Archive for: Μαρτίου 2020

Τα αδέσποτα ζώα

Όπως όλοι γνωρίζουμε, στις μέρες μας δημιουργούνται διάφορα προβλήματα σχετικά με τα αδέσποτα ζώα. Ας δούμε παρακάτω αναλυτικότερα μερικά από αυτά.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους ένα κατοικίδιο ζώο φτάνει σε σημείο να περιπλανιέται στο κρύο χωρίς την κατάλληλη φροντίδα πού του αξίζει. Αρχικά, ο πιο γνωστός για όλους μας λόγος, για τον οποίο τα ζώα και συγκεκριμένα τα σκυλιά εγκαταλείπονται από τα αφεντικά τους είναι το μη επαρκές χρηματικό ποσό που θα πρέπει να διατίθεται από τους ιδιοκτήτες τους. Επίσης, κάποιοι που αποφασίζουν να κάνουν στα αγαπημένα τους πρόσωπα ένα δώρο, πολλές φορές καταλήγουν στην απόφαση να τούς πάρουνε ένα κουταβάκι. Δυστυχώς, όταν το σκυλί αυτό μεγαλώνει η χαρά των παιδιών τις  περισσότερες εξασθενεί, με αποτέλεσμα ακόμα ένα αδέσποτο στους δρόμους. Τέλος, πολλές από τις φιλοζωικές αναλαμβάνουν την ευθύνη να προσέχουν τα ζώα για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όμως, αφού τα στειρώσουν καταλήγουν να τα αφήνουν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Βέβαια, υπάρχουν και πολλές συνέπειες. Μία από αυτές είναι τα σοβαρά περιστατικά που δημιουργούνται σε περίπτωση που ένας σκύλος τραυματίσει έναν περαστικό. Επιπρόσθετα, τα πιο πολλά έχουν αρρώστιες για το λόγο του ότι δεν βρέθηκε κάνεις να τα εμβολιάσει. Έτσι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να μεταδώσουν την ασθένεια τους σε έναν άνθρωπο που κάνει τη βόλτα του. Παράλληλα, είναι λογικό να αφήνουν τα περιττώματά τους στα πεζοδρόμια. Αυτό έχει ως συνέπεια την ώρα που περπατάει ο πεζός να μην νιώθει τόσο άνετα όσο θα ένιωθε εάν ήταν πιο καθαρό το περιβάλλον.
Συμπερασματικά, τα αδέσποτα ζώα δημιουργούν έναν μεγάλο αριθμό προβλημάτων στην σημερινή κοινωνία και καλό θα ήταν να δινόταν μία λύση σε αυτό το σοβαρό πρόβλημα.

Είδος που εξαφανίζεται οι φάλαινες και στις ελληνικές θάλασσες!

γράφουν οι  μαθήτριες της Β΄Γυμνασίου, Μοσχοπούλου Παναγιώτα και Ελένη Μαββίδου  

Ένα από τα σοβαρότερα οικολογικά προβλήματα που παρατηρείται στους ωκεανούς αλλά και στις θάλασσες γύρω από την Ελλάδα είναι η εξαφάνιση των φαλαινών. Παλιότερα, στα πελάγη που περιβάλλουν τη χώρα μας το θαλάσσιο αυτό θηλαστικό αφθονούσε όμως στο παρόν ο αριθμός τους έχει μειωθεί κατά πολύ, γεγονός που βάζει σε ανησυχία τους ειδικούς -βιολόγους και περιβαλλοντολόγους- καθώς και όσους πολίτες είναι ακόμη ευαίσθητοι σε σχέση με την προστασία της φύσης.

Ο πρώτος βασικός λόγος της μείωσης των φαλαινών είναι η υπεραλίευσή τους. Γιατί από τη μια θεωρούντ

αι επικίνδυνα πλάσματα και από την άλλη το λίπος, το δέρμα και οι μπαλένες τους είναι υλικά που ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται υπερβολικά με στόχο το εμπορικό κέρδος. Και ενώ το κυνήγι τους θεωρείται παράνομο παγκοσμίως, αρκετοί δεν μπορούν ή και δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα ζώα αυτά βλάπτονται σε τέτοιο βαθμό, που οδηγούνται βαθμιαία στην εξαφάνιση.

whales-1149978_1920

Άλλη μία θανατηφόρα για τα κήτη αιτία είναι η ρύπανση των θαλασσών. Πολλοί ανεύθυνοι αδιάφοροι άνθρωποι ρίχνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο χημικές ουσίες και βιομηχανικά τοξικά απόβλητα στις θάλασσες, με αποτέλεσμα να μολύνονται αυτές και όλοι οι υδρόβιοι οργανισμοί τους, ιδίως οι φάλαινες, επειδή είναι πολύ ευαίσθητες στις αρρώστιες. Οι πλαστικές σακούλες, τα αλουμινένια τενεκεδάκια, τα φελιζόλ και διάφορα άλλα απορρίμματα προκαλούν φριχτό θάνατο, εκτός από άλλα ζώα, και στις φάλαινες.

