Archive for: Μαρτίου 25th, 2019

Εφηβική παχυσαρκία

γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ τάξης Έλενα Καβάγια και Χριστίνα Κάσα

      Tα τελευταία χρόνια το φαινόμενο της εφηβική παχυσαρκίας έχει ενταθεί υπερβολικά στη χώρα μας. Σύμφωνα με μελέτες, η εφηβική παχυσαρκία πιθανότατα προκαλεί μακροπρόθεσμα διάφορες ασθένειες, όπως καρκίνο, οστεοαρθρίτιδα, σακχαρώδη διαβήτη, καρδιοαγγειακές παθήσεις, ακόμα και το θάνατο κατά τη μέση ηλικία.

  teen-paxosΟι αιτίες τις παχυσαρκίας οφείλονται κυρίως στη λανθασμένη διατροφή των εφήβων,  καθώς και στην καθιστική ζωή. Συνήθως, όμως, οι λόγοι που τον προκαλούν  ανάγονται στη βρεφική ηλικία. Για παράδειγμα, μία από τις αιτίες είναι η εσφαλμένη αντίληψη των γονέων, ότι το παιδί πρέπει να τρώει συγκεκριμένες φορές και συγκεκριμένες ποσότητες, ακόμα και μέσω πίεσής του από πλευράς τους, παρόλο που κάποιες φορές το βρέφος δεν έχει όρεξη. Σημαντικό, επίσης, ρόλο παίζουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από τα οποία προβάλλεται γενικότερα το καταναλωτικό πρότυπο και ταυτίζεται η ευτυχία με την υπερβολική κατανάλωση.

       Όμως αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει, καθώς υπάρχουν πολλές λύσεις. Αρχικά, η συνεργασία με ειδικούς διατροφολόγους και διαιτολόγους σε συνδυασμό με ειδική διατροφή που συστήνεται από αυτούς συνήθως αποφέρει θετικά αποτελέσματα. Επίσης, όταν η παχυσαρκία είναι υπερβολική, είναι δυνατή και η ιατρική χειρουργική επέμβαση, που συνήθως απαιτεί σύντομο χρονικό διάστημα και είναι αποτελεσματική, αν προσέχει στο εξής τη δίαιτά του και ο ασθενής. Μια ακόμα λύση είναι η καθημερινή άσκηση, δηλαδή να αθλείται ο υπέρβαρος τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε συνδυασμό με υγιεινή διατροφή είναι σαν να κάνουμε δώρο στον εαυτό μας.

        Πολλοί άνθρωποι έχουν καταφέρει να χάσουν πολλά περιττά κιλά, επομένως πολλές είναι και οι αποδείξεις ότι η απώλεια βάρους είναι δυνατή. Οι βασικότερες προϋποθέσεις για επιτυχία είναι η θέληση του παχύσαρκου, η αυτοκυριαρχία και, πρώτιστα, η σχετική ψυχοσυναισθηματική ισορροπία του κατά την περίοδο πριν την έναρξη της δίαιτας.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες του σήμερα

γράφει η μαθήτρια της Γ” τάξης, Ευσεβία Παρασκευαΐδου

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι άνθρωποι οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους κυρίως εξαιτίας των πολέμων και της φτώχειας, όπως και για λόγους καταπίεσης και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Για αυτούς τους ανθρώπους είναι πολύ δύσκολη η προσαρμογή σε μία ξένη χώρα. Αρχικά, είναι σημαντικό να αναφέρουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στις χώρες υποδοχής τους. Μία από αυτές τις δυσχέρειες είναι η εκμάθηση της καινούργιας γλώσσας, όπως και η εξοικείωση με τη νοοτροπία και τον τρόπο ζωής των ντόπιων. Ένα άλλο πρόβλημα είναι αδυναμία εύρεσης εργασίας, καθώς κάποιοι από τους ιθαγενείς είναι εχθρικοί απέναντι στους πρόσφυγες αρνούμενοι να τους δώσουν μια θέση εργασίας, ενώ άλλοτε τους εκμεταλλεύονται προσφέροντάς τους χαμηλό μισθό, με αποτέλεσμα ότι οι τελευταίοι αναγκάζονται μερικές φορές να εκδηλώνουν είτε σε παραβατική είτε σε εγκληματική συμπεριφορά, ώστε να φροντίσουν για την επιβίωση τη δική τους και της οικογένειάς τους. Τέλος, σε πολλές περιπτώσεις ζουν σε άθλιες συνθήκες.

Για να καταφέρνουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να εντάσσονται ομαλά στη νέα κοινωνία υποδοχής, μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε σε αυτό τον σκοπό. Αρχικά, χρειάζεται το ίδιο το κράτος να διενεργήσει προγράμματα ένταξης και προσαρμογής, με σκοπό να αφομοιώνονται ομαλά. Έπειτα, οι διεθνείς οργανισμοί οφείλουν να προσφέρουν ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια, καθώς επίσης οικονομική ενίσχυση στους πραγματικά αδύναμους, ώστε να μπορούν να αγοράζουν τα απαραίτητα αγαθά. Συμπερασματικά, αξίζει να σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους, αφού όλοι είμαστε είμαστε ίσοι και έχουμε τα ίδια δικαιώματα, παρά τη διαφορετικότητα.

