε με τα παιδιά-πάσχοντες άφοβα.Στην πραγματικότητα, τα παιδιά με καρκίνο κινδυνεύουν από εμάς, γιατί είναι ευαίσθητα και μπορούν εύκολα να κολλήσουν κάποιο μικρόβιο που θα επιβαρύνει την ήδη κλονισμένη υγεία τους.

    Συμπεραίνουμε , λοιπόν, ότι  μπορούμε και πρέπει να στεκόμαστε στο πλευρό αυτών των παιδιών και του χρόνου, στις 13 Φεβρουαρίου,  ας θυμηθούμε  να ευχηθούμε να βρεθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα ένα φάρμακο που να καταπολεμά  τον καρκίνο, αλλά και κάθε ασθένεια.

Νευρική ανορεξία: Μία διατροφική διαταραχή

της Εβελίνας  Παπαδοπούλου

Η νευρική ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή η οποία εμφανίζεται  κυρίως στην εφηβική ηλικία και οφείλεται στη χαμηλή αυτοπεποίθηση και σε ψυχολογικούς παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια  είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, το οποίο είναι ευρέως διαδεδομένο στις δυτικές κοινωνίες, όπου κυριαρχεί μια γενική τάση για καλλίγραμμα και λεπτοκαμωμένα κορμιά, που προβάλλονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Σημαντικοί παράγοντες που επίσης επηρεάζουν και οδηγούν  τους εφήβους  σε ανορεξία είναι το άγχος, το στρες και η πίεση από το κοινωνικό περιβάλλον.

Το φαινόμενο αυτό συναντάται κυρίως σε έφηβες και γυναίκες και σπανίως σε άντρες .Συχνά οι έφηβες θεωρούν ότι για να είναι αποδεκτές από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο θα πρέπει να ακολουθήσουν αυτά τα πρότυπα. Σε κάποια κορίτσια όμως, η αύξηση ή μείωση του βάρους τους γίνεται έμμονη ιδέα.

 Το ξηρό δέρμα , η φλεγμονή , η ακμή ,η δερματίτιδα και ο κνησμός αποτελούν μερικά από τα χαρακτηριστικά της ανορεξίας. Τα  συμπτώματα της νευρικής ανορεξίας συχνά μπορεί  να μην είναι ορατά , όμως σε ειδικές περιπτώσεις ο υποσιτισμός μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο σώμα. Ενδεικτικά, η  εμμονή με τις θερμίδες και την ποσότητα των λιπαρών στα τρόφιμα, ο έντονος  φόβος πρόσληψης κιλών, οι πρησμένες αρθρώσεις, η εμφάνιση χαμηλής θερμοκρασίας ( το σώμα προσπαθεί να εξοικονομήσει ενέργεια), η αδυναμία, η κατάθλιψη,  η επίμονη άρνηση της παραδοχής της νόσου, η απομόνωση, η γρήγορη απώλεια βάρους και η συχνή και επίπονη άσκηση αποτελούν μερικά από τα συμπτώματα της.

 Οι έφηβοι συχνά χάνουν την ατομική τους ταυτότητα και προσπαθούν να ακολουθήσουν το ιδεώδες πρότυπο ενός λεπτού και αδύνατου σώματος.  Στην προσπάθεια αυτή, καταλήγουν να αυτοκαταστρέφονται και ρισκάρουν να χάσουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Η νευρική ανορεξία είναι μια ασθένεια που μπορεί να αντιμετωπιστεί , αρκεί να γίνουν πρόωρα κατανοητά  τα συμπτώματα της. Με τη θεραπεία το άτομο θα κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους εκδηλώνει την ανορεξία και θα μάθει να χειρίζεται αυτή του την εμμονή, να προχωρά και  να αγαπά τον εαυτό του, αλλά και την ίδια τη ζωή.

Κάπνισμα

των Χρήστου Κατρανίτσα και Αθανασίου Μπαμπαλή

Στις μέρες μας, οι άνθρωποι έχουν πολλές εξαρτήσεις. Μία από αυτές  είναι το κάπνισμα.Το κάπνισμα αποτελεί μία «κακή συνήθεια» η οποία δεν είναι άλλη από την εισπνοή περίπου 4.000 χημικών ενώσεων (οι οποίες δεν είναι όλες βλαβερές ) με σκοπό την προσωρινή ευχαρίστηση του καπνιστή.

Το φαινόμενο αυτό , που αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας, οφείλεται σε συγκεκριμένους παράγοντες .Ένας από αυτούς είναι το άγχος , το οποίο οδηγεί στην κατανάλωση καπνού ως μέσο εκτόνωσης . Επίσης, οι επιρροές που δέχεται το άτομο από τον κοινωνικό του περίγυρο (π.χ. φίλοι ) ,το  οδηγούν στο κάπνισμα ως απόδειξη αποδοχής από μια ομάδα με λάθος πρότυπα . Ωστόσο , και η άγνοια αποτελεί αίτιο έναρξης του καπνίσματος.

Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα την σταδιακή εξάρτηση του ατόμου από το κάπνισμα . Δεύτερο ,αλλά εξίσου σημαντικό που πρέπει να σημειωθεί,  είναι  ότι οι περισσότεροι καπνιστές ασθενούν από νοσήματα όπως : καρκίνος του πνεύμονα και άλλα καρδιοαγγειακά νοσήματα . Έτσι στις μέρες μας έχει αποδειχθεί στατιστικά ότι το κάπνισμα σκοτώνει 6.000.000 σχεδόν ανθρώπους κάθε χρόνο ( από τους οποίους 600.000 είναι παθητικοί καπνιστές ) . Σύμφωνα με την τελευταία αναφορά του 2011 , κάθε έξι δευτερόλεπτα περίπου , πεθαίνει ένας άνθρωπος , εξαιτίας της εξάρτησής του από τον καπνό και τα προϊόντα του . ενώ ο μισός πληθυσμός των καπνιστών θα καταλήξει από μία ασθένεια που σχετίζεται με το κάπνισμα .

Βέβαια, υπάρχουν κάποιοι τρόποι με τους οποίους οι καπνιστές οδηγούνται σε απεξάρτηση από το κάπνισμα. Κάποιοι από αυτούς είναι η σωστή ενημέρωση σχετικά με το θέμα , καθώς επίσης και η προβολή κάποιων προτύπων και επιχειρημάτων που αποδεικνύουν ότι το κάπνισμα μπορεί ακόμη και να σκοτώσει .

Εν κατακλείδι το κάπνισμα, αποτελεί πολλές φορές αιτία θανάτου και ακόμη περισσότερες αιτία κάποιας  μακροχρόνιας πάθησης. Έτσι υποχρέωση της πολιτείας είναι η σωστή ενημέρωση και καθοδήγηση των πολιτών  προς την απεξάρτηση και αποφυγή του καπνίσματος ( αντικαπνιστική εκστρατεία ) , η οποία θα βοηθήσει σε έναν υγιέστερο τρόπο ζωής .

ΑΓΧΟΣ

Της Χάιδως Δημάδη

      Το άγχος στις μέρες μας είναι ένα πολύ συνηθισμένο σύμπτωμα, που προκαλείται κυρίως από την πίεση, εσωτερικές ψυχολογικές συγκρούσεις, τον φόρτο εργασίας και, γενικότερα, τον γρήγορο ρυθμό ζωής. Το αντιμετωπίζουν, εκτός από τους ενήλικες, και πολλά παιδιά της ηλικίας μας, αγόρια και κορίτσια. Απλά ερωτήματα, όπως: «Θα προλάβω να κάνω όλα τα μαθήματα για αύριο;», μέχρι και ερωτήματα του τύπου: «Αρέσω στους άλλους;», μπορούν να προκαλέσουν καθημερινά άγχος.

   Το άγχος είναι κάτι που όλοι λίγο πολύ νιώθουμε στην καθημερινότητά μας. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτό αυξάνεται τόσο, που αρχίζει να εκφράζεται και με σωματικά συμπτώματα; Πονοκέφαλος, στομαχόπονος,  ζαλάδα, τρίξιμο των δοντιών, μούδιασμα, ταχυπαλμία, δύσπνοια, τάση για εμετό, διάθεση κλάματος, ακόμη και φόβος χωρίς αιτία, διαταραχές ύπνου, κυρίως αϋπνίες αποτελούν τα συνηθέστερα σωματικά συμπτώματα άγχους. Όταν τα πράγματα φτάνουν σε τέτοιο σημείο, η ζωή πολλών συνανθρώπων μας γίνεται δυσλειτουργική.

   Μία αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα του άγχους είναι ο αθλητισμός. Τονώνει το ηθικό μας, προσφέρει αίσθηση ευεξίας κι, έπειτα,  χαλάρωσης, βοηθά να αφήσουμε πίσω ό,τι μας απασχολεί και, με βάση επιστημονικές έρευνες, αυξάνει δραστικά το επίπεδο της σεροτονίνης μειώνοντας παράλληλα τις πιθανότητες καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Επίσης, η ενασχόληση με τη μουσική βοηθά πολύ σε περιπτώσεις ψυχολογικής πίεσης. Μπορούμε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο στο να ακούσουμε μουσική ή να παίξουμε κάποιο μουσικό όργανο, δραστηριότητες που αποδεδειγμένα αποφορτίζουν και χαλαρώνουν. Εκτός αυτών, η συναναστροφή με τους φίλους μας και ο χρόνος που περνάμε μαζί τους, έχουν καταλυτικά θετική επίδραση στην ψυχική μας υγεία. Ευχάριστες ενασχολήσεις αποτελούν, ακόμη, η ζωγραφική, η ανάγνωση κάποιου βιβλίου, καθώς και τα επιτραπέζια ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και η παρακολούθηση τηλεόρασης. Αν, όμως, το πρόβλημα εκδηλώνεται επίμονα κι εντονότερα, ο διάλογος και η συμβουλή ενός ειδικού θα μπορούσαν να  βοηθήσουν να μετριάσουμε το άγχος μας.

   Όπως και να΄ χει, το άγχος είναι ένας παράγοντας υπεύθυνος για καθημερινές αποτυχίες, για παράδειγμα τη μείωση της αποδοτικότητάς μας στο σχολείο. Θα βοηθούσε η σκέψη πως πολλά από αυτά που μας προκαλούν άγχος δεν είναι τόσο σημαντικά και πως τις περισσότερες φορές τους δίνουμε τραγικότερες  διαστάσεις από ό τι πραγματικά έχουν. Ας φροντίζουμε, λοιπόν, να χαλαρώνουμε, κυρίως μέσω της επαφής μας τους άλλους ανθρώπους, καθώς η ζωή με άγχος επιδρά αρνητικά σε μας, αλλά και στα άτομα που μας περιβάλλουν.

Top