Archive for: Δεκεμβρίου 29th, 2014

Το νόημα των Χριστουγέννων

Δεκ. 29 Χριστούγεννα 2 σχόλια

Της  Καλλιόπης Μουσκεφτάρα


   Καθώς πλησιάζουν οι πολυπόθητες γιορτές των Χριστουγέννων που όλοι αναμένουμε με λαχτάρα και ανυπομονησία,  αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο σχετικό με το νόημα των Χριστουγέννων.

   Σίγουρα, η πλειοψηφία των ανθρώπων απολαμβάνει το γιορτινό κλίμα σε μεγάλο βαθμό, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Συγκεκριμένα, αν ρωτήσουμε άτομα διαφορετικής ηλικιακής ομάδας τους λόγους για τους οποίους χαίρονται αυτές τις ευλογημένες ημέρες, οι απαντήσεις που θα εισπράξουμε θα ειναι ποικίλες. Τα παιδιά και οι έφηβοι χαίρονται περισσότερο τη λήξη του σχολείου, το στόλισμα, τα γλυκά, τα παιχνίδια, το γιορτινό τράπεζι και τις χριστουγεννιάτικες εξόδους. Οι ενήλικες,  αντιθέτως, βρίσκουν την ευκαιρία να χαλαρώσουν από το άγχος των σπουδών ή της εργασίας τους και, τέλος, οι ηλικιωμένοι περνούν στιγμές χαράς με την αγαπημένη τους οικογένεια.

   Ωστόσο, παρατηρούμε πως τα περισσότερα άτομα θα παραλείψουν να αναφέρουν τον πρωταρχικό και σημαντικότερο στόχο των Χριστουγέννων: την ανιδιοτελή προσφορά στο συνάνθρωπο, τη βοήθεια και γενικότερα την αγάπη, την οποία μπορεί να στερήθηκε για πολυάριθμους λόγους. Σαφώς, επιβάλλεται να τονιστεί πως η ανθρωπιά δεν είναι μκα αρετή που την κατέχει το άτομο για δύο εβδομάδες και έπειτα τη χάνει. Είναι τρόπος ζωής και αυτές τις άγιες ημέρες των Χριστουγέννων αξίζει να επιχειρήσουμε να ευαισθητοποιηθούμε και να συνηθίσουμε σε αυτόν τον τρόπο, αρνούμενοι λίγο τον εαυτό μας και προσφέροντας στους άλλους. Επιπροσθέτως, ο τρόπος που γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα , βασισμένος σε έθιμα και παραδόσεις, αποβλέπει στην παρασκευή γλυκών, το στόλισμα και τη διανομή των δώρων. Όμως για ποιο λόγο είναι απαραίτητο να περιμένουμε την παραμονή της πρωτοχρονιάς, για να χαρίσουμε από ένα δώρο στα παιδιά μας ή να φάμε όλοι μαζί οικογενειακώς; Γιατί να μην αφιερώσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, για να προσφέρουμε από την καρδιά μας, αν όχι πάντα, τουλάχιστον αυτές τις μέρες;

   Συμπερασματικά, παρόλο που θεωρούμε τα Χριστούγεννα μια καλή ευκαιρία για ανάπαυση και ευχάριστες στιγμές, αξίζει να ρίξουμε μία ματιά στον κόσμο γύρω μας και να συνειδητοποιήσουμε τη σκληρότητα που επικρατεί. Σκληρότητα και θλίψη πέρα από κάθε φαντασία. Να αντιληφθούμε πως, ενώ εμείς μοιραζόμαστε στιγμές χαράς, άνθρωποι δίπλα μας υποφέρουν. Ας ελπίσουμε λοιπόν το 2015 να βελτιωθεί ο κόσμος,  αλλά πρωτίστως εμείς οι ίδιοι ως άνθρωποι. Ας ευχηθούμε ο νέος χρόνος να φέρει υγεία, αγάπη και ευτυχία σε όλο τον κόσμο. Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές σε όλους!

Χριστουγεννιάτικα έθιμα του Ρουμλουκιού

Δεκ. 29 Έθιμα, Χριστούγεννα 2 σχόλια

                                                                                                                             των Ευαγγελίας Τόζιου και Κυριακής Στεφανίδου

  Χριστούγεννα! Η πιο μαγευτική γιορτή του χρόνου. Η γιορτή που περιμένουμε όλοι μας! Η περίοδος που ευελπιστούμε να πραγματοποιηθούν όλες οι ευχές μας.  Πλήθος εθίμων αναβιώνουν αυτές τις ημέρες  σ” ολόκληρο τον κόσμο. Στην περιοχή μας σώζονται πολλά έθιμα, που ξαναζούν αυτήν τη γιορτινή περίοδο από τους κατοίκους.

Μερικά από αυτά τα έθιμα είναι:

Ρουγκάτσια: Τα «ρουγκάτσια» ήταν μια ομάδα ανδρών που ήταν υπέυθινοι για την είσπραξη χρημάτων ή γεννημάτων από κάθε σπίτι που επισκέπτονταν. Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα ρουγκάτσια γύριζαν όλα τα χωριά μία φορά τον χρόνο  (την περίοδο του Δωδεκαημέρου) και εισέπρατταν ένα είδος φόρου από τους κατοίκους. Αυτό το έθιμο συνέχισε και στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας με τη συμπαράσταση της εκκλησίας. Ήταν μια παρέα δεκατριών αντρών με φουστανέλες που κρατούσαν σπαθιά και γυρνώντας στα χωριά του Ρουμλουκιού μάζευαν χρήματα και δημητριακά για το ταμείο της εκκλησίας του χωριού.  Με αυτά τα χρήματα οικοδομούνταν εκκλησίες, σχολεία και άλλα δημόσια κτήρια. Το έθιμο αυτό αναβιώνει και στις μέρες μας  και  κάθε νοικοκύρης τους υποδέχεται με χαρά και τους φιλεύει γλυκά και κεράσματα, αφού θεωρείται μεγάλη τιμή να μπει το ρουγκάτσι στο σπίτι τους.  Στη συνέχεια, το «ρουγκάτσι» σταυρώνει την εξώπορτα του σπιτιού και χορεύει στην αυλή.  Αυτό συνεχίζεται σε όλα τα σπίτια. Γενικά, είναι ένα από τα πολυαγαπημένα έθιμα του τόπου και του λαού που αναβιώνει στις μέρες μας και συνεχίζεται εδώ και πολλά χρόνια.