Ολοκληρώνοντας, είναι χρέος όλων μας να βοηθούμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσης τους. Άλλωστε είναι σημαντικό να μη ξεχνάμε ότι οι πρόγονοι και οι συγγενείς πολλών από εμάς κάποτε βρέθηκαν στη θέση τους.

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι άνθρωποι οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις χώρες τους κυρίως εξαιτίας των πολέμων και της φτώχειας, όπως και για λόγους καταπίεσης και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Για αυτούς τους ανθρώπους είναι πολύ δύσκολη η προσαρμογή σε μία ξένη χώρα. Αρχικά, είναι σημαντικό να αναφέρουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στις χώρες υποδοχής τους. Μία από αυτές τις δυσχέρειες είναι η εκμάθηση της καινούργιας γλώσσας, όπως και η εξοικείωση με τη νοοτροπία και τον τρόπο ζωής των ντόπιων. Ένα άλλο πρόβλημα είναι αδυναμία εύρεσης εργασίας, καθώς κάποιοι από τους ιθαγενείς είναι εχθρικοί απέναντι στους πρόσφυγες αρνούμενοι να τους δώσουν μια θέση εργασίας, ενώ άλλοτε τους εκμεταλλεύονται προσφέροντάς τους χαμηλό μισθό, με αποτέλεσμα ότι οι τελευταίοι αναγκάζονται μερικές φορές να εκδηλώνουν είτε σε παραβατική είτε σε εγκληματική συμπεριφορά, ώστε να φροντίσουν για την επιβίωση τη δική τους και της οικογένειάς τους. Τέλος, σε πολλές περιπτώσεις ζουν σε άθλιες συνθήκες.

Για να καταφέρνουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να εντάσσονται ομαλά στη νέα κοινωνία υποδοχής, μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε σε αυτό τον σκοπό. Αρχικά, χρειάζεται το ίδιο το κράτος να διενεργήσει προγράμματα ένταξης και προσαρμογής, με σκοπό να αφομοιώνονται ομαλά. Έπειτα, οι διεθνείς οργανισμοί οφείλουν να προσφέρουν ανθρωπιστική και ιατρική βοήθεια, καθώς επίσης οικονομική ενίσχυση στους πραγματικά αδύναμους, ώστε να μπορούν να αγοράζουν τα απαραίτητα αγαθά. Συμπερασματικά, αξίζει να σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους, αφού όλοι είμαστε είμαστε ίσοι και έχουμε τα ίδια δικαιώματα, παρά τη διαφορετικότητα.

Ολοκληρώνοντας, είναι χρέος όλων μας να βοηθούμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να βελτιώνουν τις συνθήκες διαβίωσης τους. Άλλωστε είναι σημαντικό να μη ξεχνάμε ότι οι πρόγονοι και οι συγγενείς πολλών από εμάς κάποτε βρέθηκαν στη θέση τους.

Έρωτας στην εφηβεία

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ΄ Γυμνασίου, Θωμαή  Χρηστίδου και Άντζελα Κόντρα

love_teen Στην ηλικία των 13 έως 18 τα παιδιά αρχίζουν να έλκονται με το αντίθετο φύλο.Πότε όμως είναι ασφαλές; Ο έρωτας στην εφηβεία είναι ένα σημαντικό και περίπλοκο θέμα που οι γονείς,αλλά και μερικές φορές εμείς οι ίδιοι το αγνοούμε.Πολλοί γονείς ανησυχούν για την ώρα που τα παιδιά τους θα νιώσουν για πρώτη φορά ερωτευμένα .Κύριο άγχος τους τις περισσότερες φορές είναι να μην πληγωθούν,να τα φροντίζουν και να υπάρχει εμπιστοσύνη ανάμεσα σε αυτούς και τα παιδιά τους .Ο έφηβος αρχίζει να ενδιαφέρεται  για το αντίθετο φύλο και θέλει οπωσδήποτε να είναι επιθυμητός για να νιώθει καλά.

Στην αρχή ξεκινούν όλα από αθώα φλερτ και στην συνέχεια σε γρήγορους ρυθμούς το αίσθημα γίνετε ακόμα πιο δυνατό.Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ωστόσο, ως γονείς ή συγγενείς του εφήβου πως θα πρέπει να κάνουμε σαφές πως η ερωτική πράξη δεν είναι ούτε προϊόν μιμητισμού «το έχουν κάνει όλοι», αλλά ούτε και πίεσης «ή το κάνουμε ή χωρίζουμε». Ο έρωτας είναι υπέροχος όταν μοιράζεται και βιώνεται εξίσου και από τους δύο και γίνεται υπό την σκέπη ωραίων συναισθημάτων.