Ο κυριότερος, όμως, λόγος που το είδος αυτό εξαφανίζεται σταδιακά είναι το γεγονός ότι συνήθως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκπαιδεύονται ούτε ευαισθητοποιούνται σε βασικά θέματα προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Ούτε στην οικογένεια, ούτε στο σχολείο, ούτε γενικότερα από τα Μ.Μ.Ε. Αυτή η έλλειψη οικολογικής συνείδησης προκαλεί θλίψη, αγανάκτηση και έντονη ανησυχία ότι άλλος ένας κρίκος της τροφικής αλυσίδας στη φύση, οι φάλαινες, κοντεύει να χαθεί, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στη χλωρίδα και στην πανίδα.

Συμπεραίνοντας, είναι φανερό ότι οι φάλαινες απειλούνται από διάφορους παράγοντες. Αν οι άνθρωποι, ειδικοί και απλοί πολίτες, δεν πάρουν δραστικά μέτρα για την προστασία τους, πιθανό να εξαφανιστούν, με συνέπεια να διαταραχθεί ακόμα περισσότερο η ισορροπία της φύσης. Και είναι αρκετή η σκέψη ότι το φυσικό περιβάλλον είναι το σπίτι μας, ώστε να καταλάβουμε ότι η κακομεταχείριση των φαλαινών βλάπτει σοβαρά  την ίδια τη ζωή μας.

Η δική μας «ματιά» για την εκπαίδευση

Γράφουν οι μαθήτριες της Β΄ Γυμνασίου, Καρασαββίδου Στέλλα  και Κρομμύδα Άννα -Μαρία

Διδασκαλία είναι η μετάδοση γνώσης από τον δάσκαλο στον μαθητή, με σκοπό τη διάδοση της γνώσης αυτής. Ένα μάθημα είναι δύσκολο να αφομοιωθεί από τους περισσότερους  μαθητές. Όμως αφού οι ίδιοι στις μέρες μας συμβαδίζουν με την εξέλιξη της τεχνολογίας ένας αποτελεσματικός τρόπος μάθησης ίσως να είναι με την αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογικών μέσων.

educationΣχετικά με την πιο αποτελελεσματική συνεργασία στο σχολείο, σημαντικός παράγοντας είναι η συμπεριφορά των καθηγητών. Κάποιες φορές η αδιαφορία των τελευταίων, η αδυναμία και η απροθυμία τους να κατανοήσουν τις ανάγκες των μαθητών τους, δεν αρμόζουν στην ιδιότητά τους ως παιδαγωγών. Στα σχολεία της εποχής μας φοιτούν μαθητές, οι οποίοι λόγω διάφορων δυσκολιών, -μαθησιακών, οικονομικών, κοινωνικών-, θα άξιζε να υποστηρίζονται με περισσότερη φροντίδα, προσοχή και επιείκεια από τους καθηγητές τους, πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει άμεσα τη διαδικασία της μάθησης είναι η τεχνολογία. Εξαιτίας της προόδου της,  το σχολείο για πρώτη φορά θα μπορούσε να γίνει ευχάριστο για τους μαθητές του περιβάλλον. Με τη χρήση νέων  τεχνολογικών εργαλείων το μάθημα θα μπορούσε να διεξάγεται με τρόπο διασκεδαστικό για όλους τους συμμετέχοντες. Ιδέες που θα μπορούσαμε να δώσουμε εμείς οι μαθητές είναι η χρήση υπολογιστών, αντικαθιστώντας τα βιβλία. Οι μαθητές, εξοικειωμένοι πλέον με αυτούς, θα μπορούσαν να συμμετέχουν με τον δικό τους τρόπο και μεγαλύτερη ευκολία.