Γουρουνοχαρά: Ένα άλλο έθιμο που αναβιώνει τις μέρες των Χριστουγέννων στην περιοχή της Ημαθίας είναι η γουρουνοχαρά! Το σφάξιμο των οικόσιτων χοίρων είναι παλιό έθιμο.Τα παλιά χρόνια, όλοι στο χωριό εξέτρεφαν γουρούνια. Τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων οι ίδιοι οι νοικοκυραίοι ή μια ομάδα από άντρες έσφαζαν το μεγαλύτερο γουρούνι του σπιτιού.  Μετά το σφάξιμο του γουρουνιού ακολουθούσε γλέντι μέχρι τα ξημερώματα. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβανόταν την επόμενη, αλλά και την μεθεπόμενη μέρα. Αν μάλιστα τύχαινε και περνούσαν και τα «ρουγκάτσια», τότε το γλέντι ήταν τρικούβερτο! Οπως πίστευαν, η σφαγή του ζώου έφερνε το λεγόμενο «μπερικέτι» στο σπίτι, δηλαδή καλή σοδεία, καλή χρονιά.

Χριστόξυλο: Στα χωριά της περιοχής μας και γενικά στα χωριά της Βόρειας Ελλάδας, από τις παραμονές των εορτών ο νοικοκύρης ψάχνει και διαλέγει το πιο καλό και γερό ξύλο από πεύκο ή ελιά και το πάει σπίτι του. Αυτό ονομάζεται «Χριστόξυλο» και είναι το ξύλο που θα καίει για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα) στο τζάκι του σπιτιού ή και στην ξυλόσομπα. Οι νοικοκυρές τότε, προτού έρθει το «Χριστόξυλο», καθαρίζουν το σπίτι και ιδιαίτερα το τζάκι, εκεί δηλαδή όπου θα τοποθετηθεί το Χριστόξυλο. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο για να την βρούν καθαρή  οι καλικάντζαροι και τα κακά δαιμόνια, έτσι όπως τα αποκαλούν οι ντόπιοι. Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, όταν όλη η οικογένεια βρίσκεται γύρω από το τζάκι, ο νοικοκύρης του σπιτιού ανάβει την καινούρια φωτιά και τοποθετεί στο τζάκι το «Χριστόξυλο». Ο λαός λέει ότι καθώς καίγεται το «Χριστόξυλο», ζεσταίνεται ο Χριστός στη Βηθλεέμ .

Βασιλόπιτα: Η ιστορία της βασιλόπιτας,  είναι μια ιστορία που συνέβη πριν από εκατοντάδες χρόνια στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, πόλη της Μικράς Ασίας . Ο Μέγας Βασίλειος ήταν  δεσπότης της Καισαρείας  και ζούσε  εκεί βοηθώντας τους συνανθρώπους του σε ό,τι πρόβλημα και να αντιμετώπιζαν.

Κάποια μέρα, όμως, ένας αδίστακτος στρατηγός της περιοχής απείλησε τον Μέγα Βασίλειο πως θα πολιορκούσε και θα λεηλατούσε την πόλη, αν ο λαός της πόλης δεν του έδινε τον θησαυρούς τους. Εκείνη τη νύχτα ο Μέγας Βασίλειος την πέρασε στον ναό να προσεύχεται στον Θεό για να εισακουστούν οι προσευχές του και να προστατεύσει την πόλη. Την επόμενη μέρα, όμως, ο ανυπόμονος στρατηγός εισέβαλε στην πόλη και εκβίασε τον Μέγα Βασίλειο πως αν δεν του έδιναν τον θησαυρό τους θα τον εξόριζε κάπου μακρία ή και θα τον σκότωνε. Επειδή όμως ήταν πολύ αγαπητός στον λαό, οι χριστιανοί της πόλης μάζεψαν όσα χρυσαφικά είχαν και τα συγκέντρωσαν, για να σωθούν και να σώσουν τον αγαπημένο τους Δεσπότη.

Στο μεταξύ ο στρατηγός διέταξε να επιτεθεί ο στρατός του στο λαό. Όμως τότε ο λαός του πρόσφερε τον θησαυρό. Ο Μέγας Βασίλειος προσευχήθηκε για ακόμη μια φορά στον Θεό. Την ώρα λοιπόν  που ο στρατηγός πήγε να αρπάξει τον θησαυρό,  έγινε το θαύμα. Εμφανίστηκε  ένας καβαλάρης που έσωσε τον θησαυρό και όρμησε πάνω στον στατηγό και στους δικούς του. Ο καβαλάρης αυτός ήταν ο  Άγιος Μερκούριος, ενώ οι στρατιώτες ήταν άγγελοι.

Όμως από τη στιγμή που ο κακός στρατηγός δεν πήρε τον θησαυρό του λαού, ο Μέγας Βασίλειος ήταν αναγκασμένος να τον επιστρέψει πίσω στους κατοίκους της πόλης κι αυτό ήταν δύσκολο. Η μοιρασιά έπρεπε να είναι δίκαιη.Έτσι, σκέφτηκε με τη βοήθεια το θεού να ζυμώσει ψωμάκια και να βάλλει μέσα τα χρυσαφικά. Τα μοίρασε τότε στους ανθρώπους σαν ευλογία. Στην αρχή όλοι παραξενέυτηκαν, αλλά η έκπληξη που ένιωσαν στη συνέχεια ήταν ακόμη μεγαλύτερη, όταν βρήκαν μέσα τα χρυσαφικά.
Αυτή λοιπόν είναι η λεγόμενη βασιλόπιτα, την οποία φτιάχνουμε κι εμείς με το φλουρί μεσα την πρώτη ημέρα του χρόνου, την ημέρα που τιμάται ο Άγιος Βασίλειος.

Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα της Μακεδονίας: Τα κάλαντα της περιοχής μας, δηλαδή της Μακεδονίας, τα ψέλνουν το πρωί της παραμονής της πρωτοχρονιάς τα μικρά παιδιά. Ως αντάλλαγμα, παλιότερα, έπαιρναν γλυκίσματα και διάφορα άλλα τρόφιμα. Αντίθετα, σήμερα  παίρνουν ως αντάλλαγμα χρήματα.

Τα κάλαντα της περιοχής μας είναι συγκεκριμένα:

» Ήρθε πάλι νέον έτος, εις την πρώτην του μηνός,

ήρθα να σας χαιρετήσω, δούλος σας ο ταπεινός.

Ο Βασίλειος ο Μέγας, ιεράρχης θαυμαστός,

εις την οικογένειάν σας να’ναι πάντα βοηθός.

Με αγάπη και ειρήνη όλην την αρχή χρονιά,

να περάσετε κι εφέτος, δίχως να έχετε ζημιά.

Τα παιδιά εις το σχολείο να πηγαίνουνε συχνά,

να μαθαίνουνε τον βίο, της πατρίδος τα ιερά.

Δώστε μας τώρα την κότα, δώστε μας και τα αυγά

και κανένα ταλιράκι, ο Θεός να σας βλογά.

Και για τους ξενιτεμένους έχω να σας πώ πολλά.