Ο έρωτας όμως κρύβει και μια απομυθοποίηση και απογοήτευση. Ο κόσμος του εφήβου καταρρέει και βυθίζεται στη θλίψη του, αποσύρεται και απομονώνεται. Του επιτρέπουμε να το ζήσει. Του δίνουμε το χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται. Σε καμία περίπτωση δεν κατηγορούμε ή νουθετούμε με φράσεις «καλά να πάθεις» ή «στα έλεγα εγώ…». Είμαστε στο πλάι του για να τον ακούσουμε, να τον στηρίξουμε και να τον ενθαρρύνουμε ενώ δεν ξεχνάμε ποτέ πως ο νέος άνθρωπος εισάγεται σταδιακά στον κόσμο των ενηλίκων, στο δικό μας κόσμο που μπορεί να είναι την ίδια στιγμή γοητευτικός και σκληρός, παράλογος και συναρπαστικός και αυτά θα του τα δείξουμε εμείς.

Ομοιοπαθητικά φάρμακα

           γράφει η μαθήτρια της Β”  Γυμνασίου Σανίδα Βασιλική -Αναστασία

   AlternativmedizinΗ Ομοιοπαθητική Ιατρική ( από τις λέξεις όμοιον και πάθος ) δημιουργήθηκε το 1796 από τον Samuel Hahnemann .Ουσιαστικά τα ομοιοπαθητικά φάρμακα προσπαθούν να καταπολεμήσουν κάποια συγκεκριμένη ασθένεια μέσω της ίδιας της ασθένειας.Η συγκεκριμένη τακτική εγκρίθηκε από τον Ε.Ο.Φ.(Ελληνικός Οργανισμός Φαρμάκων) το 1994.

   Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι απολύτως φυσικής προέλευσης και δεν περιέχουν καθόλου χημικά.Δεν πρέπει να βρίσκονται σε χώρους με υγρασία ή σε χώρους με πολύ υψηλή ή αντίθετα πολύ χαμηλή θερμοκρασία ,καθώς με αυτόν τον τρόπο εξασθενεί η δράση τους.Καλό θα ήταν ,αν ο ασθενής ακολουθεί ήδη μια συγκεκριμένη θεραπεία, να μην παίρνει ομοιοπαθητικά φάρμακα ταυτόχρονα , όχι γιατί μπορεί να υπάρχουν παρενέργειες, αλλά γιατί η δράση τους δεν έχει αποτελέσματα και είναι σαν να μην έγινε ποτέ η κατανάλωσή τους.

   Η λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων απαιτεί  την καθοδήγηση ενός έμπειρου και καλά καταρτισμένου ιατρού , καθώς, αν λάβουμε κάποιο φάρμακο χωρίς να το έχουμε ανάγκη μπορεί να έχουμε άσχημες συνέπειες. Παρόλα αυτά τα ομοιοπαθητικά φάρμακα θεωρούνται ασφαλή για γυναίκες που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης , αλλά και για παιδιά κάθε ηλικίας .

Οικολογικό αποτύπωμα….

γράφει η Περιβαλλοντική Ομάδα του σχολείου μας

  apotypoma1Πόσους πλανήτες χρειάζεστε για να «ζήσετε»;  Αναρωτηθήκατε ποτέ πόση έκταση γης χρειάζεται για να υποστηρίξει του τρόπο ζωής σας; Ποιο είναι το ίχνος σας στη γη, δηλαδή, «Ποιο είναι το οικολογικό αποτύπωμα σας»;

  Με τον όρο οικολογικό αποτύπωμα εκφράζεται ο βαθμός στον οποίο τα ανθρώπινα είδη καταναλώνουν τους πόρους της Γης, δηλαδή ποια έκταση παραγωγικής γης, πόσιμου νερού και θάλασσας είναι απαραίτητα για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών σε τροφή, ενέργεια, νερό και πρώτες ύλες συνυπολογίζοντας τις εκπομπές ρύπων και την έκταση που χρειάζεται για την απόθεση των απορριμμάτων.Σε παγκόσμιο επίπεδο το μέσο οικολογικό αποτύπωμα είναι σήμερα 22 στρέμματα κατά κεφαλήν παρότι δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει τα 18 στρέμματα. Δηλαδή, η Γη χρειάζεται ένα χρόνο και τρεις μήνες για να παραγάγει ότι εμείς χρησιμοποιήσαμε σε ένα και μόνο έτος.