Κλείνοντας, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι στη ζωή μας είναι απαραίτητες οι ουσιαστικές γνώσεις. Επομένως, τα σχολεία επιβάλλεται να είναι χώροι εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας, προσφέροντας μαθήματα ζωής προς τους μαθητές, ώστε να οι τελευταίοι να εντάσσονται ομαλά στην  κοινωνία βελτιώνοντας την ποιότητα της ζωής και των σχέσεών τους με τους άλλους.

Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία;

                                                 γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Δέσποινα Παύλου και Ανδριάνα Μοσχοπούλου

Eνα σημαντικό κομμάτι της ζωής του ανθρώπου είναι η φιλία που αναπτύσσεται στη σχέση του με τους άλλους, η οποία αποτελεί ισχυρό ψυχικό δεσμό και αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων, λαών, αθλητικών, πολιτικών και άλλων κοινωνικών ομάδων. Είναι σημαντικό να τονιστεί από την αρχή ότι φιλία δεν σημαίνει απλή συμπάθεια αλλά αληθινό ψυχικό δόσιμο, δηλαδή ένα από τα πιο εκλεκτά αισθήματα, την αγάπη. Ιδίως στη διάρκεια της εφηβείας, ο νέος άνθρωπος ανακαλύπτοντας ακόμη τον εαυτό του, δεν γνωρίζει πώς να διαχειρίζεται διάφορες καταστάσεις και, μέσα σ” αυτές, τη φιλία του με τους άλλους.

Στο σύγχρονο παρόν, η ουσιαστική φιλία συνήθως φθείρεται λόγω ποικίλων παραγόντων. Αρχικά, ο σύγχρονος πιεστικός και γρήγορος τρόπος ζωής επηρεάζει καθοριστικά τις σχέσεις των ανθρώπων. Στις μέρες μας, η «φιλία» σημαίνει χρήσιμη συναναστροφή και οφείλεται συχνά σε προσωπικά συμφέροντα. Επίσης, αλλοιώνεται εξαιτίας των ταχύτατων ρυθμών της σύγχρονης ζωής και της απώλειας ελεύθερου χρόνου, αφού κάθε άτομο στρέφεται σε μοναχικές δραστηριότητες και ολοένα απομονώνεται. Επιπλέον, η έλλειψη ηθικής και η απουσία πίστης σε κοινωνικές αρετές, η απώλεια του πνεύματος αυτοθυσίας, συνεργασίας, ανεκτικότητας, καθώς και η απουσία αφοσίωσης, δυσχεραίνουν τις φιλικές σχέσεις. Αξιομνημόνευτο, ότι η δυσλειτουργία των φορέων κοινωνικοποίησης -οι οποίοι αδυνατούν να μεταγγίσουν  στα παιδιά την αξία των φιλικών σχέσεων και της αγωγής- εντείνει το πρόβλημα.

Παρόλα αυτά, ένας έφηβος αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη σημαντικότητα της φιλίας, γιατί νιώθει την ανάγκη να επικοινωνεί πνευματικά και ψυχικά και διότι, ως άνθρωπος, είναι από τη φύση του κοινωνικό ον, ώστε δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος του. Ο νέος επιθυμεί να καλύπτει τις ψυχικές και φυσικές του ανάγκες μοιραζόμενος τα συναισθήματα που βιώνει. Γι” αυτό, η φιλική σχέση βοηθά στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας του, καθώς λόγω αυτής αναπτύσσεται η κριτική σκέψη και η καλλιέργεια ηθικών αξιών και ιδανικών. Τέλος, εξαιτίας της, οι άνθρωποι και ιδίως οι έφηβοι απολαμβάνουν τη συντροφικότητα στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Βέβαια, η γνήσια φιλία βασίζεται σε κάποια χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητο να διαθέτουν τα πρόσωπα που σχετίζονται. Βασικότερα είναι η ειλικρίνεια, δηλαδή συμπεριφορά εκφρασμένη με καθαρότητα σκέψης και ήθους,με αξιοπρέπεια, ανιδιοτέλεια και σεβασμό στην προσωπικότητα του άλλου.

Αβίαστα, λοιπόν, συνάγεται το συμπέρασμα, ότι στο σύγχρονο παρόν η πραγματική εφηβική φιλία είναι ανεκτίμητη σαν διαμάντι, ιδιαίτερα για τους έφηβους που περνάνε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ζωής τους, κατά την οποία επιδιώκουν τη συναισθηματική και ψυχική ολοκλήρωση της προσωπικότητάς τους.