Σας αφήνω καληνύχτα και του χρόνου με υγειά! «

Δεδομένο

Δεκ. 29 Γενικά 1 σχόλιο

                                                                                                                                                                    της  Δέσποινας Μπαλάτσα

                                              »Για όσα θεωρώ δεδομένα, ξεχνώ την αξία που εγώ τους είχα δώσει»

Στο πρώτο φετινό άρθρο θα σχολιάσω αυτήν την τόσο αληθινή πρόταση.

Αρκετοί άνθρωποι από τη γέννηση τους έχουν την ευκαιρία να ζήσουν και να αναπτυχθούν ισορροπημένα στα πλαίσια μιας οικογένειας. Απολαμβάνουν από μικροί την αγάπη, τη φροντίδα, διάφορα υλικά αγαθά και, συχνά, μεγαλώνουν θεωρώντας τα δεδομένα. Είναι πολύ συνηθισμένες στην ιστορία του ανθρώπου η λήθη και η αγνωμοσύνη. Ξεχνάμε εύκολα το παρελθόν που οι ίδιοι βιώσαμε, αδιαφορώντας και δείχνοντας αχαριστία προς δικές μας κατακτήσεις και κυρίως προς το καλό που έχουμε δεχτεί.

Τι σημαίνει όμως η λέξη »δεδομένο» που ήδη χρησιμοποιήσαμε; Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι όλα αυτά τα οποία έχουμε ανάγκη, που θέλουμε και επιθυμούμε με πάθος, που όμως, όταν γίνονται δικά μας, δεν εκτιμούμε την αξία τους. Κυρίως, ξεχνάμε όσους μας βοήθησαν να τα ζήσουμε. Γιατί ο άνθρωπος εκδηλώνει συχνά την αρνητική συμπεριφορά, να θεωρεί ως κτήμα του πράγματα και καταστάσεις που, ουσιαστικά, δεν ανήκουν σε κανέναν άνθρωπο.

Ας εξετάσουμε πιο αναλυτικά το θέμα. Η αδυναμία βίωσης και έκφρασης συναισθημάτων, άρα και η ανικανότητα να εκτιμήσει κανείς πρόσωπα και καταστάσεις, έχουν βαθύτερα αίτια. Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να εκφράζουν τα συναισθήματα τους, ούτε να δείχνουν σεβασμό, αγάπη και εκτίμηση, επειδή ποτέ δεν έχουν αγαπηθεί, εκτιμηθεί, ούτε έχουν γίνει οι ίδιοι σεβαστοί. Επομένως δεν φταίνε οι ίδιοι, αλλά η λανθασμένη αγωγή που έχουν λάβει.

Και τι γίνεται με το θέμα της λήθης; Δυστυχώς η απάντηση δεν συμφέρει αρκετούς από εμάς. Σε πολλλές περιπτώσεις, βολευόμαστε να ξεχνάμε, γιατί απλά δεν είμαστε ικανοί να διαχειριστούμε διάφορα προβλήματα του παρελθόντος. Έτσι τα κουβαλάμε στο παρόν, με αποτέλεσμα να αναπαράγονται και στο μέλλον. Όμως εκτός από διάφορα ζητήματα, εύκολα ξεχνάμε ανθρώπους, καταστάσεις, ακόμη και αντικείμενα που εκτιμούσαμε.

Όσον αφορά, λοιπόν, στην αχαριστία  και στην έλλειψη σεβασμού, παρατηρούνται συχνά οι παρακάτω συμπεριφορές. Είναι στη φύση του ανθρώπου, όταν του προσφέρονται εξουσία και φήμη, να φέρεται αλαζονικά,  με αποτέλεσμα να μη μπορεί να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση, υπερβάλλοντας. Έτσι και με το «δεδομένο». Πολλές φορές προσφέρονται σ” εμάς απλόχερα είτε άνθρωποι, είτε συναισθήματα, ή αγαθά. Αυτό διευκολύνει τη ζωή μας, μας ανεβάζει ηθικά, αλλά εμείς πλέον δεν εκτιμούμε ούτε δείχνουμε σεβασμό, γιατί έχουμε συνηθίσει και έχουμε βαρεθεί. Αιτία, λοιπόν, αυτής μας της στάσης είναι η επιδίωξη κατάκτησης από μέρους μας και άλλων «δεδομένων».

Γίνεται κατανοητό πως πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο που επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητά μας. Σίγουρα,  κλειδιά στο να μη θεωρούμε τίποτε «δεδομένο» αποτελούν η αγωγή και η γνώση. Είναι ανθρώπινο να θυμόμαστε αυτά στα οποίο δώσαμε αξία και αγαπήσαμε στο παρελθόν. Να δείχνουμε σεβασμό και ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε ζήσει. Γιατί τίποτα δεν είναι «δεδομένο«. Ούτε καν η ίδια μας η ΖΩΗ!

 

 

 

Λίγα λόγια για τα Άτομα Με Ειδικές Ανάγκες (Α. Με. Α)

Δεκ. 29 Γενικά 1 σχόλιο

                                                                                                                                                                                          της Ελένης Τουλίκα

Αναπηρία έχουν οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα, είτε νοητικό είτε σωματικό, άσχετα με το αν γεννήθηκαν έτσι ή το απέκτησαν στην πορεία (π.χ. λόγω κάποιου ατυχήματος). Αυτοί οι άνθρωποι, όμως,  είναι ακριβώς όπως εμείς, απλά ίσως είναι λίγο ή πιο πολύ αργοί. Ίσως χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να φέρουν σε πέρας τις καθημερινές εργασίες τους από ό,τι κάποιος άλλος χωρίς αναπηρία και επίσης ίσως χρειάζεται να καταβάλλουν περισσότερη προσπάθεια. Πολλοί είναι προκατειλημμένοι απέναντι στα άτομα με αναπηρία και πολλές φορές θέλουν και προσπαθούν να τους αλλάξουν (π.χ. τρόπο σκέψης, συμπεριφοράς), ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε ΕΜΕΙΣ να αλλάξουμε νοοτροπίες, αντιλήψεις, μα κυρίως τη συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά τα άτομα. Όλοι αξίζει να έχουν την ευκαιρία να είναι ΊΣΟΙ και το δικαίωμα να είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ . Το πόσο ανθρώπινη και πολιτισμένη είναι μια κοινωνία φαίνεται και από το πόσο ευαίσθητη είναι απέναντι στη διαφορετικότητα και στα άτομα με αναπηρία.

Ας δούμε, συγκεκριμένα, ποια είναι τα είδη της αναπηρίας. Η αναπηρία διακρίνεται σε ολική και μερική, καθώς και σε σωματική και διανοητική.