  Το μέγεθος του «οικολογικού αποτυπώματος» διαφέρει από χώρα σε χώρα και εξαρτάται από τον τρόπο ζωής και κατανάλωσης.Το οικολογικό αποτύπωμα ενός μέσου Ευρωπαίου καλύπτει 49,7 στρέμματα. Αν όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη ζούσαν και κατανάλωναν όπως οι Ευρωπαίοι θα χρειαζόμασταν περίπου τρεις πλανήτες. Σε εφαρμογή από μαθητές του 1 ου Γυμνασίου Αλεξάνδρειας υπολογίστηκε ότι έχουν οικολογικό αποτύπωμα από 16,7 μέχρι 21,31 στρέμματα.

  Έχετε αναρωτηθεί, πόσες φορές τρώτε έξω την εβδομάδα, κατά μέσον όρο; (Τα εστιατόρια τείνουν να σπαταλούν πολύ περισσότερα τρόφιμα ανά άτομο από ότι γίνεται στο σπίτι, κατά μέσον όρο.), Πόσο συχνά οδηγείτε με κάποιον άλλο (είτε στο αυτοκίνητο σας είτε στο δικό τους);

  • Πόσα λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα καίει το αυτοκίνητο σας;
  • Πόσο μεγάλο είναι το σπίτι σας;
  • Χρησιμοποιείτε ενεργειακές αποδοτικές συσκευές και λαμπτήρες;
  • Πόσα απορρίμματα παράγει η οικογένειά σας στο διάστημα μιας εβδομάδας, κατά μέσον όρο;

   Το παιχνίδι του Οικολογικού Αποτυπώματος προσφέρει ένα διαδραστικό και διασκεδαστικό τρόπο για να εξερευνήσετε και να μειώσετε το αποτύπωμά σας. Ανακαλύψτε στις παρακάτω ιστοσελίδες, τις πιο καταναλωτικές σε πόρους δραστηριότητές σας και μάθετε τι πρέπει να κάνετε για να αφήνετε όσο το δυνατόν λιγότερο τα ίχνη σας πάνω στη γη.

http://www.dipeserron.gr/apotipoma/

http://www.wwf.gr/footprint/

Γνήσια φιλία

                       Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου Γάρου Ελευθερία & Ασπροκαμπίτη Φωτεινή

  filia2Η σχολική μας εφημερίδα δίνει σε όλους τους μαθητές το βήμα από το οποίο μπορούμε να δημοσιεύσουμε τις απόψεις για θέματα επικαιρότητας που απασχολούν τους νέους της ηλικίας μας. Ένα τέτοιο φαινόμενο είναι και η φιλία.

   Η φιλία αποτελεί τον ισχυρό ψυχικό συνεκτικό δεσμό που αναπτύσσεται ανάμεσα στους ανθρώπους και βασίζεται στην αμοιβαία συμπάθεια, στην ανταπόκριση των αισθημάτων και στα κοινά ενδιαφέροντα. Φιλία μπορεί να υπάρξει μεταξύ ατόμων, λαών ή αθλητικών, πολιτικών, επαγγελματικών, θρησκευτικών και άλλων ομάδων. Σημειωτέων ότι δεν νοείται φιλική σχέση, εάν δεν υφίσταται η αγάπη και δεν επικρατούν υψηλά συναισθήματα.

  Η φιλία ξεκίνησε λόγω της ανάγκης του ατόμου να επικοινωνήσει πνευματικά και ψυχικά, εφόσον ο άνθρωπος είναι από την φύση του κοινωνικό ον, για αυτό δεν μπορεί να ζήσει μόνος του. Η αδυναμία του ανθρώπου να καλύψει μόνος του τις φυσικές του ανάγκες και η επιθυμία να μοιραστεί τις ψυχικές του ανάγκες, όπως και να μεταδώσει τα συναισθήματα που βιώνει, είναι επίσης ένας σημαντικός λόγος της δημιουργίας της φιλίας.

   Τα χαρακτηριστικά μίας γνήσιας φιλίας είναι αρκετά. Η ειλικρίνεια, η καθαρότητα σκέψης και ήθους, η εντιμότητα, η ευκρίνεια πράξεων, η αξιοπρέπεια και κυρίως η αγάπη συντελούν σε μία γνήσια φιλία. Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, για να υπάρξει μία αληθινή και σταθερή φιλία πρέπει τα μέλη της να είναι κοντά σε ηλικία, να έχουνε κοινούς σκοπούς και επιδιώξεις, κοινό πνευματικό επίπεδο, κοινές ιδεολογίες και αμφότερες επιθυμίες για ψυχική προσέγγιση.