Αποκριάτικα έθιμα στην Ελλάδα

     γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Ελένη Παναγιωτίδου και Ζωήνα Μιχαλοπούλου

 Το κύριο γνώρισμα των Αποκριών είναι οι μεταμφιέσεις τις οποίες συναντάμε σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το όνομα των μεταμφιεσμένων διαφέρει από τόπο σε τόπο: κουδουνάτοι, καμουζέλες, μούσκαροι ,αλλά το πιο κοινό είναι μασκαράδες και καρνάβαλοι που προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις maschera και carnevale αντίστοιχα.Στην Ελλάδα υπάρχει πληθώρα εθίμων που διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Ας γνωρίσουμε κάποια από αυτά.

Από τα πιο γνωστά πανελλαδικά έθιμα, που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, είναι το γαϊτανάκι. Το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς .Δεκατρία άτομα χρειάζονται γι’ αυτόν τον χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου κρέμονται 12 μακριές κορδέλες, διαφορετικού χρώματος η καθεμιά. Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο. Οι υπόλοιποι δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν σε ζευγάρια. Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι πλέκουν τις κορδέλες πάνω του δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν στο στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.

Το κάψιμο του Τζάρου στην Ξάνθη. Το έθιμο αυτό το έφεραν οι πρόσφυγες από το Σαμακώβ της Ανατολικής Θράκης και αναβιώνει κάθε χρόνο από τους κατοίκους του συνοικισμού, ο οποίος βρίσκεται στη γέφυρα του ποταμού Κόσυνθου. Ο Τζάρος ή Τζάρους, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ήταν ένα κατασκευασμένο ανθρώπινο ομοίωμα τοποθετημένο πάνω σε ένα σωρό από πουρνάρια.Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς καιγόταν σε κέντρο αλάνας, πλατείας ή σε υψώματα για να μην έχουν το καλοκαίρι ψύλλους. Η ονομασία «Τζάρος» προήλθε από τον ιδιόρρυθμο ήχο που δημιουργούσε η καύση του θάμνου «τζ,τζ,τζ…». Μετά την ολοκλήρωση του εθίμου, ακολουθεί ένα φαντασμαγορικό θέαμα με πυροτεχνήματα.

Οι Μπουμπούνες της Καστοριάς.Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, στις πλατείες της Καστοριάς και στα χωριά στήνονται μεγάλες φωτιές, τηρώντας ένα προχριστιανικό έθιμο που ακούει στο όνομα Μπουμπούνες.Οι μεγαλύτερες μπουμπούνες είναι της πλατείας Ντουλτσού, της γειτονιάς του Απόζαρι, της πλατείας Ομονοίας και της γειτονιάς του παλαιού Νοσοκομείου. Γύρω από την αναμμένη μπουμπούνα, οι παρευρισκόμενοι πίνουν και γεύονται εδέσματα της μέρας της Αποκριάς, που καταναλώνονται εν όψει της Καθαράς Δευτέρας. Λαϊκές ορχήστρες παίζουν τοπικούς παραδοσιακούς σκοπούς και ακολουθεί χορός μέχρι να σβήσει η μπουμπούνα και να πάρει μαζί της τα κακά πνεύματα, ώστε ο εξαγνισμός της Σαρακοστής να ξεκινήσει χωρίς αυτά.Στα σπίτια, οι νοικοκυραίοι τηρούν το έθιμο του “Χάσκαρη”. Είναι ένα συμβολικό έθιμο που πραγματοποιείται στα σπίτια της Καστοριάς επίσης την τελευταία Κυριακή της αποκριάς. Μετά το βραδινό φαγητό διασκεδάζουν όλοι με τις προσπάθειες που καταβάλουν όλα τα μέλη της οικογένειας για να “πιάσουν” με το στόμα ολάνοιχτο το βρασμένο αυγό που τους προσφέρεται με τη βοήθεια ενός ξύλινου ραβδιού και μιας κλωστής στην οποία δένεται το αυγό. Ο συμβολισμός του χάσκαρη έχει να κάνει με τη σαρακοστή. Με αυγό κλείνει το στόμα για την νηστεία, με αυγό ανοίγει ξανά το βράδυ της ανάστασης.