Ολική αναπηρία μπορεί να έχει κάποιος, αν αντιμετωπίζει:

- Παντελή απώλεια όρασης και στα δύο μάτια

- Ολοκληρωτική γενική μετατραυματική παράλυση

- Απώλεια των άνω άκρων, δηλαδή των χεριών

- Ακρωτηριασμό και των δύο μηρών ή και των δύο κνημών του

- Αφασία

- Παραπληγία

- Ψυχοπάθεια, προερχόμενη από τραύμα στο κεφάλι

- Απώλεια ενός άκρου και αχρήστευση του άλλου

- Ακρωτηριασμό ή πλήρη αχρήστευση του ενός τουλάχιστον ποδιού.

Σε σύγκριση με την ολική, η μερική αναπηρία έχει ελαφρύτερο χαρακτήρα και κυμαίνεται σε ποσοστά αναπηρίας.
Γενικότερα, στα άτομα με αναπηρία θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε όπως ακριβώς συμπεριφερόμαστε και στους άλλους, αφού αυτά τα άτομα είναι άνθρωποι όπως εμείς και φυσικά είναι ίσοι με εμάς και έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Πρέπει να βοηθάμε αυτά τα άτομα με όποιον τρόπο μπορούμε, όπως μπορούμε και όποτε μπορούμε.

Επίσης μην ξεχνάμε  ότι ως  Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία έχει καθιερωθεί από το 1992 η 3η Δεκεμβρίου.

Eμπιστοσύνη

Δεκ. 29 Γενικά 2 σχόλια

της  Καλλιόπης Μουσκεφτάρα

                                                                  

   Σε αυτό το τεύχος του περιοδικού αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο με θέμα την εμπιστοσύνη.

   Είναι σχεδόν βέβαιο πως όλοι μας  έχουμε ακουστά τον όρο ¨εμπιστοσύνη¨, καθώς και την τεράστια  σημασία της στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ας αναλύσουμε, λοιπόν, την έννοια του όρου αυτού. Εμπιστοσύνη ονομάζεται το αίσθημα της ασφάλειας, σιγουριάς  και προστασίας και μπορεί να θεωρηθεί ως ένας στενός δεσμός που ενώνει τους ανθρώπους, καθώς προϋποθέτει  ανιδιοτελή αγάπη, συμπόνια , συμπαράσταση. Είναι αισθητή σε σχέσεις, φιλίες, οικογένειες και αποτελεί βίωμα που αναπτύσσεται συνήθως μετά από αρκετό χρόνο, αλλά αρκούν λίγα λεπτά για να χαθεί.

   Στη συνέχεια, ας αναφερθούμε σε μορφές εμπιστοσύνης που διακρίνουμε στους ανθρώπους. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των φίλων σημαίνει πως έχω τη δυνατότητα να μιλήσω σε φίλους για θέματα προσωπικά, θέματα που διαταράσσουν την ψυχική μου ηρεμία, θέματα που με πικραίνουν. Αυτοί από τη μεριά τους θα μου δώσουν συμβουλές και θα μου καταθέσουν την άποψή τους για την επιλογή που έκανα και οδηγήθηκα σε αυτήν την κατάσταση. Επίσης, η εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών μιας οικογένειας μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο σημαντική μορφή της,  αφού, με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις, η οικογένεια κυρίως θα μας προστατεύσει από οποιονδήποτε επιχειρήσει να μας επιβουλευτεί, προσφέροντάς μας, ταυτόχρονα, μια ανοιχτή αγκαλιά γεμάτη παρηγοριά και υποδείξεις σε κάθε δύσκολη περίοδο της ζωής μας. Τέλος, η εμπιστοσύνη σε μία σχέση είναι εξίσου πολύτιμη με τις παραπάνω δύο μορφές της στη ζωή ενός ανθρώπου και αποτελεί τη βάση της αρμονίας στη σχέση αυτή. Σε αυτήν την περίπτωση αξίζει να συμπεριλάβουμε στην έννοια της εμπιστοσύνης (πέρα από την αποκάλυψη μυστικών και καταστάσεων που μας επηρεάζουν ψυχολογικά,  αναφορικά στον σύντροφό μας) και την έλλειψη της ζήλιας, η οποία  κυρίως οφείλεται στην καχυποψία και αποτελεί ένδειξη φθοράς της σχέσης, όμως ίσως και να αποτελεί συναισθηματική απόδειξη του ενδιαφέροντός μας για τον άλλο.

   Συμπερασματικά, ένα συναίσθημα άξιο θαυμασμού είναι η εμπιστοσύνη. Μας καθοδηγεί στο δρόμο των σχέσεών μας και μας αποτρέπει από το να κάνουμε μοιραία λάθη στις σχέσεις με τους ανθρώπους της ζωής μας.

Τα 5 καλύτερα websites!!!

Δεκ. 29 Διασκέδαση, Τεχνολογικά νέα 1 σχόλιο

του Στράτου Καραβιώτη

 Γεια σας! Στο πρώτο άρθρο μου σ” αυτό το περιοδικό θέλω να σας γράψω για τα 5 ωραιότερα νεανικά websites που μπορείτε να επισκεφτείτε όποτε θέλετε, να ανακαλύψετε τα μυστικά που κρύβουν, αλλά και να διασκεδάσετε!

Στο νούμερο 5 έχουμε το www.libver.gr  , το site της δημόσιας κεντρικής βιβλιοθήκης Βέροιας!

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας παρέχει τις υπηρεσίες της μέσω του Κεντρικού της κτηρίου, του Παρατήματος και των δύο Κινητών Βιβλιοθηκών της.  Το Παράρτημα της στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα του 7ου και 11ου σχολείου δίπλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο.Η συλλογή της περιλαμβάνει πάνω από 100.000 τόμους βιβλίων (70.000 από αυτούς είναι καταχωρισμένοι σε ηλεκτρονική μορφή) και μπορούν να αναζητηθούν μέσω του διαδικτύου.
Εκτός από το έντυπο υλικό, η συλλογή περιλαμβάνει και οπτικοακουστικό υλικό ( DVD, CD-ROM, DVD-ROM, CD μουσικής), βιβλία Braille, e-books reader, εκπαιδευτικά πακέτα, επιτραπέζια παιχνίδια και πολλές δραστηριότητες για όλες τις ηλικίες.

Στο νούμερο 4 έχουμε το www.friv.com !!

Στο site αυτό υπάρχουν mini games, για όλες τις ηλικίες, για να περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας. Έχει πολλά διασκεδαστικά παιχνίδια που θα τα λατρέψετε!

Στο νούμερο 3 έχουμε το www.youtube.com !!!

Σε αυτό το site μπορείτε να δείτε videos που θα σας κάνουν να γελάσετε, να μάθετε και να διασκεδάσετε, αφού έχετε τη δυνατότητα να αναζητήσετε αυτό που σας ενδιαφέρει. Επίσης, μπορείτε να ανεβάσετε ένα δικό σας video το οποίο θα μπορούν να το δουν άτομα από όλο τον κόσμο!

