Κωνσταντίνος Χατζόπουλος

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος,Το σπίτι του δασκάλου

     Παρά την απόφαση του πατέρα να κινηθεί νομικά, ώστε να διώξει τον δάσκαλο και την οικογένεια του από το νοικιασμένο σπίτι, μετά από λίγες ώρες μετάνιωσε. Σκεπτόμενος την κατάσταση αυτής της οικογένειας και βάζοντας τον εαυτό του στην θέση τους, δεν μπορούσε παρά να περιμένει πως κάποια στιγμή θα εξοφλήσουν τα ενοίκια που χρωστούν.
Έτσι, αποφάσισε να αντιμετωπίσει το πραγματικό πρόβλημα, το οποίο είχε χρόνια ολόκληρα, αλλά δεν μπορούσε να λύσει. Γύρισε σπίτι του και βρήκε τον παππού. Του ζήτησε να του μιλήσει ιδιαιτέρως, αφού ήταν και η γυναίκα του μπροστά και μολονότι την αρχική του άρνηση στο τέλος ο παππούς δέχτηκε. Ο πατέρας, προσπάθησε να μην επηρεαστεί από το ειρωνικό ύφος του παππού και με θάρρος ξεκίνησε να του μιλάει.
Ξεκίνησε να του λέει όλα όσα τον προβλημάτιζαν, τις σκέψεις του, τα συναισθήματα του όλα αυτά τα χρόνια που ζούσαν μαζί. Ήθελε πραγματικά να τον κάνει  να καταλάβει πως τον έκανε να νιώθει με όλα τα ειρωνικά, αρνητικά σχόλια που δέχονταν κάθε μέρα. Του εξήγησε πόσο τον επηρέαζε στην ζωή του και πως τον έκανε να νιώθει ανίκανο σαν πατέρας.
Τελικά, μετά από ένα μακρύ και αληθινό μονόλογο από τα βάθη της ψυχής του, ο πατέρας ξέσπασε σε κλάματα. Το μόνο που δεν περίμενε όμως, ήταν η αγκαλιά του παππού, ο οποίος βαθιά συγκινημένος και αυτός αγκάλιασε για πρώτη φορά τον πατέρα. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, οι διαφορές που είχαν οι δύο άντρες λύθηκαν και όλη η οικογένεια, ενωμένη πλέον, κατάφερε να ζήσει σε ένα σπίτι που περιβάλλεται από το γλυκό αυτό συναίσθημα που ονομάζεται αγάπη!
                                                                                                                                                                                        Αφροδίτη Γκόγκου

Ιωάννης Κονδυλάκης, Ο πατούχας.

Αντί για όνομα… παρατσούκλι

     Είναι γεγονός ότι συχνά οι νέοι αναφέρονται στους κοντινούς τους φίλους ή γνωστούς με παρατσούκλια, θέλοντας να τους περιγελάσουν. Όπως λοιπόν και ο Μανόλης, έτσι και πολλοί από εμάς δέχονται καθημερινά άσχημα σχόλια και κριτική για την εμφάνιση ή την προσωπικότητα τους.
Γενικά τα παρατσούκλια μπορούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα οικειότητας και ένα μυστικό κώδικα επικοινωνίας ανάμεσα στις παρέες συνομήλικων. Πολλές φορές, ενώ παρατηρούμε συζητήσεις μεταξύ φίλων δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε σε ποιο άτομο αναφέρονται. Άλλες πάλι κάνοντας πλάκα δίνουν ο ένας στον άλλο ονόματα που, αν και σε μας φαίνονται εντελώς αλλόκοτα, για εκείνους έχουν μεγάλη σημασία. Έτσι δημιουργείται ένα αίσθημα ευθυμίας σε ανθρώπους που ανήκουν στον ίδιο στενό κύκλο και περιέργειας σε όσους βρίσκονται έξω από αυτόν.
Παρόλα αυτά δεν χρησιμοποιούν όλα τα άτομα τα διάφορα προσωνύμια καλοπροαίρετα. Στην πλειοψηφία τους τα παρατσούκλια εστιάζουν στα αρνητικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ή της εμφάνισης κάποιου. Επιπροσθέτως, αρκετά συχνά διαδίδονται με σκοπό να προσβάλλουν ή να κοροϊδέψουν αυτόν στον οποίο αναφέρονται, με αποτέλεσμα και εκείνος να νιώθει θυμό, λύπη ή ντροπή. Συνεπώς, πριν αποδώσουμε έναν χαρακτηρισμό, ανεξαρτήτως της προδιάθεσης μας, οφείλουμε να αναλογιστούμε την επίδραση που αυτός θα έχει στους άλλους. Καλό θα ήταν να μάθουμε να διακρίνουμε τα όρια μεταξύ του χιούμορ και της προσβολής.
Καταλήγοντας, συμπεραίνουμε ότι η χρήση προσωνυμίων είναι επιτρεπτή ανάμεσα σε άτομα που έχουν αναπτύξει στενούς δεσμούς, μόνο αν αφορούν τα ίδια. Όταν αρχίσουν να επεκτείνονται και σε άλλους είναι λογικό να προκαλούν διενέξεις και παρεξηγήσεις, για αυτό χρειάζεται να αποφεύγονται.

                                                                                                                                                                                             Θεοδώρα Αθανασιάδη

Top