Το αποκριάτικο έθιμο του Μακαρούνα .Ένα παλιό αποκριάτικο έθιμο της Νότιας Εύβοιας είναι το έθιμο του Μακαρούνα. Σύμφωνα με την παράδοση ο Μακαρούνας ήταν ένας άντρας με πολύ ανεπτυγμένη σεξουαλική δράση που προφανώς οφείλονταν σε ανάλογες ικανότητες. Δεν άφηνε καμία γυναίκα παραπονεμένη. Όλες είχαν περάσει από τα χέρια του. Ανύπαντρες, παντρεμένες, χήρες και ζωντοχήρες, νέες, μεσόκοπες και γριές κι όλες είχαν να λένε μόνο καλά λόγια για τις επιδόσεις του. Ήρθε όμως η τελευταία Κυριακή της αποκριάς όπου σύμφωνα με τα έθιμα της Καρύστου φτιάχνουν ζυμαρικά (μακαρούνες). Ο Μακαρούνας έφαγε τόσο πολύ που έσκασε. Μέγας θρήνος ανάμεσα στο γυναικείο πληθυσμό.Κάθε Καθαρή Δευτέρα, λοιπόν, μια ομάδα από καρναβαλιστές φτιάχνει το πτώμα του Μακαρούνα, ένα σκιάχτρο με παλιά ρούχα παραγεμισμένα με άχυρα ή κουρέλια πάνω σε ένα πρόχειρο φορείο. Για να τονίσουν το κωμικό μέρος του εθίμου φροντίζουν να έχει μια τεράστια κοιλιά από το πολύ φαΐ κι ένα τεράστιο πέος να βγαίνει μέσα από το ξεκούμπωτο παντελόνι.Αφού ετοιμάσουν τον νεκρό ετοιμάζονται και οι «γυναίκες» που θα τον μοιρολογήσουν.Ακολουθούν την πομπή στην οποία προηγείται ο παπάς και οι ψαλτάδες που ψέλνουν νεκρώσιμα μεν, αλλά παραλλαγμένα με πολύ καυστικό τρόπο, πίνοντας και οδυρόμενοι. Στη συνέχεια στήνεται τρικούβερτο γλέντι. Χορεύουν κρατώντας το «νεκρό» ψηλά και πίνοντας μέχρι τελικής πτώσεως.

Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι υπάρχουν εκατοντάδες αποκριάτικα έθιμα και ελπίζουμε να παρακολουθήσετε κάποια από αυτά από κοντά,

Διαδικτυακός Εκφοβισμός: Συνέπειες και αντιμετώπισή του

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου Κωνσταντίνα Κομπατσιάρη, Γεωργία Ρακοπούλου, Ευαγγελία Μπράβου

Στις μέρες μας, λόγω απογείωσης των τηλεπικοινωνιών μέσω του διαδικτύου και των σύγχρονων μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όλο και συχνότερα παρατηρούνται  φαινόμενα «διαδικτυακού εκφοβισμού» («Web Bulling»).

Οι νέοι εκτίθενται σ” αυτό το είδος εκφοβισμού, αρχικά λόγω της εφηβείας. Κατά αυτήν την περίοδο της ζωής τους βιώνουν έντονα συναισθήματα, όπως θυμό, απόγνωση, τάση για εκδίκηση, τα οποία πιθανό να προέρχονται τόσο από τις προβληματικές σχέσεις που αναπτύσονται στο οικογενειακό περιβάλλον τους όσο και εξαιτίας μιας ευρύτερης κοινωνικής δυσλειτουργικότητας που παρουσιάζει το άτομο. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, ο Διαδικτυακός εκφοβισμός αποτελεί μορφή ψυχαγωγίας στοχεύοντας στην εκδήλωση ποικίλων αντιδράσεων και στην ικανοποίηση αναγκών που σχετίζονται με την επιβολή εξουσίας και ελέγχου από πλευράς του θύτη.