Στο νούμερο 2 έχουμε το www.amazon.co.uk !!!!

Η www.amazon.co.uk είναι εταιρεία, η μεγαλύτερη στον κόσμο σε σχέση με την πώληση αγαθών και υπηρεσιών μέσω του διαδικτύου. Έδρα της είναι το Σιάτλ (Ουάσινγκτον) και ιδιοκτήτης της ο Τζεφ Μπέζος. Σε αυτό το site μπορείς να βρεις προϊόντα και υπηρεσίες σε διάφορες τιμές. Παιχνίδια,ηλεκτρονικά βιβλία και διάφορα gadgets σας περιμένουν να τα εξερευνήσετε.

Στο νούμερο 1 έχουμε το www.vat19.com!!!!!

Επιτέλους φτάσαμε στο νούμερο 1, το οποίο, κατά την γνώμη μου, είναι το καλύτερο για τη νεολαία! Σε αυτό το site μπορείτε να αγοράσετε ό,τι χωρά ο νους σας, πράγματα έξυπνα και συναρπαστικά! Για παράδειγμα 10 φορές μεγαλύτερα gummy bears ή putties με τα οποία μπορείτε να περάσετε το χρόνο σας,  αλλά και πολλά άλλα διασκεδαστικά αντικείμενα!

Καλό surfing, λοιπόν, καλή διασκέδαση και φυσικά… καλές γιορτές!

 

 

 

 

Συνέντευξη του κ. Γκυρίνη Παναγιώτη, Δημάρχου Αλεξάνδρειας

Δεκ. 29 Συνεντεύξεις 2 σχόλια

Δημοσιογραφική ομάδα: Αβραάμ Αναστασία, Γιοβανοπούλου Πηνελόπη, Δαμιανίδου Σοφία, Καραγκιοζοπούλου Παναγιώτα

 Στα πλαίσια του σχολικού μας περιοδικού ζητήθηκε από τον κ.Γκυρίνη, τον δήμαρχο του δήμου μας, να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη και ανταποκρίθηκε πρόθυμα στην πρότασή μας.

Δημοσιογραφική Ομάδα: Πώς αποφασίσατε να βάλετε υποψηφιότητα;

Δήμαρχος: Η απόφαση αυτή ήταν μεγάλο θέμα και αρκετά δύσκολη, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι δεν προέκυψε από προσωπική φιλοδοξία. Αυτό που με ενδιέφερε δεν ήταν αποκλειστικά να γίνω δήμαρχος, αλλά να βοηθήσω τον τόπο μου. Γενικότερα,  παρακολουθώ πολλά χρόνια τα τοπικά δρώμενα από πολιτικής πλευράς. Πριν από αρκετά χρονιά είχα εμπλακεί με την τοπική αυτοδιοίκηση και έτσι έχω μια εμπειρία. Αυτό σημαίνει ότι είμαι σε θέση να κρίνω πώς εξελίσσονται τα πράγματα σε τοπικό διοικητικό  επίπεδο. Βλέποντας και παρακολουθώντας τον δήμο μας, πολλά ήταν τα πράγματα που δεν μου άρεσαν και πολλά ήταν τα θέματα που υπήρχαν και παραμένουν άλυτα. Κάποια στιγμή, σκέφτηκα, λοιπόν, ότι οι νοοτροπίες αυτές των παλαιών χρονών πρέπει να αλλάξουν. Έτσι, αποφάσισα να συγκροτήσω μια ομάδα από ικανούς συνεργάτες, από επιστήμονες, από νέους ανθρώπους κυρίως και να διεκδικήσουμε όλοι μαζί τη διοίκηση στο δήμο και να αλλάξουμε αυτά που εμείς μπορούμε να αλλάξουμε με τον τρόπο που σκεφτόμαστε ότι πρέπει να τα αλλάξουμε. Πράγματι, τον περασμένο Γενάρη πήρα την απόφαση να είμαι υποψήφιος δήμαρχος, αφού βέβαια συζήτησα με όλα τα στελέχη που στη συνέχεια ενσωματωθήκαν στο ψηφοδέλτιο, και στις 18 του Μάη κατεβήκαμε στις εκλογές. Τα πράγματα ήταν πολύ καλά για εμάς, ο κόσμος έδειξε ότι ήθελε την αλλαγή και το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής ήταν ιδιαιτέρα ενθαρρυντικό. Ωστόσο οι εκλογές δεν τελείωσαν εκεί, γιατί δεν είχαμε συγκεντρώσει το 50+1% που χρειαζόταν, και οδηγηθήκαμε στη δεύτερη Κυριακή, κατά την οποίαν το αποτέλεσμα ήταν νικηφόρο.

 

Δ. Ο: Περιμένατε ότι θα εκλεγείτε; Πώς νιώσατε, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα;

Δήμαρχος: Ήμουν αισιόδοξος ότι τα πράγματα θα πάνε καλά. Μας χαροποίησε πάρα πολύ το αποτέλεσμα των εκλογών,  ταυτόχρονα όμως θεωρήσαμε πως μας φορτώνει και με πολύ μεγάλη ευθύνη. Μετά όμως αρχίζει η δουλειά, αρχίζουν τα δύσκολα και “κει πλέον αλλάζει η διάθεση της νίκης, φεύγει ο ενθουσιασμός και αντιλαμβάνεσαι ότι πρέπει να στρωθείς στη δουλειά, για να λύσεις ζητήματα. Έτσι πορευόμαστε μέχρι και σήμερα.

 Δ. Ο: Πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθετε στις ευθύνες και στις απαιτήσεις που συνεπάγεται η θέση σας;

Δήμαρχος: Οι ευθύνες είναι πάρα πολύ μεγάλες, όπως και οι απαιτήσεις. Επειδή στην ομάδα μας έχουμε ανθρώπους νέους και ικανούς, αυτό μας βοηθάει και τα προβλήματα αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά για όλους. Δυσκολίες υπάρχουν, δε μπορούμε να δώσουμε λύση σε όλα. Όμως προσπαθούμε να ελαφρύνουμε τον πολίτη από καθημερινά προβλήματα που τον προβληματίζουν, όπως τα σχετικά με την καθαριότητα, τα σχολεία και τις κοινότητες.

 Δ. Ο: Σας προσεγγίζουν καθημερινά πολίτες για την εκπλήρωση των επιθυμιών τους;

Δήμαρχος: Κάθε μέρα, και στο γραφείο μου αλλά και έξω, με πλησιάζουν για να ικανοποιήσω προσωπικές τους ανάγκες και εγώ με τη σειρά μου προσπαθώ να τις πραγματοποιήσω, όσο μας επιτρέπουν τα οικονομικά μας.