   Επομένως, συμπεραίνουμε ότι η φιλία είναι ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Μας προσφέρει αξέχαστες εμπειρίες και πολλά μαθήματα ζωής. Είναι στο χέρι μας να δημιουργήσουμε μια καθαρή φιλία και να είμαστε πάντα ο «εαυτός» μας…

Πώς νιώθει κάποιος όταν έχει κατάθλιψη;

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ” τάξης Τόκα Έλενα, Στάμου Ηλιάνα, Χρυσικού Ιωάννα

   Η κατάθλιψη είναι μία ψυχική διαταραχή που έχει ως βασικά χαρακτηριστικά τη θλίψη, τη μελαγχολία, την απουσία ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης σε δραστηριότητες που φυσιολογικά είναι ευχάριστες και την επίμονη λύπη που επηρεάζει το σώμα, το συναίσθημα και τη σκέψη μας. Κάποια από τα συμπτώματα της κατάθλιψης μπορεί να έχουμε παρατηρήσει στον εαυτό μας κάποια στιγμή στη ζωή μας. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πάντα πως πάσχουμε από την ασθένεια. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να ξεχωρίσουμε την κατάθλιψη από μία απλώς μελαγχολική φάση της ζωής μας;

   Το αίσθημα θλίψης και δυσαρέσκειας είναι μία φυσιολογική αντίδραση, όταν συμβαίνει κάποιο δυσάρεστο γεγονός. Ωστόσο, στην περίπτωση της κατάθλιψης εντοπίζεται διαφορά στην ένταση και τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Για να θεωρηθεί ότι κάποιος πάσχει από κατάθλιψη, πρέπει τα συμπτώματα να είναι τόσο έντονα, που να μην του επιτρέπουν να προχωρήσει στη ζωή του και να διαρκούν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Η καθημερινή ζωή του ανθρώπου που πάσχει από αυτή διαταράσσεται σε μεγάλο βαθμό, αφού του είναι δύσκολο να λειτουργήσει ομαλά αντιμετωπίζοντας καταστάσεις σε προσωπικό, επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.

   Γενικά, η αιτία για την κατάθλιψη δεν είναι μία, καθώς έχει αποδειχθεί. Πολλές φορές πιθανό να προκύπτει λόγω ψυχολογικών παραγόντων. Η έλλειψη αυτοσεβασμού, η χαμηλή αυτοεκτίμηση και, συχνά, η τελειομανία είναι στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου που μπορούν εύκολα να οδηγήσουν στην ασθένεια. Σημαντικοί είναι και οι βιολογικοί παράγοντες, καθώς και το περιβάλλον στο οποίο ζει ο καθένας. Φαίνεται πως για κάποιον, στο οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον του οποίου έχουν διαγνωσθεί – ή όχι- καταθλιπτικά πρόσωπα, είναι μεγάλες οι πιθανότητες να οδηγηθεί και ο ίδιος σε αυτήν. Οι συχνές οικογενειακές διαφωνίες είναι επίσης πρόβλημα που μπορεί να προκαλέσει την κατάθλιψη.

   Οι περισσότεροι άνθρωποι που υποφέρουν από κατάθλιψη αξίζει να ζητούν βοήθεια από κάποιον ειδικό αλλά και φαρμακευτική αγωγή. Ο συνδυασμός αυτός ουσιαστικά επαναφέρει τη διάθεση του στα φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν αντιμετωπισθεί οι δυσκολίες και τα προβλήματα που οδήγησαν αρχικά στην κατάθλιψη. Παρόλα αυτά, κάθε άνθρωπος επιλέγει τη θεραπεία που του αρμόζει ανάλογα με τις ανάγκες του. Εξάλλου, το πιο σημαντικό είναι η επιθυμία και η θέληση του ατόμου να απαλλαχθεί από την ασθένεια.

   Συνοψίζοντας, η κατάθλιψη δυστυχώς είναι μία από τις πιο συχνές ασθένειες που ταλαιπωρούν μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, η οποία όμως μπορεί να αντιμετωπισθεί, εάν ο ασθενής ζητήσει βοήθεια και πάρει τα κατάλληλα μέτρα.

Τραγωδίες πολέμου

γράφει η μαθήτρια της Β” Γυμνασίου, Μπούκα Μαρκέλλα

        Κατά τον Β” παγκόσμιο πόλεμο δυο αδελφές  χάθηκαν, αλλά μετά από καιρό ξαναβρέθηκαν. Τι έγινε, όμως, τότε θα το αφηγηθούμε παρακάτω.

Όταν  η μάχη ξεκίνησε, τα δυο αδέλφια έτρεχαν μαζί με τη μαμά τους για να μη συλληφθούν, ενώ ο μπαμπάς τους ήταν στρατιώτης και πολεμούσε στο μέτωπο. Καθώς έτρεχαν, ξαφνικά, ένας Γερμανός στρατιώτης εμφανίστηκε μπροστά τους και ετοιμάστηκε να τις σκοτώσει. Η μητέρα τους θέλοντας να προστατέψει τα παιδιά της, μπήκε μπροστά τους και είπε στον Γερμανό:

-              Μην σκοτώσεις τις κόρες μου, σε ικετεύω, πάρε εμένα.