Το φαινόμενο αυτό εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ψυχική υγεία του θύματος αλλά και του θύτη. Η αυτοεκτίμηση του ατόμου που υφίσταται εκφοβισμό πλήττεται τόσο έντονα, ώστε σε κάποιες περιπτώσεις συνδέεται με το αίσθημα της ενοχής. Το άτομο αρχίζει να αναπαράγει αρνητικές σκέψεις και η επίδοση των κοινωνικών του ικανοτήτων μειώνεται σημαντικά. Κάποιες άλλες φορές, κυρίως κατά την εφηβική ηλικία, η αποχή από το σχολείο και  τις παρέες των συνομηλίκων αποτελεί προσωρινό καταφύγιο ενώ δεν λείπουν και οι ακραίες καταστάσεις που η αυτοκτονία θεωρείται ως μοναδική λύση στο πρόβλημα. Θύματα Διαδικτυακού εκφοβισμού ενδέχεται στο μέλλον να παρουσιάζουν εντονότερη αστάθεια στις διαπροσωπικές σχέσεις τους, συνοδευόμενη από  κοινωνική απομόνωση. Από την άλλη, οι εκφοβιστές τείνουν να είναι άτομα με έντονη αντικοινωνική συμπεριφορά, επιρρεπή στο αλκοόλ και απομονωμένα από τους συνομηλίκους. Μακροπρόθεσμα, αντιλαμβάνονται ότι ο εκφοβισμός δεν αποτελεί μορφή ικανοποίησης και αναγνώρισής τους, βιώνοντας έτσι έντονη προσωπική απογοήτευση.

Για να περιοριστεί αυτό το φαινόμενο, προτείνονται κάποιοι τρόποι αντιμετώπισης. Ένας από αυτούς είναι η αγνόηση ενοχλητικών μηνυμάτων. Σε περίπτωση, ωστόσο, απειλών, συνιστώνται η αναφορά σχετικά με τα μηνύματα αυτά είτε στους γονείς, είτε στους δασκάλους, καθώς και η λήψη προληπτικών μέτρων. Επιπλέον, σημαντικός είναι ο διαδικτυακός «αποκλεισμός» («block») του αποστολέα που στέλνει απειλητικά ή ενοχλητικά μηνύματα. Επίσης, το θύμα επιβάλλεται να αναφέρει το περιστατικό στους γονείς είτε και σε άλλους φορείς αγωγής. Τελευταίο -αλλά εξίσου σημαντικό-, εάν το θύμα δεν μπορεί να απευθύνεται στους γονείς ή τους κηδεμόνες του, να μη διστάζει να επικοινωνεί με την αστυνομία ή απευθείας με την αρμόδια υπηρεσία, γνωστή και ως «Δίωξη Ηλεκτρονικού εγκλήματος».

«Facebook» ή, αλλιώς, η δημοφιλέστερη εφαρμογή στα smartphones!

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Μαρία Παπαδήμα και Ευαγγελία Τζουβάρα

Σε μια εποχή κατά την οποία κυριαρχούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το «Facebook» είναι η πιο δημοφιλής εφαρμογή της δεκαετίας για κινητά τηλέφωνα, καθώς την έχουν «κατεβάσει» περισσότεροι από 2,5 δισεκατομμύρια εγγεγραμμένοι χρήστες παγκοσμίως, στη διάρκεια της περιόδου 2010 – 2019.

facebookΗ κυριαρχία του «Facebook»  είναι εντυπωσιακή, τη στιγμή που ακολουθούν σε δημοφιλία τρία άλλα μέλη της «οικογένειας» του «Facebook», οι εφαρμογές «Messenger», «What’s App Messenger» και «Instagram».

Πρόκειται για μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, που δημιουργήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2004 από τους  Άντριου Μακ Κόλουμ, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, Εντουάρντο Σαβερίκ, Ντάστιν Μόσκοβιτς και Κρις Χιουζ. Οι χρήστες του μπορούν να επικοινωνούν με με τις «επαφές» τους, δηλαδή τους διαδικτυακούς «φίλους» και «γνωστούς» τους, μέσω μηνυμάτων και να τους ειδοποιούν, όταν ανανεώνουν τις προσωπικές πληροφορίες τους, όταν «ανεβάζουν» βίντεο και φωτογραφίες, όταν παίζουν παιχνίδια και αποκτούν νέους ιντερνετικούς «φίλους».

Το «Facebook» προσφέρει την ευκαιρία σε εμπόρους και εταιρείες να προωθήσουν τα προϊόντα τους μέσω χορηγούμενων σελίδων, με αποτέλεσμα την  αύξηση των κερδών τους και τη διεύρυνση πελατειακού δυναμικού. Επηρεάζει την κοινωνική ζωή και δραστηριότητα των χρηστών του με ποικίλους τρόπους. Τους επιτρέπει να βρίσκονται συνεχώς σε επικοινωνία με φίλους και συγγενείς, από την μια ως την άλλη άκρη του κόσμου. Ενώνει ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα και απόψεις μέσω ομάδων και σελίδων. Τέλος, το πολιτικό αντίκτυπο αυτής της εφαρμογής είναι σημαντικό, καθώς έχει επηρεάσει σε πολλές περιπτώσεις την παγκόσμια πολιτική σκηνή και έχει συμβάλει ακόμα και στην ανατροπή καθεστώτων.