 Δ. Ο: Ποιες είναι οι βλέψεις σας για τον δήμο Αλεξάνδρειας;

Δήμαρχος: Το πρώτο στοίχημα είναι η καθημερινότητα. Θέλω οι πολίτες του νομού μας να είναι ικανοποιημένοι σε όλους τους τομείς. Δεύτερο στοίχημα είναι με τα χρήματα από το ευρωπαϊκό κονδύλιο να συντηρήσουμε και να κατασκευάσουμε τις υποδομές του δήμου μας σε σχέση με την αντιμετώπιση των καιρικών συνθηκών.

 Δ. Ο: Ποιος είναι ο απώτερος και σημαντικότερος στόχος σας και πώς θα τον επιτύχετε;

Δήμαρχος: Τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας είναι κυρίως η ανεργία στους νέους, αλλά και στις υπόλοιπες κατηγορίες. Ακόμα, θέλουμε να αναπτύξουμε τον αγροτικό τομέα της περιοχής μας, η οποία είναι αγροτική κατά 90%, αλλά και το εμπόριο με ευρωπαϊκά προγράμματα και άλλους πόρους που θα προσπαθήσουμε να πάρουμε. Δύο στοιχεία που θα συμβάλλουν στην πρόοδο της τοπικής οικονομίας και επομένως το βιωτικό επίπεδο των πολιτών του τόπου.

 Δ. Ο: Ποιες ενέργειες σκέφτεστε να πραγματοποιήσετε για την ανάπτυξη των περιχώρων του δήμου μας;

Δήμαρχος: Κύριος στόχος μου είναι να προβάλω την πολιτιστική προσφορά του τόπου σε διάφορα επίπεδα, ώστε να γίνει επισκέψιμη η περιοχή. Μάλιστα, πρόσφατα διενεργείται ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα, το οποίο προτείνει τρόπους προβολής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Γνωρίζουμε βέβαια πως ο τόπος μας δεν έχει τουριστική υποδομή, αλλά προσπαθούμε τα διάφορα μνημεία και τις παλιές εκκλησίες να τα διαμορφώσουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρξει επισκεψιμότητα,  για να αναπτυχθεί η τοπική οικονομία, τα μαγαζιά αλλά και οι επαγγελματίες της περιοχής μας. Επιπλέον, ο δήμος θα παράσχει κάποια βοήθεια στους παιδικούς σταθμούς, στους πολιτιστικούς συλλόγους και στο τμήμα πρόνοιας. Επίσης, ιδιαίτερη ευαισθησία δείχνουμε στα αγροτικά ιατρεία, ώστε στα χωριά, και οι μεγαλύτεροι αλλά και οι νεότεροι, να απολαμβάνουν υψηλού επιπέδου περίθαλψη.

 Δ. Ο: Ποια είναι τα βασικότερα προβλήματα στον δήμο;

Δήμαρχος: Το μεγαλύτερο πρόβλημα του δήμου μας, κατ εμέ, είναι η ανεργία των νέων, ένα δύσκολο θέμα που απαιτεί μεγάλη και συντονισμένη προσπάθεια. Επιπρόσθετα, ένα μείζον θέμα είναι η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, καθώς, ως γνωστό, η περιοχή μας είναι αγροτική και γι αυτό το πρόβλημα έχουμε ως σκοπό τη δημιουργία ενός γραφείου αγροτικής ανάπτυξης, με στόχο την προώθηση αγροτικών προϊόντων. Τέλος, κάποια άλλα θέματα είναι οι συνεχείς πλημμύρες και η λειτουργία των σχολείων.

 Δ. Ο: Ποια είναι η γνώμη σας για τις σχολικές υποδομές του δήμου;

Δήμαρχος: Από τις επισκέψεις σε αρκετά σχολεία της πόλης μας κατέληξα ότι η κατάσταση των κτηρίων και του περιβάλλοντα χώρου του σχολείου είναι απελπιστική. Παρόλα αυτά,  οι καθηγητές και οι διευθυντές κάνουν μεγάλες προσπάθειες βελτίωσης των σχολείων. Επικεντρώνομαι, όμως, στην κτηριακή κατάσταση η οποία είναι άθλια και με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε πραγματοποιούμε κάποιες μικρές επεμβάσεις, για να διορθώσουμε ορισμένα σημεία, για την καλύτερη εικόνα και λειτουργικότητα των σχολείων.

 Δ. Ο: Πώς σκέφτεστε να ενεργήσετε για τις φθορές των γηπέδων των αθλητικών συλλόγων;

Δήμαρχος: Κατ’ αρχάς, αυτό που προέχει είναι όλες αυτές τις υποδομές να τις φέρουμε  σε ένα καλύτερο επίπεδο λειτουργίας. Από εκεί και πέρα, το καλύτερο θα ήταν να παρέχουμε φύλαξη και επίβλεψη στους χώρους αυτούς, ωστόσο τα οικονoμικά δεν μας το επιτρέπουν. Όμως υπάρχει στο δήμο μας αρμόδιο τμήμα, ώστε να γίνονται συχνά – πυκνά παρεμβάσεις, για να φτιάχνεται ό, τι φθείρεται.

 Δ. Ο:  Ποια είναι τα σχέδιά σας για το πνευματικό κέντρο της Αλεξάνδρειας;

Οι διαδικασίες κατασκευής του πνευματικού κέντρου ξεκίνησαν πριν από πολλά χρόνια και μπορεί να χαρακτηριστεί ως «γεφύρι της Άρτας», γιατί έχουν δαπανηθεί τεράστια ποσά και δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Παρόλα αυτά, η εξέλιξή του είναι αρκετά σημαντική, έχουν γίνει εργασίες και η προηγούμενη διοίκηση άφησε ένα καλό κονδύλιο για περαιτέρω κατασκευές. Η κτηριακή κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ ικανοποιητική, ωστόσο υπάρχουν κάποια προβλήματα, όπως η σκεπή η οποία είναι για πολλά χρόνια εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ρωγμές και να στάζει. Εμείς σαν διοίκηση έχουμε σκεφτεί να εγκαταστήσουμε κεραμοσκεπή, έτσι ώστε να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα. Ωστόσο αυτό το έργο δεν είναι εύκολο, καθώς η οροφή είναι πολυεπίπεδη. Έτσι, έχουμε αναθέσει σε μια εταιρεία τη μελέτη τρόπων με τους οποίους θα σταματήσουν τα νερά και δεν θα φθείρεται ο πανάκριβος εξοπλισμός και τα έπιπλα. Είμαστε αποφασισμένοι να τελειοποιηθεί το έργο, ώστε να δημιουργηθεί ένας πολυχώρος, ο οποίος θα φιλοξενήσει βιβλιοθήκες, παλιά αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί στην πόλη μας, καθώς και ένα θέατρο για εκδηλώσεις, ημερίδες και ομιλίες.