    Ο στρατιώτης έβγαλε το μαχαίρι και της το κάρφωσε στην καρδιά. Τα δύο κορίτσια έτρεξαν πανικόβλητα να ξεφύγουν, ενώ πίσω τους κειτόταν η μητέρα τους, βουτηγμένη σε λίμνη από αίματα. Η Εύα σκόνταψε αλλά όταν η Φαίη το αντιλήφθηκε ήταν ήδη αργά. Γύρισε πίσω να βρει την αδελφή της, την οποία είχε προλάβει να αρπάξει ο Γερμανός. Δεν πρόλαβε να σκεφτεί πού είναι  και έτρεξε για να βρει ένα ασφαλές μέρος να κρυφτεί. Μετά από ώρα αναζήτησης συνάντησε μία οικογένεια, η οποία την δέχθηκε, για να τη βοηθήσει.

    Η Εύα βρισκόταν ήδη στο αντίπαλο στρατόπεδο. Ο αρχηγός δεν την είχε σκοτώσει αλλά την κράτησε για υπηρέτρια. Μετά από αρκετές μέρες η οικογένεια με την Φαίη είχαν καταφέρει να διαφύγουν με επιτυχία και δεν κινδύνευαν πια. Ανακάλυψαν ένα μισογκρεμισμένο σπίτι από τον τελευταίο βομβαρδισμό και έμεναν εκεί χωρίς χρήματα και τροφή. Η Εύα, από την άλλη,  παρέμενε ακόμα στους Γερμανούς, οι οποίοι την προόριζαν για γυναίκα του αρχηγού. “Επρεπε να περάσουν δύο χρόνια για να ενηλικιωθεί, ώστε να μπορεί πλέον να παντρευτεί.

    Πέρασαν, λοιπόν, τα δύο χρόνια, ενώ η Φαίη σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα εργαζόταν ως καθαρίστρια για να καλύψει τα έξοδα αυτής και της καινούργιας της οικογένειας. Όταν έφτασε η μέρα του γάμου, η Εύα φαίνεται ότι είχε ερωτευτεί τον μέλλοντα σύζυγο της  -μάλλον την πλούσια ζωή του. Η Φαίη, ωστόσο, σκεφτόταν όλη μέρα την αδελφή της αγνοώντας αν ζει ή αν πέθανε. Αποφάσισε, λοιπόν, να την ψάξει και ρωτούσε τους παλιούς γείτονες αν την έχουν δει. Η μόνη πληροφορία που κατάφερε να λάβει ήταν ότι κάποιος την είχε δει μαζί με ένα Γερμανό στρατιώτη να πλησιάζουν το στρατόπεδο. Όταν το έμαθε αυτό, πίστεψε ότι η Εύα είναι νεκρή ή ότι πληγώθηκε, αλλά το γεγονός του γάμου μάλλον θα τη στεναχωρούσε περισσότερο.

    Αποφάσισε να πάει στο γερμανικό στρατόπεδο, για να ρωτήσει τί είχε απογίνει η αδελφή της, παρόλο που ήξερε ότι πιθανό και να σκότωναν την ίδια. Όταν η Εύα βγήκε από τη σκηνή να συναντήσει τον άντρα της, Γιαν, αντίκρισε τη Φαίη πεσμένη κάτω και από πάνω της ένα στρατιώτη να τη σημαδεύει με μια λόγχη. Κι ενώ ήταν έτοιμος να τη σκοτώσει, η Εύα τον έσπρωξε σώζωντας έτσι τη Φαίη. Η μία αδελφή βλέποντας την άλλη μετά από καιρό, αγκαλιάστηκαν με πάθος, ενώ όλοι τριγύρω  κοιτούσαν απορημένοι. Η Εύα τους εξήγησε ότι είναι αδελφές και στη Φαίη ότι  έχει παντρευτεί έναν Γερμανό. Αυτή δυσαρεστήθηκε πολύ μη μπορώντας να δεχτεί πώς μπόρεσε η αδερφή της να παντρευτεί κάποιον που κατέκτησε τη χώρα τους και υπεύθυνο για τον σκοτωμό της μητέρας τους και πολλών άλλων ανθρώπων. Η Εύα προσπαθούσε να της πει ότι είναι ερωτευμένη αλλά η Φαίη ήταν ανένδοτη. Έφυγε θυμωμένη κι απογοητευμένη, ενώ η Εύα της φώναζε να μείνει.

    Όταν τελείωσε ο πόλεμος και αφού η Εύα πληροφορήθηκε πού μένει η Φαίη, αποφάσισε να την επισκεφθεί για να της μιλήσει. Έφθασε στην παράγκα και αντίκρισε την καινούργια οικογένεια της αδερφής της. Νιώθοντας πολύ άβολα, δεν είπε κουβέντα. Της ζήτησε μόνο συγγνώμη και της πρόσφερε χρήματα για να μπορεί να ζει καλύτερα, μιας και κατάλαβε ότι  ζούσε βυθισμένη στη φτώχεια. Η Φαίη χρειαζόταν τα χρήματα και γι αυτό τα δέχθηκε χωρίς καμία δυσκολία. Η φτώχεια την είχε αλλάξει τόσο, ώστε σκεφτόταν συνεχώς τα χρήματα, σε σημείο να κλέψει ακόμα και την περιουσία της αδερφής της. Αφού τελικά συγχώρησε την Εύα , η τελευταία επέστρεψε στη Γερμανία, στο σπίτι της, χωρίς όμως να έχει καταλάβει τις πονηρές προθέσεις της αδερφής της. Η Φαίη σκεφτόταν να πάει να μείνει με την αδελφή της, ώστε να είναι πιο εύκολη λεία η περιουσία της Εύας.