Για όλους τους παραπάνω λόγους και σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση μέσω των «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων, τα οποία  ανά πάσα στιγμή τα έχουμε  μαζί μας,  το «Facebook» είναι αδιαμφισβήτητα η «πρωταθλήτρια» μεταξύ των εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης!

Γιατί αξίζει να διαβάζουμε βιβλία;

γράφουν οι  μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Χριστιάννα Μήτσιου και Αναστασία Ζλατάνη

  school-kids-reading-for-pleasure-children-sitting-on-multicolor-books-they-are-enjoying-reading_181222010Η μελέτη βιβλίων με ποιοτικό περιεχόμενο ωφελεί τον αναγνώστη από πολλές πλευρές, αφού ένα βιβλίο προσφέρει γνώσεις, βοηθάει στην καλλιέργεια της σκέψης μας και ταυτόχρονα ταξιδεύει τη φαντασία μας σε μέρη που ο κάθε ένας μας κρύβει.

Στις μέρες μας, η γρήγορη εξέλιξη της τεχνολογίας, εκτός από τα πολλά θετικά της, είναι βασική αιτία που αδιαφορούμε για τα βιβλία. Κι αυτό, γιατί όσοι ασχολούνται με τις ηλεκτρονικές συσκευές και το διαδίκτυο, παρακολουθούν παθητικά πλήθος από οπτικά ερεθίσματα, εικόνες που περνούν από μπροστά τους χωρίς να προλαβαίνουν να τις επεξεργαστούν και να τις αξιολογήσουν.

Αντίθετα, το βιβλίο αναπτύσσει τη φαντασία μας και τη μόρφωσή μας, γιατί μας αφήνει ελεύθερους να σκεφτούμε όσα διαβάζουμε και να διαμορφώσουμε εμείς οι ίδιοι στο μυαλό μας εικόνες, όπως και όποτε θέλουμε,ελεύθερα από περιορισμούς. Επίσης, επειδή μπορούμε να κουβαλάμε ένα βιβλίο όπου επιθυμούμε και αφού μπορούμε να διαβάσουμε ξανά και ξανά όποτε μας κάνει κέφι κάποιο απόσπασμά του, μας δίνεται ο χρόνος και πολλές ευκαιρίες να σκεφτούμε όσα περιγράφονται και όσα διηγείται ο συγγραφέας, ώστε καθένας μας έχει τη δυνατότητα να εξηγεί με τον δικό του προσωπικό τρόπο το περιεχόμενο, να μεγαλώνει τον πνευματικό του ορίζοντα, να βλέπει και να καταλαβαίνει τη ζωή μέσα από τα «δικά του μάτια».

Το διάβασμα βιβλίων, λοιπόν, επηρεάζει θετικά τον άνθρωπο από πολλές απόψεις. Μακάρι το κείμενό μας να σας προβλημάτισε, ώστε να αλλάξετε γνώμη σχετικά με το βιβλίο. Και όσο για τους αναγνώστες που ήδη λατρεύουν το διάβασμα, ελπίζουμε ότι απολαύσατε το άρθρο μας!

Σχέσεις γονέων και παιδιών

γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Χρυσούλα Σιαμπίρη και Μαριάννα Μπάλιου.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η περίοδος της εφηβείας προκαλεί διάφορες εντάσεις ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά. Ας δούμε παρακάτω αναλυτικότερα τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Η εφηβεία είμαι μια ηλικία που αλλάζει το κάθε παιδί, ψυχικά και σωματικά. Πρώτα απ’ όλα, υπάρχει αλλαγή στη συμπεριφορά του ,καθώς γίνεται συχνά επιθετικό και οξύθυμο ,αλλά και στην άποψή του για διάφορα θέματα που το απασχολούν. Επιπλέον, έχει διαφορετικές προτιμήσεις από τους γονείς του σχετικά με την εμφάνισή του, επειδή  πλέον το ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Ακόμα, αποφασίζει να κάνει παρέα με καινούρια άτομα, τα οποία όμως τις περισσότερες φορές υπάρχει περίπτωση να είναι μία κακή επιρροή για το ίδιο. Επίσης, παρατηρείται πως περνάει  τις πιο πολλές ώρες της ημέρας πάνω από μία οθόνη (κινητό , υπολογιστή κ.τ.λ.), με αποτέλεσμα την αντίδραση των γονιών του.