 Δ. Ο: Πώς είναι η συνεργασία με τους υπόλοιπους  αρμόδιους του δήμου μας;

Οι αρμόδιοι του δήμου χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: η πρώτη είναι το υπαλληλικό προσωπικό, δηλαδή οι υπηρεσιακοί παράγοντες του δήμου, και οι δεύτεροι οι αιρετοί,  δηλαδή όλοι εμείς που ήρθαμε τώρα με απόφαση του κόσμου να διοικήσουμε τον δήμο. Προβλήματα όντως υπάρχουν, καθώς και ζητήματα συνεργασίας, αφού δεν ήξερε ο ένας τον άλλον και τώρα καλούμαστε να συνεργαστούμε. Όμως από εμάς υπάρχει καλή διάθεση. Μέχρι στιγμής, πετυχαίνουμε τον στόχο μας και οι προσπάθειες αποδίδουν. Δουλεύουν όλοι πάρα πολύ και συνεργάζονται, με σκοπό να πάνε όλα ρόδινα στο δήμο μας.

 Δ. Ο: Ποιες επιπλέον εκδηλώσεις σκέφτεστε να διοργανώσετε για την ψυχαγωγία των πολιτών και ιδιαίτερα για τους νέους;

Με αυτό ασχολείται η ΚΕΔΑ, με την καθοδήγηση του δημάρχου. Σκοπός μας είναι να μην καταργήσουμε τίποτα απ’ όσα υπάρχουν και να προσθέσουμε επιπλέον πράγματα για το κομμάτι της μόρφωσης και της διασκέδασης. Για παράδειγμα, φέτος θα έχουμε για πρώτη χρονιά το παγοδρόμιο στο πνευματικό μας κέντρο. Θέλουμε να πραγματοποιήσουμε κι άλλα τέτοια προγράμματα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών του δήμου μας.

Δ.Ο: Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας.

Αφιέρωμα στον Γιάννη Χαρούλη… Από την Κρήτη, με πάθος για τη μουσική!

Δεκ. 29 Έλληνες Καλλιτέχνες 2 σχόλια

                                 του Δημήτρη Μπενίσκου

   Αγαπητοί αναγνώστες, η στήλη του περιοδικού μας, «Έλληνες καλλιτέχνες», παρούσα και στο πέμπτο τεύχος του σχολικού περιοδικού! Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε έναν καλλιτέχνη, ο οποίος μέσα από τους στίχους και την εξαιρετική εκτέλεση των τραγουδιών του καταφέρνει να μαγέψει το κοινό του. Ο λόγος για τον Γιάννη Χαρούλη, με καταγωγή από τη λεβεντογέννα Κρήτη!

   Ο Γιάννης Χαρούλης, γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1981 στο Λασίθι Κρήτης, είναι έλληνας μουσικός και ερμηνευτής που ασχολείται με την κρητική παράδοση και την έντεχνη μουσική. Η πρώτη του επαφή με τη μουσική ήταν σε ηλικία 6 ετών, οπότε και ο πατέρας του, γλύπτης στο επάγγελμα, του έδειξε να παίζει μαντολίνο. Λίγο αργότερα απέκτησε το πρώτο του λαούτο και ξεκίνησε τη μελέτη της παραδοσιακής μουσικής της ιδιαίτερης πατρίδας του. Στην Αθήνα εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως προσκεκλημένος του Χρήστου Θηβαίου σε μια συναυλία – αφιέρωμα στο Νίκο Ξυλούρη στο Θέατρο του Λυκαβηττού.

Ο Χαρούλης σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο επιτυχημένους έλληνες καλλιτέχνες. Παρέα με το λαούτο του και με το συγκρότημα του να τον συνοδεύει, γεμίζει τις μουσικές σκηνές και τους συναυλιακούς χώρους, καταφέροντας να δημιουργεί ατμόσφαιρα και μαγεύοντας τους πάντες.

   Η «Χαρουλομπάντα» αποτελείται από τον Παύλο Συνοδινό στις κιθάρες, τον Κωνσταντή Πιστιόλη στα πνευστά, τον Μιχάλη Πορφύρη στο τσέλο και τον Πάνο Τόλιο στα τύμπανα και τον Λευτέρη Ανδριώτη στην λύρα!

Δισκογραφία
Χειμωνανθός-2006
Συλλογή Δίφωνο, 141: Η γενιά του 2010
Μαγγανείες-2012

   Τα τραγούδια του έχουν αγαπηθεί από κοινό και κριτές, ενώ ανάμεσά τους έχουν ξεχωρίσει τα “Ο ακροβάτης”, “Ο Χειμωνανθός”, “Έλα πάρε με”, “Μαλαματένια λόγια”, ενώ έκανε ευρέως γνωστό το “Της λήθης το πηγάδι” μέσα από μία δεύτερη εκτέλεση. Οι συνεργασίες με καλλιτέχνες της επικαιρότητας που έχει σημειώσει είναι πάμπολλες, ενώ μπορούμε να ξεχωρίσουμε αυτές με τον Διονύση Τσακνή, την Μελίνα Κανά, τον Χρήστο Θηβαίο, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον Μάνο Ξυδούς, τη Νατάσσα Μποφίλιου, το Θανάση Παπακωνσταντίνου και πολλούς ακόμα.

   Η κατακλείδα είναι πως πρόκειται για έναν από τους πιο αγαπημένους καλλιτέχνες των τελευταίων χρόνων και που με τον καιρό το κοινό τον μαθαίνει όλο και περισσότερο, ενώ τον ακολουθεί σε ό,τι κι αν κάνει. Ο Γιάννης Χαρούλης μας μάγεψε με τον “Χειμωνανθό” του κι εμείς είμαστε εδώ για να τον ευχαριστήσουμε γι’ αυτό το δώρο που μας έκανε!

Η Απελευθέρωση του Γιδά

Δεκ. 29 Γενικά 0 σχόλια

Των Ευαγγελίας Τόζιου & Κυριακής Στεφανίδου

    Οι Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή του Ρουμλουκιού υπέμεναν τον Τούρκικο ζυγό για πάρα πολλά χρόνια. Πιστοί, όμως, πάντα στην ιστορία των προγόνων τους και με βαθιά εμπιστοσύνη στον Θεό, περίμεναν ανυπόμονα τη βοήθεια από το ήδη απελευθερωμένο κράτος της Νότιας Ελλάδας. Έτσι, το 1912 ήρθε επιτέλους η βοήθεια και με όλες του τις δυνάμεις ο λαός του Ρουμλουκιού πήρε μέρος στον αγώνα για την απελευθέρωσή του.