    Έφυγε, λοιπόν, από την παράγκα με προορισμό το σπίτι του παντρεμένου ζευγαριού, όπου και έγινε θερμά δεκτή από αυτούς. Μάλιστα επρόκειτο να κοιμάται με την Εύα, ενώ ο Γιαν σε ένα άλλο δωμάτιο. Μια μέρα, ενώ κάθονταν όλοι μαζί, η Φαίη προσφέρθηκε να  φτιάξει καφέ, για να τους ευχαριστήσει για τη φιλοξενία τους. Μετά από δέκα λεπτά και οι δύο βρίσκονταν πεσμένοι και αναίσθητοι, ενώ η Φαίη γελούσε χαρούμενη που κατάφερε να τους σκοτώσει και να πάρει τα χρήματά τους. Το δηλητήριο είχε εξασφαλίσει την ευτυχία της.

   Βρήκε το χρηματοκιβώτιο, πήρε τα χρήματα και έφυγε από τη χώρα πλούσια και ευτυχισμένη χωρίς τύψεις για το έγκλημά της. Το πάθος για εκδίκηση είχε κατακαλύψει κάθε ίχνος συνείδησης και ενοχής.

Δικαιώματα του παιδιού

γράφει η μαθήτρια της Γ”  Γυμνασίου,  Αναδολού Έλλη

   Τα παιδιά αξίζει να βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μιας κοινωνίας, αφού αποτελούν το μέλλον της κοινωνίας και διότι από την ποιότητα της προσωπικότητας και της συμπεριφοράς τους εξαρτάται η πρόοδος του συνόλου. Χρειάζεται, λοιπόν, να δίνονται σ” αυτά τα απαραίτητα εφόδια απ’όλους τους φορείς αγωγής.

   Πρώτα απ’όλα, το παιδί έχει το δικαίωμα να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται μέσα σε μια ασφαλή κοινωνία. Επιπλέον, δικαιούται τη στέγαση, την ιατρική περίθαλψη και την ψυχαγωγία. Η κοινωνία υποχρεώνεται να εξασφαλίζει σ’αυτό όχι απλώς τη βασική μόρφωση, αλλά να το προσανατολίζει στην ουσιαστική παιδεία, ώστε να μαθαίνει να κρίνει και να προβληματίζεται σχετικά με ποικίλα ζητήματα της ζωής και του κόσμου. Είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να προετοιμάζεται από τη βρεφική ηλικία σωστά για την ομαλή κοινωνικοποίησή του. Οι μεγαλύτεροι οφείλουν να στέκονται ως πρότυπα τήρησης των νόμων, για να μην οδηγούνται τα παιδιά σε παραβάσεις και αντικοινωνική συμπεριφορά. Ακόμη, τα παιδιά ωφελεί να ζουν απολαμβάνοντας ουσιαστική ελευθερία, μέσω της οποίας καλλιεργούνται ο διάλογος και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο. Όταν από νωρίς το παιδί συνειδητοποιεί τι σημαίνει δημοκρατικό πολίτευμα, είναι πιθανότερο αργότερα να εξελιχθεί σε υπεύθυνο και συνεπή στις υποχρεώσεις του πολίτη. Τέλος, τα παιδιά αξίζει να δέχονται έναν σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό, μέσω του οποίου θα επιλέγουν το επάγγελμα που θα αναλογεί στις επιθυμίες και τις ικανότητές τους. Βέβαια, δεν πρέπει να εργάζονται πριν φτάσουν σε μια ορισμένη ηλικία. Αντίθετα, έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι, την ανεμελιά και την ξεγνοιασιά.

   Τελικά, για να αντιμετωπίζεται το παιδί όπως αρμόζει  από την κοινωνία, είναι απαραίτητη η ουσιαστική λειτουργία κυρίως των θεσμών αγωγής, όπως η οικογένεια, το σχολείο, τα ΜΜΕ και η πολιτεία, που οφείλουν να σέβονται την προσωπικότητά του και να μην το εκμεταλλεύονται. Ιδίως το κράτος είναι το κατ” εξοχήν αρμόδιο να συντελέσει στη σύσταση κοινωνίας πιο ανθρώπινης για τα παιδιά, ώστε και εκείνα, αργότερα, να καταστούν ενεργά μέλη της.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των ριάλιτι στους νέους σήμερα