Από την άλλη πλευρά, οι γονείς προσπαθούν να  καταλάβουν και να  αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο τρόπο τις ανησυχίες των παιδιών τους , διότι καταλαβαίνουν πώς περνάνε μία δύσκολη φάση της ζωής τους . Αντιμετωπίζουν  την αλλαγή της συμπεριφοράς , προσπαθώντας να κρατήσουν την ψυχραιμία τους, άσχετα αν πολλές φορές δεν τα καταφέρνουν. Όσον αφορά την εμφάνισή των παιδιών τους, στην αρχή αντιδρούν υπερβολικά ,αλλά στη συνέχεια ‘καταθέτουν τα όπλα’. Τέλος, οι πολλές ώρες στο κινητό ή σε άλλες ηλεκτρονικές συσκευές οδηγούν σε καυγάδες , με αποτέλεσμα τιμωρίες.

Συμπερασματικά, όπως είδαμε παραπάνω τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία της ζωής τους  περνάν δύσκολα  και οι γονείς θα πρέπει να δείχνουν κατανόηση και να μην τους πηγαίνουν συνέχεια κόντρα!

Μαθητικά Συμβούλια

Γράφουν οι μαθήτριες της Β” Γυμνασίου, Μάρτου Κατερίνα και Έλενα Στεφούλη

     Χρόνια τώρα στα σχολεία πρωτοβάθμιας , δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης λειτουργεί ο θεσμός των μαθητικών συμβουλίων. Μαθητές από όλες τις τάξεις έχουν την  ευκαιρία να βάλουν υποψηφιότητα για να εκλεγούν ως μέλη του δεκαπενταμελούς ή πενταμελούς συμβουλίου. Όμως, ποια μπορεί να είναι τα οφέλη για τους εφήβους αλλά και για τους καθηγητές ενός σχολείου;

     Η συμμετοχή των παιδιών στα παραπάνω συμβούλια φανερώνει θετικές επιδράσεις στις σχέσεις μεταξύ μαθητών και καθηγητών , καθώς ενισχύει την αλληλεγγύη, την ομαδικότητα αλλά και την συνεργασία .  Επίσης, κεντρίζει το ενδιαφέρον του μαθητή για τα κοινά και τον προετοιμάζει ώστε μετέπειτα να γίνει ενεργός πολίτης. Ακόμη,ο έφηβος μαθαίνει να αναλαμβάνει  την ευθύνη για τις αποφάσεις του ,των οποίων τα αποτελέσματα δεν έχουν αντίκτυπο μόνο σε αυτόν  αλλά σε ολόκληρη την τάξη. Τέλος, βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν την κριτική τους ικανότητα.

Οι μαθητικές κοινότητες προσφέρουν σημαντικά οφέλη στην αρμονική λειτουργία του σχολικού συστήματος. Αρχικά, ελαχιστοποιούν τον χρόνο επικοινωνίας και λήψης αποφάσεων είτε στην τάξη ,είτε μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών. Σημαντικό είναι ότι συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του σχολείου και τον συντονισμό και της εσωτερικής πολιτικής του .Επιπρόσθετα, τα συμβούλια αποτελούν πρωταρχικό κομμάτι της δημοκρατίας καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται τους συμπολίτες τους, να διεκδικούν τα δικαιώματα τους και να αποδέχονται τη διαφορετική άποψη του καθενός. Συμπληρωματικά, διδάσκουν στους εφήβους τον πολιτισμό, να εκφράζονται πολιτισμένα σε κάθε στιγμή της ζωής τους  και να επιχειρηματολογούν για οποιοδήποτε αίτημά τους.

Ολοκληρώνοντας, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα δεκαπενταμελή αλλά και τα πενταμελή συμβούλια έχουν έναν σημαντικό ρόλο στη διοίκηση και την οργάνωση των γυμνασίων και των λυκείων. Επομένως, χωρίς αυτά το σχολείο δε θα επιτελούσε ένα σημαντικό στόχο του  ,την πολιτικοποίηση των μαθητών.

Top