   Ο Γιδάς συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1912 με  οπλαρχηγό τον Ζήση Γηδιώτη. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες για την καταδίωξη των κομιτατζήδων.  Εκτός του Ζήση Γιδιώτη, ο καπετάν Θεοχάρης Κούγκας ή Γιδιώτης μαζί με το ολιγάριθμο σώμα του έδωσε βροντερό παρόν σε αρκετές μάχες.

   Συγκεκριμένα, στις 16 Οκτωβρίου 1912 αφiχθη ο Ελληνικός Στρατός στα χωριά της δυτικής πλευράς του Ρουμλουκιού. Στις 17 Οκτωβρίου 1912 σημειώθηκε μάχη για την κατάληψη της σιδερένιας γέφυρας του Νησελίου. Την επομένη, στις 18 Οκτωβρίου 1912,  απελευθερώθηκε ο Γιδάς και στις 20 Οκτωβρίου 1912 διεξήχθη η Μάχη του Καρά Ασμάκ για την κατάληψη των δύο γεφυρών του Λουδία ποταμού στο Πλατύ, οι οποίες άνοιξαν το δρόμο και για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Το τηλεγράφημα για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στάλθηκε στην Αθήνα από τον τηλέγραφο του σιδηροδρομικού σταθμού Γιδά – Καψόχωρας.

   Μετά την απελευθέρωσή της, η Αλεξάνδρεια αναπτύχθηκε με γοργό ρυθμό, οικονομικά και πνευματικά. Κατόπιν της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922, στην πεδιάδα εγκαταστάθηκε μεγάλος αριθμός προσφύγων και δημιουργήθηκαν πολλά νέα χωριά.

   Τελικά, οι Γιδιώτες και οι μαχητές του Ρουμλουκιού απέδειξαν ότι, παρόλην τη μικρή δύναμη με την οποία συμμετείχαν στον μακεδονικό αγώνα και στους βαλκανικούς πολέμους,  η επιθυμία τους για ελευθερία και ευημερία, καθώς και το πνεύμα ενότητας που τους χαρακτήριζε ήταν αυτά που τους ώθησαν να καταφέρουν να διώξουν τους Τούρκους από τα εδάφη των προγόνων τους. Συμπληρωματικά στα προαναφερθέντα, από φέτος και κάθε χρονιά θα γιορτάζεται η απελευθέρωση του Γιδά στις 18 κάθε Οκτωβρίου.

Αθλητισμός

Δεκ. 29 Γενικά 0 σχόλια

                                                                                                                                                         της Μυρτώς Μερτζανίδου

     Γεια σας και πάλι ! Μαζί για ακόμη μία χρονιά θα προβληματιστούμε, θα αναρωτηθούμε και θα αναλύσουμε επίκαιρα θέματα. Στο πρώτο μου άρθρο για τη νέα χρονιά επέλεξα να ασχοληθούμε με τον αθλητισμό. Πηγή έμπνευσής μου γι” αυτό το άρθρο αποτέλεσαν οι αθλητικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήσαμε στο σχολείο, στα πλαίσια της παγκόσμιας ημέρας αθλητισμού.

     Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο αθλητισμός σχετίζεται άμεσα με την υγεία μας, αλλά και την ψυχολογία μας . Πρώτ” από όλα , η φυσική άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος, για να προστατέψουμε τον εαυτό μας από πολλές ασθένειες, όπως για παράδειγμα τα καρδιακά νοσήματα. Επιπλέον, με τη γυμναστική εκκρίνονται ορμόνες οι οποίες ενισχύουν την καλή διάθεση. Τέλος, ένα υγιές και γυμνασμ

ένο σώμα αποτελεί  ιδανικό, καθώς έτσι συνδυάζονται η καλαισθησία και η καλή φυσική κατάσταση.

Η άθληση έχει και άλλες θετικές επιδράσεις σε όσους ασχολούνται με αυτόν. Αρχικά, μέσω των αθλημάτων καλλιεργούνται στους αθλητές, είτε ερασιτέχνες (σε διάφορους τοπικούς συλλόγους) είτε επαγγελματίες, αξίες όπως η ευγενής άμιλλα , η αποδοχή του διαφορετικού, αλλά και η ομαδικότητα , ιδίως εάν κάποιος ασχολείται με ομαδικά αθλήματα, για παράδειγμα με το βόλεϊ ή το ποδόσφαιρο.     Ακόμη, οι αθλούμενοι ασκούνται στην πειθαρχία , στη συνέπεια, καθώς και στον αυτοέλεγχο. Συμπερασματικά, ο αθλητισμός ψυχαγωγεί και, παράλληλα, οξύνει το πνεύμα των αθλητών.

     Εκτός αυτών, η ενασχόληση με τα αθλήματα αποτελεί  μέσο για να καταπολεμήσουμε δύο από τα χειρότερα φαινόμενα, την παχυσαρκία που σχετίζεται με την υγεία και τον ρατσισμό που αφορά στην κοινωνία. Γι” αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό τα παιδιά να αθλούνται από μικρά, ώστε να μην ζουν με  αδράνεια την καθημερινότητά τους, αλλά ενεργητικά. Έτσι θα υιοθετήσουν σωστές συνήθειες και, αφενός, θα βελτιώνουν τη φυσική τους κατάσταση, αφετέρου θα σχετίζονται με άλλους αθλητές, γνωρίζοντάς τους και απορρίπτοντας στερεότυπα και απάνθρωπες προκαταλήψεις.

   Ας μην ξεχνάμε πως οι αρχαίοι πρόγονοί μας συνήθιζαν να λένε «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Σύμφωνα με αυτό το σοφό ρητό, όταν αθλούμαστε, το σώμα μας είναι υγιές, κατά συνέπεια και το μυαλό μας θα είναι περισσότερο διαυγές. Βέβαια, είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε πόσο αναγκαίος είναι ο αθλητισμός για όλους μας , αρκεί να μη γίνεται αυτοσκοπός η διάκριση σε σχέση με τους άλλους, οπότε και η πίεση, ψυχολογική και σωματική, αυξάνει και συνεπάγεται πολλούς κινδύνους.

Εν κατακλείδι, ο αθλητισμός συμβάλλει στην εκγύμναση του σώματος και στην καλλιέργεια του πνεύματος. Ωστόσο, το κίνητρο δεν πρέπει να είναι οι κοιλιακοί ή το γραμμωμένο σώμα, διότι έτσι ίσως οδηγηθεί κανείς σε αναβολικά και άλλα φάρμακα ιδιαίτερα βλαβερά για την υγεία. Αντίθετα στόχο αποτελεί η εξάσκηση ενός αθλήματος της αρεσκείας και του ενδιαφέροντός σας!


Όροι Χρήσης schoolpress.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Top