Γράφουν οι μαθήτριες της Γ” Γυμνασίου, Ηλιάνα Παπαδοπούλου και Παναγιώτα Τσιάρτα

   Τα τελευταία  χρόνια η ελληνική τηλεόραση έχει κατακλυστεί από τις γνωστές εκπομπές τύπου ριάλιτι. Τα reality shows είναι τηλεοπτικά προγράμματα στα οποία εμφανίζονται πρόσωπα με την πραγματική τους ταυτότητα, με αληθινές αντιδράσεις και αληθινά συναισθήματα. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη διάδοσή τους και η τεράστια επιτυχία τους. Σε αυτές τις εκπομπές καλούνται καθημερινοί άνθρωποι να εκθέσουν τα προσωπικά τους προβλήματα σε ένα studio   παρουσία κοινού , καθώς και ειδικών επιστημόνων (ψυχολόγων, ψυχιάτρων, κοινωνικών λειτουργών, συμβούλων κλπ). Οι εκπομπές αυτές κατηγορούνται συχνά από πολλούς, γιατί εξευτελίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά υπάρχουν και πολλοί που τις υποστηρίζουν φανατικά, γιατί πιστεύουν ότι δίνουν σε πολλούς ανθρώπους ένα δημόσιο βήμα κι έναν τρόπο να εκφράσουν τα προβλήματά τους, να ζητήσουν βοήθεια και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη.

   Πολλές φορές τα reality shows πείθουν τους ανθρώπους και ειδικά τους νέους να πιστέψουν ότι η επιτυχία, η αποδοχή και η αναγνωρισιμότητα επιτυγχάνονται χωρίς ιδιαίτερο κόπο και χωρίς να χρειάζεται ο άνθρωπος να έχει δημιουργήσει ένα ουσιαστικό υπόβαθρο και μια ισχυρή προσωπικότητα κατά το παρελθόν.  Επιπλέον αυτή η γρήγορη, απότομη και μεγάλη αναγνωρισιμότητα και η ξαφνική επιστροφή στην καθημερινότητα και στην αφάνεια αποτελεί για πολλούς νέους ανθρώπους μια σκληρή μεταβολή, που δεν μπορούν να την διαχειριστούν και τους τραυματίζει σε ψυχολογικό επίπεδο. Οι νέοι και οι έφηβοι αποκτούν την λανθασμένη αντίληψη ότι η επιτυχία έρχεται μόνο μέσα από τα φώτα της δημοσιότητας και ξεχνούν ότι η έκθεση των προσωπικών τους προβλημάτων σε ένα μεγάλο και άγνωστο κοινό τους καθιστά ευάλωτους συναισθηματικά, ψυχικά και ψυχολογικά.  Ακόμη, η προσοχή του τηλεοπτικού κοινού και ειδικά των νέων, μέσω αυτών των προγραμμάτων, αποσπάται από την καθημερινή πραγματικότητα και από τους ουσιαστικούς στόχους τους οποίους θα έπρεπε να έχουν και τους οδηγεί σε μια κατάσταση παθητική που είναι επιζήμια . Η υπερπροβολή τέτοιων προγραμμάτων από τους τηλεοπτικούς σταθμούς (αφού αποτελούν μία από τις οικονομικότερες επιλογές τους) οδηγεί τους νέους στο να εθιστούν και να συνηθίσουν σε μια μορφή <<διασκέδασης>> που βασίζεται στη γελοιοποίηση των συνανθρώπων τους.  Τέλος, πολλές φορές, οι νέοι άνθρωποι συμμετέχουν οι ίδιοι σε αυτά τα shows και στην προσπάθειά τους να παραμείνουν δε διστάζουν να προχωρήσουν σε ακραίες και ανήθικες συμπεριφορές με συνέπεια να βλάπτουν τον εαυτό τους και να γίνονται αρνητικά παραδείγματα για ανθρώπους της ηλικίας τους ή και μικρότερους ακόμη.

   Το κράτος και οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να βοηθήσουν στην ενίσχυση της πνευματικής καλλιέργειας των νέων και της κριτικής τους σκέψης, ώστε η νέα γενιά να απαξιώσει τέτοιου είδους θεάματα. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να πείσουν τους εφήβους ότι αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι το πρόσκαιρο και η ελάχιστη προσπάθεια, αλλά ο συνεχής αγώνας για βελτίωση και η εργατικότητα. Οι νέοι να βοηθηθούν ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που είναι σημαντικό στην πορεία της ζωής τους είναι όχι η χαλαρότητα και τα ανούσια θεάματα αλλά η ουσιαστική ενημέρωση και πληροφόρησή τους. Οι έφηβοι και οι νέοι να καταλάβουν ότι τέτοιου είδους τηλεοπτικά προϊόντα έχουν ως βασικό στόχο τον αποπροσανατολισμό τους από βασικούς προβληματισμούς  και ερωτήματα που έχουν σχέση με την εξέλιξή τους και την μελλοντική τους πορεία στη ζωή.

 

Top